Akt, Scena

 1  1, 1 |      LUDMIR~Chwała Bogu, że ci się coś przecie podoba.~WIKTOR~Ale
 2  1, 1 |     Dopieroś wypił,~LUDMIR~Otóż... coś miałem mówić... (pije) Razem
 3  1, 11|        dzień przepędziuł. Wypiułem coś grubo; ba, nie bardzo; na
 4  1, 12|         JOWIALSKI~ku swoim drzwiom~Coś brzękła kosa, pewnie kamień.
 5  1, 20|           pod nią mącą!~Ale ciepła coś za wiele...~Trochę nadto...
 6  1, 22|    kapitalista,~Rozważywszy sobie,~Coś się w głowę skrobie. -~Nie
 7  1, 38|         JOWIALSKI~cicho do Ludmira~Coś twój przyjaciel diable prędki.~
 8  1, 40|    smacznie chrapie,~A tu z powały coś mu na nos kapie.~Zerwał
 9  1, 42| nieszczęścia.~SZAMBELAN~na stronie~Coś do pieniędzy zmierza... (
10  1, 43|            bezpieczny, w oczach ma coś barbarzyńskiego. - Jakże
11  1, 44|           to mówił?~JANUSZ~Przecie coś więcej musiał jeszcze powiedzieć.~
12  1, 44|           zgadnąć? - Ale wspomniał coś o sumieniu.~SZAMBELANOWA~
13  1, 49|    SZAMBELANOWA~I wszystko prawda, coś Jowialskiemu powiadał?~LUDMIR~
14  1, 53|           SZAMBELAN~na stronie~Oj, coś znowu po dawnemu.~P. JOWIALSKI~