Akt, Scena

 1  1, 4 |    stół wlezę, jeżeli każecie, bylem z wami dzień jeden przepędził.
 2  1, 6 |  prawdziwą stała się macochą - bylem się jej tylko z domu umknęła!
 3  1, 7 |       nie mogę...~SZAMBELANOWA~Bylem powiedziała; biało, cały
 4  1, 11|  jestem lgnac Kurek, szwiec. A byłem sy we Lwowie w terminie,
 5  1, 11|      jak sy teraz przypominam, byłem gdzieś, hej w ogrodzie,
 6  1, 11|      mnie się śnić musiało, że byłem szewczykiem... że byłem
 7  1, 11|        byłem szewczykiem... że byłem ubogi. Chcę o tym zapomnieć.
 8  1, 22|        zmienia człowieka; czym byłem, nie jestem. Bo, szanowny
 9  1, 24|      jeszcze nie rozumiem, ale bylem dalej nie szedł, wszystko
10  1, 32|     LUDMIR~Owszem, dopiero tam byłem.~P. JOWIALSKI~Chodź więc.
11  1, 44|       których nie pamiętam, bo byłem, jak powiadam, arcymocno
12  1, 47| tknięty, innym się stałem, jak byłem dotąd.~HELENA~oczy ku niebu