Akt, Scena

  1 Osob  |            HELENA, CÓRKA SZAMBELANA Z PIERWSZEGO MAŁŻEŃSTWA~JANUSZ~
  2  1, 1 |             WIKTOR~wchodzi kulejąc, z tłumoczkiem w ręku~Chmury!
  3  1, 1 |         diabła mnie było wdawać się z poetą! Z tym szalonym człowiekiem! (
  4  1, 1 |            było wdawać się z poetą! Z tym szalonym człowiekiem! (
  5  1, 1 |        Pójdę, najmę wózek...~LUDMIR~Z końmi czy bez koni?~WIKTOR~
  6  1, 1 |          końmi czy bez koni?~WIKTOR~Z końmi czy osłami - najmę
  7  1, 1 |           LUDMIR~Gotyckimi zapewne, z różnymi...~WIKTOR~Jakimi
  8  1, 1 |            Niemądry, kto śród drogi~Z przestrachu traci męstwo...~
  9  1, 1 |             za mnie odpowie.~WIKTOR~z przesadą~"Chodź ze mną,
 10  1, 1 |       syrena...~LUDMIR~Tylko nie - "z Dniestru", bardzo proszę,~
 11  1, 1 |              WIKTOR~Jak syrena więc z Pełtewy, nęciłeś mnie do
 12  1, 1 |          jedz, kochany Wiktorze, bo z twojej uwagi miarkuję, żeś
 13  1, 1 |             kiedy też już zejdziemy z tych woskowanych posadzek,
 14  1, 1 |            Może uda nam się spotkać z Szandorem.~WIKTOR~Z co za
 15  1, 1 |         spotkać z Szandorem.~WIKTOR~Z co za Szandorem?~LUDMIR~
 16  1, 1 |            za Szandorem?~LUDMIR~No, z Szandorem, romantycznym
 17  1, 1 |          się dla jego rycin!~LUDMIR~z udanym zachwyceniem~Patrz,
 18  1, 1 |           chcesz zbałamucić.~LUDMIR~z udanym zachwyceniem~To światło!
 19  1, 2 |          Poszedł - szkoda! Za ostro z miesca go zażyłem; wielka
 20  1, 3 |            słowa swojego bożyszcza, z których śmieje się od lat
 21  1, 3 |             wotywę dam, jak się raz z tego domu wydobędę. Co jednak
 22  1, 3 |      natenczas?...~SZAMBELANOWA~Ona z mężem tu bawić będzie. Ale
 23  1, 3 |            dowiedziałam przypadkiem z jej dziennika, nie zaszkodziłyby
 24  1, 3 |          przenieść go trzeba. Zaraz z ludźmi wrócę po niego -
 25  1, 3 |         odchodząc) Rozumny człowiek z wszystkiego korzystać umie.~
 26  1, 4 |          Ach, dobrze, dobrze, będę, z duszy serca. I pod stół
 27  1, 4 |        wlezę, jeżeli każecie, bylem z wami dzień jeden przepędził.
