Akt, Scena

1  1, 1 |    inszego papier, co inszego świat, (po krótkim milczeniu)
2  1, 2 |      ma wydatnych zarysów. Co świat powie, to jest teraz duszą
3  1, 2 | ubogiego hojnie obdarzy, byle świat o tym wiedział. - Zazdrosny
4  1, 5 |      zdoła! któremu zamknięty świat ideałów! który znieważa
5  1, 5 |       moja szuka. Im bardziej świat go odtrąci, tym porywczej
6  1, 13|      kolebki bez matki, idę w świat bez światła i rady. Pierwszy
7  1, 29|       im duszę stosowną, nowy świat uczucia koło siebie tworzyć.~
8  1, 29|  myślom zbyt bolesnym, jakoby świat był tylko złem napełniony,
9  1, 33|        nie poglądajcie w nowy świat, jeszcze dla was blask za