Akt, Scena

  1 Osob  |             PANI JOWIALSKA, JEGO ŻONA~SZAMBELAN JOWIALSKI, ICH SYN~SZAMBELANOWA,
  2  1, 6 |                  SCENA SZÓSTA~Helena, Szambelan.~SZAMBELAN~wychodzi, nucąc
  3  1, 6 |             SZÓSTA~Helena, Szambelan.~SZAMBELAN~wychodzi, nucąc i podskakując;
  4  1, 6 |           rady względem pana Janusza.~SZAMBELAN~Dobrze, moje dziecię, bardzo
  5  1, 6 |   nieszczęście całego mojego życia...~SZAMBELAN~spuszczając samotrzask;
  6  1, 6 |             ja nie mogę, jak tylko...~SZAMBELAN~Zaraz, zaraz, tylko samotrzask
  7  1, 6 |          umknęła! Ach, biedna Heleno!~SZAMBELAN~[wchodząc,] do Heleny~Jestem,
  8  1, 6 |             niewolnik moich wdzięków!~SZAMBELAN~Jakieś bardzo kwaśne "ach".~
  9  1, 6 |         Nienajsłodsze, kochany ojcze.~SZAMBELAN~Nie kochasz go, to nie idź
 10  1, 6 |              wczoraj inaczej mówiłeś.~SZAMBELAN~Inaczej?~HELENA~Kiedy matka
 11  1, 6 |             zwłoki, o które błagałam.~SZAMBELAN~Prawda. Moja żona życzy
 12  1, 6 |            Janusza.~HELENA~A więc?...~SZAMBELAN~A więc?...~HELENA~Cóż będzie?~
 13  1, 6 |           więc?...~HELENA~Cóż będzie?~SZAMBELAN~Czegóż ty chcesz?~HELENA~
 14  1, 6 |            Rady, rady, kochany ojcze!~SZAMBELAN~Mojej rady? Dobrze, bardzo
 15  1, 6 |               że mam lat dwadzieścia.~SZAMBELAN~Za to ręczyć mogę.~HELENA~
 16  1, 6 |       społeczeństwa, czas iść za mąż.~SZAMBELAN~Zgadzam się z tobą zupełnie
 17  1, 6 |           rozsądek do mnie przemawia.~SZAMBELAN~Więc rada moja - idź za
 18  1, 6 |             kochając - rzecz okropna.~SZAMBELAN~Zapewne; dobra uwaga.~HELENA~
 19  1, 6 |              Janusza kochać nie mogę.~SZAMBELAN~Ani trochę?~HELENA~Ani trochę.~
 20  1, 6 |            trochę?~HELENA~Ani trochę.~SZAMBELAN~Cóż masz przeciw niemu?~
 21  1, 6 |             niemu?~HELENA~Nic za nim.~SZAMBELAN~Przecie?~HELENA~Nie kocham
 22  1, 6 |            Nie kocham go, więcej nic.~SZAMBELAN~Człowiek wesoły.~HELENA~
 23  1, 6 |              wesoły.~HELENA~Aż nadto.~SZAMBELAN~Nadto?~HELENA~Przynajmniej
 24  1, 6 |         zdroju cichego zadowolnienia.~SZAMBELAN~Tego niekoniecznie rozumiem.~
 25  1, 6 |            często płaskim trefnisiem.~SZAMBELAN~Płaskim? No, ale przez to
 26  1, 6 |                HELENA~Jak dla której.~SZAMBELAN~Ma piękny majątek.~HELENA~
 27  1, 6 |          HELENA~Tyle też wszystkiego.~SZAMBELAN~Rozum.~HELENA~Żadnego.~SZAMBELAN~
 28  1, 6 |      SZAMBELAN~Rozum.~HELENA~Żadnego.~SZAMBELAN~On sam powiada.~HELENA~Żadnego -
 29  1, 6 |         HELENA~Żadnego - za to ręczę.~SZAMBELAN~Jednak zawsze uśmiejemy
 30  1, 6 |           nieustannie dręczyć będzie.~SZAMBELAN~Wiesz co, Helusiu, idź za
 31  1, 6 |               jaka zbawienna odmiana.~SZAMBELAN~Otóż tak będzie najlepiej.