 28  1, 4 |        drzewem.~ODMIANA SCENY~Pokój z dwojgiem drzwi w głębi;
 29  1, 6 |           Kochany ojcze, chciałabym z tobą pomówić, zaciągnąć
 30  1, 6 |          świata, w którym żyjemy, a z drugiej strony tam gdzie
 31  1, 6 |           jakże jestem sama! Jednak z nim tylko jednym mogę mówić -
 32  1, 6 |       macochą - bylem się jej tylko z domu umknęła! Ach, biedna
 33  1, 6 |          mąż.~SZAMBELAN~Zgadzam się z tobą zupełnie w tej mierze.~
 34  1, 6 |          idź za Janusza.~HELENA~Ale z drugiej strony, iść za mąż
 35  1, 6 |            Oj, figle, figle!~Dobywa z torbeczki pończoszkę, wkłada
 36  1, 6 |            Że oślina pośród jadła -~Z głodu padła.~P. Jowialska,
 37  1, 6 |          zdjąwszy okulary, słuchała z wielką uwagą, jak to za
 38  1, 7 |            mi jegomość święty pokój z tymi przysłowiami bez końca.~
 39  1, 9 |          nos sobie psuje.~SZAMBELAN~z westchnieniem~Kuje! kuje!~
 40  1, 9 |         oczy~I zapyta jejmość pani,~Z jakich przyczyn wszystkich
 41  1, 9 |             jaki smuklejszy modniś, z loczkiem na czole, z zakręconym
 42  1, 9 |        modniś, z loczkiem na czole, z zakręconym wąsikiem, z szlufowanym
 43  1, 9 |              z zakręconym wąsikiem, z szlufowanym pazurkiem - "
 44  1, 9 |           wesoły, ja lubię Janusza; z nim bawię się i śmieję,
 45  1, 10|           śmiejąc się~Już widzę, że z czegoś śmiać się trzeba.~
 46  1, 10|         przysłowie.~JANUSZ~Wracałem z przechadzki przez ogród
 47  1, 10|             przechadzki przez ogród z panią Szambelanową, wtem
 48  1, 11|        Helena za nimi przy stoliku, z książką w ręku, Ludmir w
 49  1, 11|            mogie - musi już być het z południa, (ziewa) Austeryja
 50  1, 11|          snu, mnie się śniło tylko, z respektem mówiąc, dużo osłów,
 51  1, 11|         osłów, całe stado - a jeden z figlów na mnie wyskoczył,
 52  1, 11|          sułtana żarty sobie stroić z wiernych swoich sług i poddanych
 53  1, 11|          odważył - drwić!~SZAMBELAN~Z takiego człowieka!~P. JOWIALSKI~
 54  1, 11|          SZAMBELAN~I tak ledwo żyję z radości.~LUDMIR~stawia krzesło
 55  1, 11|           pan, mówię, że czas! Któż z poddanych powie: nie?~JANUSZ~
 56  1, 11|            do Szambelana) w peruce, z czerwonym baranim nosem,
 57  1, 11|          łeb uciąć. Rozumiesz jeden z drugim? Co było, nie jest,
 58  1, 11|        wypije...~JANUSZ~Kazałem dać z wodą.~LUDMIR~skosztowawszy~
 59  1, 12|           oderżnąłeś mój tłumoczek. Z daleka ode mnie, bo jeszcze
 60  1, 12|             idźcie sy het - zostanę z żoną, (wskazuje na Helenę)
 61  1, 12|          żoną, (wskazuje na Helenę) z tą.~JANUSZ~do Jowialskiego~
 62  1, 12|           przy drugiej stronie mówi z Heleną.~LUDMIR~na stronie
 63  1, 12|    uszanowanie. Słowa nie mówiliśmy z sobą, a dusze nasze już
 64  1, 12|           język dusza posiada i tym z tobą, pani, dawno już mówiłem.~
 65  1, 12|            nadto! to strach!~LUDMIR~z krzesłem w ręku postępuje.
 66  1, 13|    ekscentrycznego uczucia zarzewie z kołem toczącym się zmysłowo
 67  1, 13|           materyjalizmu, wyrywa nas z mgły lubej tęsknoty, owej
 68  1, 13|           więcej, jak mógł otrzymać z ust twoich różany promyk
 69  1, 13|          promyk nadziei?~HELENA~Nie z moich ust, niestety! Mam
 70  1, 13|         dobrymi i dla złych.~LUDMIR~z prawdziwą czułością~Bez
 71  1, 13|           jesteś, dziwny człowieku? Z jakiejże ciemnej nocy przemawia
 72  1, 14|         Sułtanowi przerywać rozmowę z panią Sułtanową.~HELENA~
 73  1, 14|         jeszcze więcej bawi niż ten z głupia frant.~HELENA~I który
 74  1, 14|           kocham, że chcę żenić się z nią, że z kimkolwiek tak
 75  1, 14|            chcę żenić się z nią, że z kimkolwiek tak długie rozmowy
 76  1, 15|             nieprzyjemności doznane z jego powodu, a które gorzko
 77  1, 15|            będą?~HELENA~Wychodzi to z wszelkiego obrębu niepewności.~
 78  1, 17|          się po ogrodzie sam na sam z tym hultajem, jak gdyby
 79  1, 17|     znajduje przyjemność w rozmowie z tym nieokrzesanym parobkiem.
