Akt, Scena

 1  1, 6 |           P. JOWIALSKA~Co też to jegomość wygaduje! Mój miły Boże,
 2  1, 7 |         najlepiej. Słuchaj tylko jegomość panny Heleny, a dobrze wyjdziemy. -
 3  1, 7 |      SZAMBELAN~Moja Basiu, wszak jegomość był świadkiem...~SZAMBELANOWA~
 4  1, 7 |         najsłodszego! co też ten jegomość nie wygaduje!~SZAMBELANOWA~
 5  1, 7 |      nędzy.~SZAMBELANOWA~Otóż to jegomość dobrze powiedział! Tres
 6  1, 7 |      SZAMBELANOWA~A dajże też mi jegomość święty pokój z tymi przysłowiami
 7  1, 9 |          co mówić, ale Helusia i jegomość! I jegomość!... Co to za
 8  1, 9 |        ale Helusia i jegomość! I jegomość!... Co to za niewstrzemięźliwy
 9  1, 9 |     JOWIALSKA~O, dlaboga! Co też jegomość dalej nie wymyśli, (kładąc
10  1, 10|         się.~P. JOWIALSKA~Co też jegomość nie wyrabia! Boże mój najsłodszy!~
11  1, 10|       niego.~P. JOWIALSKA~Co też jegomość dalej nie wymyśli - ja stara!~
12  1, 11|        ludzie?~SZAMBELAN~urażony~Jegomość i ja - przecie nie jakowe
13  1, 11|     stronie, do męża~Niechże się jegomość nie bardzo przysuwa, bo
14  1, 11| Chińczyku!~P. JOWIALSKA~Widzisz, jegomość, że to burda.~P. JOWIALSKI~
15  1, 12|   Sułtanki.~P. JOWIALSKA~Przecie jegomość nie zechcesz...~LUDMIR~Moje
16  1, 12|      Panie Jowialski, strzeż się jegomość!~P. JOWIALSKI~ku swoim drzwiom~
17  1, 20|     SZAMBELANOWA~Aż nadto lubisz jegomość żartować - powiem szczerze,
18  1, 22|          O, mój Boże! Co też ten jegomość nie wygaduje! Figle! figle!~
19  1, 37|      precz!~SZAMBELAN~przez okno~Jegomość! Tatuniu! Jegomość!~WIKTOR~
20  1, 37|          okno~Jegomość! Tatuniu! Jegomość!~WIKTOR~wstrzymując się~
21  1, 40|         Boże, zmiłuj się! co też jegomość dalej na nas nie wymyśli.~