Akt, Scena

  1  1, 1 |            Patrz, co za boskie miesce do spoczynku: chłód, trawnik,
  2  1, 1 |               Słyszałem.~WIKTOR~Ja to do ciebie mówiłem.~LUDMIR~Wiem.~
  3  1, 1 |                mam nadzieję, że wróci do zdrowia.~WIKTOR~zrywając
  4  1, 1 |             redutę, włóczę się od wsi do wsi. Ale na rozum nigdy
  5  1, 1 |              końmi czy osłami - najmę do pierwszej poczty, a stamtąd
  6  1, 1 |               a stamtąd pocztą wracam do domu.~LUDMIR~A potem?~WIKTOR~
  7  1, 1 |          WIKTOR~Koniec końców, wracam do mojego cichego pokoiku,
  8  1, 1 |               mojego cichego pokoiku, do moich obrazów, do moich
  9  1, 1 |            pokoiku, do moich obrazów, do moich ołówków.~LUDMIR~śpiewa~
 10  1, 1 |              i kwieciste róże razem - do nowych dzieł natchną nas
 11  1, 1 |               z Pełtewy, nęciłeś mnie do tej nieszczęsnej podróży. -
 12  1, 1 |               włóczymy się od karczmy do karczmy. Tam, podparty na
 13  1, 1 |              kręcimy się i kręcimy aż do nudzącego zawrotu głowy. -
 14  1, 1 |           wydamy opis naszej podróży; do każdego rozdziału ty dołączysz
 15  1, 1 |            rzecz cała. - Chciał rycin do swoich baśni i pokazał mi
 16  1, 1 |             rób, co chcesz, ja wracam do domu.~LUDMIR~prosząc~Wiktorze,
 17  1, 3 |          lepiej. To jest człowiek nie do obudzenia, jak worek grysu.
 18  1, 3 |             Ale trzeba powiedzieć, ni do dziada, ni do ojca podobna.
 19  1, 3 |          powiedzieć, ni do dziada, ni do ojca podobna. Dobre dziecko
 20  1, 3 |              i poezyjami zawrócona. I do tego, panie Januszu, należałoby
 21  1, 3 |              wiem - każę go przenieść do pałacu~SZAMBELANOWA~A to
 22  1, 4 |         dwojgiem drzwi w głębi; jedne do pokoju Pana Jowialskiego,
 23  1, 5 |            PIĄTA~Helena~sama~Trzy dni do namyślenia - trzy dni do
 24  1, 5 |              do namyślenia - trzy dni do namyślenia! Biada, biada
 25  1, 5 |             serce nie uderza radośnie do chwili, gdzie będzie mogło
 26  1, 5 |            zbawienną rękę, tym czulej do serca przycisnę. Ach, światem
 27  1, 6 |             stosować się ile możności do świata, w którym żyjemy,
 28  1, 6 |         Heleno!~SZAMBELAN~[wchodząc,] do Heleny~Jestem, słucham, (
 29  1, 6 |              Heleny~Jestem, słucham, (do siebie, nawiasem) Pełno
 30  1, 6 |              i dzwoniec się odzywał, (do Heleny) Ale cóż to znaczy,
 31  1, 6 |                HELENA~Że stosując się do poziomych ustaw społeczeństwa,
 32  1, 6 |            Tak gruby, ciężki rozsądek do mnie przemawia.~SZAMBELAN~
 33  1, 6 |           Jednak zawsze uśmiejemy się do rozpuku. Ale jak tylko ci
 34  1, 6 |             PAN JOWIALSKI~w drzwiach, do żony~Co się odwlecze, to
 35  1, 6 |              beczkę soli, nim poznasz do woli.~HELENA~Właśnie dlatego
 36  1, 6 |         jeszcze i prosiłam o trzy dni do, namyślenia się; a jeżeli
 37  1, 6 |               mu siana.~I tak stoi aż do rana,~A od rana do wieczora;~
 38  1, 6 |            stoi aż do rana,~A od rana do wieczora;~Aż nareszcie przyszła
