Akt, Scena

  1 Osob  |             Z PIERWSZEGO MAŁŻEŃSTWA~JANUSZ~LUDMIR~WIKTOR~LOKAJ~RZECZ
  2  1, 3 |         SCENA TRZECIA~Szambelanowa, Janusz, Ludmir.~JANUSZ~Helena kocha
  3  1, 3 |       Szambelanowa, Janusz, Ludmir.~JANUSZ~Helena kocha mnie, me ma
  4  1, 3 |            zbijać moje rozumowanie.~JANUSZ~Nie rozumiem zatem tej zwłoki,
  5  1, 3 |            Zażywa tabaczkę czasami.~JANUSZ~W ręku pani szambelanowej
  6  1, 3 |            majątek. C`est la chose.~JANUSZ~Bardzo mnie lubi.~SZAMBELANOWA~
  7  1, 3 |           jakim utonął? Vous savez?~JANUSZ~Słyszałem, słyszałem, mościa
  8  1, 3 |             jak worek grysu. Hélas!~JANUSZ~Powiedział mi wczoraj, że
  9  1, 3 |           zmienił zdanie. Mon Dieu!~JANUSZ~Zatem robi, co waćpani dobrodziejka
 10  1, 3 |         pójdzie. Vous figurez-vous?~JANUSZ~A natenczas?...~SZAMBELANOWA~
 11  1, 3 |             stosować. Je vous prie.~JANUSZ~Mając dobrą wieś, mam być
 12  1, 3 |            nocy śród grobowców. La!~JANUSZ~Na to się nie piszę.~SZAMBELANOWA~
 13  1, 3 |      Jaromir, Alp, Lara - rozumiem.~JANUSZ~To być nie może! Ja jestem
 14  1, 3 |            W samej rzeczy, chodźmy.~JANUSZ~Służę pani. (postrzegając
 15  1, 3 |        przestraszona~A! - Co? Żaba?~JANUSZ~Nie; jakiś pan Sans-façons
 16  1, 3 |           jeżeli nie sobie? Voyons!~JANUSZ~Ale tu, w ogrodzie?~SZAMBELANOWA~
 17  1, 3 |       SZAMBELANOWA~Jakiś wędrownik.~JANUSZ~I butelka próżna w krzaku -
 18  1, 3 |     SZAMBELANOWA~Niechże się wyśpi.~JANUSZ~Trzeba by mu jaką sztuczkę
 19  1, 3 |    SZAMBELANOWA~Ach, znowu! Allons!~Janusz Trzeba się bawić - pan Jowialski
 20  1, 3 |           się Helenie nie podobasz.~JANUSZ~Dlaczego, dlaczego? Byle
 21  1, 3 |          pozwolę. C`est malhonnete.~JANUSZ~Albo... hm, hm... już wiem -
 22  1, 3 |            SZAMBELANOWA~A to po co?~JANUSZ~Widziałem podobną komedyją...
 23  1, 3 |            podoba. C`est ordinaire.~JANUSZ~Bądź pani dobrodziejka łaskawa
 24  1, 3 |         chcesz. Ale c`est né rien`!~JANUSZ~Wszystko dobrze będzie,
 25  1, 4 |        dobra, i jego syn, i ten pan Janusz, co ma rozum i wieś, także
 26  1, 7 |        ważyła szczęścia mojego. Pan Janusz młody - prawda; ależ młodość
 27  1, 9 |    pościelisz, tak się wyśpisz. Ale Janusz wesoły, ja lubię Janusza;
 28  1, 10|       Jowialska, Helena, Szambelan, Janusz, za nim Lokaj.~WSZYSCY~do
 29  1, 10|          kaftanie tureckim~A to co?~JANUSZ~Czy pani Szambelanowa nic
 30  1, 10|           dziś komedyją? Beze mnie?~JANUSZ~I owszem, wszyscy razem
 31  1, 10|             głośno~Wszakże mówiłem!~JANUSZ~Sporządziłem naprędce arcyucieszną
 32  1, 10|         mądrości - mówi przysłowie.~JANUSZ~Wracałem z przechadzki przez
 33  1, 10|       wypocznienia na dalsze trudy.~JANUSZ~Wcale nie spragniony, bo
 34  1, 10|        Jowialski wzrusza ramionami.~JANUSZ~I właśnie ta butelka naprowadziła
 35  1, 10|      SZAMBELAN~Wybornie! Cóż dalej?~JANUSZ~Przebierzemy się także wszyscy