 32  1, 6 |               Pani Jowialska, Helena, Szambelan.~Pan Jowialski, siwy staruszek,
 33  1, 6 |            wyprostowana.~P. JOWIALSKI~Szambelan i Helena całują w ręce Jowialskich.~
 34  1, 6 |               Nic - to zbytku nie ma.~SZAMBELAN~Radziliśmy trochę.~P. JOWIALSKI~
 35  1, 6 |          dobre. I o czymże była rada?~SZAMBELAN~O tym, czy ma iść za Janusza,
 36  1, 6 |                 koniec dzieło chwali.~SZAMBELAN~Jeszcze na niczym - podobno,
 37  1, 6 |             prawda?~HELENA~Na niczym.~SZAMBELAN~Nie dość jeszcze zna, jak
 38  1, 7 |            Jowialski, Pani Jowialska, Szambelan, Helena, Szambelanowa.~SZAMBELANOWA~
 39  1, 7 |               wszystkiemu. C`est mal!~SZAMBELAN~Moja Basiu, wszak jegomość
 40  1, 9 |               Pani Jowialska, Helena, Szambelan.~P. JOWIALSKI~wołając za
 41  1, 9 |          zawsze stępią, noga za nogą.~SZAMBELAN~Basia jest niegrzeczna.~
 42  1, 9 |           targ, a targ o tym nie wie.~SZAMBELAN~Ja wiem trochę.~P. JOWIALSKI~
 43  1, 9 |              kuje, a nos sobie psuje.~SZAMBELAN~z westchnieniem~Kuje! kuje!~
 44  1, 9 |         znacie tej bajeczki?~HELENA I SZAMBELAN~Znamy.~P. JOWIALSKI~Słuchajcie
 45  1, 9 |         kładąc okulary) Figle! figle!~SZAMBELAN~Ja nic u niej nie znaczę -
 46  1, 9 |             rządzi, tam głowa błądzi.~SZAMBELAN~Powiada, że ja i miotła -
 47  1, 9 |         Prędka odmowa - datku połowa.~SZAMBELAN~Prawda, i ja tak mówię.~
 48  1, 9 |           Zawisłamże tylko od siebie?~SZAMBELAN~Dobrze mówisz, Helusiu.
 49  1, 9 |         przysłowie? gdzieś je czytał?~SZAMBELAN~Tak jakoś od śliny.~P. JOWIALSKI~
 50  1, 10|               Pani Jowialska, Helena, Szambelan, Janusz, za nim Lokaj.~WSZYSCY~
 51  1, 10|          Szambelanowa nic nie mówiła?~SZAMBELAN~Aj, gdzież tam nie mówiła!~
 52  1, 10|       JOWIALSKI~Ona i przez sen gada.~SZAMBELAN~śmiejąc się~Już widzę, że
 53  1, 10|              i śmiać się do upadłego.~SZAMBELAN~śmiejąc się głośno~Wszakże
 54  1, 10|               arcyucieszną komedyjkę.~SZAMBELAN~Mówże, jestem niecierpliwy!~
 55  1, 10|             JOWIALSKI~Corpus delicti.~SZAMBELAN~Hic, haec, hoc.~P. JOWIALSKI~
 56  1, 10|            hoc.~P. JOWIALSKI~A to co?~SZAMBELAN~Po łacinie.~Jowialski wzrusza
 57  1, 10|               udało - śpi jak zabity.~SZAMBELAN~Wybornie! Cóż dalej?~JANUSZ~
 58  1, 10|      JOWIALSKI~Dobry żart tymfa wart.~SZAMBELAN~Czymże ja będę?~JANUSZ~Przebierzmy
 59  1, 10|               Widzę, widzę, że muszę.~SZAMBELAN~Dobrze, bardzo dobrze, Helusiu,
 60  1, 10|             jak twój wielbiciel żąda.~SZAMBELAN~Chodźmy go obudzić.~JANUSZ~
 61  1, 10|          będziemy, aż się sam obudzi.~SZAMBELAN~Aż się sułtanem obudzi.~
 62  1, 11|       PIERWSZA~Pan Jowialski, Janusz, Szambelan po prawej stronie, w rzędzie.
