Akt, Scena

1  1, 1 |    zimnej wody i paraliż tknął twój rozum, ale ja zaczekam -
2  1, 10|      się co namyślać, rób, jak twój wielbiciel żąda.~SZAMBELAN~
3  1, 12|        jesteście?~P. JOWIALSKI~Twój dwór.~LUDMIR~Któż ty jesteś?~
4  1, 24| najczęściej plany ludzi, jak i twój, na śnie zbudowane. Człowiek
5  1, 28|     złym człowiekiem i - byłże twój mistrz zabójcą?~WIKTOR~O,
6  1, 33|       za ostry! Ludmirze! głos twój - głosem anioła. Echo jego
7  1, 38| JOWIALSKI~cicho do Ludmira~Coś twój przyjaciel diable prędki.~
8  1, 39|      córkę wydajesz? z kim się twój syn żeni? - Bodaj to być
9  1, 47|  Dlaczegóż za kwadrans?~HELENA~Twój towarzysz cię zdradził.~