Akt, Scena

  1 Osob  |            PIERWSZEGO MAŁŻEŃSTWA~JANUSZ~LUDMIR~WIKTOR~LOKAJ~RZECZ DZIEJE
  2  1, 1 |                          SCENA PIERWSZA~Ludmir, Wiktor.~Obadwa w dreliszkowych
  3  1, 1 |                 tłumaczki na plecach. - Ludmir wchodzi na scenę, oglądając
  4  1, 1 |              dokąd! - Ja dalej nie idę.~LUDMIR~Jeszcze tylko kilka kroków,
  5  1, 1 |                na ziemi koło tłumoczka, Ludmir chodzi nucąc) Kto dobrze
  6  1, 1 |                 Śpiewaj sobie, śpiewaj!~LUDMIR~Cóż mam robić?~WIKTOR~Nie
  7  1, 1 |               Nie słyszałeś, com mówił?~LUDMIR~Słyszałem.~WIKTOR~Ja to
  8  1, 1 |                Ja to do ciebie mówiłem.~LUDMIR~Wiem.~WIKTOR~Przeklęta flegma!~
  9  1, 1 |                WIKTOR~Przeklęta flegma!~LUDMIR~Nie flegma, ale cierpliwość. -
 10  1, 1 |               ja? - A to mi się podoba!~LUDMIR~Chwała Bogu, że ci się coś
 11  1, 1 |           chcesz, a ja wiem, co zrobię.~LUDMIR~Na przykład?~WIKTOR~Pójdę,
 12  1, 1 |            WIKTOR~Pójdę, najmę wózek...~LUDMIR~Z końmi czy bez koni?~WIKTOR~
 13  1, 1 |          stamtąd pocztą wracam do domu.~LUDMIR~A potem?~WIKTOR~coraz niecierpliwiej~
 14  1, 1 |            wielkimi literami napiszę...~LUDMIR~Wyrysuj lepiej, bo piszesz
 15  1, 1 |         wyrysuję łokciowymi literami...~LUDMIR~Gotyckimi zapewne, z różnymi...~
 16  1, 1 |           stworzeniami nazwanymi poety.~LUDMIR~A ten łokciowy - wszak łokciowy?~
 17  1, 1 |              łokciowy?~WIKTOR~Sążniowy.~LUDMIR~Sążniowy, wyrysowany napis?~
 18  1, 1 |              dzieci, wnuków, prawnuków.~LUDMIR~Więc chcesz się żenić?~WIKTOR~
 19  1, 1 |                 żenić?~WIKTOR~Być może.~LUDMIR~Bo przecie nie zechcesz
 20  1, 1 |              obrazów, do moich ołówków.~LUDMIR~śpiewa~Niemądry, kto śród
 21  1, 1 |               co ja się włóczę za tobą?~LUDMIR~Twoja teka, napełniona rysunkami,
 22  1, 1 |                 dnie całe jak syrena...~LUDMIR~Tylko nie - "z Dniestru",
 23  1, 1 |              rozprawiającego organistę.~LUDMIR~Ach, organista, organista!
 24  1, 1 |                pokazać salceson i wino.~LUDMIR~Aha! otóż i słowo zagadki -
 25  1, 1 |                 mój kochany Ludmirze...~LUDMIR~Oho! "kochany Ludmirze". -
 26  1, 1 |           szukasz między prostym ludem?~LUDMIR~Prostego rozumu.~WIKTOR~
 27  1, 1 |                Piją i po pijanemu bają.~LUDMIR~Jedz jeszcze, jedz, kochany
 28  1, 1 |          opisania?~WIKTOR~Szkoda pióra!~LUDMIR~Ach, kiedy też już zejdziemy
 29  1, 1 |           WIKTOR~Dlaczego nie będę pić?~LUDMIR~wypiwszy~Myślałem, że nie
 30  1, 1 |              wzburzoną.~WIKTOR~Dolejże!~LUDMIR~Jak te Van-Dyki piją! -
 31  1, 1 |                  WIKTOR~Dopieroś wypił,~LUDMIR~Otóż... coś miałem mówić... (
 32  1, 1 |                 uwieść jakimiś zamkami.~LUDMIR~Po części prawda... ale
 33  1, 1 |              WIKTOR~Jakbym tam już był,~LUDMIR~Może uda nam się spotkać
 34  1, 1 |               WIKTOR~Z co za Szandorem?~LUDMIR~No, z Szandorem, romantycznym
 35  1, 1 |          ciekawym poznać pana Szandora.~LUDMIR~Przekonasz się, że jest
 36  1, 1 |             włóczyć się dla jego rycin!~LUDMIR~z udanym zachwyceniem~Patrz,
 37  1, 1 |            ładnie pada na te świerki...~LUDMIR~klękając~Mam ci służyć za
 38  1, 1 |                 mnie chcesz zbałamucić.~LUDMIR~z udanym zachwyceniem~To
 39  1, 1 |              chcesz, ja wracam do domu.~LUDMIR~prosząc~Wiktorze, zostań.~
 40  1, 1 |                zostań.~WIKTOR~Nie mogę.~LUDMIR~Wiktorku.~WIKTOR~Ledwie
 41  1, 1 |                 Ledwie postąpić zdołam.~LUDMIR~Wiktoreczku! Van-Dyku! Rubensie!~
 42  1, 1 |                 WIKTOR~Daremne gadanie.~LUDMIR~wstając~Niechże cię kaci
 43  1, 1 |         wykończone?~WIKTOR~Ja bazgracz?~LUDMIR~Nie, nie. - Ty wiesz, że
 44  1, 1 |          Salvator Rosa - co ten plecie!~LUDMIR~Będą rysunki?~WIKTOR~Będą,
 45  1, 1 |               WIKTOR~Będą, będą. Adieu!~LUDMIR~Bywajże zdrów, najupartszy
 46  1, 1 |               odchodząc~Dobrze, dobrze.~LUDMIR~wołając za nim~A organiście
 47  1, 2 |                             SCENA DRUGA~LUDMIR~sam~Poszedł - szkoda! Za
 48  1, 3 |           TRZECIA~Szambelanowa, Janusz, Ludmir.~JANUSZ~Helena kocha mnie,
 49  1, 3 |                 jakiej daleko poszukać.~LUDMIR~na stronie~Ten, widzę, chce
