Akt, Scena

1  1, 3 |      moja pasierbica, lecz ma swoję wolą i uporek, a ja tego
2  1, 9 |     nie ma co mówić, każdy ma swoje wady, przymioty, widzimisię,
3  1, 11|       rozmawiają i poprawiają swoje ubiory.~LUDMIR~ziewa głośno
4  1, 11|     co? Czy i tu kobiety mają swoje widzimisię?~Szambelanowa
5  1, 15| śmiechu. - Sam zaplątał się w swoje sidła; niech w nich siedzi!
6  1, 28|  czucia nie wyłącza. Autor za swoje myśli odpowiadać jako człowiek
7  1, 32|   panie, chcieć dziewczynę na swoje kopyto przerobić - to jest:
8  1, 40|       a on myśli o słoniu; ja swoje, on swoje. Mów wilku pacierz,
9  1, 40|  myśli o słoniu; ja swoje, on swoje. Mów wilku pacierz, a on