 36  1, 10|           SZAMBELAN~Czymże ja będę?~JANUSZ~Przebierzmy się pierwej,
 37  1, 10|          Helusiu, przebierzemy się.~JANUSZ~do Heleny~I pani raczysz...~
 38  1, 10|             i ony; ale pani Janowa?~JANUSZ~Przyrzekła dzielić naszą
 39  1, 10|        wiedzieć, co to za człowiek.~JANUSZ~Wszyscy przecie razem będziemy.~
 40  1, 10|              P. JOWIALSKI~Kiedy pan Janusz sam chce i prosi...~JANUSZ~
 41  1, 10|          Janusz sam chce i prosi...~JANUSZ~Sam chcę i proszę, bo to
 42  1, 10|       SZAMBELAN~Chodźmy go obudzić.~JANUSZ~Hola! Niech panie przebierą
 43  1, 10|             Aż się sułtanem obudzi.~JANUSZ~Chodźmy, chodźmy.~HELENA~
 44  1, 11|             PIERWSZA~Pan Jowialski, Janusz, Szambelan po prawej stronie,
 45  1, 11|         państwo sy drwicie ze mnie!~JANUSZ~Jesteśmy twoi najuniżeńsi
 46  1, 11|        bójcie się Boga, ja nie pan!~JANUSZ~Zapewne sen jakiś trapiący
 47  1, 11|               P. JOWIALSKI~Cichoże!~JANUSZ~Wszystko to sen, najjaśniejszy
 48  1, 11|              SZAMBELAN~Tam do kata!~JANUSZ~Jesteś, panie, między swymi.~
 49  1, 11|      powiedzcieże mi, gdzie jestem.~JANUSZ~Kiedy taka wola najjaśniejszego
 50  1, 11|             się zowie to królestwo?~JANUSZ~Tambambuktuhan.~LUDMIR~Tambamban...
 51  1, 11|        panom nie zawadził w drodze.~JANUSZ~Któż by się na to odważył -
 52  1, 11|             nie jestem lgnac Kurek?~JANUSZ~Jesteś mirza Ali Mustafa.~
 53  1, 11|          LUDMIR~I mogie rozkazywać?~JANUSZ~Możesz, mirzo Ali Mustafo.~
 54  1, 11|          LUDMIR~I wszyćko, co chcę?~JANUSZ~Wszystko.~SZAMBELAN~Wszystko,
 55  1, 11|             A wy słuchać będziecie?~JANUSZ~Jako najniżsi słudzy i podnóżki.~
 56  1, 11|           Ha, niechże i tak będzie.~JANUSZ~do Szambelana~Dopiero będzie
 57  1, 11|            Jakby się panem urodził.~JANUSZ~Jeszcze nie czas obiadu,
 58  1, 11|             z poddanych powie: nie?~JANUSZ~Zastanów się...~LUDMIR~Ani
 59  1, 11|       rozkazy najjaśniejszego pana.~Janusz wychodzi.~LUDMIR~Stolik
 60  1, 11|            niego?~Wnoszą śniadanie; Janusz wraca.~P. JOWIALSKA~na stronie,
 61  1, 11|        żarty na dobrym się skończą.~JANUSZ~Ja za to ręczę. Jest trochę
 62  1, 11|  SZAMBELANOWA~Jak to wino wypije...~JANUSZ~Kazałem dać z wodą.~LUDMIR~
 63  1, 12|           budzie na Krakowskiem?...~JANUSZ~Grzeczność jest tu prawem.~
 64  1, 12|         mnie, pana! Czym ty jesteś?~JANUSZ~do Jowialskiego~To jest
 65  1, 12|     pamiętaj, że to szewczyk Kurek!~JANUSZ~Jestem wielki ochmistrz.~
 66  1, 12|           LUDMIR~I ty to potrafisz?~JANUSZ~Tak jest.~LUDMIR~To jesteś
 67  1, 12|       człowiek! Cóż jeszcze robisz?~JANUSZ~Przedstawiam, wszystkich,
 68  1, 12|             Jak to - przedstawiasz?~JANUSZ~Powiadam ci, najjaśniejszy
 69  1, 12|           głupi, łotr czy poczciwy?~JANUSZ~Nie, tego nie powiadam.~
 70  1, 12|              Czymże jeszcze jesteś?~JANUSZ~Jeszcze? (po krótkim milczeniu)
 71  1, 12|          Tak jest.~LUDMIR~Jaż trzy!~JANUSZ~Trzy - zawsze nierozłączone.~
