Akt, Scena

  1  1, 1 |    dwadzieścia, nie więcej; tu, pod to drzewo. - Patrz, co za boskie
  2  1, 1 |         LUDMIR~Słyszałem.~WIKTOR~Ja to do ciebie mówiłem.~LUDMIR~
  3  1, 1 |            rozum straciłem? ja? - A to mi się podoba!~LUDMIR~Chwała
  4  1, 1 |       podoba.~WIKTOR~Ale pewnie nie to, że, ubrany jak na redutę,
  5  1, 1 |         służyć będę. (dostając) Ale to jednak zakała dla sztuk
  6  1, 1 |     wyrażone; może za ostro, ale za to i lepiej. Tam wszystko właściwe
  7  1, 1 |       dołączysz rycinę.~WIKTOR~Otóż to! to rzecz cała. - Chciał
  8  1, 1 |             rycinę.~WIKTOR~Otóż to! to rzecz cała. - Chciał rycin
  9  1, 1 |           Patrz, i tu - nie boskiże to widok? Ten dom w kwiatach -
 10  1, 1 |        LUDMIR~z udanym zachwyceniem~To światło! to światło! A ten
 11  1, 1 |            zachwyceniem~To światło! to światło! A ten cień! Ach,
 12  1, 2 |            zarysów. Co świat powie, to jest teraz duszą powszechną.
 13  1, 3 |          tej zwłoki, której żąda, i to już po raz trzeci.~SZAMBELANOWA~
 14  1, 3 |           Pójdzie za waćpana, ja za to ręczę. - I już dawno byłaby
 15  1, 3 |      Jowialskich za grosz rozsądku, to jest rzeczą dowiedzioną.
 16  1, 3 |            Stara zaś Jowialska jest to tylko cień swojego najukochańszego
 17  1, 3 |        dobrze, spał jeszcze lepiej. To jest człowiek nie do obudzenia,
 18  1, 3 |            grobowców. La!~JANUSZ~Na to się nie piszę.~SZAMBELANOWA~
 19  1, 3 |        lekka zgryzota sumienia, jak to się dowiedziałam przypadkiem
 20  1, 3 |             Lara - rozumiem.~JANUSZ~To być nie może! Ja jestem
 21  1, 3 |           go obleje~SZAMBELANOWA~Na to nie pozwolę. C`est malhonnete.~
 22  1, 3 |            do pałacu~SZAMBELANOWA~A to po co?~JANUSZ~Widziałem
 23  1, 3 |         cały.~SZAMBELANOWA~Mnie się to nie podoba. C`est ordinaire.~
 24  1, 3 |              Wyborna myśl! I Helenę to zabawi, (odchodząc) Rozumny
 25  1, 4 |            Jakiś pan Jowialski - co to za nieoszacowana figura
 26  1, 5 |      objęcie! - Ach, Heleno! takież to przeznaczenie twoje? Nie
 27  1, 5 |      krótkim milczeniu~Ale wszystko to marzenie, zimni ludzie szaleństwem
 28  1, 6 |   samotrzask w ręku~Patrz, Helusiu! to mi samotrzask - po dwa ptaszki
 29  1, 6 |        odzywał, (do Heleny) Ale cóż to znaczy, że jesteś sama?
 30  1, 6 |           SZAMBELAN~Nie kochasz go, to nie idź za niego, i kwita.
