Akt, Scena

 1  1, 6 | równie jak i Pani Jowialska, która bardzo wyprostowana drepci
 2  1, 7 |      mało dla jejmość panny, która pod nieba lata, kiedy po
 3  1, 9 |   słyszała bajeczki o sowie, którą wam powiem; ale ja jej dziś
 4  1, 17|  panna Helena, panna Helena, którą kocham, przechadza się po
 5  1, 27| rzeczą przyjemną widzieć tę, którą za żonę sobie wybrałem,
 6  1, 27| nosem, zalecać się do osoby, którą od dawna za narzeczoną uważałem.~
 7  1, 31|     rękę, gdyby nie macocha, która upiera się rzucić mnie koniecznie
 8  1, 39|   będzie różdżkę palmową, po którą ty, klęcząc, w kaftanie
 9  1, 46|     to jest podobno skała, o którą moje łódkę roztrzaskam. (
10  1, 47|  ślubie poprawa, (do Heleny, która wzdrygnęła się na jego głos)