 72  1, 12|            LUDMIR~Chcę tylko jednę.~JANUSZ~To być nie może, takie prawo.~
 73  1, 12|           wskazuje na Helenę) z tą.~JANUSZ~do Jowialskiego~Na to pozwalać
 74  1, 12|         Jeszcze tu?~Rozskakują się.~JANUSZ~Odejść nie możemy.~P. JOWIALSKI~
 75  1, 12|           kamień. Panie ochmistrzu!~JANUSZ~Pozwól waćpan dobrodziej...~
 76  1, 12|          nie ma zbroje, mijaj boje.~JANUSZ~cofając się~To szaleństwo!
 77  1, 12|          krzesłem w ręku postępuje. Janusz cofa się za Szambelana,
 78  1, 13|      śpiącego w ogrodzie, kiedy pan Janusz wpadł na myśl arcyszczęśliwą,
 79  1, 13|            Jakże się dzieje, że pan Janusz, którego otrętwiałość umysłowa
 80  1, 14|             CZWARTA~Helena, Ludmir, Janusz.~JANUSZ~Panno Heleno, co
 81  1, 14|             Helena, Ludmir, Janusz.~JANUSZ~Panno Heleno, co to znaczy?~
 82  1, 14|          znasz wolą moich rodziców.~JANUSZ~Czy tak bardzo się podobało?~
 83  1, 14|             na prośbę pana Janusza.~JANUSZ~przymuszając się~Jestem
 84  1, 14|        nakryj głowę i idź za drzwi.~JANUSZ~Ja - za drzwi?~LUDMIR~I
 85  1, 14|              LUDMIR~I okno otwarte.~JANUSZ~hamując złość~Racz, najjaśniejszy
 86  1, 14|              Odchodzi w głąb sceny.~JANUSZ~Panno Heleno, co pani robisz?
 87  1, 14|        HELENA~Nie chce mnie puścić.~JANUSZ~Ależ to nieprzyzwoicie!~
 88  1, 14|        HELENA~Sam pan tego żądałeś.~JANUSZ~Ale teraz już nie żądam
 89  1, 14|             jego wyraźnego rozkazu.~JANUSZ~Niewinnej! Ależ ona staje
 90  1, 14|           HELENA~Ja tego nie widzę.~JANUSZ~Tym gorzej dla waćpanny!~
 91  1, 14|        LUDMIR~Prędko koniec będzie?~JANUSZ~Panno Heleno, ja od siebie
 92  1, 14|        HELENA~Cóż ja mogę poradzić?~JANUSZ~Nie pozwalać tyle poufałości
 93  1, 14|           HELENA~Wcale nie prostak.~JANUSZ~Coraz lepiej; i ja jeszcze
 94  1, 14|        cenisz przyjaźń dziadunia...~JANUSZ~Podoba się więc szewczyk
 95  1, 14|        szewczyk Kurek?~HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~Podoba się?~HELENA~
 96  1, 14|         Kurek?~HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~Podoba się?~HELENA~I jakim
 97  1, 14|            jakim prawem to pytanie?~JANUSZ~Prawem, prawem, że waćpannę
 98  1, 14|             Wszak sam pan chciałeś.~JANUSZ~Chciałem, chciałem... Bodajbym
 99  1, 14|           Wynoś się, Och i Mistrzu!~JANUSZ~Zaraz, zaraz.~LUDMIR~A,
100  1, 14|       siarczystych!~Dobywa pałasza.~JANUSZ~cofając się szybko~Poczekaj,
101  1, 14|              hultaju!~LUDMIR~Precz!~JANUSZ~wracając zza drzwi~Panno
102  1, 14|          Heleno!~LUDMIR~Jeszcze!...~Janusz wychodzi.~
103  1, 15|        zdarzeń. A wkrótce nadejdzie Janusz, którego brać na męki zazdrość
104  1, 16|                        SCENA SZÓSTA~JANUSZ~sam; zagląda, potem wchodzi.~
105  1, 17|                        SCENA SIÓDMA~Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~Ach,
