Akt, Scena

 1  1, 1 |      Pełtewy, nęciłeś mnie do tej nieszczęsnej podróży. -
 2  1, 3 |     JANUSZ~Nie rozumiem zatem tej zwłoki, której żąda, i to
 3  1, 5 |      namyślenia! Biada, biada tej, co tego czasu potrzebuje,
 4  1, 6 | Zgadzam się z tobą zupełnie w tej mierze.~HELENA~Im starszą
 5  1, 9 |   powtórzę. Pewnie nie znacie tej bajeczki?~HELENA I SZAMBELAN~
 6  1, 10|      zechcą przychylić się do tej arcydowcipnej zabawy.~P.
 7  1, 14|       pozwolić jedno słowo do tej pani.~LUDMIR~Mów - a prędko!~
 8  1, 14|       by źle przyjął zerwanie tej niewinnej zabawy bez jego
 9  1, 20|    jednę godzinę przydłużenia tej komedyji.~
10  1, 30|     Zatem mogę się spodziewać tej wielkiej łaski?~WIKTOR~Ale
11  1, 37|     nie uważał na przytomność tej damy...~JANUSZ~To co?...
12  1, 39|         i nigdy więcej, jak w tej chwili, nie chciałem, aby
13  1, 40|     Tomku,~W swoim domku. -~Z tej to powiastki morał w tym
14  1, 43|    Tajemnica" - rzekł, ale ja tej tajemnicy zachować nie mogę.