 80  1, 18|          Zakaż córce, by sam na sam z tym człowiekiem nie rozmawiała.~
 81  1, 19|         SZAMBELANOWA~Ale pewnie nie z wszystkimi szczegółami. -
 82  1, 19|              Służąca porywa kołyskę z naszym synkiem. Wybiega -
 83  1, 20|            już zginę, umrę, skonam, z tym wiecznym "sam chciałeś"!~
 84  1, 20|            kto do mnie w ten moment z armaty wypalił, w rękę bym
 85  1, 20|             żwawo!~W lewo, w prawo,~Z dołu, z góry,~Aż się ukrop
 86  1, 20|            W lewo, w prawo,~Z dołu, z góry,~Aż się ukrop puścił
 87  1, 20|           góry,~Aż się ukrop puścił z rury.~Ciepło - miło - niebo -
 88  1, 20|             od godziny ów pan Kurek z panną Heleną sam na sam
 89  1, 20|             on dobrze teraz, co się z nim dzieje, ale zawsze mnie
 90  1, 20|             comprenez?~P. JOWIALSKI~Z żartem - jak ze solą, nie
 91  1, 20|         lubię. Każde zaś uchybienie z twojej strony pociągnie
 92  1, 22|      słuchaj!~Najczęściej sprzeczka z niczego się wznieci,~Jak
 93  1, 22|            zaś powtarzała: "Podobne z urody~Do swego ojca jak
 94  1, 22|            podającego fajkę Janusza z odwróconą twarzą~Hubka jest?~
 95  1, 22|         tylko to szkolne żaki~Biorą z handlów skutek taki;~Często~
 96  1, 22|       Często~Gęsto,~Los szalony~Gdy z rachubą pójdzie w tuzy,~
 97  1, 22|     zupełnie Moje obawy, wynikające z położenia rzeczy. Przyjmijcie,
 98  1, 22|           mądry głupi, gdy go nędza z łupi - bo: Lepszy funt szczęścia
 99  1, 23|          wójt pyta się, co pan każe z nim zrobić.~LUDMIR~Niech
100  1, 24|             Wiktor.~WIKTOR~cofa się z zadziwienia, potem po wszystkich
101  1, 24|  Podróżowałem, diabli wiedzą po co, z łaski tego szaleńca, który
102  1, 25|               po krótkim milczeniu) Z tego by nawet można przysłowie
103  1, 25|             grubowego... Bodaj cię! Z grubego na gruby... czy
104  1, 26|          tych kanarków, co to jeden z czubkiem, drugi z ciemną
105  1, 26|             jeden z czubkiem, drugi z ciemną łatką. Wiesz?~HELENA~
106  1, 26|          całego domu.~SZAMBELAN~Nic z niego nie będzie - hm, hm!...~
107  1, 26|         robić, co się podoba? - Nic z tego! Pójdziesz mi, panie
108  1, 26|      osobnej klatki! Zięba zostanie z dzwońcem, czyżyk przejdzie
109  1, 27|           zastaję, właśnie chciałem z nim pomówić.~SZAMBELAN~Dobrze,
110  1, 27|      wybrałem, w towarzystwie ludzi z drogi zebranych.~SZAMBELAN~
111  1, 27|          JANUSZ~Zwłaszcza gdy jeden z nich ośmiela się mnie, mnie
112  1, 27|           jego obietnicę?~SZAMBELAN~Z wszelką pewnością.~JANUSZ~
113  1, 28|                SCENA CZWARTA~Ludmir z środkowych, Wiktor z lewych
114  1, 28|         Ludmir z środkowych, Wiktor z lewych drzwi, później trochę.~
115  1, 28|            spędzona bez kogokolwiek z tego domu, jest stratą dla
116  1, 28|        Pustakówki i rozłączenie się z Wiktorem".~WIKTOR~Proszę
117  1, 28|          jest, ja tu dzisiaj siedzę z bolącymi nogami.~LUDMIR~
118  1, 28|             Wiktorze! ty masz duszę z kamienia, kiedy tyle skarbów