 63  1, 11|        najuniżeńsi słudzy i podnóżki.~SZAMBELAN~Najniższe podnóżki, dobrze
 64  1, 11|          górze, w szpitalu waryjatów.~SZAMBELAN~Tam do kata!~JANUSZ~Jesteś,
 65  1, 11|              moim? A są w nim ludzie?~SZAMBELAN~urażony~Jegomość i ja -
 66  1, 11|            się na to odważył - drwić!~SZAMBELAN~Z takiego człowieka!~P.
 67  1, 11|             co chcę?~JANUSZ~Wszystko.~SZAMBELAN~Wszystko, wszystko.~P. JOWIALSKI~
 68  1, 11|     Szambelana~Dopiero będzie zabawa.~SZAMBELAN~I tak ledwo żyję z radości.~
 69  1, 11|            nosem, stolik tu postawić.~SZAMBELAN~do Jowialskiego~A to...~
 70  1, 11|            służ panu.~LUDMIR~Prędzej!~Szambelan stawia stolik.~W samej rzeczy,
 71  1, 12|               się łokciami, nareszcie Szambelan idzie i przynosi.~P. JOWIALSKI~
 72  1, 12|             masz także dwa rzemiosła?~SZAMBELAN~Jestem wielki kuchmistrz
 73  1, 12|       kucharzu. A dobrze ty gotujesz?~SZAMBELAN~Ja nie gotuję, to jest tylko
 74  1, 12|               JOWIALSKI~Ale chodźcie!~SZAMBELAN~Zostaniemy, podobno...~Ludmir~
 75  1, 12|             cofa się za Szambelana, a Szambelan za Janusza i tak aż za drzwi.
 76  1, 12|            Janusza i tak aż za drzwi. Szambelan w cofaniu powtarza każde
 77  1, 18|            ÓSMA~Szambelanowa, Janusz, Szambelan~SZAMBELAN~nucąc, podskakuje
 78  1, 18|       Szambelanowa, Janusz, Szambelan~SZAMBELAN~nucąc, podskakuje jak zawsze~
 79  1, 18|          Powiedz, czego się śmiejesz?~SZAMBELAN~O! przepraszam. Nie postrzegłem
 80  1, 18|       SZAMBELANOWA~Nie wiesz, prawda?~SZAMBELAN~Tak dalece...~SZAMBELANOWA~
 81  1, 18|               w dom jakiś człowiek...~SZAMBELAN~Wkradł? - Pan Janusz kazał
 82  1, 18|              się, ale zajęcia Heleny.~SZAMBELAN~Ale wszakże ona pełni tylko
 83  1, 18|               znowu, moje wolą pełni!~SZAMBELAN~Wszakże sam chciałeś!~JANUSZ~
 84  1, 18|         chciałem, ale teraz nie chcę.~SZAMBELAN~A więc dobrze, jak się podoba.~
 85  1, 18|    szambelanie, jesteś przecie ojcem.~SZAMBELAN~Wszyscy tak mówią.~JANUSZ~
 86  1, 18|          JANUSZ~Użyjże swojej powagi.~SZAMBELAN~Dobrze, bardzo dobrze.~JANUSZ~
 87  1, 18|           człowiekiem nie rozmawiała.~SZAMBELAN~Oho! Sam na sam?...~JANUSZ~
 88  1, 18|            Przypatrz się - przypatrz!~SZAMBELAN~Ha!...~JANUSZ~Prawda?~SZAMBELAN~
 89  1, 18|       SZAMBELAN~Ha!...~JANUSZ~Prawda?~SZAMBELAN~Dwa szczygły w samotrzasku!~
 90  1, 21|      Jowialska, Szambelanowa, Janusz, Szambelan.~JANUSZ~Gdzież są?~SZAMBELAN~
 91  1, 21|          Szambelan.~JANUSZ~Gdzież są?~SZAMBELAN~Zamknąłem w moim pokoju.~
 92  1, 21|          pokoju.~JANUSZ~Razem? razem?~SZAMBELAN~Razem.~JANUSZ~Razem - panie
 93  1, 21|             Panie Janie! Panie Janie!~SZAMBELAN~Cóż złego, mamuniu?~SZAMBELANOWA~
 94  1, 21|              tego chciałem? Biegnę...~SZAMBELAN~Hola! Po co?~JANUSZ~Otworzyć.~
 95  1, 21|               Po co?~JANUSZ~Otworzyć.~SZAMBELAN~Może wypuścić?~JANUSZ~Puść
 96  1, 21|       wypuścić?~JANUSZ~Puść mnie pan!~SZAMBELAN~Co panu do moich szczygłów?~
 97  1, 21|             Tu nie o szczygłach mowa.~SZAMBELAN~O czymże?~P. JOWIALSKI~Jeden
 98  1, 22|               Pani Jowialska, Janusz, Szambelan, Ludmir.~Helena i Szambelanowa,
