Akt, Scena

 1  1, 3 |         nic nie ma już czucia i myśli, tylko na dowcipne słowa
 2  1, 20|       miło - niebo - raj!~Małpa myśli: "W to mi graj!"~Hajże! -
 3  1, 28|         rozumu, a drugi raz, bo myśli, że ma rozum. Helena ładna,
 4  1, 28|         wyłącza. Autor za swoje myśli odpowiadać jako człowiek
 5  1, 30|         pan szambelan niech nie myśli, że to przyjaźń każe chwalić.
 6  1, 31|       samym sobą, ujść szalonej myśli. Ale nie mam już władzy.
 7  1, 39|    sposobem wyraża często dobre myśli, ale to wszystko łatwo zmienić.~
 8  1, 40|    szust!~LUDMIR~I o czym innym myśli.~P. JOWIALSKI~Ja mu gadam
 9  1, 40|         mu gadam o słońcu, a on myśli o słoniu; ja swoje, on swoje.
10  1, 53| pieszczoty zięby, jej głos miły~Myśli niewoli z główki oddaliły;~