 31  1, 6 |            kwita. Ja, ojciec, ja ci to powiadam; rób, co chcesz.~
 32  1, 6 |           dwadzieścia.~SZAMBELAN~Za to ręczyć mogę.~HELENA~Że stosując
 33  1, 6 |    SZAMBELAN~Płaskim? No, ale przez to może być dobrym mężem.~HELENA~
 34  1, 6 |        powiada.~HELENA~Żadnego - za to ręczę.~SZAMBELAN~Jednak
 35  1, 6 |            do żony~Co się odwlecze, to nie uciecze.~PANI JOWIALSKA~
 36  1, 6 |        podleje.~P. JOWIALSKA~Co też to jegomość wygaduje! Mój miły
 37  1, 6 |            Mój miły Boże, gdzie też to myśleć o tym.~P. JOWIALSKI~
 38  1, 6 |       dziaduniu.~P. JOWIALSKI~Nic - to zbytku nie ma.~SZAMBELAN~
 39  1, 6 |         Zapewne, zapewne, ale przez to przysłowie dobre. I o czymże
 40  1, 6 |           dobrodziej będzie łaskaw, to mi jeszcze na tydzień zezwoli.~
 41  1, 6 |          przewlekaj, moja panno, bo to - czas płaci, czas traci.~
 42  1, 6 |          czas traci.~HELENA~Wiem ja to dobrze.~P. JOWIALSKI~A Jeżeli
 43  1, 6 |            A Jeżeli się oglądasz na to, że jaki może lepszy trafi
 44  1, 6 |             strzyże, głową kręci,~I to pachnie, i to nęci.~Od któregoż
 45  1, 6 |        głową kręci,~I to pachnie, i to nęci.~Od któregoż teraz
 46  1, 6 |        słuchała z wielką uwagą, jak to za każdą bajką - i śmieje
 47  1, 6 |             Bodaj jegomości! Co też to zawsze uśmiać się trzeba!
 48  1, 6 |            niedobrego.~P. JOWIALSKI~To nie dowiedzione. - Lepszy
 49  1, 7 |          Kłódka? Co za myśl! na cóż to, kochanie?~- Użyj jej, jak
 50  1, 7 |       młokosa.~HELENA~Przystojny? - to do gustu.~P. JOWIALSKI~De
 51  1, 7 |            nędzy.~SZAMBELANOWA~Otóż to jegomość dobrze powiedział!
 52  1, 7 |              P. JOWIALSKI~Co nagle, to po diable.~SZAMBELANOWA~
 53  1, 7 |         HELENA~Ależ, kochana matko, to jest krok stanowczy; łatwo
 54  1, 9 |      zdejmując okulary~O, o! co też to gada! Wszyscyśmy niby głupi,
 55  1, 9 |         głupi, proszę jegomości! Co to za niedobra niewiasta! Wszyscy!...
 56  1, 9 |         jegomość! I jegomość!... Co to za niewstrzemięźliwy język!~
 57  1, 9 |           pomocy~Widzę w nocy. -~Na to odrzekł stary szpak:~- Widzieć
 58  1, 9 |             zawsze wszystkim wspak,~To nie chluba,~Sowo luba.~Możeś
 59  1, 9 |            tak mówię.~HELENA~Jestże to w mojej mocy? Zawisłamże
 60  1, 10|       Janusza w kaftanie tureckim~A to co?~JANUSZ~Czy pani Szambelanowa
 61  1, 10|             P. JOWIALSKI~Cóż znaczy to przebranie? Nasze stroje
 62  1, 10|           haec, hoc.~P. JOWIALSKI~A to co?~SZAMBELAN~Po łacinie.~
 63  1, 10|            P. JOWIALSKI~O, Turek na to nie pyta!~HELENA~Nie wiedzieć,
 64  1, 10|             HELENA~Nie wiedzieć, co to za człowiek.~JANUSZ~Wszyscy
 65  1, 10|        JANUSZ~Sam chcę i proszę, bo to powiększy śmieszność mojego
