Akt, Scena

  1 Osob  |                   SZAMBELANOWA, JEGO ŻONA~HELENA, CÓRKA SZAMBELANA Z PIERWSZEGO
  2  1, 3 |                    Janusz, Ludmir.~JANUSZ~Helena kocha mnie, me ma wątpienia.
  3  1, 3 |             prędzej nastąpić nie może, aż Helena za mąż pójdzie; gdyż stary
  4  1, 3 |                   mieszkać będziemy, póki Helena za mąż nie pójdzie. Vous
  5  1, 3 |                  Co za pole!~SZAMBELANOWA~Helena chciałaby jakiegoś smętnego
  6  1, 5 |                               SCENA PIĄTA~Helena~sama~Trzy dni do namyślenia -
  7  1, 6 |                              SCENA SZÓSTA~Helena, Szambelan.~SZAMBELAN~wychodzi,
  8  1, 6 |              ptaszki na raz łapać będzie.~HELENA~całując go w rękę~Kochany
  9  1, 6 |                   dziecię, bardzo dobrze.~HELENA~Sama nie wiem, co mam robić.
 10  1, 6 |                   na hałas wzdrygnęła się Helena~Trzask! - już w klatce;
 11  1, 6 |                  już w klatce; jak iskra!~HELENA~Słuchaj mnie, ojcze; ja
 12  1, 6 |                wszystkim.~Wybiega, nucąc.~HELENA~sama~O, nieba! jakże jestem
 13  1, 6 |                niewolnik twoich wdzięków?~HELENA~Ach, niewolnik moich wdzięków!~
 14  1, 6 |               Jakieś bardzo kwaśne "ach".~HELENA~Nienajsłodsze, kochany ojcze.~
 15  1, 6 |                 powiadam; rób, co chcesz.~HELENA~Wszakże wczoraj inaczej
 16  1, 6 |               mówiłeś.~SZAMBELAN~Inaczej?~HELENA~Kiedy matka wzbraniała i
 17  1, 6 |                   abyś poszła za Janusza.~HELENA~A więc?...~SZAMBELAN~A więc?...~
 18  1, 6 |                      SZAMBELAN~A więc?...~HELENA~Cóż będzie?~SZAMBELAN~Czegóż
 19  1, 6 |               SZAMBELAN~Czegóż ty chcesz?~HELENA~Rady, rady, kochany ojcze!~
 20  1, 6 |            pierwej słyszę, co ty myślisz.~HELENA~Ja myślę, że mam lat dwadzieścia.~
 21  1, 6 |              SZAMBELAN~Za to ręczyć mogę.~HELENA~Że stosując się do poziomych
 22  1, 6 |               tobą zupełnie w tej mierze.~HELENA~Im starszą będę, tym mniej
 23  1, 6 |               rada moja - idź za Janusza.~HELENA~Ale z drugiej strony, iść
 24  1, 6 |           SZAMBELAN~Zapewne; dobra uwaga.~HELENA~Janusza kochać nie mogę.~
 25  1, 6 |               mogę.~SZAMBELAN~Ani trochę?~HELENA~Ani trochę.~SZAMBELAN~Cóż
 26  1, 6 |                   Cóż masz przeciw niemu?~HELENA~Nic za nim.~SZAMBELAN~Przecie?~
 27  1, 6 |                   nim.~SZAMBELAN~Przecie?~HELENA~Nie kocham go, więcej nic.~
 28  1, 6 |                SZAMBELAN~Człowiek wesoły.~HELENA~Aż nadto.~SZAMBELAN~Nadto?~
 29  1, 6 |                   nadto.~SZAMBELAN~Nadto?~HELENA~Przynajmniej jego wesołość