 99  1, 22|              jeść chce - obiad gotów?~SZAMBELAN~Jeszcze nie, najjaśniejszy
100  1, 22|      krzesłach) Och i Mistrzu, fajki!~SZAMBELAN~Najjaśniejszy pan woła.~
101  1, 22|               moim sposobie mówienia.~SZAMBELAN~Zamieniał stryjek za siekirkę
102  1, 22|            kijek.~P. JOWIALSKI~Co to?~SZAMBELAN~Przysłowie.~P. JOWIALSKI~
103  1, 22|               Ale do czego stosujesz?~SZAMBELAN~Do niczego.~Pan Jowialski
104  1, 22|             to jakiś wielki człowiek!~SZAMBELAN~na stronie~Panie Janusz,
105  1, 23|             Pan każe?~LUDMIR~Ja każę.~SZAMBELAN~do Janusza~Może każesz go
106  1, 24|               siędę, bo ledwie stoję.~SZAMBELAN~do Janusza~Brawo! drugi
107  1, 24|              kąsa, co wąsem potrząsa.~SZAMBELAN~Ja się cieszę.~P. JOWIALSKI~
108  1, 25|                        SCENA PIERWSZA~SZAMBELAN~sam~Szambelan siedzi przy
109  1, 25|          SCENA PIERWSZA~SZAMBELAN~sam~Szambelan siedzi przy stoliku, na
110  1, 26|                           SCENA DRUGA~Szambelan, Helena.~Helena wchodzi
111  1, 26|              Co to będzie, mój ojcze?~SZAMBELAN~Klatka, moja córko.~HELENA~
112  1, 26|            HELENA~Byłabym nie zgadła.~SZAMBELAN~Tak będzie cztery kijki
113  1, 26|                HELENA~Teraz rozumiem.~SZAMBELAN~To dla tych kanarków, co
114  1, 26|            łatką. Wiesz?~HELENA~Wiem.~SZAMBELAN~Co teraz wiszą nad moim
115  1, 26|               To będzie bardzo ładne.~SZAMBELAN~zawsze strużąc i przymierzając~
116  1, 26|           Janusz nie potrafiłby tego.~SZAMBELAN~Wierzę.~HELENA~Nie cierpi
117  1, 26|           HELENA~Nie cierpi ptaszków.~SZAMBELAN~Gbur.~HELENA~On nawet nie
118  1, 26|            rozpozna gila od szczygła.~SZAMBELAN~Cymbał.~HELENA~Prawda, kochany
119  1, 26|             że ja nie pójdę za niego?~SZAMBELAN~Nie pójdziesz, nie pójdziesz,
120  1, 26|           długo tu zabawi pan Ludmir?~SZAMBELAN~Zapewne parę dni albo parę
121  1, 26|         tygodni.~HELENA~Parę tygodni.~SZAMBELAN~Cieszy cię to?~HELENA~przynajmniej
122  1, 26|               przynajmniej nie smuci.~SZAMBELAN~przypatrując się swojemu
123  1, 26|         zachwycony pociągają za sobą.~SZAMBELAN~Ty mówisz o Ludmirze?~HELENA~
124  1, 26|            Ludmirze?~HELENA~Tak jest.~SZAMBELAN~Bo ja mówiłem o kijku, (
125  1, 26|               się więc?~HELENA~Kijek?~SZAMBELAN~Ludmir.~HELENA~Komuż, posiadającemu
126  1, 26|          podobałby się taki człowiek?~SZAMBELAN~To idź za niego.~HELENA~
127  1, 26|             Żartujesz, kochany ojcze.~SZAMBELAN~Dlaczego żartuję?~HELENA~
128  1, 26|               Nie wiemy, kto on jest.~SZAMBELAN~Prawda, nie wiemy.~HELENA~
129  1, 26|            Ale możemy się dowiedzieć.~SZAMBELAN~Nic łatwiejszego.~HELENA~
130  1, 26|             będę poznać go dokładnie.~SZAMBELAN~Staraj się, moja córko,
131  1, 26|          Powierzchowność ma ujmującą.~SZAMBELAN~W samej rzeczy, ma powierzchowność.~
132  1, 26|       pozwolisz na to; prawda, ojcze?~SZAMBELAN~Nie pozwolę! na żaden sposób.~
133  1, 26|           Będzie uciechą całego domu.~SZAMBELAN~Nic z niego nie będzie -
134  1, 26|                 HELENA~A to dlaczego?~SZAMBELAN~W jednym końcu nadpsuty -
135  1, 26|           kijek.~HELENA~Łatwo o inny.~SZAMBELAN~Łatwiej grubego kijka, który...