 66  1, 11|              ja bo nic nie wiem, co to jest...~Śmiech ciągły, ale
 67  1, 11|            Cichoże!~JANUSZ~Wszystko to sen, najjaśniejszy panie.~
 68  1, 11|              między swymi.~LUDMIR~A to ja waryjat?~P. JOWIALSKI~
 69  1, 11|             Niedźwiedź acz głaśnie, to w krzyżach trzaśnie.~LUDMIR~
 70  1, 11|             poddanych i pytać się o to, co mu aż nadto dobrze jest
 71  1, 11|              LUDMIR~A jak się zowie to królestwo?~JANUSZ~Tambambuktuhan.~
 72  1, 11| Tambambuktuhan.~LUDMIR~Tambamban... to żaden uczciwy człowiek tego
 73  1, 11|       drodze.~JANUSZ~Któż by się na to odważył - drwić!~SZAMBELAN~
 74  1, 11|      najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Co to "nie czas"? Ja, pan, mówię,
 75  1, 11|         SZAMBELAN~do Jowialskiego~A to...~P. JOWIALSKI~Kiedyś grzyb,
 76  1, 11|             nie bardzo przysuwa, bo to jakiś zawadyja.~P. JOWIALSKI~
 77  1, 11|           się skończą.~JANUSZ~Ja za to ręczę. Jest trochę zuchwały,
 78  1, 11|     śmieszniejszy.~SZAMBELANOWA~Jak to wino wypije...~JANUSZ~Kazałem
 79  1, 11|             LUDMIR~skosztowawszy~Co to za wino? słyszycie! Słyszysz,
 80  1, 11|     JOWIALSKA~Widzisz, jegomość, że to burda.~P. JOWIALSKI~To jest
 81  1, 11|           że to burda.~P. JOWIALSKI~To jest wino krajowe.~LUDMIR~
 82  1, 11|            Słyszysz, klucznico, weź to wino, a przynieś innego!~
 83  1, 11|             się nie myślę.~LUDMIR~A to co? Czy i tu kobiety mają
 84  1, 12|           Szambelanowej.~LUDMIR~Cóż to wszystko znaczy? - Ale szynki
 85  1, 12|       koronny.~LUDMIR~Kanclerz? Cóż to jest?~P. JOWIALSKI~Jest
 86  1, 12|             jest?~P. JOWIALSKI~Jest to effendi od pieczęci i stróż
 87  1, 12|              P. JOWIALSKI~Nie u nas to, najjaśniejszy panie... (
 88  1, 12|       popieczętował.~P. JOWIALSKI~A to na co?~LUDMIR~Aby wszystkie
 89  1, 12|              JANUSZ~do Jowialskiego~To jest bardzo niegrzecznie!~
 90  1, 12|       kaczora. Zresztą pamiętaj, że to szewczyk Kurek!~JANUSZ~Jestem
 91  1, 12|         wielki ochmistrz.~LUDMIR~Co to Och i Mistrz? - Dlaczego
 92  1, 12|         Mistrzem?~P. JOWIALSKI~Jest to urząd, najjaśniejszy panie.~
 93  1, 12|            przyzwoicie.~LUDMIR~I ty to potrafisz?~JANUSZ~Tak jest.~
 94  1, 12|             JANUSZ~Tak jest.~LUDMIR~To jesteś wielki człowiek!
 95  1, 12|             być u dworu.~LUDMIR~Jak to - przedstawiasz?~JANUSZ~
 96  1, 12|           tego nie powiadam.~LUDMIR~To jesteś bardzo mały człowiek. -
 97  1, 12|              LUDMIR~Finansów? - Ha! to ty oderżnąłeś mój tłumoczek.
 98  1, 12|            SZAMBELAN~Ja nie gotuję, to jest tylko tytuł.~LUDMIR~
 99  1, 12|            Chcę tylko jednę.~JANUSZ~To być nie może, takie prawo.~
100  1, 12|        prawo.~P. JOWIALSKI~Co kraj, to obyczaj.~LUDMIR~Trzy! bagatela!