 30  1, 6 |                   niekoniecznie rozumiem.~HELENA~Jest często płaskim trefnisiem.~
 31  1, 6 |                 to może być dobrym mężem.~HELENA~Jak dla której.~SZAMBELAN~
 32  1, 6 |              SZAMBELAN~Ma piękny majątek.~HELENA~Tyle też wszystkiego.~SZAMBELAN~
 33  1, 6 |             wszystkiego.~SZAMBELAN~Rozum.~HELENA~Żadnego.~SZAMBELAN~On sam
 34  1, 6 |                 SZAMBELAN~On sam powiada.~HELENA~Żadnego - za to ręczę.~SZAMBELAN~
 35  1, 6 |                   odpraw go, ja ci radzę.~HELENA~Ach, więc piekło domowe
 36  1, 6 |                 Janusza - taka moja rada!~HELENA~Mnie się zdaje, że najlepiej
 37  1, 6 |                Jowialski, Pani Jowialska, Helena, Szambelan.~Pan Jowialski,
 38  1, 6 |                  P. JOWIALSKI~Szambelan i Helena całują w ręce Jowialskich.~
 39  1, 6 |                 Helusiu. Cóż tam słychać?~HELENA~Nic, kochany dziaduniu.~
 40  1, 6 |                  rady, strzeż się zdrady.~HELENA~Między mną a ojcem tego
 41  1, 6 |                    podobno, wszak prawda?~HELENA~Na niczym.~SZAMBELAN~Nie
 42  1, 6 |                soli, nim poznasz do woli.~HELENA~Właśnie dlatego waham się
 43  1, 6 |                   czas płaci, czas traci.~HELENA~Wiem ja to dobrze.~P. JOWIALSKI~
 44  1, 6 |                 niż kanarek na powietrzu.~HELENA~Ja też zupełnie pana Janusza
 45  1, 6 |                mało, toczącą się rozmowę.~HELENA~Jednak, kochany dziaduniu
 46  1, 6 |                      Lepszy rydz niż nic.~HELENA~Nie chciałabym matki obrażać,
 47  1, 6 |                 Między młotem a kowadłem.~HELENA~Może też i matka...~P. JOWIALSKI~
 48  1, 6 |               starszy, tym ogon twardszy.~HELENA~całując w rękę~Mogę zatem
 49  1, 7 |                Pani Jowialska, Szambelan, Helena, Szambelanowa.~SZAMBELANOWA~
 50  1, 7 |                   Knapijusz, nie kołkiem.~HELENA~Ja tylko proszę matki, aby
 51  1, 7 |                 lepszy czasem od młokosa.~HELENA~Przystojny? - to do gustu.~
 52  1, 7 |                 gustibus non disputandum.~HELENA~Ma majątek - nie przeczę.
 53  1, 7 |             zdanie, dobrze mówisz, Janie.~HELENA~Nareszcie, ja się nie sprzeciwiam -
 54  1, 7 |                    wie, jak w piecu palą.~HELENA~Ależ, kochana matko, to
 55  1, 9 |                Jowialski, Pani Jowialska, Helena, Szambelan.~P. JOWIALSKI~
 56  1, 9 |                  nie znacie tej bajeczki?~HELENA I SZAMBELAN~Znamy.~P. JOWIALSKI~
 57  1, 9 |                    dawne uczy przysłowie.~HELENA~Zatem, kochany dziaduniu,
 58  1, 9 |           węzłowato - nie chcesz Janusza?~HELENA~Tego nie wyrzekłam.~P. JOWIALSKI~
 59  1, 9 |                   Prawda, i ja tak mówię.~HELENA~Jestże to w mojej mocy?
