Akt, Scena

 1  1, 1 |  salceson i wino.~LUDMIR~Aha! otóż i słowo zagadki - pan głodny,
 2  1, 1 | WIKTOR~Dopieroś wypił,~LUDMIR~Otóż... coś miałem mówić... (
 3  1, 1 |      dołączysz rycinę.~WIKTOR~Otóż to! to rzecz cała. - Chciał
 4  1, 6 |  zbawienna odmiana.~SZAMBELAN~Otóż tak będzie najlepiej. Będziemy
 5  1, 7 |  wrota do nędzy.~SZAMBELANOWA~Otóż to jegomość dobrze powiedział!
 6  1, 16|         patrzy przez okno) A, otóż są w ogrodzie! Rękę jej
 7  1, 24|    puszczę.~JANUSZ~na stronie~Otóż macie!~P. JOWIALSKI~Koła
 8  1, 35|       zajechał jej w głowę. - Otóż to panny w tych czasach!
 9  1, 44|   Miły chłopiec.~SZAMBELAN~A, otóż wiem. - Wiecie, kto jest
10  1, 46|      albo nie będzie od tego. Otóż i ona!~
11  1, 47|     Helena.~HELENA~na stronie~Otóż jest! Igraszka losu! Ojciec