Akt, Scena

 1  1, 6 |       drugiej strony tam gdzie idzie o szczęście lub nieszczęście
 2  1, 6 |   spokojność, o moje szczęście idzie mi także niemało.~P. JOWIALSKI~
 3  1, 7 |  jegomości o nic w świecie nie idzie, tylko o sposobność umieszczenia
 4  1, 12|  łokciami, nareszcie Szambelan idzie i przynosi.~P. JOWIALSKI~
 5  1, 17|       ale już się stało i o to idzie, jak przerwać ten kłopot. -
 6  1, 27|       pręciki! Ależ tu o córkę idzie.~SZAMBELAN~Klatka córce
 7  1, 29|    wiesz, że w troje jakoś nie idzie.~WIKTOR~jakby nie słyszał~
 8  1, 37|    pamiętaj!~SZAMBELANOWA~O co idzie? Powoli, grzecznie...~JANUSZ~
 9  1, 38|    Stała się jego wola.~- O co idzie, o co chodzi?~Indor was
10  1, 40|      niszczy srodze,~Co ciągle idzie, nigdy nie odpocznie w trudzie,~
11  1, 44|        bo to nie są żarty - tu idzie o nas wszystkich.~Staje
12  1, 49| odpowiadaj!~LUDMIR~Jeżeli o to idzie koniecznie - mam.~SZAMBELANOWA~