Akt, Scena

 1  1, 1 |          wnieś pieśni wieszcze - niech kamyki tańcują, drzewa płaczą,
 2  1, 4 |          dzień jeden przepędził. Niech mnie niosą, niech przebiorą -
 3  1, 4 |    przepędził. Niech mnie niosą, niech przebiorą - spać będę jak
 4  1, 9 |         Sowo luba.~Możeś mądra - niech tak będzie,~Lecz twą mądrość
 5  1, 10|         go obudzić.~JANUSZ~Hola! Niech panie przebierą się pierwej,
 6  1, 11|         czy wy państwo?... Bo... niech mnie siarczyste pioruny...
 7  1, 12|     chwilę rozmowy śmiem błagać. Niech błogosławię nieba za sposobność
 8  1, 15|      zaplątał się w swoje sidła; niech w nich siedzi! Przynajmniej
 9  1, 16|   oszaleć? (chodzi) Panna Helena niech mi wybaczy, ale kaducznie
10  1, 20| dobrodzieju! Zmiłuj się, pozwól, niech się to wszystko już skończy;
11  1, 20|    pierwszej - godzina jeszcze - niech i tak będzie! (na stronie)
12  1, 23|        każe z nim zrobić.~LUDMIR~Niech tu przyjdzie.~LOKAJ~Pan
13  1, 24|    LUDMIR~Gdzie jest mój kasjer? Niech wyliczy temu młodzikowi
14  1, 24|     Słuchajcie:~- Jeżeli kłamię, niech mnie piorun trzaśnie! -~
15  1, 30|    Szambelana) Ale pan szambelan niech nie myśli, że to przyjaźń
16  1, 30|       posadzki woskowano.~LUDMIR~Niech pan będzie tylko łaskaw
17  1, 32|   Ludmirze. Ale to wszystko los. Niech Bóg radzi o swojej czeladzi.~
18  1, 47|    LUDMIR~Pozwól, piękna Heleno, niech w mglistym życiu gwiazda
19  1, 53|          mnie dokuczyłeś!~WIKTOR~Niech się przynajmniej tym pocieszę.~