106  1, 17|        SIÓDMA~Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~Ach, pani, pani dobrodziejko
107  1, 17| SZAMBELANOWA~Sam pan tego chciałeś.~JANUSZ~Wszyscy dali sobie słowo -
108  1, 17|           to człowiek charakteru...~JANUSZ~Cóż byłby zrobił - co, mościa
109  1, 17|            rozpoczynał. C`est cela.~JANUSZ~Mościa dobrodziejko, łaskawa
110  1, 17|    parobkiem. C`est extraordinaire!~JANUSZ~Wziął panią szambelanowę
111  1, 17|            tu Helenę! Nous verrons!~JANUSZ~tak - "zawołaj", kiedy ma
112  1, 17|          powiedział: ne fait rien`.~JANUSZ~przy oknie~O, o! Patrz,
113  1, 17|         znaczy, może ją o co prosi.~JANUSZ~Diabła tam prosi! Dziękuje,
114  1, 17|        wcześniej, później trochę...~JANUSZ~Jak to później? Tego sobie
115  1, 18|            SCENA ÓSMA~Szambelanowa, Janusz, Szambelan~SZAMBELAN~nucąc,
116  1, 18|             SZAMBELAN~Wkradł? - Pan Janusz kazał go przynieść; to ty
117  1, 18|            pełni tylko wolą Janusza~JANUSZ~Jest! znowu, moje wolą pełni!~
118  1, 18|     SZAMBELAN~Wszakże sam chciałeś!~JANUSZ~Chciałem, chciałem, do stu
119  1, 18|            się podoba.~Chce odejść.~JANUSZ~Przez Boga żywego, panie
120  1, 18|        SZAMBELAN~Wszyscy tak mówią.~JANUSZ~Użyjże swojej powagi.~SZAMBELAN~
121  1, 18|    SZAMBELAN~Dobrze, bardzo dobrze.~JANUSZ~Zakaż córce, by sam na sam
122  1, 18|       SZAMBELAN~Oho! Sam na sam?...~JANUSZ~prowadząc do okna~Przypatrz
123  1, 18|         przypatrz!~SZAMBELAN~Ha!...~JANUSZ~Prawda?~SZAMBELAN~Dwa szczygły
124  1, 19|                     SCENA DZIEWIĄTA~Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~Szczygły!
125  1, 19|     DZIEWIĄTA~Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~Szczygły! Oszaleję, oszaleję!
126  1, 19|             tym okropnym przypadku?~JANUSZ~patrząc w okno~Słyszałem,
127  1, 19|          ani znaku - zaparte kry...~JANUSZ~Weszli do altany!~
128  1, 20|          Jowialski, Pani Jowialska.~JANUSZ~do Jowialskiego~Weszli do
129  1, 20|             Tatarzyn za łeb trzyma.~JANUSZ~prosząc~Panie dobrodzieju! (
130  1, 20|           Ale wszakże sam chciałeś!~JANUSZ~A! już zginę, umrę, skonam,
131  1, 20|           jednę bajeczkę na pamięć.~JANUSZ~Jeżeli mnie jutro nie pochowają,
132  1, 20|         JOWIALSKI~Słuchaj że, panie Janusz.~JANUSZ~Słucham, słucham, (
133  1, 20|           Słuchaj że, panie Janusz.~JANUSZ~Słucham, słucham, (na stronie)
134  1, 20|        dlaboga! Co też to w głowie!~JANUSZ~Do kogóż to ma być zastosowane?~
135  1, 20|            stół, nożyce się odezwą.~JANUSZ~Widzę, że do mnie zmierza.~
136  1, 20|           Na złodzieju czapka gore.~JANUSZ~Takaż to wdzięczność za
137  1, 20|            jest, będziemy pytlować.~JANUSZ~To jest prostak bez najmniejszej
138  1, 20|             następująca dykteryjka.~JANUSZ~Ach!~P. JOWIALSKI~- Przebacz
139  1, 20|            jegomości! Figle, figle!~JANUSZ~Waćpan dobrodziej może nie
140  1, 20|      żądania. Wszakże sam chciałeś.~JANUSZ~Znowu! Panie Jowialski!