119  1, 28|    Szambelanowa, niegdy jenerałowa, z przekręconą francuszczyzną,
120  1, 28|            pęcherz w peruce, Janusz z intrat rozumny, Helena w
121  1, 28|        wszystko to nie może wymazać z twojej pamięci małe przeciwności,
122  1, 29|            nie słyszał~Pani wracasz z ogrodu, używasz pięknej
123  1, 29|           zaćmiła. Rezedę złączyłam z tulipanem - tu woń, tam
124  1, 29|             teraz, Ludmirze.~LUDMIR~Z czegóż mam się śmiać?~WIKTOR~
125  1, 29|         wcale innego przekonania; i z rozmów, które miałam ukontentowanie
126  1, 29|          miałam ukontentowanie mieć z panem Ludmirem, wcale inny
127  1, 29|         łatwo rozpoznać i dosyć być z kim pół godziny, aby uchwycić
128  1, 29|          LUDMIR~śmiejąc się głośno, z przymuszeniem~Co to za głowa!
129  1, 29|             fizis, że to jest jeden z najweselszych, z najrozpusniejszych,
130  1, 29|         jest jeden z najweselszych, z najrozpusniejszych, powiem,
131  1, 29|         zawsze liczyć będę za jedne z najkosztowniejszych zdobycz
132  1, 30|             Szambelan wbiega nucąc, z pękiem prętów w ręku.~SZAMBELAN~
133  1, 30|      morderco, najlepszą sposobność z nią mówienia!~WIKTOR~na
134  1, 30|             Panowie wypoczęli sobie z podróży?~LUDMIR~Zupełnie.~
135  1, 30|           że jakiś czas zostaniecie z nami, bardzo miło mi będzie
136  1, 30|             mi będzie zabrać dalszą z nimi znajomość. - Pan Ludmir... (
137  1, 30|            Pan Ludmir... (całuje go z obu stron) Pan książki piszesz?~
138  1, 30|          Pan Wiktor...~LUDMIR~Jeden z najsławniejszych malarzy.~
139  1, 30|           kłócić?~SZAMBELAN~całując z obu stron Wiktora~Bądźże
140  1, 30|       Wiktora.~LUDMIR~On jest jeden z najzawołańszych ptaszników.
141  1, 30|             znasz ów gatunek wróbli z małymi czubkami...~Odchodzą
142  1, 31|         pytam.~LUDMIR~To jest jeden z najdziwniejszych oryginałów,
143  1, 31|        stopniu!~HELENA~Jak to nigdy z pierwszego wejrzenia sądzić
144  1, 31|   Spodziewałem się zastać tam kogo, z którym by dusza moja rozmawiać
145  1, 31|           Ach, Janusz! Widziałam go z daleka, rozmawiał z moim
146  1, 31|    Widziałam go z daleka, rozmawiał z moim ojcem.~LUDMIR~Jak tłumaczyć
147  1, 31|         będę uważał jak wykradzione z paszczy przeciwnego mi zawsze
148  1, 31|           nie mam władzy wyrwać się z miesc uświetnionych przytomnością
149  1, 32|            chleba smakuje, kiedy go z kim dzielę.~LUDMIR~Gdzie
150  1, 32|            też ja się nie naśmiałem z kłopotów Janusza. Sam sobie
151  1, 32|       niesie wszędzie,~Wszystko nam z ziemi dobędzie.~- Boże uchowaj! -
152  1, 34|        Wcale nie.~JANUSZ~Dopiero co z nim mówiłem.~HELENA~Widziałam.~
153  1, 35|      uczciwy obywatel: cztery konie z kozła, kocz wiedeński, kozak
154  1, 35|        kozła, kocz wiedeński, kozak z tyłu, ekstrakt tabularny
155  1, 36|     DWUNASTA~Janusz, Wiktor.~WIKTOR~z kilką klatkami~A, już dłużej
156  1, 36|             W samej rzeczy! mam być z kim.~WIKTOR~Z kim? z kim?