 60  1, 10|                Jowialski, Pani Jowialska, Helena, Szambelan, Janusz, za nim
 61  1, 10|                sztuczkę mu jaką wypłatać.~HELENA~Najlepsza byłaby, moim zdaniem,
 62  1, 10|                  Heleny~I pani raczysz...~HELENA~Widzę, widzę, że muszę.~
 63  1, 10|                  O, Turek na to nie pyta!~HELENA~Nie wiedzieć, co to za człowiek.~
 64  1, 10|                  JANUSZ~Chodźmy, chodźmy.~HELENA~Ach, chodźmy!~AKT DRUGI~
 65  1, 11|             Szambelanowa po lewej siedzą. Helena za nimi przy stoliku, z
 66  1, 11|                 sparzyłem - a więcej nic.~Helena śmieje się,~P. JOWIALSKI~
 67  1, 11|             drwicie sy ze mnie nieboraka.~HELENA~na stronie~Biedny.~LUDMIR~
 68  1, 11|             płynie - jak mówi przysłowie,~HELENA~do Szambelanowy~Dopókiż
 69  1, 12|               przy drugiej stronie mówi z Heleną.~LUDMIR~na stronie do Heleny~
 70  1, 12|                  nasze już się rozumieją.~HELENA~Cóż to jest? Co za mowa?~
 71  1, 12|                  poznania pięknej Heleny.~HELENA~Tak jestem zdziwiona, że
 72  1, 12|                  pani, dawno już mówiłem.~HELENA~Czego pan żądasz?~LUDMIR~
 73  1, 13|                     SCENA TRZECIA~Ludmir, Helena.~LUDMIR~Pojmuję bardzo zadziwienie
 74  1, 13|              celem igraszki i szyderstwa.~HELENA~Takie to są zawsze prawie
 75  1, 13|                  owej jutrzenki boskości.~HELENA~W samej rzeczy. - I ileż
 76  1, 13|             oddźwięków dotkliwego świata.~HELENA~Jest tylko tlejącym kagańca
 77  1, 13|                 mętnym morzu podziwienia.~HELENA~Jakichże przyczyn kołowrót
 78  1, 13|             twoich różany promyk nadziei?~HELENA~Nie z moich ust, niestety!
 79  1, 13|               mylne wyobrażenie rzeczy...~HELENA~W czymże mylne?~LUDMIR~Gdyby
 80  1, 13|            krewnymi, a całkiem obcymi?...~HELENA~Niestety!~LUDMIR~I moje
 81  1, 13|            widziałem, więcej go doznałem.~HELENA~Któż jesteś, dziwny człowieku?
 82  1, 13|                   czytać, niż złe czytać.~HELENA~na stronie~Tajemnica jakaś
 83  1, 13|              gdybym to sam mógł wiedzieć!~HELENA~Słowa kształtem proste -
 84  1, 13|                   zagadką na tym świecie?~HELENA~Jednak pan nie w swoim właściwym
 85  1, 13|                 bo to był ubiór biednego.~HELENA~I jestżeś nim?~LUDMIR~Nie,
 86  1, 13|                 nie jestem, tylko ubogim.~HELENA~Może potrzebny wsparcia? (
 87  1, 13|            dziękuję ci, stokroć dziękuję!~HELENA~prosząc~Sierota - sierocie...~
 88  1, 14|                             SCENA CZWARTA~Helena, Ludmir, Janusz.~JANUSZ~
 89  1, 14|                rozmowę z panią Sułtanową.~HELENA~Wielki ochmistrzu, znasz
 90  1, 14|                  tak bardzo się podobało?~HELENA~Proszę pamiętać, że wszystko
 91  1, 14|                Czemu stąd nie odejdziesz?~HELENA~Nie chce mnie puścić.~JANUSZ~
 92  1, 14|                   Ależ to nieprzyzwoicie!~HELENA~Sam pan tego żądałeś.~JANUSZ~
 93  1, 14|                   niż ten z głupia frant.~HELENA~I który bardzo by źle przyjął