136  1, 26|              Przejdę się po ogrodzie.~SZAMBELAN~Idź, moja Helusiu, przyślę
137  1, 26|         Helena odchodzi w lewe drzwi.~SZAMBELAN~sam~Oho, ho!... Inaczej
138  1, 27|                         SCENA TRZECIA~Szambelan, Janusz.~JANUSZ~Dobrze,
139  1, 27|               chciałem z nim pomówić.~SZAMBELAN~Dobrze, bardzo dobrze, siadajże.~
140  1, 27|              ludzi z drogi zebranych.~SZAMBELAN~Bardzo dobrze mówisz.~JANUSZ~
141  1, 27|               za narzeczoną uważałem.~SZAMBELAN~Zaleca się! Pod nosem! Proszę!~
142  1, 27|       wejrzenia i rozmowy sam na sam.~SZAMBELAN~Doprawdy?~JANUSZ~Wszak sam
143  1, 27|              Wszak sam pan widziałeś.~SZAMBELAN~Prawda, widziałeś.~JANUSZ~
144  1, 27|          zatem pan przełożyć córce...~SZAMBELAN~Bardzo dobrze, wszystko
145  1, 27|        spuścić się na jego obietnicę?~SZAMBELAN~Z wszelką pewnością.~JANUSZ~
146  1, 27|               go~Jeszcze jedno słowo.~SZAMBELAN~Nie mam czasu; muszę...
147  1, 27|                Ależ tu o córkę idzie.~SZAMBELAN~Klatka córce nie przeszkadza.~
148  1, 27|             JANUSZ~Jedno tylko słowo.~SZAMBELAN~Chcesz, chodź ze mną! Ja
149  1, 28| francuszczyzną, ale najrozsądniejsza, Szambelan, ta nula, ten próżny pęcherz
150  1, 30|                SCENA SZÓSTA~Ciż sami, Szambelan wbiega nucąc, z pękiem prętów
151  1, 30|               z pękiem prętów w ręku.~SZAMBELAN~Patrz, Helusiu.~LUDMIR~na
152  1, 30|               prawdziwie przypadkiem.~SZAMBELAN~do Heleny, kończąc rozmowę
153  1, 30|          stronie, ironicznie~Zapewne.~SZAMBELAN~Bardzo się cieszę, że jakiś
154  1, 30|               pisze! I teraz nawet...~SZAMBELAN~nie dając skończyć uściśnieniem~
155  1, 30|             najsławniejszych malarzy.~SZAMBELAN~Hm!~LUDMIR~Skończył niedawno
156  1, 30|             więcej nie uszczęśliwisz.~SZAMBELAN~Obrazów tak dalece nie mam.~
157  1, 30|              mam.~LUDMIR~Może ryciny?~SZAMBELAN~"Cztery pory roku" tylko
158  1, 30|                do Szambelana) Ale pan szambelan niech nie myśli, że to przyjaźń
159  1, 30|        dowodzi żart mego przyjaciela.~SZAMBELAN~Więc nie malujesz?~WIKTOR~
160  1, 30|         dopiero zaczynającym uczniem.~SZAMBELAN~No, ale przecie potrafisz
161  1, 30|            całe życie tylko to robił!~SZAMBELAN~Doprawdy?~WIKTOR~Kto? Co?
