Akt, Scena

 1  1, 3 |       ojca podobna. Dobre dziecko moja pasierbica, lecz ma swoję
 2  1, 5 |       takiego pragnę. Duszy dusza moja szuka. Im bardziej świat
 3  1, 6 |       błagałam.~SZAMBELAN~Prawda. Moja żona życzy sobie, abyś poszła
 4  1, 6 |    przemawia.~SZAMBELAN~Więc rada moja - idź za Janusza.~HELENA~
 5  1, 6 |    Helusiu, idź za Janusza - taka moja rada!~HELENA~Mnie się zdaje,
 6  1, 6 |           a potem zobaczymy; taka moja rada!~SCENA SIÓDMA~Pan Jowialski,
 7  1, 6 |       nadto długo nie przewlekaj, moja panno, bo to - czas płaci,
 8  1, 7 | wszystkiemu. C`est mal!~SZAMBELAN~Moja Basiu, wszak jegomość był
 9  1, 7 |       diable.~SZAMBELANOWA~Nagle, moja panno? Wieleż jeszcze miesięcy,
10  1, 9 |      wyrzekłam.~P. JOWIALSKI~Ale, moja Helusiu, przysłowie mówi:
11  1, 10|       psoty.~P. JOWIALSKI~prosząc~Moja Małgosiu!~P. JOWIALSKA~Mój
12  1, 12|       głowy były pod jedną cechą: moją własną, bez cechy pańskiej
13  1, 12|      żądasz?~LUDMIR~Nie trwóż się moją przybraną rolą i zostań. - (
14  1, 26|          ojcze?~SZAMBELAN~Klatka, moja córko.~HELENA~Byłabym nie
15  1, 26|  dokładnie.~SZAMBELAN~Staraj się, moja córko, dokładnie.~HELENA~
16  1, 26|          ogrodzie.~SZAMBELAN~Idź, moja Helusiu, przyślę ci Ludmira,
17  1, 30|     łaskaw nie urażać się zbytnią moją śmiałością i pomalować...~
18  1, 31|           kogo, z którym by dusza moja rozmawiać mogła. Ach, to
19  1, 39|         tam, gdzie teraz stojemy, moja kancelaryja - dalej nasze
20  1, 40|        wierszem żonie~Nie jest tu moją myślą, młode, piękne panie,~
21  1, 40|    motylkiem, ale moim motylkiem, moją przepióreczką.~Całuje ją
22  1, 44|            SZAMBELAN~Dziękuję ci, moja Basiu, ale słuchaj...~JANUSZ~
23  1, 47|    przeczuła! Niedaremnie wczoraj moja prababka spadła z kołka!
24  1, 53|            LUDMIR~I Helena będzie moją.~JANUSZ~O, za pozwoleniem!...~