 50  1, 3 |                dzień. C`est une misere!~LUDMIR~na stronie~Ho, ho! tu są
 51  1, 3 |               SZAMBELANOWA~Zdałoby się,~LUDMIR~na stronie~Romansowa! Co
 52  1, 3 |                nie zaszkodziłyby wcale.~LUDMIR~na stronie~Jaromir, Alp,
 53  1, 4 |                           SCENA CZWARTA~Ludmir~sam~O, Boże! czymże zasłużyłem
 54  1, 11|              stoliku, z książką w ręku, Ludmir w środku w głebi śpi, na
 55  1, 11|                poprawiają swoje ubiory.~LUDMIR~ziewa głośno i przeciągając
 56  1, 11|                 Bóg ma w swojej opiece!~LUDMIR~Grześku! Jaśku! a co? Wy
 57  1, 11|            wstają i kłaniają się nisko. Ludmir przeciera oczy, wstając
 58  1, 11|                się~Najjaśniejszy panie!~LUDMIR~A państwo sy drwicie ze
 59  1, 11|          rozkazać, najjaśniejszy panie?~LUDMIR~Ta bójcie się Boga, ja nie
 60  1, 11|           odurzył waszą sułtańską mość.~LUDMIR~Przepraszam pana, ja nie
 61  1, 11|            wiara - najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Ale bo nie jestem żadny
 62  1, 11|               sen, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~A teraz szedłem na wędrówkę,
 63  1, 11|                  abym powiedział bajkę.~LUDMIR~Powiedzcie mi lepiej prawdę
 64  1, 11|            Jesteś, panie, między swymi.~LUDMIR~A to ja waryjat?~P. JOWIALSKI~
 65  1, 11|                 to w krzyżach trzaśnie.~LUDMIR~A, moi państwo, powiedzcieże
 66  1, 11|              panie, w swoim królestwie.~LUDMIR~W moim? A są w nim ludzie?~
 67  1, 11|               JOWIALSKI~Ciszej, ciszej.~LUDMIR~A jak się zowie to królestwo?~
 68  1, 11|                  JANUSZ~Tambambuktuhan.~LUDMIR~Tambamban... to żaden uczciwy
 69  1, 11|               HELENA~na stronie~Biedny.~LUDMIR~A ja panom nie zawadził
 70  1, 11|                 podoba. Vous comprenez?~LUDMIR~A więc nie jestem lgnac
 71  1, 11|               Jesteś mirza Ali Mustafa.~LUDMIR~Mustafa, i pan?~MĘŻCZYŹNI~
 72  1, 11|       najjaśniejszy, największy sułtan.~LUDMIR~I mogie rozkazywać?~JANUSZ~
 73  1, 11|              Możesz, mirzo Ali Mustafo.~LUDMIR~I wszyćko, co chcę?~JANUSZ~
 74  1, 11|               panuje - uczy przysłowie.~LUDMIR~A wy słuchać będziecie?~
 75  1, 11|             najniżsi słudzy i podnóżki.~LUDMIR~kładąc turban~Ha, niechże
 76  1, 11|               tak ledwo żyję z radości.~LUDMIR~stawia krzesło na środku
 77  1, 11|            obiadu, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Co to "nie czas"? Ja, pan,
 78  1, 11|                  JANUSZ~Zastanów się...~LUDMIR~Ani słowa, bo oberwiesz!
 79  1, 11|  najjaśniejszego pana.~Janusz wychodzi.~LUDMIR~Stolik tu, przede mnie!
 80  1, 11|                 leź w kosz - służ panu.~LUDMIR~Prędzej!~Szambelan stawia
 81  1, 11|              JANUSZ~Kazałem dać z wodą.~LUDMIR~skosztowawszy~Co to za wino?
 82  1, 11|         JOWIALSKI~To jest wino krajowe.~LUDMIR~Dajcieźe niekrajowego! (
 83  1, 11|                wystawiać się nie myślę.~LUDMIR~A to co? Czy i tu kobiety
 84  1, 11|              mają, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Zaraz temu poradzę.~SZAMBELANOWA~
 85  1, 12|                 sami bez Szambelanowej.~LUDMIR~Cóż to wszystko znaczy? -
 86  1, 12|           dopije, ten w rozum nie tyje.~LUDMIR~Bajka! Kto pije, długo żyje.
 87  1, 12|          psujcieże nam zabawy, kobiety.~LUDMIR~Cóż wy wszyscy jesteście?~
 88  1, 12|                 P. JOWIALSKI~Twój dwór.~LUDMIR~Któż ty jesteś?~P. JOWIALSKI~
 89  1, 12|                Wielki kanclerz koronny.~LUDMIR~Kanclerz? Cóż to jest?~P.
 90  1, 12|                 i stróż praw krajowych.~LUDMIR~Czy prawami w piecu palisz,
 91  1, 12|              stronie) Wyborny szewczyk!~LUDMIR~A pieczęcią co pieczętujesz?~
 92  1, 12|                JOWIALSKI~Rozkazy twoje.~LUDMIR~Chcę, abyś wszystkim głowy
 93  1, 12|                P. JOWIALSKI~A to na co?~LUDMIR~Aby wszystkie głowy były
 94  1, 12|              Grzeczność jest tu prawem.~LUDMIR~Dla ciebie, sługo, nie dla
 95  1, 12|                Jestem wielki ochmistrz.~LUDMIR~Co to Och i Mistrz? - Dlaczego
 96  1, 12|             urząd, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Cóż on robi?~P. JOWIALSKI~
 97  1, 12|                 działo się przyzwoicie.~LUDMIR~I ty to potrafisz?~JANUSZ~
 98  1, 12|             potrafisz?~JANUSZ~Tak jest.~LUDMIR~To jesteś wielki człowiek!