157  1, 36|       rzeczy! mam być z kim.~WIKTOR~Z kim? z kim? Co to z kim?
158  1, 36|            być z kim.~WIKTOR~Z kim? z kim? Co to z kim? Co waćpan
159  1, 36|          WIKTOR~Z kim? z kim? Co to z kim? Co waćpan rozumiesz
160  1, 36|         waćpan rozumiesz przez to: "z kim"?~JANUSZ~Oso! daj mi
161  1, 36|           się pytam, co znaczy to: "z kim"?~JANUSZ~To znaczy,
162  1, 36|            potrzebuję być grzecznym z jakimiś awanturnikami, którzy
163  1, 36|          Chciałem, do stu piorunów, z drugiego takiego jak ty
164  1, 36|        mośpanie!~JANUSZ~krzycząc~Bo z takich zawsze żartowałem
165  1, 37|      Zobaczysz się, zobaczysz, wiem z kim.~SZAMBELANOWA~Januszu!
166  1, 38|    Jowialska, Ludmir.~Pan Jowialski z żoną w środku, po lewej
167  1, 38|          przyszło do puków. Co? kto z kim?~SZAMBELANOWA~Pan Janusz,
168  1, 38|             Janusz, taki grzeczny - z tym panem! - Fi! C`est misere.~
169  1, 38|           krew kapie, pierze leci -~Z kwoczką uszedł rywal trzeci.~
170  1, 38| Przedrzeźniania tu nie było;~Obadwa z jednej zapialiście nuty,~
171  1, 38|       WIKTOR~do Ludmira~Wszystko to z twojej łaski.~JANUSZ~do
172  1, 38|             przynieść butelkę wina, z drugiej piwnicy - kasztelańskiego -
173  1, 38|             bardzo proszę, bo kwita z przyjaźni! Vous comprenez?~
174  1, 39|         szaleństwa, iż jestem jeden z najpoczciwszych, z najłagodniejszych
175  1, 39|            jeden z najpoczciwszych, z najłagodniejszych ludzi.
176  1, 39|         mnie nie.~LUDMIR~Ja bym się z nią ożenił.~Wiktor kładzie
177  1, 39|        gospodarstwem - ja piszę. Ty z nami bawisz czas jakiś -
178  1, 39|         kogóż twoję córkę wydajesz? z kim się twój syn żeni? -
179  1, 39|              w cieniu został Janusz z macochą, a po wszystkich
180  1, 39|             będą.~LUDMIR~Nie ma jak z malarzami mieć do czynienia;
181  1, 39|          będzie na lekkiej chmurze; z jednej strony przy nim JENIJUSZ,
182  1, 39|       głowie, u nóg księgi i orzeł. Z drugiej strony HILARITAS
183  1, 39|              drugą ciągnie za sobą, z pomocą ślepego HYMENA, starą
184  1, 39|       dzieci uzupełni środek: jedno z nich trzymać będzie różdżkę
185  1, 39|        spuszczone, korona na głowie z małych figurek, wychodzących
186  1, 39|        małych figurek, wychodzących z jej mózgu, złożona. Którym
187  1, 39|           Przy Januszu Szambelanowa z przepiórką, Szambelan z
188  1, 39|             z przepiórką, Szambelan z księżycem w ręku - pierwsza
189  1, 39|              wiem.~LUDMIR~Jako osła z wyszczerzonymi zębami, jeśli
190  1, 40|            mi przecie przeczytać co z dzieł swoich. Ja się znam
191  1, 40|      JOWIALSKI~Trzy...~LUDMIR~Zginę z radości.~P. JOWIALSKI~odprowadzając
192  1, 40|             JOWIALSKI~Jak tak długo z nią będziesz jak ja, to
193  1, 40|     wracając do bajki - słuchajcie:~Z pięknej róży motyl płowy,~
194  1, 40|            Gdy aż do znoju swawolił z kwiatkami,~Nadszedł starzec,
195  1, 40|           nie może. -~kłaniając się z pierwszym następującym wierszem
196  1, 40|    niejednej matrony,~Trzeba wyznać z drugiej strony,~Że i to
197  1, 40|            nie tak jak drudzy: Mnie z ust, a jemu mimo uszy -
198  1, 40|         nieco,~Bo mi na górze szyby z okien lecą. -~A na to Gaweł: -
199  1, 40|      jeszcze smacznie chrapie,~A tu z powały coś mu na nos kapie.~
200  1, 40|            na nos kapie.~Zerwał się z łóżka i pędzi na górę.~Sztuk!
