Akt, Scena

 1  1, 9 |     ślepi. - Bośmy ślepi?~A któż widzi lepiéj?~- Ja, bo bez
 2  1, 11|   zawadził w drodze.~JANUSZ~Któż by się na to odważył - drwić!~
 3  1, 11|    Ja, pan, mówię, że czas! Któż z poddanych powie: nie?~
 4  1, 12| JOWIALSKI~Twój dwór.~LUDMIR~Któż ty jesteś?~P. JOWIALSKI~
 5  1, 12|  Tego urzędu nie ma.~LUDMIR~Któż za was rozum mieć będzie?~
 6  1, 12| przy każdym innym...~LUDMIR~Któż są te panie? I tamta, co
 7  1, 13| drogę życia, biedna Heleno! Któż ci za złe mieć może mylne
 8  1, 13|  więcej go doznałem.~HELENA~Któż jesteś, dziwny człowieku?
 9  1, 20|     Jowialski!~P. JOWIALSKI~Któż dał pałasz?~JANUSZ~Ja kazałem.~
10  1, 24| sobie do woli.~P. JOWIALSKI~Któż jesteś, przyjacielu?~WIKTOR~
11  1, 29|   horyzont uczucia mego. Bo któż nie zna owej błędnej tęsknoty,
12  1, 31| jemu za złe mieć nie można; któż by się nie pokusił o tak
13  1, 38| ogląda klatki.~P. JOWIALSKI~Któż się kłóci? Od fuków przyszło