Akt, Scena

1  1, 1 |   kiedy też już zejdziemy z tych woskowanych posadzek, na
2  1, 6 |    Kiedy matka wzbraniała i tych trzech dni mizernych zwłoki,
3  1, 20| panie! Królu! Nie powtarzaj tych słów "sam chciałeś", bo
4  1, 24|      niedobrze.~LUDMIR~Dość tych żartów. - Tak jest, panowie,
5  1, 26|  rozumiem.~SZAMBELAN~To dla tych kanarków, co to jeden z
6  1, 28|  jego - para doskonała, jak tych papug, Które zowią les inséparables;
7  1, 35|    głowę. - Otóż to panny w tych czasach! Przyjedzie w zaloty
8  1, 39|   żyję najszczęśliwiej. - W tych pokojach mieszkamy, tam,