 94  1, 14|                ona staje się wcale winna!~HELENA~Ja tego nie widzę.~JANUSZ~
 95  1, 14|                  Tym gorzej dla waćpanny!~HELENA~Raczej dla waćpana.~LUDMIR~
 96  1, 14|                 stałem celem pośmiewiska.~HELENA~Cóż ja mogę poradzić?~JANUSZ~
 97  1, 14|               poufałości temu prostakowi.~HELENA~Wcale nie prostak.~JANUSZ~
 98  1, 14|              jeszcze grać muszę komedyją!~HELENA~Jeżeli cenisz przyjaźń dziadunia...~
 99  1, 14|                  się więc szewczyk Kurek?~HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~Podoba
100  1, 14|                Janusz!~JANUSZ~Podoba się?~HELENA~I jakim prawem to pytanie?~
101  1, 14|                  podobać mi się nie mogą!~HELENA~Wszak sam pan chciałeś.~
102  1, 15|                               SCENA PIĄTA~Helena, Ludmir.~HELENA~Nie mogę
103  1, 15|               SCENA PIĄTA~Helena, Ludmir.~HELENA~Nie mogę prawdziwie utrzymać
104  1, 15|              położył koniec temu żartowi.~HELENA~O! tą trwogą serca kołatać
105  1, 15|               cały ze mną bawić się będą?~HELENA~Wychodzi to z wszelkiego
106  1, 15|             zabawę dziadunia dobrodzieja.~HELENA~I mnie się zdaje, że nie
107  1, 15|                  nazwisko?~LUDMIR~Ludmir.~HELENA~na stronie~Wdzięczne imię!~
108  1, 15|                 na męki zazdrość zaczyna.~HELENA~Zazdrość? Być może - tym
109  1, 15|                  ogrodu, odpocząć trochę?~HELENA~DIaczegóż nie, ogród przed
110  1, 15|                  podając rękę~Służę pani!~HELENA~Zazdrość! .. Mnie to bawi.~
111  1, 16|                   oszaleć? (chodzi) Panna Helena niech mi wybaczy, ale kaducznie
112  1, 17|                   Oto patrz, pani - panna Helena, panna Helena, którą kocham,
113  1, 17|                pani - panna Helena, panna Helena, którą kocham, przechadza
114  1, 17|                   proszę! Romansowa panna Helena, której wszystko było za
115  1, 17|                widzę.~SZAMBELANOWA~Jednak Helena będzie żoną waćpana, wcześniej,
116  1, 20|                  co więcej, cierpiąc, aby Helena w takim znajdowała się towarzystwie.
117  1, 20|              godziny ów pan Kurek z panną Heleną sam na sam rozmawia.~P.
118  1, 22|                Janusz, Szambelan, Ludmir.~Helena i Szambelanowa, po kilku
119  1, 26|                    SCENA DRUGA~Szambelan, Helena.~Helena wchodzi zamyślona
120  1, 26|                  DRUGA~Szambelan, Helena.~Helena wchodzi zamyślona i rzuca
121  1, 26|                    patrzy na robotę ojca.~HELENA~po krótkim milczeniu~Co
122  1, 26|             SZAMBELAN~Klatka, moja córko.~HELENA~Byłabym nie zgadła.~SZAMBELAN~
123  1, 26|                   tu pręciki - rozumiesz?~HELENA~Teraz rozumiem.~SZAMBELAN~
124  1, 26|              drugi z ciemną łatką. Wiesz?~HELENA~Wiem.~SZAMBELAN~Co teraz
125  1, 26|                   wiszą nad moim łóżkiem.~HELENA~To będzie bardzo ładne.~
126  1, 26|                   Zobaczysz, jak skończę.~HELENA~po krótkim milczeniu~Pan
