Akt, Scena

1  1, 1 |    za stolik? Połóż tekę na mojej głowie.~WIKTOR~chwyta tłumoczek,
2  1, 5 | moim mężem, on połową duszy mojej! On, on, którego umysł nigdy
3  1, 6 |    kochany ojcze!~SZAMBELAN~Mojej rady? Dobrze, bardzo dobrze;
4  1, 9 |   mówię.~HELENA~Jestże to w mojej mocy? Zawisłamże tylko od
5  1, 13|     ale ta czynność twoja w mojej pamięci nigdy nie zgaśnie -
6  1, 31|    wolno było wykryć głębią mojej duszy, gdybyś chciała odgadnąć
7  1, 33|  głosem anioła. Echo jego w mojej duszy wiecznie żyć będzie.
8  1, 34| różnicy.~JANUSZ~Taż nagroda mojej miłości?~HELENA~Miłości!...~
9  1, 42|    SZAMBELAN~Może... lepiej mojej żonie?~WIKTOR~Mnie wszystko