Akt, Scena

  1 Osob  |                      MAŁŻEŃSTWA~JANUSZ~LUDMIR~WIKTOR~LOKAJ~RZECZ DZIEJE SIĘ NA
  2  1, 1 |                        SCENA PIERWSZA~Ludmir, Wiktor.~Obadwa w dreliszkowych
  3  1, 1 |                      się na wszystkie strony.~WIKTOR~za sceną~Dokąd! dokąd! -
  4  1, 1 |                 trawnik, strumyk szemrzący...~WIKTOR~wchodzi kulejąc, z tłumoczkiem
  5  1, 1 |                śpiewaj!~LUDMIR~Cóż mam robić?~WIKTOR~Nie słyszałeś, com mówił?~
  6  1, 1 |                      mówił?~LUDMIR~Słyszałem.~WIKTOR~Ja to do ciebie mówiłem.~
  7  1, 1 |                  ciebie mówiłem.~LUDMIR~Wiem.~WIKTOR~Przeklęta flegma!~LUDMIR~
  8  1, 1 |                nadzieję, że wróci do zdrowia.~WIKTOR~zrywając się siada~Ja rozum
  9  1, 1 |                       się coś przecie podoba.~WIKTOR~Ale pewnie nie to, że, ubrany
 10  1, 1 |                   zrobię.~LUDMIR~Na przykład?~WIKTOR~Pójdę, najmę wózek...~LUDMIR~
 11  1, 1 |                  LUDMIR~Z końmi czy bez koni?~WIKTOR~Z końmi czy osłami - najmę
 12  1, 1 |                      do domu.~LUDMIR~A potem?~WIKTOR~coraz niecierpliwiej~A potem
 13  1, 1 |                   nietęgo, a rysujesz ładnie.~WIKTOR~Więc wyrysuję, wyrysuję
 14  1, 1 |               Gotyckimi zapewne, z różnymi...~WIKTOR~Jakimi bądź, nieznośny i
 15  1, 1 |                    łokciowy - wszak łokciowy?~WIKTOR~Sążniowy.~LUDMIR~Sążniowy,
 16  1, 1 |                   Sążniowy, wyrysowany napis?~WIKTOR~Zostawię dla dzieci, wnuków,
 17  1, 1 |                 LUDMIR~Więc chcesz się żenić?~WIKTOR~Być może.~LUDMIR~Bo przecie
 18  1, 1 |                     mieć wnuków, prawnuków...~WIKTOR~Koniec końców, wracam do
 19  1, 1 |                   przestrachu traci męstwo...~WIKTOR~Powiedz mi, po co ja się
 20  1, 1 |                   rysunkami, za mnie odpowie.~WIKTOR~z przesadą~"Chodź ze mną,
 21  1, 1 |                     Dniestru", bardzo proszę,~WIKTOR~Jak syrena więc z Pełtewy,
 22  1, 1 |                       organista! pokaż no go.~WIKTOR~Daj mi święty pokój! Wolisz
 23  1, 1 |                   tego materyjalnego pokarmu.~WIKTOR~A wy, kałamarzowi i piórowi,
 24  1, 1 |                           Salceson skutkował.~WIKTOR~Żart na stronę - powiedz
 25  1, 1 |                       LUDMIR~Prostego rozumu.~WIKTOR~Piękny rozum! Piją i po
 26  1, 1 |                    nie byłże godnym opisania?~WIKTOR~Szkoda pióra!~LUDMIR~Ach,
 27  1, 1 |                     Ty wina pić nie będziesz?~WIKTOR~Dlaczego nie będę pić?~LUDMIR~
 28  1, 1 |                       wino na żółć wzburzoną.~WIKTOR~Dolejże!~LUDMIR~Jak te Van-Dyki
 29  1, 1 |                       Oddajże mi szklaneczkę.~WIKTOR~Dopieroś wypił,~LUDMIR~Otóż...