 39  1, 7 |               razy starał się przyjść do słowa~Ależ, pani synowo,
 40  1, 7 |             na słowie...~SZAMBELANOWA~do męża~I ty, ty zamiast córce
 41  1, 7 |         kłódkę dla mnie. C`est bien. (do męża) I ty cierpisz, aby
 42  1, 7 |         cierpisz, aby mnie znieważano do tego stopnia! - Ale daremna
 43  1, 7 |     zamkniecie i na dziesięć kłódek. (do męża) Waćpan jesteś pantofel, (
 44  1, 7 |              Waćpan jesteś pantofel, (do Jowialskiego) A jegomości
 45  1, 7 |               HELENA~Przystojny? - to do gustu.~P. JOWIALSKI~De gustibus
 46  1, 7 |           Miłość bez pieniędzy, wrota do nędzy.~SZAMBELANOWA~Otóż
 47  1, 7 |              trzeba będzie skończyć, (do męża) Odezwiejże się waćpan
 48  1, 9 |        JOWIALSKI~A zawsze - powoli, a do woli. Zupełnie takiego miałem
 49  1, 9 |                Ho, ho! Także - kuchta do patyny! (do Heleny) A ty
 50  1, 9 |            Także - kuchta do patyny! (do Heleny) A ty ani tak, ani
 51  1, 9 |            szlufowanym pazurkiem - "a do budy, ty ze smyczy!" Ale
 52  1, 9 |             nadarzy - "chodź i waszeć do ołtarza!" Dobry chleb, kiedy
 53  1, 10|         Janusz, za nim Lokaj.~WSZYSCY~do wchodzącego Janusza w kaftanie
 54  1, 10|             grać będziemy i śmiać się do upadłego.~SZAMBELAN~śmiejąc
 55  1, 10|            damy zechcą przychylić się do tej arcydowcipnej zabawy.~
 56  1, 10|              ma gadania - wszystkie! (do Lokaja) Dajże kaftan!~Ubiera
 57  1, 10|          nacieraj!~P. JOWIALSKI~Żwawo do niéj, choć się broni! Jejmość
 58  1, 10|              przebierzemy się.~JANUSZ~do Heleny~I pani raczysz...~
 59  1, 10|          wszystkie wdzięczyć się będą do niego.~P. JOWIALSKA~Co też
 60  1, 11|           kole szynku pana Mikołaja. (do starej Jowialski) Jejmoscunia
 61  1, 11|    przestraszona~Co? co? (przechodząc do męża) Panie Jowialski...~
 62  1, 11|             położyłem mój tłumoczek. (do Szambelanowej) Jejmoscunia
 63  1, 11|              waryjatów.~SZAMBELAN~Tam do kata!~JANUSZ~Jesteś, panie,
 64  1, 11|               mówi przysłowie,~HELENA~do Szambelanowy~Dopókiż tego
 65  1, 11|          niechże i tak będzie.~JANUSZ~do Szambelana~Dopiero będzie
 66  1, 11|                No! nie słyszycie? Ty (do Szambelana) w peruce, z
 67  1, 11|         stolik tu postawić.~SZAMBELAN~do Jowialskiego~A to...~P.
 68  1, 11|              P. JOWIALSKA~na stronie, do męża~Niechże się jegomość
 69  1, 11|               Chińczyku!~P. JOWIALSKI~do P. Jowialskiej, serio~Chińczyku!~
 70  1, 11|               Dajcieźe niekrajowego! (do Szambelanowej) Słyszysz,
 71  1, 12|            pańskiej ścinać się będą. (do Janusza) A ty, co małpę
 72  1, 12|                Czym ty jesteś?~JANUSZ~do Jowialskiego~To jest bardzo
 73  1, 12|               ze mną dzielić będzie, (do Szambelana) A ty, co się
 74  1, 12|              effendi wojny.~LUDMIR~A! do kuchni i do wojny! - Do
 75  1, 12|          wojny.~LUDMIR~A! do kuchni i do wojny! - Do siekaninki więc,
 76  1, 12|               do kuchni i do wojny! - Do siekaninki więc, do siekaninki.