101  1, 12|           JANUSZ~do Jowialskiego~Na to pozwalać nie można!~P. JOWIALSKI~
102  1, 12|           się rozumieją.~HELENA~Cóż to jest? Co za mowa?~LUDMIR~
103  1, 12|            boje.~JANUSZ~cofając się~To szaleństwo! to nadto! to
104  1, 12|          cofając się~To szaleństwo! to nadto! to strach!~LUDMIR~
105  1, 12|            To szaleństwo! to nadto! to strach!~LUDMIR~z krzesłem
106  1, 13|            szyderstwa.~HELENA~Takie to są zawsze prawie jego pomysły,
107  1, 13|            W samej rzeczy. - I ileż to razy chroniłam się, uciekałam
108  1, 13|     łańcuchem.~LUDMIR~Zdaje się, iż to: jest, które działa w materyjalnej
109  1, 13|       kostkę takiego skutku?~LUDMIR~To odlanie cieniów duszy w
110  1, 13|        pytasz się pani. Ach, gdybym to sam mógł wiedzieć!~HELENA~
111  1, 13|           może w najwłaściwszym, bo to był ubiór biednego.~HELENA~
112  1, 14|             JANUSZ~Panno Heleno, co to znaczy?~LUDMIR~Ja się pytam,
113  1, 14|             LUDMIR~Ja się pytam, co to znaczy panu Sułtanowi przerywać
114  1, 14|            mnie puścić.~JANUSZ~Ależ to nieprzyzwoicie!~HELENA~Sam
115  1, 14|          się?~HELENA~I jakim prawem to pytanie?~JANUSZ~Prawem,
116  1, 15|    przedmioty swoich zabaw. Nie raz to już pierwszy, że ledwie
117  1, 15|           się będą?~HELENA~Wychodzi to z wszelkiego obrębu niepewności.~
118  1, 15|            HELENA~Zazdrość! .. Mnie to bawi.~Odchodzą w drzwi lewe
119  1, 17|            ratuj! Co się tu dzieje, to nie do wytrzymania!~SZAMBELANOWA~
120  1, 17|              jenerał-major Tuz, był to człowiek charakteru...~JANUSZ~
121  1, 17|       piśmie; ale już się stało i o to idzie, jak przerwać ten
122  1, 17|        później trochę...~JANUSZ~Jak to później? Tego sobie nie
123  1, 18|          Janusz kazał go przynieść; to ty nie wiesz, ze to on sprawił
124  1, 18|      przynieść; to ty nie wiesz, ze to on sprawił nam...~SZAMBELANOWA~
125  1, 20|       Zmiłuj się, pozwól, niech się to wszystko już skończy; dłużej
126  1, 20|          nawarzył, takie wypij. - I to wszystko, nie stosując jednak
127  1, 20|        niebo - raj!~Małpa myśli: "W to mi graj!"~Hajże! - kozły,
128  1, 20|             Nader szczęśliwa. -~Tak to zwykle małpom bywa.~P. JOWIALSKA~
129  1, 20|        JOWIALSKA~O, dlaboga! Co też to w głowie!~JANUSZ~Do kogóż
130  1, 20|             głowie!~JANUSZ~Do kogóż to ma być zastosowane?~P. JOWIALSKI~
131  1, 20|           czapka gore.~JANUSZ~Takaż to wdzięczność za moje usiłowania,
132  1, 20|         potem: Co bardziej dokuczy, to rychlej nauczy.~SZAMBELANOWA~
133  1, 20|           będziemy pytlować.~JANUSZ~To jest prostak bez najmniejszej
134  1, 20|        Skądże chcecie, aby ją miał? To tylko u Francuzów trafiają
135  1, 20|      nadzwyczajnej grzeczności, jak to nas uwiadamia następująca
136  1, 20|              P. JOWIALSKI~Pewnie ją to bawi, albo raczej stosuje
137  1, 20|            nie miał pałasza. Ale co to za dziecinna trwoga! Co
138  1, 20|         obiadu trwać będzie. Ale za to wy przyrzekniejcie, zwłaszcza
139  1, 21|           ich zamknął!~P. JOWIALSKI~To zanadto, panie Janie! Zbytek
140  1, 22|            niczego się wznieci,~Jak to między małżeństwem raz poszło
141  1, 22|     siekirkę kijek.~P. JOWIALSKI~Co to?~SZAMBELAN~Przysłowie.~P.
