Akt, Scena

 1  1, 3 |    LUDMIR~na stronie~Ho, ho! tu są charaktery.~SZAMBELANOWA~
 2  1, 11|    królestwie.~LUDMIR~W moim? A są w nim ludzie?~SZAMBELAN~
 3  1, 12|     każdym innym...~LUDMIR~Któż są te panie? I tamta, co się
 4  1, 13|     szyderstwa.~HELENA~Takie to są zawsze prawie jego pomysły,
 5  1, 16|      patrzy przez okno) A, otóż są w ogrodzie! Rękę jej podaje...
 6  1, 21|        Szambelan.~JANUSZ~Gdzież są?~SZAMBELAN~Zamknąłem w moim
 7  1, 21|      czymże?~P. JOWIALSKI~Jeden sa, sa! drugi do lasa. Hola,
 8  1, 21|          P. JOWIALSKI~Jeden sa, sa! drugi do lasa. Hola, stójcie!
 9  1, 22|      wasze, panowie Moi, miłymi są sercu Naszemu ojcowskiemu.
10  1, 26|    idealizm, dźwięki jego duszy są tak czyste, tak lube, iż
11  1, 28|         przekręcono, ale zasoby są wielkie, można by je łatwo
12  1, 30|        niegrzeczności - tak nam są radzi!~WIKTOR~do Ludmira,
13  1, 39| malarzami mieć do czynienia; to są rodzeni bracia poetów. -
14  1, 44|         cierpliwy, to i te mury są niecierpliwe.~Szambelan,
15  1, 44|        mnie, dlaboga! bo to nie są żarty - tu idzie o nas wszystkich.~
16  1, 45|       Pani dobrodziejko! to nie są żarty.~SZAMBELANOWA~Zapewne,
17  1, 45|         się przynajmniej, co to są za ludzie.~JANUSZ~Ale co
18  1, 47|   Chmury, niosące burze, zawsze są w odwodzie, zawsze nas trwożyć