127  1, 26|                   tego.~SZAMBELAN~Wierzę.~HELENA~Nie cierpi ptaszków.~SZAMBELAN~
128  1, 26|                 ptaszków.~SZAMBELAN~Gbur.~HELENA~On nawet nie rozpozna gila
129  1, 26|               szczygła.~SZAMBELAN~Cymbał.~HELENA~Prawda, kochany ojcze, że
130  1, 26|                   powiem, tom powiedział.~Helena chce go w rękę pocałować.~
131  1, 26|              Czekaj no! bo sobie popsuję.~HELENA~po krótkim milczeniu~Czy
132  1, 26|               parę dni albo parę tygodni.~HELENA~Parę tygodni.~SZAMBELAN~
133  1, 26|                  SZAMBELAN~Cieszy cię to?~HELENA~przynajmniej nie smuci.~
134  1, 26|            kijkowi~Jeszcze nie oskrobany.~HELENA~"Nie oskrobany"! Nieokrzesany,
135  1, 26|           SZAMBELAN~Ty mówisz o Ludmirze?~HELENA~Tak jest.~SZAMBELAN~Bo ja
136  1, 26|            milczeniu) Podoba ci się więc?~HELENA~Kijek?~SZAMBELAN~Ludmir.~
137  1, 26|                  Kijek?~SZAMBELAN~Ludmir.~HELENA~Komuż, posiadającemu wyższe
138  1, 26|                SZAMBELAN~To idź za niego.~HELENA~Żartujesz, kochany ojcze.~
139  1, 26|               SZAMBELAN~Dlaczego żartuję?~HELENA~Nie wiemy, kto on jest.~
140  1, 26|              SZAMBELAN~Prawda, nie wiemy.~HELENA~Ale możemy się dowiedzieć.~
141  1, 26|               SZAMBELAN~Nic łatwiejszego.~HELENA~Starać się będę poznać go
142  1, 26|                    moja córko, dokładnie.~HELENA~Powierzchowność ma ujmującą.~
143  1, 26|               rzeczy, ma powierzchowność.~HELENA~Gdyby chciał odjeżdżać,
144  1, 26|                 pozwolę! na żaden sposób.~HELENA~Będzie uciechą całego domu.~
145  1, 26|                   nie będzie - hm, hm!...~HELENA~A to dlaczego?~SZAMBELAN~
146  1, 26|                  Pokazuje strugany kijek.~HELENA~Łatwo o inny.~SZAMBELAN~
147  1, 26|                  gruby... Gdzież idziesz?~HELENA~Przejdę się po ogrodzie.~
148  1, 26|                  Ludmira, jak go zobaczę.~Helena odchodzi w lewe drzwi.~SZAMBELAN~
149  1, 27|              JANUSZ~A co gorzej, że panna Helena uwłacza swojej godności,
150  1, 28|          Maskarada", etc. - Rozdział XV: "Helena"... Wiesz ty, że Janusz
151  1, 28|               LUDMIR~Wcale nie wzajemnie. Helena Janusza nienawidzi, a ja
152  1, 28|                    bo myśli, że ma rozum. Helena ładna, w głowie trochę przekręcono,
153  1, 28|                  to dom waryjatów.~LUDMIR~Helena romansowa, nawet kaducznie
154  1, 28|                  Janusz z intrat rozumny, Helena w eterze krążąca - wszystko
155  1, 29|               SCENA PIĄTA~Ludmir, Wiktor, Helena.~LUDMIR~na stronie do Wiktora~
156  1, 29|              LUDMIR~na stronie do Wiktora~Helena nadchodzi, zostaw nas samych -
157  1, 29|                   używasz pięknej pogody?~HELENA~Tak jest, byłam u moich
158  1, 29|                   Odejdźże, mój Wiktorku.~HELENA~Dobra uwaga; między tymi
159  1, 29|              Idźże, idź, do stu piorunów!~HELENA~Ach, nie; proszę kwiatów
160  1, 29|               LUDMIR~na stronie~Morderco!~HELENA~Zdziwiasz mnie pan niewymownie.
