Akt, Scena

 1  1, 1 |     przecie podoba.~WIKTOR~Ale pewnie nie to, że, ubrany jak na
 2  1, 9 |        wołając za Szambelanową~Pewnie, że wiem, adagium Knapijusza;
 3  1, 9 |     jej dziś jeszcze powtórzę. Pewnie nie znacie tej bajeczki?~
 4  1, 12|      drzwiom~Coś brzękła kosa, pewnie kamień. Panie ochmistrzu!~
 5  1, 19| słyszałem!...~SZAMBELANOWA~Ale pewnie nie z wszystkimi szczegółami. -
 6  1, 20|     sam rozmawia.~P. JOWIALSKI~Pewnie ją to bawi, albo raczej
 7  1, 21|        mówi o ptaszkach, które pewnie złowił, a wielki ochmistrz
 8  1, 25|    milczeniu, rozśmiawszy się) Pewnie, że nikt nie potrafi. (po
 9  1, 28|     wyznam szczerze, że byłbym pewnie to zrobił, gdyby mi przyszła
10  1, 29|      nami zawsze kłótnie, lubo pewnie nie ma w świecie lepszych
11  1, 31|       tylko na nadziei?~HELENA~Pewnie! Jego miłość jest mi nieznośną.~
12  1, 43|     bardzo wesołe. - I co wiem pewnie, to - że się boję potężnie.~