141  1, 20|            tego żartu. Tak, dobrze?~JANUSZ~Nie ma ratunku, muszę cierpieć.
142  1, 20|             w las, tym więcej drew.~JANUSZ~Porwał się na mnie do pałasza!~
143  1, 20|          JOWIALSKI~Któż dał pałasz?~JANUSZ~Ja kazałem.~P. JOWIALSKI~
144  1, 20|         bawi. (na stronie) A więcej Janusz, (głośno) Helusia zaś nie
145  1, 20|          przyrzekniejcie, zwłaszcza Janusz, że swój plan własny...~
146  1, 20|              że swój plan własny...~JANUSZ~Ach, mój!...~P. JOWIALSKI~
147  1, 20|             Inaczej aż do jutra!...~JANUSZ~patrząc na zegarek~Pół do
148  1, 21|            Jowialska, Szambelanowa, Janusz, Szambelan.~JANUSZ~Gdzież
149  1, 21|    Szambelanowa, Janusz, Szambelan.~JANUSZ~Gdzież są?~SZAMBELAN~Zamknąłem
150  1, 21|            Zamknąłem w moim pokoju.~JANUSZ~Razem? razem?~SZAMBELAN~
151  1, 21|             razem?~SZAMBELAN~Razem.~JANUSZ~Razem - panie szambelanie!
152  1, 21|     jenerał-major Tuz, roku 1807...~JANUSZ~Może i tego chciałem, proszę
153  1, 21|              SZAMBELAN~Hola! Po co?~JANUSZ~Otworzyć.~SZAMBELAN~Może
154  1, 21|            SZAMBELAN~Może wypuścić?~JANUSZ~Puść mnie pan!~SZAMBELAN~
155  1, 21|            panu do moich szczygłów?~JANUSZ~Tu nie o szczygłach mowa.~
156  1, 22|          Jowialski, Pani Jowialska, Janusz, Szambelan, Ludmir.~Helena
157  1, 22|          zakopać! - Fajki przynieś!~JANUSZ~Przeklęty...~P. JOWIALSKI~
158  1, 22|           JOWIALSKI~grożąc~Godzina!~JANUSZ~Zaraz przyniosę... (na stronie)
159  1, 22|        odwróconą twarzą~Hubka jest?~JANUSZ~przez zęby~Jest.~LUDMIR~
160  1, 22|             Jest.~LUDMIR~Podmuchaj!~JANUSZ~na stronie~Ach, dmuchnąłżebym
161  1, 22|         będzie do tego przymuszony.~JANUSZ~Ja nic nie umiem.~LUDMIR~
162  1, 22|          SZAMBELAN~na stronie~Panie Janusz, co to znaczy?~JANUSZ~na
163  1, 22|         Panie Janusz, co to znaczy?~JANUSZ~na stronie do Szambelana~
164  1, 23|            Może każesz go przebrać?~JANUSZ~Dajże mi pan pokój!~
165  1, 24|      Janusza~Brawo! drugi taki sam.~JANUSZ~do Szambelana~Niedobrze,
166  1, 24|       diabeł czarny, jak go malują.~JANUSZ~Oj, czarny, czarny, mości
167  1, 24|     rozstanie. Dzisiaj nie puszczę.~JANUSZ~na stronie~Otóż macie!~P.