161  1, 29|                   do Wiktora~Gubisz mnie.~HELENA~Pozwól pan, że to wezmę
162  1, 29| najkosztowniejszych zdobycz w moim życiu.~HELENA~Prawdziwie - teraz nie wiem,
163  1, 31|                              SCENA SIÓDMA~Helena, Ludmir.~LUDMIR~Cóż pani
164  1, 31|                    LUDMIR~Cóż pani na to?~HELENA~Ja się pytam.~LUDMIR~To
165  1, 31|                jak mu przyjdzie do głowy.~HELENA~Prawda, że dziwny człowiek.~
166  1, 31|     sprzeciwieństwa w najwyższym stopniu!~HELENA~Jak to nigdy z pierwszego
167  1, 31|                kto sercem, rzadko błądzi.~HELENA~Jak to mam rozumieć?~LUDMIR~
168  1, 31|                   sympatyji i antypatyji.~HELENA~W nic tyle nie wierzę, ile
169  1, 31|                razą zawiedziony zostałem.~HELENA~A to w czym?~LUDMIR~Spodziewałem
170  1, 31|                   ci się natrętnym staję.~HELENA~Byłam w ogrodzie.~LUDMIR~
171  1, 31|                  Janusz był szczęśliwszy.~HELENA~Ach, Janusz! Widziałam go
172  1, 31|                tłumaczyć to westchnienie?~HELENA~Nienajlepiej dla niego.~
173  1, 31|                LUDMIR~Ma jednak nadzieję.~HELENA~Tylko też nadzieję.~LUDMIR~
174  1, 31|             Skończy się tylko na nadziei?~HELENA~Pewnie! Jego miłość jest
175  1, 31|                  może - ona go nie kocha.~HELENA~Dawno już byłabym odmówiła
176  1, 31|                    szczęście nad pojęcie.~HELENA~Pochlebstwo.~LUDMIR~Nie,
177  1, 31|               przeciwnego mi zawsze losu.~HELENA~Wesołe towarzystwo w domu
178  1, 31|                chcesz mnie pani rozumieć.~HELENA~Może i nie wypada...~LUDMIR~
179  1, 31|        uświetnionych przytomnością twoją.~HELENA~Na to przebaczenia nie trzeba;
180  1, 31|                   i najboleśniejsza męka.~HELENA~Panie Ludmirze, nadużywasz
181  1, 32|                                SCENA ÓSMA~Helena, Ludmir, Pan Jowialski,
182  1, 33|                           SCENA DZIEWIĄTA~HELENA~sama~Cicho, serce, cicho,
183  1, 34|                           SCENA DZIESIĄTA~Helena, Janusz.~JANUSZ~Panno Heleno!~
184  1, 34|              Janusz.~JANUSZ~Panno Heleno!~HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~Nie
185  1, 34|                Nie wiem, od czego zacząć.~HELENA~Najlepiej nie zaczynać.~
186  1, 34|                 nic mi dobrego nie wróży.~HELENA~Nie zwodzi.~JANUSZ~Inaczej
187  1, 34|              JANUSZ~Inaczej wczoraj było.~HELENA~Dzień różnicy.~JANUSZ~Taż
188  1, 34|                Taż nagroda mojej miłości?~HELENA~Miłości!...~JANUSZ~Czy wątpisz?~
189  1, 34|                       JANUSZ~Czy wątpisz?~HELENA~Wątpię.~JANUSZ~Jednak liczne
190  1, 34|                   Jednak liczne dowody...~HELENA~O które nigdy nie prosiłam.~
191  1, 34|           prosiłam.~JANUSZ~Wola rodziców.~HELENA~Macochy.~JANUSZ~I ojca.~
192  1, 34|                   Macochy.~JANUSZ~I ojca.~HELENA~Wcale nie.~JANUSZ~Dopiero
193  1, 34|                 Dopiero co z nim mówiłem.~HELENA~Widziałam.~JANUSZ~Przyrzekł