 99  1, 12|                którzy chcą być u dworu.~LUDMIR~Jak to - przedstawiasz?~
100  1, 12|                 lub ów i jak się zowie.~LUDMIR~I powiadasz: - dobry czy
101  1, 12|                 Nie, tego nie powiadam.~LUDMIR~To jesteś bardzo mały człowiek. -
102  1, 12|                Jestem effendi finansów.~LUDMIR~Finansów? - Ha! to ty oderżnąłeś
103  1, 12|                koronny i effendi wojny.~LUDMIR~A! do kuchni i do wojny! -
104  1, 12|              poddanemu włosy trzeszczą.~LUDMIR~Doprawdy?~P. JOWIALSKI~Czego
105  1, 12|                tym się poddani poparzą.~LUDMIR~Ale kuchnią lubię, siadaj,
106  1, 12|            gotuję, to jest tylko tytuł.~LUDMIR~Musisz gotować! - Ale słuchajcie,
107  1, 12|           JOWIALSKI~Tego urzędu nie ma.~LUDMIR~Któż za was rozum mieć będzie?~
108  1, 12|          JOWIALSKI~Ten, komu ty każesz.~LUDMIR~Lubię być chwalonym, jest
109  1, 12|               się, przy każdym innym...~LUDMIR~Któż są te panie? I tamta,
110  1, 12|                jegomość nie zechcesz...~LUDMIR~Moje żony?~P. JOWIALSKI~
111  1, 12|                  P. JOWIALSKI~Tak jest.~LUDMIR~Jaż trzy!~JANUSZ~Trzy -
112  1, 12|                   zawsze nierozłączone.~LUDMIR~Chcę tylko jednę.~JANUSZ~
113  1, 12|          JOWIALSKI~Co kraj, to obyczaj.~LUDMIR~Trzy! bagatela! Mój majster
114  1, 12|                 dworak tego nie uczyni.~LUDMIR~siadając znowu~Nalejże wina! (
115  1, 12|               przeciwnego zdania, kiedy Ludmir przy drugiej stronie mówi
116  1, 12|          drugiej stronie mówi z Heleną.~LUDMIR~na stronie do Heleny~Chciej
117  1, 12|                Cóż to jest? Co za mowa?~LUDMIR~O chwilę rozmowy śmiem błagać.
118  1, 12|           zdziwiona, że słów brakuje...~LUDMIR~Słowo - dźwięk próżny; tajniejszy
119  1, 12|                HELENA~Czego pan żądasz?~LUDMIR~Nie trwóż się moją przybraną
120  1, 12|        SZAMBELAN~Zostaniemy, podobno...~Ludmir~A, do sto piorunów! Precz!
121  1, 12|         JOWIALSKI~Powiedziałem, że nie.~LUDMIR~Precz, bo basy!~Chwyta za
122  1, 12|        szaleństwo! to nadto! to strach!~LUDMIR~z krzesłem w ręku postępuje.
123  1, 13|                           SCENA TRZECIA~Ludmir, Helena.~LUDMIR~Pojmuję
124  1, 13|                 TRZECIA~Ludmir, Helena.~LUDMIR~Pojmuję bardzo zadziwienie
125  1, 13|     przebierający w sposobach do tejże.~LUDMIR~Pani zapewne będziesz mojego
126  1, 13|            ołowianym więziła łańcuchem.~LUDMIR~Zdaje się, iż to: jest,
127  1, 13|                 Natury w prądzie czasu.~LUDMIR~Na mnie teraz kolej nurzać
128  1, 13|         wyrzucić kostkę takiego skutku?~LUDMIR~To odlanie cieniów duszy
129  1, 13|           dobrymi, dobrymi i dla złych.~LUDMIR~z prawdziwą czułością~Bez
130  1, 13|                  HELENA~W czymże mylne?~LUDMIR~Gdyby mylne były... Sierota
131  1, 13|             obcymi?...~HELENA~Niestety!~LUDMIR~I moje usta nigdy nie wyrzekły "
132  1, 13|               znany, tylko przeczuciem?~LUDMIR~na stronie~Żal mi jej; widać,
133  1, 13|                  usta głazem przyciska.~LUDMIR~Kto jestem, pytasz się pani.
134  1, 13|             splątaną stają się zagadką.~LUDMIR~Cóż nie jest zagadką na
135  1, 13|          właściwym stroju podróżowałeś?~LUDMIR~Nie w zwyczajnym, ale może
136  1, 13|         biednego.~HELENA~I jestżeś nim?~LUDMIR~Nie, źle się wyraziłem;
137  1, 13|           chciej!... Daje mu pieniądze.~LUDMIR~Dobrą więc jesteś, Heleno.
138  1, 13|           prosząc~Sierota - sierocie...~LUDMIR~Nie, nie; ale ta czynność
139  1, 14|                   SCENA CZWARTA~Helena, Ludmir, Janusz.~JANUSZ~Panno Heleno,
140  1, 14|             Panno Heleno, co to znaczy?~LUDMIR~Ja się pytam, co to znaczy
141  1, 14|         uchybień przeciw przyzwoitości.~LUDMIR~Ja ci radzę, nakryj głowę
142  1, 14|            drzwi.~JANUSZ~Ja - za drzwi?~LUDMIR~I okno otwarte.~JANUSZ~hamując
143  1, 14|                jedno słowo do tej pani.~LUDMIR~Mów - a prędko!~Odchodzi
144  1, 14|              HELENA~Raczej dla waćpana.~LUDMIR~Prędko koniec będzie?~JANUSZ~
145  1, 14|          Bodajbym był nigdy nie chciał!~LUDMIR~Wynoś się, Och i Mistrzu!~
146  1, 14|           Mistrzu!~JANUSZ~Zaraz, zaraz.~LUDMIR~A, do stu piorunów siarczystych!~
147  1, 14|               szybko~Poczekaj, hultaju!~LUDMIR~Precz!~JANUSZ~wracając zza
148  1, 14|                 zza drzwi~Panno Heleno!~LUDMIR~Jeszcze!...~Janusz wychodzi.~
149  1, 15|                     SCENA PIĄTA~Helena, Ludmir.~HELENA~Nie mogę prawdziwie
150  1, 15|               dnie wiosny mojego życia.~LUDMIR~I ja bardzo bym żałował,
151  1, 15|              jaki bądź żart zaprzestał.~LUDMIR~Mogę więc wpuścić do duszy
152  1, 15|          wszelkiego obrębu niepewności.~LUDMIR~Nie widzę zatem potrzeby
153  1, 15|                mogęż spytać o nazwisko?~LUDMIR~Ludmir.~HELENA~na stronie~
154  1, 15|               spytać o nazwisko?~LUDMIR~Ludmir.~HELENA~na stronie~Wdzięczne
155  1, 15|                 stronie~Wdzięczne imię!~LUDMIR~Co się tyczę - skąd jestem,
156  1, 15|                  Być może - tym lepiej.~LUDMIR~Nie moglibyśmy wejść do
157  1, 15|                 oknyma - tymi drzwiami.~LUDMIR~podając rękę~Służę pani!~
158  1, 22|           Jowialska, Janusz, Szambelan, Ludmir.~Helena i Szambelanowa,
159  1, 22|                w głębi, wychodzą razem.~LUDMIR~Bardzom kontentny, że tu
160  1, 22|               nie, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Cóżeś robiuł dotychczas?
