Akt, Scena

 1  1, 1 | będziemy.~WIKTOR~Jakbym tam już był,~LUDMIR~Może uda nam się
 2  1, 7 |      Moja Basiu, wszak jegomość był świadkiem...~SZAMBELANOWA~
 3  1, 13|         w najwłaściwszym, bo to był ubiór biednego.~HELENA~I
 4  1, 14|  Chciałem, chciałem... Bodajbym był nigdy nie chciał!~LUDMIR~
 5  1, 17|          śp. jenerał-major Tuz, był to człowiek charakteru...~
 6  1, 19|          Żebym przynajmniej nie był mu pałasza przypasać kazał!...
 7  1, 19|   zawsze roztropnie i gdyby nie był, niestety, za wcześnie utonął...
 8  1, 19|      bliskim wzgórzu. Dzień już był - karczmy ani znaku - zaparte
 9  1, 20|        jenerał-major Tuz, zwykł był mawiać:~dowód dobrego wychowania -
10  1, 29|     zbyt bolesnym, jakoby świat był tylko złem napełniony, a
11  1, 31|       mnie już nie było; Janusz był szczęśliwszy.~HELENA~Ach,
12  1, 35|         przyrzekła - gdybym nie był... Przeklęcie! szczypałbym
13  1, 36|       mnie?~WIKTOR~Żebyś waćpan był grzeczny.~JANUSZ~ironicznie~
14  1, 44|         się zdaje, bo także nie był spokojny... Aha! Jeszcze
15  1, 47|      oczy ku niebu wznosząc~Jak był dotąd!~LUDMIR~Pozwól, piękna
16  1, 49|  przedali krzyżyk, który miałeś był na szyi?~LUDMIR~Krzyżyk?~
17  1, 53|          A czyżyk młody.~Pokarm był piękny, liczny, dorodny,~