Akt, Scena

 1  1, 6 |         któregoż teraz zacznie,~Aby sobie podjeść smacznie?~
 2  1, 7 |         do męża) I ty cierpisz, aby mnie znieważano do tego
 3  1, 7 |   HELENA~Ja tylko proszę matki, aby tak lekce nie ważyła szczęścia
 4  1, 12|    JOWIALSKI~A to na co?~LUDMIR~Aby wszystkie głowy były pod
 5  1, 12|     robi?~P. JOWIALSKI~Strzeże, aby wszystko u dworu działo
 6  1, 13|       Nieszczęściem, dziadunio, aby miał tylko rozrywkę, nie
 7  1, 15|         wszyscy błagać musiemy, aby jaki bądź żart zaprzestał.~
 8  1, 20| wdzięczność za moje usiłowania, aby zabawić waćpana dobrodzieja?~
 9  1, 20|     może i co więcej, cierpiąc, aby Helena w takim znajdowała
10  1, 20|       JOWIALSKI~Skądże chcecie, aby ją miał? To tylko u Francuzów
11  1, 20|        mówił: sam nie chciałeś, aby Helusia odsunęła się od
12  1, 20|          nie, sam nie chciałeś, aby nie miał pałasza. Ale co
13  1, 24|        ale dałem się przenieść, aby nie psuć zabawy.~P. JOWIALSKI~
14  1, 29|    dosyć być z kim pół godziny, aby uchwycić wątek jego sposobu
15  1, 31|      bez granic miłości trzeba, aby się twojej godną stała. -
16  1, 39|       tej chwili, nie chciałem, aby światło padało na ciebie,
17  1, 39|      LUDMIR~Chciałbyś szczerze, aby mi się udało?~WIKTOR~Dlaczegóżbym
18  1, 40|    dobrodziej raczysz pozwolić, aby imię jego zaszczyciło pracę
19  1, 44|      postaci pana Jowialskiego, aby oddaliła z domu ulubionych
20  1, 44|       prawdziwego nieszczęścia, aby koniecznie adai się ze swoim
21  1, 47|        tyle, ile potrzeba było, aby przedsięwzięto środki grożące