161  1, 22|                JOWIALSKI~Cóż rozkażesz?~LUDMIR~Baw mnie! (wyciąga się na
162  1, 22|                 Najjaśniejszy pan woła.~LUDMIR~do Janusza~Zapominasz się
163  1, 22|                     na stronie) hultaj!~LUDMIR~A zatem, pieczętarzu! gadaj
164  1, 22|                 wygaduje! Figle! figle!~LUDMIR~do podającego fajkę Janusza
165  1, 22|                 JANUSZ~przez zęby~Jest.~LUDMIR~Podmuchaj!~JANUSZ~na stronie~
166  1, 22|            dmuchnąłżebym cię, dmuchnął!~LUDMIR~No, staruszku! więcej! Ładnie
167  1, 22|            Jowialski wzrusza ramionami.~LUDMIR~Co wesołego, staruszku.~
168  1, 22|            Jowialski dalej nie wymyśli.~LUDMIR~No, teraz kolej na ciebie,
169  1, 22|                JANUSZ~Ja nic nie umiem.~LUDMIR~Jesteś hebes? Co? (wstając)
170  1, 22|                 wymówić, cofa się krok, Ludmir za nim; za każdym przysłowiem
171  1, 23|           Chciał we wsi konie najmować.~LUDMIR~na stronie~Co słyszę! Wiktor!~
172  1, 23|                  chciał zmienić dukata.~LUDMIR~na stronie~Wybornie!~LOKAJ~
173  1, 23|          paszport - paszportu nie było.~LUDMIR~na stronie~Wierzę, bo jest
174  1, 23|               co pan każe z nim zrobić.~LUDMIR~Niech tu przyjdzie.~LOKAJ~
175  1, 23|              przyjdzie.~LOKAJ~Pan każe?~LUDMIR~Ja każę.~SZAMBELAN~do Janusza~
176  1, 24|           spogląda. - Chwila milczenia.~LUDMIR~Bliżej!~WIKTOR~I ty tu!
177  1, 24|                 ty tu! Ale cóż to jest?~LUDMIR~Tambambuktuhan.~WIKTOR~Właśnie
178  1, 24|                   Kto jest gospodarzem?~LUDMIR~Mirza Ali Mustafa.~WIKTOR~
179  1, 24|                 drugich~Proszę panów...~LUDMIR~Kto jesteś?~WIKTOR~Szalony!~
180  1, 24|                 jesteś?~WIKTOR~Szalony!~LUDMIR~Gdzie jest mój kasjer? Niech
181  1, 24|        Szambelana~Niedobrze, niedobrze.~LUDMIR~Dość tych żartów. - Tak
182  1, 24|            świadczy się swoimi dziećmi.~LUDMIR~Ja jestem amator poezyji,
183  1, 24|                 malarstwa; ja zowie się Ludmir, on - Wiktor; resztę, jeżeli
184  1, 24|               domu o paszport nie pyta.~LUDMIR~Teraz wypada mi przeprosić
185  1, 24|             darmo nic - byka za jędyka.~LUDMIR~Nie spałem w ogrodzie, ale
186  1, 24|        JOWIALSKI~Koła każę pozdejmować.~LUDMIR~To za trudno, bo pieszo
187  1, 26|                 Czy długo tu zabawi pan Ludmir?~SZAMBELAN~Zapewne parę
188  1, 26|                 HELENA~Kijek?~SZAMBELAN~Ludmir.~HELENA~Komuż, posiadającemu
189  1, 28|                           SCENA CZWARTA~Ludmir z środkowych, Wiktor z lewych
190  1, 28|           lewych drzwi, później trochę.~LUDMIR~A to co? Włóczę się od kąta
191  1, 28|              Janusza, poszli do ogrodu.~LUDMIR~Każda chwila, spędzona bez
192  1, 28|                 WIKTOR~Bardzo ucieszne.~LUDMIR~Ty gniewasz się jeszcze,
193  1, 28|           zatrzymanie mojego paszportu.~LUDMIR~Na honor, że przypadkiem;
194  1, 28|              Proszę mnie nie wymieniać!~LUDMIR~To się rozumie, to tylko
195  1, 28|            Stosowne - jakież to będzie?~LUDMIR~Na przykład - Płomieniec.~
196  1, 28|             WIKTOR~śmiejąc się~Szalony!~LUDMIR~Rozdział XIII: "Wniesienie
197  1, 28|             domu Jowiałskich".~WIKTOR~A Ludmir jak się zwać będzie? Ja
198  1, 28|            nazwę albo rysunków nie dam.~LUDMIR~Dobrze, nazwij! Tylko pamiętaj,
199  1, 28|               WIKTOR~Wyszukam stosowne.~LUDMIR~Rozdział XIV: "Maskarada",
200  1, 28|              XVI.~WIKTOR~Godziż to się?~LUDMIR~Dlaczego nie? Ja zbieram
201  1, 28|              kochających się wzajemnie.~LUDMIR~Wcale nie wzajemnie. Helena
202  1, 28|                 Podaj się za guwernera!~LUDMIR~Żeby mnie tylko przyjęto.~
203  1, 28|               wszakże to dom waryjatów.~LUDMIR~Helena romansowa, nawet
204  1, 28|                 WIKTOR~Ty romansowy?...~LUDMIR~Udawać muszę. - Nigdy nie
205  1, 28|                 śmieszności znajdziesz.~LUDMIR~Oho! Widać, żeś jeszcze
206  1, 28|               siedzę z bolącymi nogami.~LUDMIR~Ale rozdział XVII będzie
207  1, 28|               gniewnie~Znowu zaczynasz?~LUDMIR~Utniej mi język albo mówić
208  1, 28|                 na to?~WIKTOR~Ludmirze!~LUDMIR~Znowu się gniewasz. - No,
209  1, 28|           WIKTOR~Ja ci tego nie daruję!~LUDMIR~Wiktorze! ty masz duszę
210  1, 29|                             SCENA PIĄTA~Ludmir, Wiktor, Helena.~LUDMIR~
211  1, 29|                 Ludmir, Wiktor, Helena.~LUDMIR~na stronie do Wiktora~Helena
212  1, 29|                  pielęgnowanie kwiatów.~LUDMIR~na stronie~Odejdź, proszę
213  1, 29|            uczucia koło siebie tworzyć.~LUDMIR~na stronie~Odejdźże, mój
214  1, 29|            WIKTOR~Nie trzeba zanadto...~LUDMIR~na stronie~Idźże do diabła,
215  1, 29|              tego zdajesz się zmierzać.~LUDMIR~Przynieś pani kilka kwiatów.
