Akt, Scena

 1  1, 1 |        przeklęty bazgraczu! Ale przynajmniej przyrzekasz, że zastanę
 2  1, 6 |       tylko jednym mogę mówić - przynajmniej czasem mnie słucha i pojmuje;
 3  1, 6 |         SZAMBELAN~Nadto?~HELENA~Przynajmniej jego wesołość jest tak pozioma,
 4  1, 15|     sidła; niech w nich siedzi! Przynajmniej tym zemszczę się za tysiączne
 5  1, 19|    oszaleję! Szczygły!... Żebym przynajmniej nie był mu pałasza przypasać
 6  1, 26| SZAMBELAN~Cieszy cię to?~HELENA~przynajmniej nie smuci.~SZAMBELAN~przypatrując
 7  1, 29|        za krańce dotykalnego, a przynajmniej zocznego świata.~LUDMIR~
 8  1, 30|   WIKTOR~do Ludmira, na stronie~Przynajmniej ty nic nie mów!~SZAMBELAN~
 9  1, 45|     złożyć papiery. Dowiemy się przynajmniej, co to są za ludzie.~JANUSZ~
10  1, 52|      tego wyprasza. Dajcież jej przynajmniej parę miesięcy do namyślenia.~
11  1, 53|    dokuczyłeś!~WIKTOR~Niech się przynajmniej tym pocieszę.~LUDMIR~Znalazłem