142  1, 22|          głowę skrobie. -~Nie tylko to szkolne żaki~Biorą z handlów
143  1, 22|          panie! (do żony) Małgosiu, to jakiś wielki człowiek!~SZAMBELAN~
144  1, 22|            stronie~Panie Janusz, co to znaczy?~JANUSZ~na stronie
145  1, 23|       stronie~Wybornie!~LOKAJ~Wójta to uderzyło w oczy, spytał
146  1, 24|             WIKTOR~I ty tu! Ale cóż to jest?~LUDMIR~Tambambuktuhan.~
147  1, 24|        żartów. - Tak jest, panowie, to jest mój przyjaciel i towarzysz.~
148  1, 24|            każę pozdejmować.~LUDMIR~To za trudno, bo pieszo podróżujemy;
149  1, 26|             po krótkim milczeniu~Co to będzie, mój ojcze?~SZAMBELAN~
150  1, 26|           Teraz rozumiem.~SZAMBELAN~To dla tych kanarków, co to
151  1, 26|            To dla tych kanarków, co to jeden z czubkiem, drugi
152  1, 26|            nad moim łóżkiem.~HELENA~To będzie bardzo ładne.~SZAMBELAN~
153  1, 26|       tygodni.~SZAMBELAN~Cieszy cię to?~HELENA~przynajmniej nie
154  1, 26|         Nieokrzesany, chcesz mówić, to jest - zanurzony jeszcze
155  1, 26|            taki człowiek?~SZAMBELAN~To idź za niego.~HELENA~Żartujesz,
156  1, 26|         odjeżdżać, nie pozwolisz na to; prawda, ojcze?~SZAMBELAN~
157  1, 26|        będzie - hm, hm!...~HELENA~A to dlaczego?~SZAMBELAN~W jednym
158  1, 28|            później trochę.~LUDMIR~A to co? Włóczę się od kąta do
159  1, 28|          szczerze, że byłbym pewnie to zrobił, gdyby mi przyszła
160  1, 28|          mnie nie wymieniać!~LUDMIR~To się rozumie, to tylko tymczasem.
161  1, 28|              LUDMIR~To się rozumie, to tylko tymczasem. Dam ci
162  1, 28|            WIKTOR~Stosowne - jakież to będzie?~LUDMIR~Na przykład -
163  1, 28|          nazwij! Tylko pamiętaj, że to bohater dzieła - śmiesznego
164  1, 28|          Heleny zalecać się trochę, to mi da rozdział XVI.~WIKTOR~
165  1, 28|         rozdział XVI.~WIKTOR~Godziż to się?~LUDMIR~Dlaczego nie?
166  1, 28|             śmieszności.~WIKTOR~Ale to nie śmieszność: różnić kochających
167  1, 28|      Janusza nienawidzi, a ja ją za to więcej szanuje, bo cóż też
168  1, 28|             WIKTOR~Spróbuj, wszakże to dom waryjatów.~LUDMIR~Helena
169  1, 28|     potrafisz. Ty miałbyś pojąć, co to jest uniesienie uczucia?
170  1, 28|          szkoda, go na prozę. Jakże to było? Powtórz. Ty chciałeś
171  1, 28|           wójt: "Hola!" - Cóż ty na to?~WIKTOR~Ludmirze!~LUDMIR~
172  1, 28|           eterze krążąca - wszystko to nie może wymazać z twojej
173  1, 29|           Zdrajco!~WIKTOR~Nazywałeś to szaloną romansowością.~LUDMIR~
174  1, 29|         mnie.~HELENA~Pozwól pan, że to wezmę za żart tylko, prześladujący
175  1, 29|          głośno, z przymuszeniem~Co to za głowa! Co za pustota!