216  1, 29|            Śmiejże się teraz, Ludmirze.~LUDMIR~Z czegóż mam się śmiać?~
217  1, 29|      zachwycałem się pięknością natury.~LUDMIR~cicho do Wiktora~Zdrajco!~
218  1, 29|               to szaloną romansowością.~LUDMIR~Ja? Ja? (do Wiktora, na
219  1, 29|            świecie lepszych przyjaciół. Ludmir wszystko bierze tak, jak
220  1, 29|                 tak, jak zmysły podają.~Ludmir trąca go łokciem.~Nie przypuszcza
221  1, 29|           przynajmniej zocznego świata.~LUDMIR~na stronie~Morderco!~HELENA~
222  1, 29|                inny wróżyłam charakter.~LUDMIR~Ale i tak jest w istocie.~
223  1, 29|    przypodobania się pani gotów udawać.~LUDMIR~na stronie~Wiktorze, nadto
224  1, 29|             chodzi, aż w niej grzęźnie.~LUDMIR~do Wiktora~Gubisz mnie.~
225  1, 29|                WIKTOR~Ale nie - autora.~LUDMIR~śmiejąc się głośno, z przymuszeniem~
226  1, 29|                Scenę pisze, ręczę pani.~LUDMIR~Wiktorze!~WIKTOR~I nie scenę,
227  1, 29|               Który to - XVIII czy XIX?~LUDMIR~na stronie~Czyś ty oszalał!~
228  1, 29|              pani, co mi ciągle szepce?~LUDMIR~To głośno powtórzę: Czyś
229  1, 29|              zawikłości, które tylko...~LUDMIR~Oddźwięk uczucia rozplątać
230  1, 30|               SZAMBELAN~Patrz, Helusiu.~LUDMIR~na stronie~Zabiłeś, morderco,
231  1, 30|                Czemuż nie powiedziałeś?~LUDMIR~na stronie~Dawnożeś ogłuchł?~
232  1, 30|              wypoczęli sobie z podróży?~LUDMIR~Zupełnie.~WIKTOR~na stronie,
233  1, 30|                 z nimi znajomość. - Pan Ludmir... (całuje go z obu stron)
234  1, 30|              uściśnieniem~Pan Wiktor...~LUDMIR~Jeden z najsławniejszych
235  1, 30| najsławniejszych malarzy.~SZAMBELAN~Hm!~LUDMIR~Skończył niedawno wielkie
236  1, 30|             Obrazów tak dalece nie mam.~LUDMIR~Może ryciny?~SZAMBELAN~"
237  1, 30|                  Cztery części świata".~LUDMIR~Ach, to jego ulubione! Idź,
238  1, 30|                to co? Czy to obelga?...~LUDMIR~Jak to, czy potrafi? On
239  1, 30|           Doprawdy?~WIKTOR~Kto? Co? Ja?~LUDMIR~do Wiktora, na stronie~Chcesz
240  1, 30|               śmiałością i pomalować...~LUDMIR~Będzie najszczęśliwszy...~
241  1, 30|                   raczy pan dobrodziej?~LUDMIR~Parę? Dziesięć pomaluje!
242  1, 30|         chciałbym go urazić, a znowu...~LUDMIR~do Wiktora, na stronie~Zmiłuj
243  1, 30|            niedawno posadzki woskowano.~LUDMIR~Niech pan będzie tylko łaskaw
244  1, 30|              wątpienia.~Całuje Wiktora.~LUDMIR~On jest jeden z najzawołańszych
245  1, 30|          czubkami...~Odchodzą na prawo.~LUDMIR~Ha! przecie!...~
246  1, 31|                    SCENA SIÓDMA~Helena, Ludmir.~LUDMIR~Cóż pani na to?~
247  1, 31|            SCENA SIÓDMA~Helena, Ludmir.~LUDMIR~Cóż pani na to?~HELENA~Ja
248  1, 31|                to?~HELENA~Ja się pytam.~LUDMIR~To jest jeden z najdziwniejszych
249  1, 31|             Prawda, że dziwny człowiek.~LUDMIR~Duch sprzeciwieństwa w najwyższym
250  1, 31|             wejrzenia sądzić nie można.~LUDMIR~Kto okiem poznaje, myli
251  1, 31|             HELENA~Jak to mam rozumieć?~LUDMIR~Mówię to do sympatyji i
252  1, 31|                wierzę, ile w sympatyją.~LUDMIR~Mnie dziś podobne uczucie
253  1, 31|           zostałem.~HELENA~A to w czym?~LUDMIR~Spodziewałem się zastać
254  1, 31|                HELENA~Byłam w ogrodzie.~LUDMIR~Kiedy mnie już nie było;
255  1, 31|                 rozmawiał z moim ojcem.~LUDMIR~Jak tłumaczyć to westchnienie?~
256  1, 31|                 Nienajlepiej dla niego.~LUDMIR~Ma jednak nadzieję.~HELENA~
257  1, 31|              HELENA~Tylko też nadzieję.~LUDMIR~radośnie~Co słyszę! Skończy
258  1, 31|               miłość jest mi nieznośną.~LUDMIR~Na pierwszy rzut oka, zoczywszy
259  1, 31|                 w jego poziome objęcie.~LUDMIR~A gdy cię lepiej trochę
260  1, 31|            pojęcie.~HELENA~Pochlebstwo.~LUDMIR~Nie, Heleno, nie pochlebstwo!