168  1, 24|     towarzystwie parę dni zabawimy.~JANUSZ~na stronie~Parę dni! Drugi
169  1, 24|         strzela, Pan Bóg kule nosi.~JANUSZ~Nim ta myśl przyszła, wolałbym,
170  1, 26|            po krótkim milczeniu~Pan Janusz nie potrafiłby tego.~SZAMBELAN~
171  1, 27|            SCENA TRZECIA~Szambelan, Janusz.~JANUSZ~Dobrze, że pana
172  1, 27|          TRZECIA~Szambelan, Janusz.~JANUSZ~Dobrze, że pana samego zastaję,
173  1, 27|            bardzo dobrze, siadajże.~JANUSZ~Nie może być dla mnie rzeczą
174  1, 27|     SZAMBELAN~Bardzo dobrze mówisz.~JANUSZ~Zwłaszcza gdy jeden z nich
175  1, 27|             się! Pod nosem! Proszę!~JANUSZ~A co gorzej, że panna Helena
176  1, 27|            sam.~SZAMBELAN~Doprawdy?~JANUSZ~Wszak sam pan widziałeś.~
177  1, 27|        SZAMBELAN~Prawda, widziałeś.~JANUSZ~Chciej zatem pan przełożyć
178  1, 27|              wszystko jej przełożę.~JANUSZ~Mogę więc spuścić się na
179  1, 27|      SZAMBELAN~Z wszelką pewnością.~JANUSZ~zatrzymując go~Jeszcze jedno
180  1, 27|         pójść po pręciki do ogrodu.~JANUSZ~Po pręciki! Ależ tu o córkę
181  1, 27|       Klatka córce nie przeszkadza.~JANUSZ~Jedno tylko słowo.~SZAMBELAN~
182  1, 27|        lubię - masz nóż przy sobie?~JANUSZ~Idę więc, idę. (na stronie)
183  1, 28|             Helena"... Wiesz ty, że Janusz zazdrosny? Muszę dlatego
184  1, 28|            próżny pęcherz w peruce, Janusz z intrat rozumny, Helena
185  1, 31|            Kiedy mnie już nie było; Janusz był szczęśliwszy.~HELENA~
186  1, 31|           szczęśliwszy.~HELENA~Ach, Janusz! Widziałam go z daleka,
187  1, 33|         nagrodził uśmiechem. - Ach, Janusz! przykre obudzenie.~
188  1, 34|             SCENA DZIESIĄTA~Helena, Janusz.~JANUSZ~Panno Heleno!~HELENA~
189  1, 34|           DZIESIĄTA~Helena, Janusz.~JANUSZ~Panno Heleno!~HELENA~Panie
190  1, 34|          Panno Heleno!~HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~Nie wiem, od czego
191  1, 34|        Heleno!~HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~Nie wiem, od czego zacząć.~
192  1, 34|             Najlepiej nie zaczynać.~JANUSZ~Ten ton nic mi dobrego nie
193  1, 34|           wróży.~HELENA~Nie zwodzi.~JANUSZ~Inaczej wczoraj było.~HELENA~
194  1, 34|         było.~HELENA~Dzień różnicy.~JANUSZ~Taż nagroda mojej miłości?~
195  1, 34|         miłości?~HELENA~Miłości!...~JANUSZ~Czy wątpisz?~HELENA~Wątpię.~
196  1, 34|             wątpisz?~HELENA~Wątpię.~JANUSZ~Jednak liczne dowody...~
197  1, 34|           które nigdy nie prosiłam.~JANUSZ~Wola rodziców.~HELENA~Macochy.~
198  1, 34|           rodziców.~HELENA~Macochy.~JANUSZ~I ojca.~HELENA~Wcale nie.~
199  1, 34|             ojca.~HELENA~Wcale nie.~JANUSZ~Dopiero co z nim mówiłem.~
200  1, 34|          mówiłem.~HELENA~Widziałam.~JANUSZ~Przyrzekł mi twoją rękę.~
201  1, 34|             rękę.~HELENA~Przyrzekł?~JANUSZ~Solennie.~HELENA~A ja -
202  1, 34|             ja - solennie odmawiam.~JANUSZ~Zastanów się pani, że pani
203  1, 34|        bardzo nieślachetnie używał.~JANUSZ~Jak to - nieślachetnie?~
204  1, 34|            dom cały upartą macochą.~JANUSZ~Zdawało mi się, że godnie