162  1, 30|            stronie~Chcesz się kłócić?~SZAMBELAN~całując z obu stron Wiktora~
163  1, 30|               przeklęty człowieku!...~SZAMBELAN~prosząc~Parę klateczek -
164  1, 30|             na wspomnienie malowania.~SZAMBELAN~Zatem mogę się spodziewać
165  1, 30|          Przynajmniej ty nic nie mów!~SZAMBELAN~Pęzle znajdziemy - niedawno
166  1, 30|           Zachowaj przy cierpliwości!~SZAMBELAN~A, tym mogę cię zabawić!
167  1, 30|         Odpłacę ci! na Boga, odpłacę.~SZAMBELAN~bierze pręty i Wiktora pod
168  1, 30|              WIKTOR~Zmiłuj się pan...~SZAMBELAN~pociągając za sobą~Zobaczysz
169  1, 37|             TRZYNASTA~Janusz, Wiktor, Szambelan, za nim Szambelanowa.~SZAMBELAN~
170  1, 37|       Szambelan, za nim Szambelanowa.~SZAMBELAN~wbiegając~Co się tu dzieje?~
171  1, 37|            Wiktora~Precz stąd! precz!~SZAMBELAN~przez okno~Jegomość! Tatuniu!
172  1, 37|               JANUSZ~To co?... to co?~SZAMBELAN~przez okno~Kłócą się! Chcą
173  1, 38|               i Szambelanowa. W głębi Szambelan zbiera i ogląda klatki.~
174  1, 38|              kasztelańskiego - wiesz?~SZAMBELAN~Wiem.~P. JOWIALSKI~Do mojego
175  1, 39|            Szambelanowa z przepiórką, Szambelan z księżycem w ręku - pierwsza
176  1, 42|                 SCENA CZWARTA~Wiktor, Szambelan.~SZAMBELAN~Powiedzże mi,
177  1, 42|            CZWARTA~Wiktor, Szambelan.~SZAMBELAN~Powiedzże mi, panie Wiktorze,
178  1, 42|         uszkodzone?~WIKTOR~Bo upadły.~SZAMBELAN~Aha, upadły! A długo tu
179  1, 42|           zostaniecie?~WIKTOR~Wątpię.~SZAMBELAN~Jakież upodobanie mieć możecie
180  1, 42|      podróżowania?~WIKTOR~Upodobanie?~SZAMBELAN~Ludmir powiadał, że to jedynie
181  1, 42|             Zapewne tak mówić wypada.~SZAMBELAN~Czy tak nie jest?~WIKTOR~
182  1, 42|              Inaczej mają się rzeczy.~SZAMBELAN~Proszę pana - inaczej?~WIKTOR~
183  1, 42|               zagadek na tym świecie.~SZAMBELAN~Ja żadnej nigdy zgadnąć
184  1, 42|          Czasem los zgadnąć przymusi.~SZAMBELAN~Przymusi?~WIKTOR~I krwawo,
185  1, 42|            WIKTOR~I krwawo, okropnie.~SZAMBELAN~Tylko proszę krwi nie wspominać,
186  1, 42|       Igrzyskiem losu i nieszczęścia.~SZAMBELAN~na stronie~Coś do pieniędzy
187  1, 42|           WIKTOR~Ale wydrzeć, wydrze.~SZAMBELAN~cofając się~Oho, ho!~WIKTOR~
188  1, 42|        Zwierzę ci straszną tajemnicę!~SZAMBELAN~Może... lepiej mojej żonie?~
189  1, 42|           mnie czeka, ale mówić będę.~SZAMBELAN~cofając się~Pan się zapalasz.~
190  1, 42|             Ludmir - wiesz, kto jest?~SZAMBELAN~Jest podobno... pan Lu...