 77  1, 12|          wojny! - Do siekaninki więc, do siekaninki. Wojny nie chcę.~
 78  1, 12|               na Helenę) z tą.~JANUSZ~do Jowialskiego~Na to pozwalać
 79  1, 12|             Heleną.~LUDMIR~na stronie do Heleny~Chciej pani zostać,
 80  1, 12|      Zostaniemy, podobno...~Ludmir~A, do sto piorunów! Precz! precz!
 81  1, 13|             przebierający w sposobach do tejże.~LUDMIR~Pani zapewne
 82  1, 13|           umysłowa młyńskim kamieniem do ziemi przyciska, mógł wnieść
 83  1, 13|       jakiejże ciemnej nocy przemawia do mnie głos, nie znany, tylko
 84  1, 14|               się~Jestem ochmistrzem; do mnie należy przestrzegać
 85  1, 14|           panie, pozwolić jedno słowo do tej pani.~LUDMIR~Mów - a
 86  1, 14|               Zaraz, zaraz.~LUDMIR~A, do stu piorunów siarczystych!~
 87  1, 15|              LUDMIR~Mogę więc wpuścić do duszy nadzieję, iż jeszcze
 88  1, 15|           LUDMIR~Nie moglibyśmy wejść do ogrodu, odpocząć trochę?~
 89  1, 17|              Co się tu dzieje, to nie do wytrzymania!~SZAMBELANOWA~
 90  1, 18|            JANUSZ~Chciałem, chciałem, do stu czartów! Chciałem, i
 91  1, 18|              sam?...~JANUSZ~prowadząc do okna~Przypatrz się - przypatrz!~
 92  1, 19|                Ja mdleję! - Przyszłam do siebie na bliskim wzgórzu.
 93  1, 19|          zaparte kry...~JANUSZ~Weszli do altany!~
 94  1, 20|                Pani Jowialska.~JANUSZ~do Jowialskiego~Weszli do altany,
 95  1, 20|         JANUSZ~do Jowialskiego~Weszli do altany, mości dobrodzieju!
 96  1, 20|           prosząc~Panie dobrodzieju! (do Pani Jowialskiej) Pani dobrodziejko! (
 97  1, 20|      Jowialskiej) Pani dobrodziejko! (do Szambelanowej) Pani szambelanowo!~
 98  1, 20|         wszystko, nie stosując jednak do osób, przywodzi mi stosowną
 99  1, 20|             na stronie) Ach, żeby kto do mnie w ten moment z armaty
100  1, 20|               jeszcze, że nie stosuję do osób; zaczynam:~Rada małpa,
101  1, 20|         zamknęła;~Małpa figlarz - nuż do dzieła!~Wziąwszy pański
102  1, 20|  Prześcieradło~I zwierciadło -~Szust! do wanny.~Dalej kurki kręcić
103  1, 20|               też to w głowie!~JANUSZ~Do kogóż to ma być zastosowane?~
104  1, 20|              odezwą.~JANUSZ~Widzę, że do mnie zmierza.~P. JOWIALSKI~
105  1, 20|               albo raczej stosuje się do twojego żądania. Wszakże
106  1, 20|             JANUSZ~Porwał się na mnie do pałasza!~P. JOWIALSKI~Doprawdy?~
107  1, 20|          Zatem obiecuję wam, że tylko do obiadu trwać będzie. Ale
108  1, 20|             Przyrzekasz? - Inaczej aż do jutra!...~JANUSZ~patrząc
109  1, 20|         JANUSZ~patrząc na zegarek~Pół do pierwszej - godzina jeszcze -
110  1, 20|              wypogódź czoło i pomagaj do zabawy, bo ja bawić się
111  1, 21|           mnie pan!~SZAMBELAN~Co panu do moich szczygłów?~JANUSZ~
112  1, 21|         JOWIALSKI~Jeden sa, sa! drugi do lasa. Hola, stójcie! Wielki
113  1, 22|               połaskotać rzemieniem, (do Jowialskiego) Stróżu pieczętarzu,