194  1, 34|                  Przyrzekł mi twoją rękę.~HELENA~Przyrzekł?~JANUSZ~Solennie.~
195  1, 34|               Przyrzekł?~JANUSZ~Solennie.~HELENA~A ja - solennie odmawiam.~
196  1, 34|                   że pani Szambelanowa...~HELENA~Wieczny postrach, któregoś
197  1, 34|                   Jak to - nieślachetnie?~HELENA~Ślachetniej byłoby pierwej
198  1, 34|                 miesce matki zastępowała.~HELENA~Prawda, aż do tego czasu.~
199  1, 34|              podobać wszelkimi sposobami?~HELENA~Nienajlepszymi.~JANUSZ~Kto
200  1, 34|                 Kto inny znajdzie lepsze.~HELENA~Być może.~JANUSZ~Ja wszystko
201  1, 34|                 JANUSZ~Ja wszystko widzę.~HELENA~Nie wątpię.~JANUSZ~Mam przecie
202  1, 34|               JANUSZ~Mam przecie rozum...~HELENA~I wieś.~JANUSZ~Rozumiem,
203  1, 34|                  Rozumiem, co się dzieje.~HELENA~Cóż się dzieje?~JANUSZ~Ale,
204  1, 34|                  panno Heleno, ja kocham!~HELENA~Dziękuję.~JANUSZ~Ja bardzo
205  1, 34|                  JANUSZ~Ja bardzo kocham!~HELENA~Jestem wdzięczna.~JANUSZ~
206  1, 34|             JANUSZ~Niewdzięczna, powiedz!~HELENA~Skończmy tę rozmowę.~JANUSZ~
207  1, 34|                 się, że ten awanturnik...~HELENA~Kto?~JANUSZ~Ten Ludmir.~
208  1, 34|                   Kto?~JANUSZ~Ten Ludmir.~HELENA~Cóż ten Ludmir?~JANUSZ~Nie
209  1, 34|             wiedzieć skąd jest, kto jest.~HELENA~Cóż mnie to obchodzi?~JANUSZ~
210  1, 34|                  nieszczęście nas obojga.~HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~Jest
211  1, 34|                 JANUSZ~Jest jakiś hultaj!~HELENA~Gość w domu moich rodziców
212  1, 34|                  dajesz mu się bałamucić.~HELENA~Bałamucić?~Zmierzywszy go
213  1, 39|                 WIKTOR~I niejedno.~LUDMIR~Helena podoba mi się.~WIKTOR~A
214  1, 39|               sięgasz. Na przedzie obrazu Helena w postaci IMAINACYJI: oczy
215  1, 44|           Szambelanowej.~JANUSZ~Ale panna Helena dzisiaj wyraźnie mi rękę
216  1, 44|                kryje się z tym, że mu się Helena podobała. Panna Helena wcale
217  1, 44|                się Helena podobała. Panna Helena wcale go nie unika - i koniec
218  1, 46|                Heleny będę mógł prosić. - Helena zaś, albo ja źle widzę,
219  1, 47|                   SCENA DZIEWIĄTA~Ludmir, Helena.~HELENA~na stronie~Otóż
220  1, 47|                 DZIEWIĄTA~Ludmir, Helena.~HELENA~na stronie~Otóż jest! Igraszka
221  1, 47|              przestworzu krąży jej dusza.~HELENA~na stronie~Jeżeli tak jest -
222  1, 47|                  stałem, jak byłem dotąd.~HELENA~oczy ku niebu wznosząc~Jak
223  1, 47|                nadziei dla mnie zaświeci.~HELENA~Ni pogodna jutrzenka pogodnego
224  1, 47|                  i burza nie jest trwałą.~HELENA~Ale burza często niszczy.~
225  1, 47|                  jednak postępuję śmiało.~HELENA~Czy tylko nie zbyt śmiało?~
226  1, 47|                  wkrótce okazać się musi.~HELENA~z trwogą~Wkrótce? wkrótce?
