Akt, Scena

1  1, 4 |       i wieś, także niezły... Macocha jenerałowa i pasierbica
2  1, 6 |       słuszne moje żądania. - Macocha od niejakiegoś czasu prawdziwą
3  1, 6 |     czasu prawdziwą stała się macochą - bylem się jej tylko z
4  1, 31| odmówiła jego rękę, gdyby nie macocha, która upiera się rzucić
5  1, 34|      straszyć dom cały upartą macochą.~JANUSZ~Zdawało mi się,
6  1, 39|  LUDMIR~Mniej niż nic.~WIKTOR~Macocha...~LUDMIR~To jeden orzech
7  1, 39|      w cieniu został Janusz z macochą, a po wszystkich stosunkowych