261  1, 31|                się mieć duszę zranioną.~LUDMIR~Nie chcesz mnie pani rozumieć.~
262  1, 31|             HELENA~Może i nie wypada...~LUDMIR~Wszak niczego nie żądam,
263  1, 31|                 przykrymi być nie mogą.~LUDMIR~całując ją w rękę~Ach, gdyby
264  1, 31|           przyjaznych uczuć. Ja odejdę.~LUDMIR~Zasłużyłżem na tę karę?
265  1, 32|                      SCENA ÓSMA~Helena, Ludmir, Pan Jowialski, Pani Jowialska.~
266  1, 32|                  kiedy go z kim dzielę.~LUDMIR~Gdzie taki gospodarz, o
267  1, 32|                widziałeś mojego ogrodu.~LUDMIR~Owszem, dopiero tam byłem.~
268  1, 32|                 a Helusią... Rozumiesz?~LUDMIR~A, tak, rozumiem.~P. JOWIALSKI~
269  1, 32|               jest: sitem wodę czerpać.~LUDMIR~spoglądając na Helenę~Jednak,
270  1, 32|                radzi o swojej czeladzi.~LUDMIR~Ach, oby dobrze o mnie poradził!~
271  1, 32|           jednemu gody, drugiemu głody.~LUDMIR~Zapewne, zapewne.~P. JOWIALSKI~
272  1, 32|           trzeci - jednej matki dzieci.~LUDMIR~Piękna familija!~P. JOWIALSKI~
273  1, 34|                  HELENA~Kto?~JANUSZ~Ten Ludmir.~HELENA~Cóż ten Ludmir?~
274  1, 34|              Ten Ludmir.~HELENA~Cóż ten Ludmir?~JANUSZ~Nie wiedzieć skąd
275  1, 35|                wątpienia, ten przeklęty Ludmir zajechał jej w głowę. -
276  1, 38|              Jowialski, Pani Jowialska, Ludmir.~Pan Jowialski z żoną w
277  1, 38|               środku, po lewej Wiktor i Ludmir, po prawej Janusz i Szambelanowa.
278  1, 38|             Boże! Koguty! Figle! figle!~LUDMIR~do Wiktora~Cóż się stało?~
279  1, 38|             Powiedział: "sam chciałeś".~LUDMIR~do Wiktora~Ale jakiżeś gorączka!~
280  1, 38|               przyjaciel diable prędki.~LUDMIR~podobnie~To tak na upał.~
281  1, 38|                Pokażę drogę.~Odchodząc.~LUDMIR~chce zatrzymać Wiktora,
282  1, 39|                          SCENA PIERWSZA~Ludmir, Wiktor.~Wiktor rysuje,
283  1, 39|                  Wiktor.~Wiktor rysuje, Ludmir chodzi zamyślony wzdłuż
284  1, 39|                się) Cóż tak rozmyślasz?~LUDMIR~patrząc na rysunek Wiktora~
285  1, 39|               krosta jest sine qua non.~LUDMIR~I pani Jowialska nie dość
286  1, 39|              włos, a w tył się wywróci.~LUDMIR~Zróbże jej okulary.~WIKTOR~
287  1, 39|            Idźże do kaduka! proszę cię!~Ludmir znowu chodzi.~Od czasu swojego
288  1, 39|                   bibuły tu dostaniesz.~LUDMIR~stając przed Wiktorem, po
289  1, 39|            Wiktorze?~WIKTOR~I niejedno.~LUDMIR~Helena podoba mi się.~WIKTOR~
290  1, 39|                 się.~WIKTOR~A mnie nie.~LUDMIR~Ja bym się z nią ożenił.~
291  1, 39|                 się i patrzy mu w oczy. Ludmir wykrzywiając się~A!! (chodzi
292  1, 39|              zakończenia godnego dziea?~LUDMIR~Powiedzże mi, dlaczego nie
293  1, 39|                WIKTOR~Czy ty żartujesz?~LUDMIR~Na honor, nie!~WIKTOR~Daj
294  1, 39|                nie!~WIKTOR~Daj tu rękę.~LUDMIR~Cóż to będzie?~WIKTOR~Puls
295  1, 39|                wolny - gorączki nie ma.~LUDMIR~wyrywając rękę~Rysuj!~Chodzi
296  1, 39|       podobieństwo, że ci się podobała.~LUDMIR~Dlaczegóż nie, mości Van-Dyku?~
297  1, 39|                 miałaby ci się podobać?~LUDMIR~Śmiesznym sposobem wyraża
298  1, 39|              niej w tak krótkim czasie?~LUDMIR~Piękna.~WIKTOR~To do gustu.~
299  1, 39|             Piękna.~WIKTOR~To do gustu.~LUDMIR~Dobra.~WIKTOR~Jak wiesz?~
300  1, 39|                Dobra.~WIKTOR~Jak wiesz?~LUDMIR~Wiem - jestem pewny. Ma
301  1, 39|              przez to twoją nie będzie.~LUDMIR~Jeżeli się podobam...~WIKTOR~
302  1, 39|          podobam...~WIKTOR~Ma rodziców.~LUDMIR~Starego łatwo zawojować:
303  1, 39|                 i mój!~WIKTOR~Ojciec...~LUDMIR~Mniej niż nic.~WIKTOR~Macocha...~
304  1, 39|              niż nic.~WIKTOR~Macocha...~LUDMIR~To jeden orzech do zgryzienia.~
305  1, 39|                 Trzeba by tęgich zębów.~LUDMIR~Ale trafiają się jednak
306  1, 39|          przypadki.~WIKTOR~W romansach.~LUDMIR~Najgorzej...~WIKTOR~po krótkim
307  1, 39|            krótkim milczeniu~Najgorzej?~LUDMIR~Że nie wiem, kto i skąd
308  1, 39|               ludzi; a potem - majątek!~LUDMIR~chodząc~Żebym miał tylko
309  1, 39|                    żeby" - małe słówko.~LUDMIR~Próbować jednak będę. -
310  1, 39|                  wszystko jednym tchem.~LUDMIR~Jak tylko nie ma światła
311  1, 39|                owdzie pociągnięte były.~LUDMIR~Chciałbyś szczerze, aby
312  1, 39|           Dlaczegóżbym miał nie chcieć?~LUDMIR~Poczciwy Wiktorze! Moje
313  1, 39|             ręce dość długie mieć będą.~LUDMIR~Nie ma jak z malarzami mieć
314  1, 39|             robić, chyba w karykaturze.~LUDMIR~Co za myśl!~WIKTOR~Mogę
315  1, 39|                  drugi GŁUPSTWA oznaka.~LUDMIR~A w kącie SZYDERSTWO rysuje...
