Akt, Scena

 1  1, 1 |    tam w każdym wyrazie jest myśl, dobra czy zła, ale jest.
 2  1, 3 |  niego - służę pani. Wyborna myśl! I Helenę to zabawi, (odchodząc)
 3  1, 7 |    wiązanie.~- Kłódka? Co za myśl! na cóż to, kochanie?~-
 4  1, 10|   czy wędrownik; zaraz mi na myśl przyszło sztuczkę mu jaką
 5  1, 10| butelka naprowadziła mnie na myśl arcyszczęśliwą - kazać go
 6  1, 13|    kiedy pan Janusz wpadł na myśl arcyszczęśliwą, biednego
 7  1, 24|     kule nosi.~JANUSZ~Nim ta myśl przyszła, wolałbym, żeby
 8  1, 28|    mi przyszła była wtenczas myśl tak szczęśliwa, (po krótkim
 9  1, 39|    karykaturze.~LUDMIR~Co za myśl!~WIKTOR~Mogę ją umieścić
10  1, 53|     przy ziębie;~A że zawsze myśl w nim płocha,~Ledwie zoczył,