205  1, 34|           Prawda, aż do tego czasu.~JANUSZ~Nie starałżem się podobać
206  1, 34|              HELENA~Nienajlepszymi.~JANUSZ~Kto inny znajdzie lepsze.~
207  1, 34|            lepsze.~HELENA~Być może.~JANUSZ~Ja wszystko widzę.~HELENA~
208  1, 34|           widzę.~HELENA~Nie wątpię.~JANUSZ~Mam przecie rozum...~HELENA~
209  1, 34|             rozum...~HELENA~I wieś.~JANUSZ~Rozumiem, co się dzieje.~
210  1, 34|              HELENA~Cóż się dzieje?~JANUSZ~Ale, panno Heleno, ja kocham!~
211  1, 34|            kocham!~HELENA~Dziękuję.~JANUSZ~Ja bardzo kocham!~HELENA~
212  1, 34|            HELENA~Jestem wdzięczna.~JANUSZ~Niewdzięczna, powiedz!~HELENA~
213  1, 34|         HELENA~Skończmy tę rozmowę.~JANUSZ~Zastanów się, że ten awanturnik...~
214  1, 34|           awanturnik...~HELENA~Kto?~JANUSZ~Ten Ludmir.~HELENA~Cóż ten
215  1, 34|              HELENA~Cóż ten Ludmir?~JANUSZ~Nie wiedzieć skąd jest,
216  1, 34|        HELENA~Cóż mnie to obchodzi?~JANUSZ~Ach, bardzo obchodzi, na
217  1, 34|            nas obojga.~HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~Jest jakiś hultaj!~
218  1, 34|        obojga.~HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~Jest jakiś hultaj!~HELENA~
219  1, 34|             więcej względów wymaga.~JANUSZ~Taki gość wymaga karku skręcenie!
220  1, 35|                     SCENA JEDENASTA~JANUSZ~sam~Nie ma wątpienia, ten
221  1, 36|                      SCENA DWUNASTA~Janusz, Wiktor.~WIKTOR~z kilką
222  1, 36|             koni dostać do najęcia? Janusz, spojrzawszy, dalej chodzi. -
223  1, 36|           dostanie koni do najęcia?~Janusz milczy. - Wiktor w złości:~
224  1, 36|          pytam się po raz trzeci...~JANUSZ~Pytaj się waćpan furmana
225  1, 36|        Można grzeczniej odpowiadać.~JANUSZ~Jak mi się podobać będzie.~
226  1, 36|            WIKTOR~O, niekoniecznie!~JANUSZ~Doprawdy?~WIKTOR~Niegrzecznych
227  1, 36|            grzeczności przymuszają.~JANUSZ~Idźże sobie, (porywczo)
228  1, 36|           Pójdę, jak mi się podoba.~JANUSZ~Czego waćpan chcesz ode
229  1, 36|          Żebyś waćpan był grzeczny.~JANUSZ~ironicznie~W samej rzeczy!
230  1, 36|        rozumiesz przez to: "z kim"?~JANUSZ~Oso! daj mi pokój.~WIKTOR~
231  1, 36|              co znaczy to: "z kim"?~JANUSZ~To znaczy, że nie potrzebuję
232  1, 36|           awanturnikami! powiadasz.~JANUSZ~Najmniej.~WIKTOR~Najmniej,
233  1, 36|      Najmniej, najmniej, powiadasz?~JANUSZ~Powiadam.~WIKTOR~Ale waćpan
234  1, 36|          Ale waćpan sam chciałeś...~JANUSZ~wybuchając złością - kłótnia
235  1, 36|            tak głośno, ty mośpanie!~JANUSZ~krzycząc~Bo z takich zawsze
236  1, 37|                     SCENA TRZYNASTA~Janusz, Wiktor, Szambelan, za nim
237  1, 37|         idzie? Powoli, grzecznie...~JANUSZ~do Wiktora~Precz stąd! precz!~
238  1, 37|             przytomność tej damy...~JANUSZ~To co?... to co?~SZAMBELAN~
239  1, 37|             Janusza) Zobaczymy się!~JANUSZ~Zobaczysz się, zobaczysz,
240  1, 38|          Wiktor i Ludmir, po prawej Janusz i Szambelanowa. W głębi
