Akt, Scena

 1  1, 6 |      SZAMBELAN~Płaskim? No, ale przez to może być dobrym mężem.~
 2  1, 6 | JOWIALSKI~Zapewne, zapewne, ale przez to przysłowie dobre. I o
 3  1, 10|      mówiła!~P. JOWIALSKI~Ona i przez sen gada.~SZAMBELAN~śmiejąc
 4  1, 10|   JANUSZ~Wracałem z przechadzki przez ogród z panią Szambelanową,
 5  1, 11|            Czy diabeł przemówił przez niego?~Wnoszą śniadanie;
 6  1, 12|  JOWIALSKI~Ten urząd jest, samo przez się, przy każdym innym...~
 7  1, 16|        prawe) Nie ma... (patrzy przez okno) A, otóż są w ogrodzie!
 8  1, 18|     podoba.~Chce odejść.~JANUSZ~Przez Boga żywego, panie szambelanie,
 9  1, 22|       twarzą~Hubka jest?~JANUSZ~przez zęby~Jest.~LUDMIR~Podmuchaj!~
10  1, 36|        kim? Co waćpan rozumiesz przez to: "z kim"?~JANUSZ~Oso!
11  1, 37|    Precz stąd! precz!~SZAMBELAN~przez okno~Jegomość! Tatuniu!
12  1, 37|         co?... to co?~SZAMBELAN~przez okno~Kłócą się! Chcą się
13  1, 39|     pragnął ją na żonę, jeszcze przez to twoją nie będzie.~LUDMIR~
14  1, 40|      puk! - Zamknięto. Spogląda przez dziurę~I widzi... Cóż tam?
15  1, 42|         mnie los nie zmieni się przez to - zemsta mnie czeka,
16  1, 47|      Uchodź - las w bliskości - przez ogród!...~LUDMIR~Miejmy
17  1, 53|   schowałem się w ogrodzie, ale przez ciekawość nie mogłem na
18  1, 53|      nie! Od furtki ogrodowej - przez całą ulicę - przez cały
19  1, 53|  ogrodowej - przez całą ulicę - przez cały dziedziniec prowadzą