176  1, 29|            dziką i ponurą fizis, że to jest jeden z najweselszych,
177  1, 29|        scenę, ale rozdział. - Który to - XVIII czy XIX?~LUDMIR~
178  1, 29|            mi ciągle szepce?~LUDMIR~To głośno powtórzę: Czyś ty
179  1, 30|            stronie~Nie gniewaj się, to przypadkiem, prawdziwie
180  1, 30|         części świata".~LUDMIR~Ach, to jego ulubione! Idź, Wiktorze -
181  1, 30|       szambelan niech nie myśli, że to przyjaźń każe chwalić. To
182  1, 30|           to przyjaźń każe chwalić. To jest nowy Rafael-Tycyjan-Guido-Correggio-Salvator
183  1, 30|             Ludmira obracając się~A to co? Czy to obelga?...~LUDMIR~
184  1, 30|          obracając się~A to co? Czy to obelga?...~LUDMIR~Jak to,
185  1, 30|            to obelga?...~LUDMIR~Jak to, czy potrafi? On całe życie
186  1, 30|        potrafi? On całe życie tylko to robił!~SZAMBELAN~Doprawdy?~
187  1, 30|             I kiedy ptaszki lubisz, to lubisz i klatki, a kiedy
188  1, 30|              a kiedy lubisz klatki, to je pomalujesz, nie ma wątpienia.~
189  1, 31|          Ludmir.~LUDMIR~Cóż pani na to?~HELENA~Ja się pytam.~LUDMIR~
190  1, 31|         HELENA~Ja się pytam.~LUDMIR~To jest jeden z najdziwniejszych
191  1, 31|      najwyższym stopniu!~HELENA~Jak to nigdy z pierwszego wejrzenia
192  1, 31|           rzadko błądzi.~HELENA~Jak to mam rozumieć?~LUDMIR~Mówię
193  1, 31|          mam rozumieć?~LUDMIR~Mówię to do sympatyji i antypatyji.~
194  1, 31|      zawiedziony zostałem.~HELENA~A to w czym?~LUDMIR~Spodziewałem
195  1, 31|          moja rozmawiać mogła. Ach, to tak rzadko się wydarza,
196  1, 31|         ojcem.~LUDMIR~Jak tłumaczyć to westchnienie?~HELENA~Nienajlepiej
197  1, 31|             przemówił we mnie: nie, to być nie może - ona go nie
198  1, 31|      przytomnością twoją.~HELENA~Na to przebaczenia nie trzeba;
199  1, 32|             JOWIALSKI~Nie każdy też to gość miłym gościem. O niejednym
200  1, 32|             I zazdrośny trochę; ale to, mój panie, chcieć dziewczynę
201  1, 32|            swoje kopyto przerobić - to jest: sitem wodę czerpać.~
202  1, 32|              ty jesteś feniksem, ja to zawsze mówię. - Życzę ci
203  1, 32|          żonkę, panie Ludmirze. Ale to wszystko los. Niech Bóg
204  1, 32|           westchnąć, i szczerze, bo to w małżeństwie - jednemu
205  1, 32|             korona, ale zła - krzyż to wielki, mój panie. Zła żona,
206  1, 32|        familija!~P. JOWIALSKI~W tym to sensie następujące cztery
207  1, 33|      wiecznie żyć będzie. Jakaż cię to dręczy tęsknota? jaki smutek
208  1, 34|    nieślachetnie używał.~JANUSZ~Jak to - nieślachetnie?~HELENA~
209  1, 34|           kto jest.~HELENA~Cóż mnie to obchodzi?~JANUSZ~Ach, bardzo
210  1, 35|        zajechał jej w głowę. - Otóż to panny w tych czasach! Przyjedzie
211  1, 36|             WIKTOR~Z kim? z kim? Co to z kim? Co waćpan rozumiesz
212  1, 36|           Co waćpan rozumiesz przez to: "z kim"?~JANUSZ~Oso! daj