241  1, 38|             z kim?~SZAMBELANOWA~Pan Janusz, taki grzeczny - z tym panem! -
242  1, 38|         Wszystko to z twojej łaski.~JANUSZ~do Szambelanowej~Powiedział: "
243  1, 38|            poszło - zgoda, panowie!~JANUSZ~Ja tylko prawdę powiedziałem.~
244  1, 39|             ciebie, w cieniu został Janusz z macochą, a po wszystkich
245  1, 39|         wróbel na głowie. - W głębi Janusz jako ZAWIŚĆ, w sukni nasadzonej
246  1, 44|             SCENA SZÓSTA~Szambelan, Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~Racz
247  1, 44|    Szambelan, Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~Racz tylko waćpani dobrodziejka
248  1, 44|           Janusza do Szambelanowej.~JANUSZ~Ale panna Helena dzisiaj
249  1, 44|         SZAMBELAN~Za pozwoleniem...~JANUSZ~Głowę jej zawrócił i że
250  1, 44|       SZAMBELAN~Rzecz arcyważna!...~JANUSZ~Ludmir nie kryje się z tym,
251  1, 44|          moja Basiu, ale słuchaj...~JANUSZ~Ludmir wkręca się zręcznie
252  1, 44|        pierwszy mój mąż, świętej...~JANUSZ~porywczo kończąc~Pamięci
253  1, 44|       lekarstwem jest: cierpliwość.~JANUSZ~No, jeżeli ja nie jestem
254  1, 44|              SZAMBELANOWA~Cóż więc?~JANUSZ~Słuchamy.~SZAMBELAN~Cóżem
255  1, 44|         Basiu, tą razą wiem więcej.~JANUSZ~Proszę więc mówić - może
256  1, 44|          niepewnie stoję na nogach.~JANUSZ~Cóż mówił? Ludmir ma wieś?~
257  1, 44|       SZAMBELANOWA~Wiktor to mówił?~JANUSZ~Przecie coś więcej musiał
258  1, 44|        jasno! C`est compréhensible.~JANUSZ~Z jakiegoż powodu to mówił?~
259  1, 45|                        SCENA SIÓDMA~Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~Pani
260  1, 45|        SIÓDMA~Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~Pani dobrodziejko! to nie
261  1, 45| SZAMBELANOWA~Zapewne, że nie żarty.~JANUSZ~Cóż począć?~SZAMBELANOWA~
262  1, 45|             zbrojną siłę. C`est ça.~JANUSZ~wracając~Jeżeli to żart
263  1, 45|         jamais - mawiał pierwszy...~JANUSZ~prędko kończąc~Mój mąż,
264  1, 45|   przynajmniej, co to są za ludzie.~JANUSZ~Ale co powie pan Jowialski?~
265  1, 45|           go o wszystkim uwiadomić.~JANUSZ~O, Heleno!~Odchodzi.~SZAMBELANOWA~
266  1, 48|      zanadto było... Ale kto wie... Janusz mścić się będzie... ma za
267  1, 53|           SCENA PIĘTNASTA~Ciż sami, Janusz, Wiktor, dwóch żołnierzy.~
268  1, 53|         znak Jowialskiego odchodzą.~JANUSZ~do Szambelanowej~Wypełniłem
269  1, 53|             SZAMBELANOWA~A ja syna.~JANUSZ~Tam do kata!~SZAMBELAN~I
270  1, 53|        LUDMIR~I Helena będzie moją.~JANUSZ~O, za pozwoleniem!...~HELENA~
271  1, 53|       naszego światowego szczęścia.~JANUSZ~do Szambelanowej~Mościa
272  1, 53|        mojego męża, śp. jenerała...~JANUSZ~Ale obietnica, mościa dobrodziejko.~
273  1, 53|           Sobkowi, a potem Dobkowi.~JANUSZ~Widzę, że wszyscy bawili
274  1, 53|             Marta znajdzie Gotarta.~JANUSZ~Mam wieś dobrą.~P. JOWIALSKI~
275  1, 53|          JOWIALSKI~Słuchajcie więc.~JANUSZ~Wiem, wiem.~P. JOWIALSKI~
276  1, 53|             JOWIALSKA~Figle! figle!~Janusz odchodzi.~ ~