Akt, Scena

 1  1, 1 |        Karpaty...~WIKTOR~W samej rzeczy - piękny widok; i światło -
 2  1, 3 |  śniadanie.~SZAMBELANOWA~W samej rzeczy, chodźmy.~JANUSZ~Służę pani. (
 3  1, 9 |           Głupi ten, kto nie tak rzeczy widzi jak ona. - Szkoda,
 4  1, 11| Szambelan stawia stolik.~W samej rzeczy, mnie się śnić musiało,
 5  1, 13|         boskości.~HELENA~W samej rzeczy. - I ileż to razy chroniłam
 6  1, 13|      mieć może mylne wyobrażenie rzeczy...~HELENA~W czymże mylne?~
 7  1, 22|           wynikające z położenia rzeczy. Przyjmijcie, panowie Moi,
 8  1, 26|      ujmującą.~SZAMBELAN~W samej rzeczy, ma powierzchowność.~HELENA~
 9  1, 36|        JANUSZ~ironicznie~W samej rzeczy! mam być z kim.~WIKTOR~Z
10  1, 40|        rozumnego.~LUDMIR~W samej rzeczy.~P. JOWIALSKI~Jak tak długo
11  1, 42|          WIKTOR~Inaczej mają się rzeczy.~SZAMBELAN~Proszę pana -
12  1, 44|     Biada wam!" - i wiele innych rzeczy, których nie pamiętam, bo
13  1, 48|    będzie... ma za co... W samej rzeczy, żart trochę za gruby.~
14  1, 53|          JOWIALSKI~Ale to oddane rzeczy, mój panie. Nie turbuj się,