Akt, Scena

 1  1, 1 |     dwadzieścia, nie więcej; tu, pod to drzewo. - Patrz, co za
 2  1, 1 |    rzucając tłumoczek i kapelusz pod drzewo) Dobrze mi tak! Bardzo,
 3  1, 2 |   złocone komnaty, przenoszę się pod skromne strzechy; tam jeszcze
 4  1, 3 |        pan Sans-façons spi sobie pod drzewem.~SZAMBELANOWA~Komuż
 5  1, 4 |           będę, z duszy serca. I pod stół wlezę, jeżeli każecie,
 6  1, 4 |          jak zabity.~Kładzie się pod drzewem.~ODMIANA SCENY~Pokój
 7  1, 7 |         dla jejmość panny, która pod nieba lata, kiedy po ziemi
 8  1, 10|       Szambelanową, wtem patrzę, pod drzewem śpi jakiś chłopek
 9  1, 11|      majstrowy na Horoszczyznie. pod numerem sto jeden i trzy,
10  1, 12|         Aby wszystkie głowy były pod jedną cechą: moją własną,
11  1, 20|      panią raz w kąpieli,~Wlazła pod stół - cicho czeka.~Pani
12  1, 20|        Figle, psoty,~Aż się wody pod nią mącą!~Ale ciepła coś
13  1, 20|       nią - tuż, tuż w tropy,~Aż pod progi.~Tu nie żarty - parzy
14  1, 27|      nich ośmiela się mnie, mnie pod nosem, zalecać się do osoby,
15  1, 27|  uważałem.~SZAMBELAN~Zaleca się! Pod nosem! Proszę!~JANUSZ~A
16  1, 30| SZAMBELAN~bierze pręty i Wiktora pod rękę~Służę ci, służę.~WIKTOR~
17  1, 31|   oryginałów, jakie się znajdują pod słońcem. Do wszystkiego
18  1, 40|           P. JOWIALSKI~głaszcząc pod brodę~No, no, nie gniewaj
19  1, 47|         iż nie sam jeden ulegasz pod krwawym ciosem. - Serce
20  1, 53|         z sobą.~P. JOWIALSKI~Kto pod kim dołki kopie, sam w nie