201  1, 40|             pokój w wodzie,~A Paweł z wędką siedzi na komodzie.~-
202  1, 40|             Tomku,~W swoim domku. -~Z tej to powiastki morał w
203  1, 41|          cię do komedyji nie wsadzi z twoją Małgosią razem, to
204  1, 42|             powiadał, że to jedynie z upodobania.~WIKTOR~Ludmir?...
205  1, 44|          Głowę jej zawrócił i że ja z całą cierpliwością na lodzie
206  1, 44|         JANUSZ~Ludmir nie kryje się z tym, że mu się Helena podobała.
207  1, 44|          Jowialskiego, aby oddaliła z domu ulubionych gości, albo
208  1, 44|          est compréhensible.~JANUSZ~Z jakiegoż powodu to mówił?~
209  1, 45|           Odchodzi.~SZAMBELANOWA~Co z tego będzie - sama nie wiem;
210  1, 46|        nisko się ukłonił.~Kaducznie z góry na mnie spogląda pani
211  1, 46|               Gdzież się podział? - Z Jowialskim interesa idą
212  1, 46| opowiedziałem mu dokładnie, słuchał z rozczuleniem i nad spodziewanie
213  1, 47|             okazać się musi.~HELENA~z trwogą~Wkrótce? wkrótce?
214  1, 47|           pojącej mnie dotychczas, (z przesadą) Albo wtrąci w
215  1, 47|            szalonego losu wyrzucony z kolebki w odmęt świata,
216  1, 47|        wczoraj moja prababka spadła z kołka! Uchodź, uchodź, nieszczęsny -
217  1, 49|            Szambelanowa, wybiegłszy z pokoju Pana Jowialskiego,
218  1, 49|           Tak jest.~SZAMBELANOWA~Że z Wisły?~LUDMIR~Tak jest.~
219  1, 49|       LUDMIR~Tak jest.~SZAMBELANOWA~Z literami B. B.?~LUDMIR~Rzecz
220  1, 49|             Mon Charles, ożenię cię z Heleną.~LUDMIR~Nie dziwuj
221  1, 51|     JOWIALSKI~Bardzo się cieszę, że z nami zostaniesz.~SZAMBELAN~
222  1, 52|        JOWIALSKI~Aha! Wyszło szydło z worka - ze smyczy kochanek
223  1, 53|           LUDMIR~do Wiktora~Cóż się z tobą działo?~WIKTOR~Zabrałem
224  1, 53|        miescu usiedzieć. Wyglądałem z gęstwiny co moment, tak
225  1, 53|        nader podejrzane i kazał iść z sobą.~P. JOWIALSKI~Kto pod
226  1, 53|            SZAMBELAN~I będzie można z nią robić, co chcieć.~WIKTOR~
227  1, 53|           ośmielasz się żądać, abym z krzywdą własnego syna i
228  1, 53|             głos miły~Myśli niewoli z główki oddaliły;~Lecz niedługa~
229  1, 53|             usługa:~Jakby nie ta co z początku,~Dumała gdzieś