Akt, Scena

 1  1, 1 |       przesadą~"Chodź ze mną, Wiktorze! Udamy się w odłogiem leżącą
 2  1, 1 |   Jedz jeszcze, jedz, kochany Wiktorze, bo z twojej uwagi miarkuję,
 3  1, 1 |       do domu.~LUDMIR~prosząc~Wiktorze, zostań.~WIKTOR~Nie mogę.~
 4  1, 28|       tego nie daruję!~LUDMIR~Wiktorze! ty masz duszę z kamienia,
 5  1, 29|   stronie~Odejdź, proszę cię, Wiktorze.~WIKTOR~jak wprzódy~I tym
 6  1, 29|     udawać.~LUDMIR~na stronie~Wiktorze, nadto tego.~WIKTOR~Gotów
 7  1, 29|     pisze, ręczę pani.~LUDMIR~Wiktorze!~WIKTOR~I nie scenę, ale
 8  1, 30|        to jego ulubione! Idź, Wiktorze - zobacz (do Szambelana)
 9  1, 39|   krótkim milczeniu~Wiesz co, Wiktorze?~WIKTOR~I niejedno.~LUDMIR~
10  1, 39|       chcieć?~LUDMIR~Poczciwy Wiktorze! Moje dzieła podadzą cię
11  1, 42| SZAMBELAN~Powiedzże mi, panie Wiktorze, jakim sposobem te klatki
12  1, 46|     ująć? (woła w lewe drzwi) Wiktorze! Wiktorze!... Gdzież się
13  1, 46|       w lewe drzwi) Wiktorze! Wiktorze!... Gdzież się podział? -