Akt, Scena

 1  1, 3 |       wypuszczając, położył warunek, iż póty przy nim mieszkać będziemy,
 2  1, 13|              będziesz mojego zdania, iż w oczach duszy, szukającej
 3  1, 13|         łańcuchem.~LUDMIR~Zdaje się, iż to: jest, które działa w
 4  1, 13| niezgłębionej wieczności. Zdaje się, iż jedynie dla plastyki został
 5  1, 15|           wpuścić do duszy nadzieję, iż jeszcze dzień cały ze mną
 6  1, 15|             zatem potrzeby odkrycia, iż nie jestem szewczykiem,
 7  1, 22|            powszechne.~Dziwicie się, iż innym językiem przemawiam
 8  1, 24|           wszystkich panów po kolei, iż pozwoliłem sobie użyć prawa
 9  1, 26|             są tak czyste, tak lube, iż mimowolnie słuch zachwycony
10  1, 31| przyzwoitości tego poziomego świata, iż wzbrania wyjawienia najczystszego
11  1, 39|             tajny radzco szaleństwa, iż jestem jeden z najpoczciwszych,
12  1, 44|             mnie cierpliwie! Wierzę, iż jej sposób postępowania
13  1, 47|      rozstania nie waham się wyznać, iż nie sam jeden ulegasz pod
14  1, 47|             że kochasz, że wierzysz, iż jesteś kochaną - pozwól
15  1, 53|        otwarte.~SZAMBELAN~okazawszy, iż zrozumiał~Samotrzask!~P.