Akt, Scena

1  1, 3 | smutny, idź za drzwi. - Stara zaś Jowialska jest to tylko
2  1, 13|      światła i rady. Pierwszy zaś rzut oka przekonał pana
3  1, 20|      Janusz, (głośno) Helusia zaś nie dziecko, wie, co robi.~
4  1, 20|     ja bawić się lubię. Każde zaś uchybienie z twojej strony
5  1, 22|      całkiem niepodobne.~Żona zaś powtarzała: "Podobne z urody~
6  1, 44|      wskazując głową~Za niego zaś żem poszła, to mnie moi
7  1, 44|   człowiek niebezpieczny; sam zaś uzbroję się dla osobistego
8  1, 46|    będę mógł prosić. - Helena zaś, albo ja źle widzę, źle
9  1, 53|    proso wciąż pogląda;~Zięba zaś swoim zwyczajem~Wdzięczy