Akt, Scena

 1  1, 1 |        WIKTOR~Nie ciekawym poznać pana Szandora.~LUDMIR~Przekonasz
 2  1, 3 |          muszę starać się o łaskę pana Jowialskiego?~SZAMBELANOWA~
 3  1, 4 |          w głębi; jedne do pokoju Pana Jowialskiego, drugie od
 4  1, 6 |    zaciągnąć twojej rady względem pana Janusza.~SZAMBELAN~Dobrze,
 5  1, 6 |            HELENA~Ja też zupełnie pana Janusza nie odprawiam, o
 6  1, 6 |       niecierpliwej natarczywości pana Janusza.~
 7  1, 11|          mość.~LUDMIR~Przepraszam pana, ja nie miałem żadnego trapiącego
 8  1, 11|         jeden i trzy, kole szynku pana Mikołaja. (do starej Jowialski)
 9  1, 11|           rozkazy najjaśniejszego pana.~Janusz wychodzi.~LUDMIR~
10  1, 12|      ciebie, sługo, nie dla mnie, pana! Czym ty jesteś?~JANUSZ~
11  1, 13|       działa w materyjalnej bryle pana Janusza, pokryte zostało
12  1, 13|   Pierwszy zaś rzut oka przekonał pana zapewne, jak zresztą jestem
13  1, 14|     rozkaz dziadunia, a na prośbę pana Janusza.~JANUSZ~przymuszając
14  1, 21|      ochmistrz pyta się o swojego pana, sułtana mirzę...~
15  1, 27|         Janusz.~JANUSZ~Dobrze, że pana samego zastaję, właśnie
16  1, 40|     uważałem.~P. JOWIALSKI~Poznać pana po cholewach - tak i rozumnego.~
17  1, 42|          rzeczy.~SZAMBELAN~Proszę pana - inaczej?~WIKTOR~Wiele
18  1, 44|       wkręca się zręcznie w łaskę pana Jowialskiego.~SZAMBELAN~
19  1, 44|    nakłonić starę Bajkę w postaci pana Jowialskiego, aby oddaliła
20  1, 45|   comparaison!~Odchodzi do pokoju Pana Jowialskiego.~
21  1, 49| Szambelanowa, wybiegłszy z pokoju Pana Jowialskiego, jak w obłąkaniu
22  1, 49|    zostawili chorego?...~LUDMIR~U pana Żaby w Litwie.~SZAMBELANOWA~