191  1, 43|                           SCENA PIĄTA~SZAMBELAN~sam; po długim milczeniu,
192  1, 44|                          SCENA SZÓSTA~Szambelan, Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~
193  1, 44|      postępowania najlepszy... ale...~SZAMBELAN~Słuchajcie...~Za każdą razą
194  1, 44|              wątpić, że ten Ludmir...~SZAMBELAN~Za pozwoleniem...~JANUSZ~
195  1, 44|       cierpliwością na lodzie osiędę.~SZAMBELAN~Rzecz arcyważna!...~JANUSZ~
196  1, 44|               rywala niebezpiecznego.~SZAMBELAN~Niebezpiecznego, właśnie...~
197  1, 44|              cóż stąd? Rien` du tout.~SZAMBELAN~Bójcie się Boga!...~SZAMBELANOWA~
198  1, 44|               mnie zaślubił? Comment?~SZAMBELAN~Rzecz okropna!...~SZAMBELANOWA~
199  1, 44|            Pan Bóg tego nie pamiętał!~SZAMBELAN~Dziękuję ci, moja Basiu,
200  1, 44|              łaskę pana Jowialskiego.~SZAMBELAN~Daremnie proszę, za nic
201  1, 44|              te mury są niecierpliwe.~Szambelan, nie mogąc przerwać rozmowę,
202  1, 44|               stół.~SZAMBELANOWA~Ach!~SZAMBELAN~Inaczej nie można było przerwać
203  1, 44|            Cóż więc?~JANUSZ~Słuchamy.~SZAMBELAN~Cóżem to miał mówić?...
204  1, 44|             ironicznie~Miły chłopiec.~SZAMBELAN~A, otóż wiem. - Wiecie,
205  1, 44|     SZAMBELANOWA~Wiemy tyle, co i ty.~SZAMBELAN~Przepraszam cię, Basiu,
206  1, 44|          mówić - może mnie co pomoże.~SZAMBELAN~Diabła pomoże! (oglądając
207  1, 44|               Jak to - niebezpieczny?~SZAMBELAN~Jego przyjaciel Wiktor dopiero
208  1, 44|            Cóż mówił? Ludmir ma wieś?~SZAMBELAN~Mówił: "Przestrzegam was -
209  1, 44|            musiał jeszcze powiedzieć.~SZAMBELAN~Nic ważnego - ile mi się
210  1, 44|             jakiegoż powodu to mówił?~SZAMBELAN~Czyliż ja mogę powód zgadnąć? -
211  1, 44|             SZAMBELANOWA~Gdzież jest?~SZAMBELAN~Czyliż ja mogę zgadnąć,
212  1, 44|             tego zera. C`est malheur!~SZAMBELAN~Radźcie teraz. Do was radzić
213  1, 45|          różnica jenerał-major, a ten szambelan!... We wszystkim, we wszystkim
214  1, 50|        DWUNASTA~Szambelanowa, Ludmir, Szambelan.~Szambelan, przy szpadzie,
215  1, 50|      Szambelanowa, Ludmir, Szambelan.~Szambelan, przy szpadzie, cofa się
216  1, 50|         zobaczywszy uściśnienie żony.~SZAMBELAN~na stronie~A to co?~SZAMBELANOWA~
217  1, 50|          SZAMBELANOWA~Kochany Karolu!~SZAMBELAN~na stronie~Pójdę poskarżyć
218  1, 51|            się smucą, czy się weselą.~SZAMBELAN~Smucą się.~SZAMBELANOWA~
219  1, 51|            syn, syn jeneral-majora...~SZAMBELAN~Co słyszę!~P. JOWIALSKI~
220  1, 51|       Wszystko teraz ze mną zrobicie.~SZAMBELAN~Wszystko? - Kochany synek!
221  1, 51|         cieszę, że z nami zostaniesz.~SZAMBELAN~Łatwiej kijek gruby... Łatwiej
222  1, 53|             syna.~JANUSZ~Tam do kata!~SZAMBELAN~I będzie można z nią robić,
223  1, 53|               obietnicy. C`est drôle!~SZAMBELAN~na stronie~Oj, coś znowu
224  1, 53|               podparte~Stały otwarte.~SZAMBELAN~okazawszy, iż zrozumiał~