213  1, 36|             Ja się pytam, co znaczy to: "z kim"?~JANUSZ~To znaczy,
214  1, 36|          znaczy to: "z kim"?~JANUSZ~To znaczy, że nie potrzebuję
215  1, 37|      przytomność tej damy...~JANUSZ~To co?... to co?~SZAMBELAN~
216  1, 37|            damy...~JANUSZ~To co?... to co?~SZAMBELAN~przez okno~
217  1, 37|             Ja chcę, ja każę! - cóż to za karczemne obyczaje? Wstydź
218  1, 38|        WIKTOR~Uniosłem się zanadto, to prawda.~P. JOWIALSKI~Zaraz
219  1, 38|             Indor was pogodzi. -~Na to oba, każdy sobie:~- Przedrzeźniał
220  1, 38|        życiem, zdrowiem.~Co rzec na to? Wiem - nie powiem.~P. JOWIALSKA~
221  1, 38|          WIKTOR~do Ludmira~Wszystko to z twojej łaski.~JANUSZ~do
222  1, 38|             prędki.~LUDMIR~podobnie~To tak na upał.~P. JOWIALSKA~
223  1, 38|          JOWIALSKA~Hę?~P. JOWIALSKI~To tak na upał.~P. JOWIALSKA~
224  1, 39|             Daj tu rękę.~LUDMIR~Cóż to będzie?~WIKTOR~Puls wolny -
225  1, 39|             często dobre myśli, ale to wszystko łatwo zmienić.~
226  1, 39|       czasie?~LUDMIR~Piękna.~WIKTOR~To do gustu.~LUDMIR~Dobra.~
227  1, 39|           ją na żonę, jeszcze przez to twoją nie będzie.~LUDMIR~
228  1, 39|            WIKTOR~Macocha...~LUDMIR~To jeden orzech do zgryzienia.~
229  1, 39|             i skąd jestem.~WIKTOR~I to nie fraszka u takich ludzi;
230  1, 39|         jednak będę. - Bardzo by mi to było na rękę. Pewny, że
231  1, 39|          się twój syn żeni? - Bodaj to być poetą! Kocha się, żeni,
232  1, 39|         cieniu, kresek tu i owdzie, to wszystko szaleństwo - prawda?~
233  1, 39|        malarzami mieć do czynienia; to są rodzeni bracia poetów. -
234  1, 40|             bierze. - I wydrukujesz to dzieło?~LUDMIR~To się rozumie.~
235  1, 40|       wydrukujesz to dzieło?~LUDMIR~To się rozumie.~P. JOWIALSKI~
236  1, 40|        LUDMIR~Oho!~P. JOWIALSKI~Ale to półżartem. - Nie uwierzysz,
237  1, 40|      półżartem. - Nie uwierzysz, co to za nieoszacowana białogłowa!
238  1, 40|        nieoszacowana białogłowa! Co to za dowcip!~LUDMIR~Sam to
239  1, 40|            to za dowcip!~LUDMIR~Sam to uważałem.~P. JOWIALSKI~Poznać
240  1, 40|        długo z nią będziesz jak ja, to jeszcze lepiej ją poznasz.~
241  1, 40|            ją poznasz.~LUDMIR~Jakże to długo?~P. JOWIALSKI~Piędziesiąt
242  1, 40|            odpocznie w trudzie,~Ten to sam, co go Czasem nazywają
243  1, 40|       wyznać z drugiej strony,~Że i to motyl...~ciszej do Ludmira~
244  1, 40|        łaskotki.~P. JOWIALSKI~Ja na to jak na lato - prawda, pani
245  1, 40|         wzajemnie, my autorowie. Bo to widzisz, kochanku, na tym
246  1, 40|            polował po swoim pokoju:~To pies, to zając - między
247  1, 40|           po swoim pokoju:~To pies, to zając - między stoły, stołki~
248  1, 40|           krzyczał do znoju.~Znosił to Paweł, nareszcie nie może;~
249  1, 40|          szyby z okien lecą. -~A na to Gaweł: - Wolnoć, Tomku,~
250  1, 40|         kapie po głowie!~A Paweł na to: - WoInoć, Tomku,~W swoim