316  1, 39|        wystawiono? -~WIKTOR~Wiem, wiem.~LUDMIR~Jako osła z wyszczerzonymi
317  1, 39|                 tak.~Śmieją się obadwa.~LUDMIR~Jowialscy nadchodzą; cofniej
318  1, 40|              Jowialski, Pani Jowialska, Ludmir, Wiktor.~P. JOWIALSKI~Szukam
319  1, 40|             swoich. Ja się znam trochę.~LUDMIR~Przeczytać nie mogę, bo
320  1, 40|       dobrodziejowi.~P. JOWIALSKI~Mnie?~LUDMIR~Jeżeli waćpan dobrodziej
321  1, 40|           chcesz całe dzieło przypisać?~LUDMIR~Jeżeli pozwolisz.~P. JOWIALSKI~
322  1, 40|                I wydrukujesz to dzieło?~LUDMIR~To się rozumie.~P. JOWIALSKI~
323  1, 40|            okulary~Wydrukowany? proszę!~LUDMIR~Żądać tylko będę, abyś pozwolił
324  1, 40|            Powiem ci zaraz jednę bajkę.~LUDMIR~Bardzo proszę.~P. JOWIALSKI~
325  1, 40|            proszę.~P. JOWIALSKI~Dwie...~LUDMIR~Co za szczęście!~P. JOWIALSKI~
326  1, 40|         szczęście!~P. JOWIALSKI~Trzy...~LUDMIR~Zginę z radości.~P. JOWIALSKI~
327  1, 40|              będzie się trochę gniewać.~LUDMIR~Oho!~P. JOWIALSKI~Ale to
328  1, 40|            białogłowa! Co to za dowcip!~LUDMIR~Sam to uważałem.~P. JOWIALSKI~
329  1, 40|            cholewach - tak i rozumnego.~LUDMIR~W samej rzeczy.~P. JOWIALSKI~
330  1, 40|              jeszcze lepiej ją poznasz.~LUDMIR~Jakże to długo?~P. JOWIALSKI~
331  1, 40|        JOWIALSKI~Piędziesiąt jeden lat.~LUDMIR~Tylko!~P. JOWIALSKI~Ale
332  1, 40|            Ludmira~ale motyl obarczony.~LUDMIR~Doprawdy?~P. JOWIALSKI~Asekuruje
333  1, 40|               miejże przecie kontenans.~LUDMIR~Ja odejdę, jeżeli przypadkiem...~
334  1, 40|                 jemu mimo uszy - szust!~LUDMIR~I o czym innym myśli.~P.
335  1, 40|              tak dla dębie czynić będą.~LUDMIR~Jaką miarką mierzysz, takąć
336  1, 40|              powiastkę o Gawle i Pawle?~LUDMIR~Znam.~P. JOWIALSKI~Słuchaj
337  1, 42|            WIKTOR~Upodobanie?~SZAMBELAN~Ludmir powiadał, że to jedynie
338  1, 42|            jedynie z upodobania.~WIKTOR~Ludmir?... Zapewne tak mówić wypada.~
339  1, 42|             WIKTOR~porywając go za rękę~Ludmir - Ludmir - wiesz, kto jest?~
340  1, 42|           porywając go za rękę~Ludmir - Ludmir - wiesz, kto jest?~SZAMBELAN~
341  1, 42|               Jest podobno... pan Lu... Ludmir.~WIKTOR~oglądając się~Jest - (
342  1, 44|                 nie mogę wątpić, że ten Ludmir...~SZAMBELAN~Za pozwoleniem...~
343  1, 44|              Rzecz arcyważna!...~JANUSZ~Ludmir nie kryje się z tym, że
344  1, 44|                 i koniec końców, jeżeli Ludmir ma wieś, ja mam rywala niebezpiecznego.~
345  1, 44|            Basiu, ale słuchaj...~JANUSZ~Ludmir wkręca się zręcznie w łaskę
346  1, 44|                wiem. - Wiecie, kto jest Ludmir?~SZAMBELANOWA~Wiemy tyle,
347  1, 44|                 pomoże! (oglądając się) Ludmir jest człowiek niebezpieczny. -
348  1, 44|               nogach.~JANUSZ~Cóż mówił? Ludmir ma wieś?~SZAMBELAN~Mówił: "
349  1, 44|      Przestrzegam was - strzeżcie się - Ludmir człowiek niebezpieczny -
350  1, 44|              idę przestrzec Helusię, że Ludmir człowiek niebezpieczny;
351  1, 46|                              SCENA ÓSMA~LUDMIR~sam; który spotkawszy w
352  1, 47|                         SCENA DZIEWIĄTA~Ludmir, Helena.~HELENA~na stronie~
353  1, 47|             mnie w nieprzejrzany zamęt!~LUDMIR~na stronie~Nie widzi mnie -
354  1, 47|                 a wiecznie kochać będę.~LUDMIR~na stronie~Jeszcze muszę
355  1, 47|                 wznosząc~Jak był dotąd!~LUDMIR~Pozwól, piękna Heleno, niech
356  1, 47|             zawsze nas trwożyć powinny.~LUDMIR~Ach, nie trwożyć; bo jeżeli
357  1, 47|               Ale burza często niszczy.~LUDMIR~Zniszczenie i śród pogody
358  1, 47|              Czy tylko nie zbyt śmiało?~LUDMIR~To wkrótce okazać się musi.~
359  1, 47|           Jestże jakie przedsięwzięcie?~LUDMIR~Wielkie przedsięwzięcie,
360  1, 47|              doznawałeś pan nieszczęść?~LUDMIR~Ja? czy wielkich nieszczęść
361  1, 47|        uderzenia.~HELENA~Okropny obraz!~LUDMIR~Tak jest, okropny. Igrzyskiem
362  1, 47|                  HELENA~Gdzie? przebóg!~LUDMIR~Rzuciłem się na bryczkę
363  1, 47|                  HELENA~I dokąd? dokąd?~LUDMIR~Udałem się w najniedostępniejsze
364  1, 47|                 góry.~HELENA~W Karpaty?~LUDMIR~W Karpaty.~HELENA~Nieba!~
365  1, 47|                W Karpaty.~HELENA~Nieba!~LUDMIR~Tam - ni snu, ni spoczynku!...