114  1, 22|        Najjaśniejszy pan woła.~LUDMIR~do Janusza~Zapominasz się w
115  1, 22|        stronie) Ucieszne stworzenie! (do syna) Panie Janie, słuchaj!~
116  1, 22|               że lubo nadobne,~Jednak do niego całkiem niepodobne.~
117  1, 22|          powtarzała: "Podobne z urody~Do swego ojca jak dwie krople
118  1, 22|        wygaduje! Figle! figle!~LUDMIR~do podającego fajkę Janusza
119  1, 22|             gadaj dalej.~P. JOWIALSKI~do Janusza i Szambelana~Uważacie,
120  1, 22|          Przysłowie.~P. JOWIALSKI~Ale do czego stosujesz?~SZAMBELAN~
121  1, 22|            czego stosujesz?~SZAMBELAN~Do niczego.~Pan Jowialski wzrusza
122  1, 22|            zechce być wesołym, będzie do tego przymuszony.~JANUSZ~
123  1, 22|           serio~Najjaśniejszy panie! (do żony) Małgosiu, to jakiś
124  1, 22|             znaczy?~JANUSZ~na stronie do Szambelana~Źle znaczy, coraz
125  1, 23|             LUDMIR~Ja każę.~SZAMBELAN~do Janusza~Może każesz go przebrać?~
126  1, 24|             Mirza Ali Mustafa.~WIKTOR~do drugich~Proszę panów...~
127  1, 24|          paszport, potem szalej sobie do woli.~P. JOWIALSKI~Któż
128  1, 24|               ledwie stoję.~SZAMBELAN~do Janusza~Brawo! drugi taki
129  1, 24|                drugi taki sam.~JANUSZ~do Szambelana~Niedobrze, niedobrze.~
130  1, 24|            Januszu? jeszcześ ponury, (do drugich) Ma na sercu, że
131  1, 25|              struże, potem przymierza do już ustruganego.~Jeszcze
132  1, 26|          Inaczej tu trzeba wziąść się do interesu. Już dłużej wytrzymać
133  1, 26|             Pójdziesz mi, panie gilu, do osobnej klatki! Zięba zostanie
134  1, 26|            dzwońcem, czyżyk przejdzie do czeczotki - kosa dam na
135  1, 27|           mnie pod nosem, zalecać się do osoby, którą od dawna za
136  1, 27|                muszę pójść po pręciki do ogrodu.~JANUSZ~Po pręciki!
137  1, 28|             to co? Włóczę się od kąta do kąta - nikogo spotkać nie
138  1, 28|               będę dla ich opisania? (do Wiktora) Nie widziałeś jakiej
139  1, 28|          Szambelana i Janusza, poszli do ogrodu.~LUDMIR~Każda chwila,
140  1, 28|              rozdział XII: "Przybycie do Pustakówki i rozłączenie
141  1, 28|             XIII: "Wniesienie Ludmira do domu Jowiałskich".~WIKTOR~
142  1, 28|              zazdrosny? Muszę dlatego do Heleny zalecać się trochę,
143  1, 28|              który miał cię przenieść do twojego cichego, lubego
144  1, 28|              cichego, lubego pokoiku, do twoich ołówków, pęzli, obrazów,
145  1, 29|             Helena.~LUDMIR~na stronie do Wiktora~Helena nadchodzi,
146  1, 29|               LUDMIR~na stronie~Idźże do diabła, proszę cię!...~WIKTOR~
147  1, 29|               złem napełniony, a pani do tego zdajesz się zmierzać.~
148  1, 29|               na stronie) Idźże, idź, do stu piorunów!~HELENA~Ach,
149  1, 29|       pięknością natury.~LUDMIR~cicho do Wiktora~Zdrajco!~WIKTOR~