227  1, 47|            rozpaczy, (na stronie) O, tak!~HELENA~niespokojnie~Tak-że wielkich
228  1, 47|            radosne serca liczą uderzenia.~HELENA~Okropny obraz!~LUDMIR~Tak
229  1, 47|               rzuciłem się... rzuciłem...~HELENA~Gdzie? przebóg!~LUDMIR~Rzuciłem
230  1, 47|                    Potknąłem się podobno.~HELENA~I dokąd? dokąd?~LUDMIR~Udałem
231  1, 47|                 najniedostępniejsze góry.~HELENA~W Karpaty?~LUDMIR~W Karpaty.~
232  1, 47|                Karpaty?~LUDMIR~W Karpaty.~HELENA~Nieba!~LUDMIR~Tam - ni snu,
233  1, 47|                 spokojnych mieszkańców...~HELENA~Ha! Szandor!~LUDMIR~Co?~
234  1, 47|                   Ha! Szandor!~LUDMIR~Co?~HELENA~Zbójco!~LUDMIR~Ja?~HELENA~
235  1, 47|                 HELENA~Zbójco!~LUDMIR~Ja?~HELENA~Ty!~Ludmir parscha śmiechem.~
236  1, 47|                   spodziewałem się wcale.~HELENA~Za kwadrans może już Helena
237  1, 47|               HELENA~Za kwadrans może już Helena nic, całkiem nic dla ciebie
238  1, 47|             LUDMIR~Dlaczegóż za kwadrans?~HELENA~Twój towarzysz cię zdradził.~
239  1, 47|                    LUDMIR~Jaki towarzysz?~HELENA~Wiktor.~LUDMIR~Wiktor? zdradził?~
240  1, 47|                  LUDMIR~Wiktor? zdradził?~HELENA~Zdradził cię - wyznał tyle,
241  1, 47|             LUDMIR~Cóż Wiktor powiedział?~HELENA~Że Ludmir "człowiek niebezpieczny -
242  1, 47|             LUDMIR~O, Van-Dyku przeklęty!~HELENA~Vandyk się więc zowie?~LUDMIR~
243  1, 47|              zowie?~LUDMIR~I gdzież jest?~HELENA~Zniknął.~LUDMIR~Zemścił
244  1, 47|              Zniknął.~LUDMIR~Zemścił się.~HELENA~Właśnie, wspominał o zemście. -
245  1, 47|                   pozwól mieć nadzieję...~HELENA~Żadnej, żadnej; uchodź,
246  1, 47|               tylko słowo - kochasz mnie?~HELENA~Niestety!~LUDMIR~Gdyby rodzice
247  1, 47|                Gdyby rodzice zezwolili...~HELENA~Ach, na cóż wznawiać krótkie
248  1, 47|                 LUDMIR~Słuchaj mnie więc!~HELENA~Nie - każda chwila dla ciebie
249  1, 47|              droga!~LUDMIR~Ależ pozwól...~HELENA~Uchodź - las w bliskości -
250  1, 47|                   LUDMIR~Miejmy nadzieję!~HELENA~wskakując na niebo~Tam!~
251  1, 48|            straciłem. Wiem teraz, że mnie Helena kocha. - Czegóż mam się
252  1, 49|                 Mon Charles, ożenię cię z Heleną.~LUDMIR~Nie dziwuj się,
253  1, 49|                   raz!~SZAMBELANOWA~Wszak Helena ci się podobała?~LUDMIR~
254  1, 52|               SCENA CZTERNASTA~Ciż sami i Helena.~HELENA~Nieba! czy go biorą?~
255  1, 52|             CZTERNASTA~Ciż sami i Helena.~HELENA~Nieba! czy go biorą?~SZAMBELANOWA~
256  1, 52|                 jeżeli dziadunio pozwoli.~HELENA~Pan... jakże mam nazwać?~
257  1, 52|                   miesięcy do namyślenia.~HELENA~Jeżeli dziadunio każe -
258  1, 53|                brzytwy nie chcą.~LUDMIR~I Helena będzie moją.~JANUSZ~O, za
259  1, 53|              JANUSZ~O, za pozwoleniem!...~HELENA~Tak jest, dusze nasze zrozumiały