Akt, Scena

 1  1, 11|            MĘŻCZYŹNI~kłaniając się~Najjaśniejszy panie!~LUDMIR~A państwo
 2  1, 11|              Cóż raczysz rozkazać, najjaśniejszy panie?~LUDMIR~Ta bójcie
 3  1, 11|    JOWIALSKI~Sen mara, Bóg wiara - najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Ale bo nie
 4  1, 11|            JANUSZ~Wszystko to sen, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~A teraz szedłem
 5  1, 11|        Rien` du tout.~P. JOWIALSKI~Najjaśniejszy panie, pozwól, abym powiedział
 6  1, 11|   MĘŻCZYŹNI~kłaniając się~Pan, pan najjaśniejszy, największy sułtan.~LUDMIR~
 7  1, 11|           Jeszcze nie czas obiadu, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Co to "nie
 8  1, 11|           przysłowie - mają, mają, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Zaraz temu
 9  1, 12|         JOWIALSKI~Pozwolisz sobie, najjaśniejszy panie, zrobić uwagę, czyli
10  1, 12|            JOWIALSKI~Nie u nas to, najjaśniejszy panie... (na stronie) Wyborny
11  1, 12|           JOWIALSKI~Jest to urząd, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Cóż on robi?~
12  1, 12| przedstawiasz?~JANUSZ~Powiadam ci, najjaśniejszy panie, kto jest ten lub
13  1, 12|          JOWIALSKI~Bardzo pięknie, najjaśniejszy panie, bo przysłowie mówi:
14  1, 14|         JANUSZ~hamując złość~Racz, najjaśniejszy panie, pozwolić jedno słowo
15  1, 22|             SZAMBELAN~Jeszcze nie, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Cóżeś robiuł
16  1, 22|          Mistrzu, fajki!~SZAMBELAN~Najjaśniejszy pan woła.~LUDMIR~do Janusza~
17  1, 22|      drzymał.~P. JOWIALSKI~Dobrze, najjaśniejszy panie! (na stronie) Ucieszne
18  1, 22|         odurzony kłania się, serio~Najjaśniejszy panie! (do żony) Małgosiu,