150  1, 29|        romansowością.~LUDMIR~Ja? Ja? (do Wiktora, na stronie) Co
151  1, 29|               w niej grzęźnie.~LUDMIR~do Wiktora~Gubisz mnie.~HELENA~
152  1, 30|     prawdziwie przypadkiem.~SZAMBELAN~do Heleny, kończąc rozmowę
153  1, 30|               Idź, Wiktorze - zobacz (do Szambelana) Ale pan szambelan
154  1, 30|              pomalować klatki?~WIKTOR~do Ludmira obracając się~A
155  1, 30|            WIKTOR~Kto? Co? Ja?~LUDMIR~do Wiktora, na stronie~Chcesz
156  1, 30|             najszczęśliwszy...~WIKTOR~do Ludmira, na stronie~Milczże,
157  1, 30|             urazić, a znowu...~LUDMIR~do Wiktora, na stronie~Zmiłuj
158  1, 30|              tak nam są radzi!~WIKTOR~do Ludmira, na stronie~Przynajmniej
159  1, 30|            trzeba.~WIKTOR~na stronie, do Ludmira~Poczekaj! Odpłacę
160  1, 31|             się znajdują pod słońcem. Do wszystkiego i od wszystkiego -
161  1, 31|        wszystkiego - jak mu przyjdzie do głowy.~HELENA~Prawda, że
162  1, 31|             rozumieć?~LUDMIR~Mówię to do sympatyji i antypatyji.~
163  1, 31|           dziś podobne uczucie wiodło do ogrodu. Ale tą razą zawiedziony
164  1, 32|               P. JOWIALSKI~Służę panu do ogrodu.~
165  1, 34|        zastępowała.~HELENA~Prawda, aż do tego czasu.~JANUSZ~Nie starałżem
166  1, 36|         zowiesz, można tu koni dostać do najęcia? Janusz, spojrzawszy,
167  1, 36|        głośniej:~Czy tu dostanie koni do najęcia?~Janusz milczy. -
168  1, 36|        Doprawdy?~WIKTOR~Niegrzecznych do grzeczności przymuszają.~
169  1, 36|              sam chciałeś"? Chciałem, do stu piorunów, z drugiego
170  1, 36|         wiedziałem, że wilka puszczam do owczarni.~
171  1, 37|    SZAMBELANOWA~C`est vacarme!~WIKTOR~do Janusza~Wilk kąsa, pamiętaj!~
172  1, 37|           Powoli, grzecznie...~JANUSZ~do Wiktora~Precz stąd! precz!~
173  1, 37|           Chcą się bić! -~WIKTOR~Nie, do tego stopnia nie zapomnę
174  1, 37|     przytomności; wyznaję moję winę! (do Janusza) Zobaczymy się!~
175  1, 38|              kłóci? Od fuków przyszło do puków. Co? kto z kim?~SZAMBELANOWA~
176  1, 38|         misere.~P. JOWIALSKI~Od słowa do słowa, aż boli głowa.~WIKTOR~
177  1, 38|         Dzióbią dzioby,~Drą pazury~Aż do skóry.~Już krew kapie, pierze
178  1, 38|          Koguty! Figle! figle!~LUDMIR~do Wiktora~Cóż się stało?~SZAMBELANOWA~
179  1, 38|               się stało?~SZAMBELANOWA~do Janusza~O co poszło?~WIKTOR~
180  1, 38|           Janusza~O co poszło?~WIKTOR~do Ludmira~Wszystko to z twojej
181  1, 38|             to z twojej łaski.~JANUSZ~do Szambelanowej~Powiedział: "
182  1, 38|                 sam chciałeś".~LUDMIR~do Wiktora~Ale jakiżeś gorączka!~
183  1, 38|              jakiżeś gorączka!~WIKTOR~do Ludmira~Ty mnie lodem dziś
184  1, 38|            nie okładasz.~SZAMBELANOWA~do Janusza~Trzeba mieć przecie
185  1, 38|              Dieu!~P. JOWIALSKI~cicho do Ludmira~Coś twój przyjaciel
186  1, 38|           prawdę powiedziałem.~WIKTOR~do Ludmira~Słyszysz?~P. JOWIALSKI~
