Akt, Scena

 1  1, 1 |           Po kiego diabła mnie było wdawać się z poetą! Z tym
 2  1, 1 |   twojego pęzla.~WIKTOR~I mnie było być tak ślepym! Mnie było
 3  1, 1 |      było być tak ślepym! Mnie było jemu wierzyć! Mnie o głodzie
 4  1, 11|   Rozumiesz jeden z drugim? Co było, nie jest, nie pisać w regiest!~
 5  1, 17|        Helena, której wszystko było za poziome, znajduje przyjemność
 6  1, 23|       paszport - paszportu nie było.~LUDMIR~na stronie~Wierzę,
 7  1, 28|  szkoda, go na prozę. Jakże to było? Powtórz. Ty chciałeś nająć
 8  1, 31|      LUDMIR~Kiedy mnie już nie było; Janusz był szczęśliwszy.~
 9  1, 31|       rękę~Ach, gdyby mi wolno było wykryć głębią mojej duszy,
10  1, 34|         JANUSZ~Inaczej wczoraj było.~HELENA~Dzień różnicy.~JANUSZ~
11  1, 38|         Przedrzeźniania tu nie było;~Obadwa z jednej zapialiście
12  1, 38|     wydaje. A choćby też i tak było - kto o prawdzie j dzwoni,
13  1, 39|        będę. - Bardzo by mi to było na rękę. Pewny, że jedynie
14  1, 40|    Tomku,~W swoim domku. -~Cóż było mówić?~Paweł ani pisnął,
15  1, 44|    SZAMBELAN~Inaczej nie można było przerwać waszego zacietrzewienia -~
16  1, 47|      wyznał tyle, ile potrzeba było, aby przedsięwzięto środki
17  1, 48| odjechał? - Nie, to by zanadto było... Ale kto wie... Janusz