366  1, 47|      mieszkańców...~HELENA~Ha! Szandor!~LUDMIR~Co?~HELENA~Zbójco!~LUDMIR~
367  1, 47|               LUDMIR~Co?~HELENA~Zbójco!~LUDMIR~Ja?~HELENA~Ty!~Ludmir parscha
368  1, 47|           Zbójco!~LUDMIR~Ja?~HELENA~Ty!~Ludmir parscha śmiechem.~Nieszczęsny!
369  1, 47|               godziny już późno będzie.~LUDMIR~na stronie~Tego honoru nie
370  1, 47|             ciebie uczynić nie potrafi.~LUDMIR~Dlaczegóż za kwadrans?~HELENA~
371  1, 47|                 towarzysz cię zdradził.~LUDMIR~Jaki towarzysz?~HELENA~Wiktor.~
372  1, 47|               towarzysz?~HELENA~Wiktor.~LUDMIR~Wiktor? zdradził?~HELENA~
373  1, 47|                grożące twojej wolności.~LUDMIR~Cóż Wiktor powiedział?~HELENA~
374  1, 47|            Wiktor powiedział?~HELENA~Że Ludmir "człowiek niebezpieczny -
375  1, 47|                 gdyż biada wam, biada!"~LUDMIR~O, Van-Dyku przeklęty!~HELENA~
376  1, 47|           HELENA~Vandyk się więc zowie?~LUDMIR~I gdzież jest?~HELENA~Zniknął.~
377  1, 47|            gdzież jest?~HELENA~Zniknął.~LUDMIR~Zemścił się.~HELENA~Właśnie,
378  1, 47|                 i spokojne nadal życie!~LUDMIR~Heleno! serce więc twoje
379  1, 47|                 uchodź, nie trać czasu!~LUDMIR~Jedno tylko słowo - kochasz
380  1, 47|          kochasz mnie?~HELENA~Niestety!~LUDMIR~Gdyby rodzice zezwolili...~
381  1, 47|               którego nazwać nie śmiem!~LUDMIR~Słuchaj mnie więc!~HELENA~
382  1, 47|                chwila dla ciebie droga!~LUDMIR~Ależ pozwól...~HELENA~Uchodź -
383  1, 47|             bliskości - przez ogród!...~LUDMIR~Miejmy nadzieję!~HELENA~
384  1, 48|                         SCENA DZIESIĄTA~LUDMIR~sam~O, bazgraczu! poczekaj!
385  1, 49|                         SCENA JEDENASTA~Ludmir, Szambelanowa.~Szambelanowa,
386  1, 49|                 masz myszkę na łopatce?~LUDMIR~cofając się~Za pozwoleniem...~
387  1, 49|                 masz myszkę na łopatce?~LUDMIR~Ależ, mościa dobrodziejko!
388  1, 49|               się wyraźnie raz jeszcze.~LUDMIR~Rzecz dziwna!~SZAMBELANOWA~
389  1, 49|              Boga jedynego, odpowiadaj!~LUDMIR~Jeżeli o to idzie koniecznie -
390  1, 49|              coś Jowialskiemu powiadał?~LUDMIR~Co do słowa.~SZAMBELANOWA~
391  1, 49|             SZAMBELANOWA~Przysięgniesz?~LUDMIR~Ależ, za pozwoleniem...~
392  1, 49|          SZAMBELANOWA~Mów, bo oszaleję!~LUDMIR~Przysięgnę, jak tego trzeba
393  1, 49|                 kolebce Cygani złapali?~LUDMIR~Tak jest.~SZAMBELANOWA~Potem
394  1, 49|             Potem zostawili chorego?...~LUDMIR~U pana Żaby w Litwie.~SZAMBELANOWA~
395  1, 49|             wiadomość, skąd cię wzięli?~LUDMIR~Tak jest.~SZAMBELANOWA~Że
396  1, 49|                SZAMBELANOWA~Że z Wisły?~LUDMIR~Tak jest.~SZAMBELANOWA~I
397  1, 49|               który miałeś był na szyi?~LUDMIR~Krzyżyk?~SZAMBELANOWA~Srebrny?~
398  1, 49|          Krzyżyk?~SZAMBELANOWA~Srebrny?~LUDMIR~Tak jest.~SZAMBELANOWA~Z
399  1, 49|          SZAMBELANOWA~Z literami B. B.?~LUDMIR~Rzecz dziwna! tak jest w
400  1, 49|                  B. - Barbara Bobkówna.~LUDMIR~Miałażby jaką wiadomość
401  1, 49|              się na szyję~Syn! syn mój!~LUDMIR~Ja jestem?...~SZAMBELANOWA~
402  1, 49|            stoisz jak martwy. Mon fils!~LUDMIR~Zadziwienie - w tym domu
403  1, 49|              nie bije - to serce matki!~LUDMIR~Matko! (klękając) pobłogosław
404  1, 49|           Charles, ożenię cię z Heleną.~LUDMIR~Nie dziwuj się, matko, że
405  1, 49|                 Helena ci się podobała?~LUDMIR~Kocham ją.~SZAMBELANOWA~
406  1, 49|               Ona nie będzie przeciwną?~LUDMIR~Spodziewam się.~SZAMBELANOWA~
407  1, 50|            SCENA DWUNASTA~Szambelanowa, Ludmir, Szambelan.~Szambelan, przy
408  1, 52|                Pan... jakże mam nazwać?~LUDMIR~śmiejąc się~Nie Szandor -
409  1, 53|                 teraz działać na panią.~LUDMIR~do Wiktora~Cóż się z tobą
410  1, 53|                 jak ostatniego urwisza.~LUDMIR~Ale żebyś wiedział, jak
411  1, 53|              przynajmniej tym pocieszę.~LUDMIR~Znalazłem matkę.~SZAMBELANOWA~
412  1, 53|            drugiemu i brzytwy nie chcą.~LUDMIR~I Helena będzie moją.~JANUSZ~
413  1, 53|                 ciała, mówi przysłowie.~LUDMIR~Pierwej sobie, potem tobie.~