187  1, 38|          SZAMBELAN~Wiem.~P. JOWIALSKI~Do mojego pokoju! - Pójdzie
188  1, 38|           zgoda, bez niej nic. Proszę do mnie, proszę.~SZAMBELANOWA~
189  1, 39|             jej okulary.~WIKTOR~Idźże do kaduka! proszę cię!~Ludmir
190  1, 39|              jeszcze lepiej! O, tak - do rozpuku - ha, ha, ha!~WIKTOR~
191  1, 39|              LUDMIR~Piękna.~WIKTOR~To do gustu.~LUDMIR~Dobra.~WIKTOR~
192  1, 39|                LUDMIR~To jeden orzech do zgryzienia.~WIKTOR~Trzeba
193  1, 39|               ma jak z malarzami mieć do czynienia; to są rodzeni
194  1, 40|                JOWIALSKI~Ale wracając do bajki - słuchajcie:~Z pięknej
195  1, 40|            morały,~Stałość wychwalać,~Do cnoty zapalać,~I we wszystkim,
196  1, 40|          przed kilką chwilami,~Gdy aż do znoju swawolił z kwiatkami,~
197  1, 40|               Że i to motyl...~ciszej do Ludmira~ale motyl obarczony.~
198  1, 40|             Nie, nie; pójdziemy razem do mojego pokoju, bo ja w moim
199  1, 40|         Strzelał i trąbił, i krzyczał do znoju.~Znosił to Paweł,
200  1, 40|           nareszcie nie może;~Schodzi do Gawła i prosi w pokorze:~-
201  1, 40|              Paweł ani pisnął, Wrócił do siebie i czapkę nacisnął.~
202  1, 41|               WIKTOR~sam; jakby mówił do Jowialskiego~Myślisz, że
203  1, 41|            Ale jeżeli myślisz, że cię do komedyji nie wsadzi z twoją
204  1, 42|              SZAMBELAN~na stronie~Coś do pieniędzy zmierza... (głośno)
205  1, 43|               milczeniu, przyszedłszy do mowy~Masz teraz! "Biada!" -
206  1, 44|             razą przebiega od Janusza do Szambelanowej.~JANUSZ~Ale
207  1, 44|           adai się ze swoim odkryciem do tego zera. C`est malheur!~
208  1, 44|              SZAMBELAN~Radźcie teraz. Do was radzić i zaradzić należy;
209  1, 45|            Sans comparaison!~Odchodzi do pokoju Pana Jowialskiego.~
210  1, 46|             po krótkim milczeniu) Jak do niej przystąpić? Co lubi?
211  1, 47|         trzeba, a po ślubie poprawa, (do Heleny, która wzdrygnęła
212  1, 47| nadzwyczajnych nieszczęść i zgryzot! (do Heleny) Na cóż okropny obraz
213  1, 49|      Jowialskiemu powiadał?~LUDMIR~Co do słowa.~SZAMBELANOWA~Przysięgniesz?~
214  1, 52|            przynajmniej parę miesięcy do namyślenia.~HELENA~Jeżeli
215  1, 52|            worka - ze smyczy kochanek do budy. Lepszy gil niż motyl -
216  1, 53|         Jowialskiego odchodzą.~JANUSZ~do Szambelanowej~Wypełniłem
217  1, 53|              działać na panią.~LUDMIR~do Wiktora~Cóż się z tobą działo?~
218  1, 53|    SZAMBELANOWA~A ja syna.~JANUSZ~Tam do kata!~SZAMBELAN~I będzie
219  1, 53|          światowego szczęścia.~JANUSZ~do Szambelanowej~Mościa dobrodziejko,
220  1, 53|            zwodzi i podobieństwo jego do pierwszego mojego męża,
221  1, 53|           WIKTOR~O, i mój grosz wpadł do skrzypców.~P. JOWIALSKI~
222  1, 53|         Wspomniał o prosie;~Wziął się do niego. Lecz - o, smutny