Akt, Scena

 1  1, 1 | ciągle kręcimy się i kręcimy aż do nudzącego zawrotu głowy. -
 2  1, 3 |   prędzej nastąpić nie może, aż Helena za mąż pójdzie; gdyż
 3  1, 6 |      Człowiek wesoły.~HELENA~Aż nadto.~SZAMBELAN~Nadto?~
 4  1, 6 |     żal mu siana.~I tak stoi aż do rana,~A od rana do wieczora;~
 5  1, 6 |       A od rana do wieczora;~Aż nareszcie przyszła pora,~
 6  1, 10|     wszyscy czekać będziemy, aż się sam obudzi.~SZAMBELAN~
 7  1, 10|    się sam obudzi.~SZAMBELAN~Aż się sułtanem obudzi.~JANUSZ~
 8  1, 11|      i pytać się o to, co mu aż nadto dobrze jest wiadomo,
 9  1, 12|   Szambelan za Janusza i tak aż za drzwi. Szambelan w cofaniu
10  1, 20|     w prawo,~Z dołu, z góry,~Aż się ukrop puścił z rury.~
11  1, 20| nurki, zwroty,~Figle, psoty,~Aż się wody pod nią mącą!~Ale
12  1, 20|      nią - tuż, tuż w tropy,~Aż pod progi.~Tu nie żarty -
13  1, 20| rychlej nauczy.~SZAMBELANOWA~Aż nadto lubisz jegomość żartować -
14  1, 20|       Przyrzekasz? - Inaczej aż do jutra!...~JANUSZ~patrząc
15  1, 28|      cały miałeś w głowie... Aż tu pan wójt: "Hola!" - Cóż
16  1, 29|   tymczasem po ziemi chodzi, aż w niej grzęźnie.~LUDMIR~
17  1, 34|  zastępowała.~HELENA~Prawda, aż do tego czasu.~JANUSZ~Nie
18  1, 38| JOWIALSKI~Od słowa do słowa, aż boli głowa.~WIKTOR~Uniosłem
19  1, 38|   Dzióbią dzioby,~Drą pazury~Aż do skóry.~Już krew kapie,
20  1, 40|    przed kilką chwilami,~Gdy aż do znoju swawolił z kwiatkami,~
21  1, 44|        przestraszył mnie, że aż usiąść musiałem i dotychczas
22  1, 44|    jest? - Wstrząsł mi rękę, aż w stawach trzasło, i zniknął.~