251  1, 40|              W swoim domku. -~Z tej to powiastki morał w tym sposobie:~
252  1, 41|             z twoją Małgosią razem, to się bardzo mylisz, (po krótkim
253  1, 42|       SZAMBELAN~Ludmir powiadał, że to jedynie z upodobania.~WIKTOR~
254  1, 42|            los nie zmieni się przez to - zemsta mnie czeka, ale
255  1, 43|        mówiłem, mówiłem wyraźnie... to jest, nie mówiłem, ale myślałem,
256  1, 43|               nic nie myślałem, ale to jest jednak zdarzenie nie
257  1, 43|         wesołe. - I co wiem pewnie, to - że się boję potężnie.~
258  1, 44|            Za niego zaś żem poszła, to mnie moi bracia namówili. -
259  1, 44|            ja nie jestem cierpliwy, to i te mury są niecierpliwe.~
260  1, 44|        Słuchajcie mnie, dlaboga! bo to nie są żarty - tu idzie
261  1, 44|           Słuchamy.~SZAMBELAN~Cóżem to miał mówić?... Na poczciwość,
262  1, 44|             Biada!~SZAMBELANOWA~Jak to - niebezpieczny?~SZAMBELAN~
263  1, 44|     pomieszany.~SZAMBELANOWA~Wiktor to mówił?~JANUSZ~Przecie coś
264  1, 44|            temu wydrą.~SZAMBELANOWA~To jasno! C`est compréhensible.~
265  1, 44|            JANUSZ~Z jakiegoż powodu to mówił?~SZAMBELAN~Czyliż
266  1, 45|           JANUSZ~Pani dobrodziejko! to nie są żarty.~SZAMBELANOWA~
267  1, 45|     dziesięciu, musi być kapral (ja to wiem doskonale od mojego
268  1, 45|              JANUSZ~wracając~Jeżeli to żart Wiktora?~SZAMBELANOWA~
269  1, 45|           Ale jeżeli żart? dajmy na to.~SZAMBELANOWA~Żart, nie
270  1, 45|        Dowiemy się przynajmniej, co to są za ludzie.~JANUSZ~Ale
271  1, 45|            przy sobie zobaczę. - Co to za różnica jenerał-major,
272  1, 46|        Szambelanowa dobrodziejka. I to jest podobno skała, o którą
273  1, 47|            pogody uderzyć może - na to każdy człowiek przygotowany
274  1, 47|             nie zbyt śmiało?~LUDMIR~To wkrótce okazać się musi.~
275  1, 48|             szukając) Gdzież... cóż to?... Jeżeli... to znowu żart
276  1, 48|                cóż to?... Jeżeli... to znowu żart za gruby! Łba
277  1, 48|     uważanym. Może odjechał? - Nie, to by zanadto było... Ale kto
278  1, 49|         odpowiadaj!~LUDMIR~Jeżeli o to idzie koniecznie - mam.~
279  1, 49|             będzie, (na stronie) Co to jest!~SZAMBELANOWA~Płynącego
280  1, 49|         żartem serce tak nie bije - to serce matki!~LUDMIR~Matko! (
281  1, 49|         Gdzież miałam oczy? Wszakże to żywy portret mojego pierwszego
282  1, 50|              SZAMBELAN~na stronie~A to co?~SZAMBELANOWA~Kochany
283  1, 50|          twojego życia. - Ach, ileż to ja szczęścia straciłam!~
284  1, 52|             się~Nie Szandor - żarty to były Wiktora. Znalazłem,
285  1, 52|             Jeżeli dziadunio każe - to ja już zwłoki nie będę prosiła.~
286  1, 53|            mnie...~P. JOWIALSKI~Tak to zawsze. Jednemu szydła golą,
287  1, 53|  Szambelanowej~Mościa dobrodziejko, to może jakie oszukaństwo?~
288  1, 53|         skrzypców.~P. JOWIALSKI~Ale to oddane rzeczy, mój panie.