Akt, Scena

1  1, 6 |       klatce; jak iskra!~HELENA~Słuchaj mnie, ojcze; ja nie mogę,
2  1, 7 |     drzwiach~O, tak! najlepiej. Słuchaj tylko jegomość panny Heleny,
3  1, 7 |        Ależ, pani synowo, tylko słuchaj: Mądrej głowie dość na słowie...~
4  1, 20| wiecznie żyć będę.~P. JOWIALSKI~Słuchaj że, panie Janusz.~JANUSZ~
5  1, 22|           do syna) Panie Janie, słuchaj!~Najczęściej sprzeczka z
6  1, 40|       LUDMIR~Znam.~P. JOWIALSKI~Słuchaj więc:~Paweł i Gaweł w jednym
7  1, 44|    Dziękuję ci, moja Basiu, ale słuchaj...~JANUSZ~Ludmir wkręca
8  1, 47|        nazwać nie śmiem!~LUDMIR~Słuchaj mnie więc!~HELENA~Nie -
9  1, 53|        przytrzymując go za rękę~Słuchaj:~Na ciemnym jarzębie~Młody