 30  1, 1 |                rozdziału ty dołączysz rycinę.~WIKTOR~Otóż to! to rzecz cała. -
 31  1, 1 |                       i w Karpatach będziemy.~WIKTOR~Jakbym tam już był,~LUDMIR~
 32  1, 1 |                      się spotkać z Szandorem.~WIKTOR~Z co za Szandorem?~LUDMIR~
 33  1, 1 |                   cuda złego i dobrego razem.~WIKTOR~Nie ciekawym poznać pana
 34  1, 1 |                        godnych twojego pęzla.~WIKTOR~I mnie było być tak ślepym!
 35  1, 1 |                       w głębi sine Karpaty...~WIKTOR~W samej rzeczy - piękny
 36  1, 1 |                   Połóż tekę na mojej głowie.~WIKTOR~chwyta tłumoczek, potem
 37  1, 1 |                    Ach, jestem w zachwyceniu!~WIKTOR~A ja nie. - I rób, co chcesz,
 38  1, 1 |                     prosząc~Wiktorze, zostań.~WIKTOR~Nie mogę.~LUDMIR~Wiktorku.~
 39  1, 1 |                    Nie mogę.~LUDMIR~Wiktorku.~WIKTOR~Ledwie postąpić zdołam.~
 40  1, 1 |              Wiktoreczku! Van-Dyku! Rubensie!~WIKTOR~Daremne gadanie.~LUDMIR~
 41  1, 1 |                   zastanę rysunki wykończone?~WIKTOR~Ja bazgracz?~LUDMIR~Nie,
 42  1, 1 |                       Van-Dyk, Salvator Rosa.~WIKTOR~Van-Dyk i Salvator Rosa -
 43  1, 1 |                  plecie!~LUDMIR~Będą rysunki?~WIKTOR~Będą, będą. Adieu!~LUDMIR~
 44  1, 1 |            nieprzebłaganym gniewie wyrzuciły.~WIKTOR~odchodząc~Dobrze, dobrze.~
 45  1, 1 |                   popraw podbródek. Pamiętaj.~WIKTOR~za sceną~Pamiętam, pamiętam,~
 46  1, 23|                  LUDMIR~na stronie~Co słyszę! Wiktor!~LOKAJ~Nie mając drobnych
 47  1, 24|                    SCENA CZTERNASTA~Ciż sami, Wiktor.~WIKTOR~cofa się z zadziwienia,
 48  1, 24|                  CZTERNASTA~Ciż sami, Wiktor.~WIKTOR~cofa się z zadziwienia,
 49  1, 24|                     milczenia.~LUDMIR~Bliżej!~WIKTOR~I ty tu! Ale cóż to jest?~
 50  1, 24|                        LUDMIR~Tambambuktuhan.~WIKTOR~Właśnie mnie żarty w głowie! -
 51  1, 24|                     LUDMIR~Mirza Ali Mustafa.~WIKTOR~do drugich~Proszę panów...~
 52  1, 24|                   panów...~LUDMIR~Kto jesteś?~WIKTOR~Szalony!~LUDMIR~Gdzie jest
 53  1, 24|                     dwieście bizunów w pięty.~WIKTOR~Oddaj mi mój paszport, potem
 54  1, 24|                     Któż jesteś, przyjacielu?~WIKTOR~Jestem niczym. Ale zowie
 55  1, 24|                  Jestem niczym. Ale zowie się Wiktor. Podróżowałem, diabli wiedzą
 56  1, 24|                     ja zowie się Ludmir, on - Wiktor; resztę, jeżeli potrzeba,
 57  1, 24|                        Drugi powie - tydzień.~WIKTOR~Nic jeszcze nie rozumiem,
 58  1, 28|                  CZWARTA~Ludmir z środkowych, Wiktor z lewych drzwi, później
 59  1, 28|                       ze szczepu Jowialskich?~WIKTOR~złego humoru~Spotkałem Szambelana
 60  1, 28|                     nasze dzisiejsze wypadki?~WIKTOR~Bardzo ucieszne.~LUDMIR~
 61  1, 28|                 jeszcze, a wcale niesłusznie.~WIKTOR~Mów, co chcesz, ja nadto
 62  1, 28|                  rozłączenie się z Wiktorem".~WIKTOR~Proszę mnie nie wymieniać!~
 63  1, 28|                      stosowne jakie nazwisko.~WIKTOR~Stosowne - jakież to będzie?~
 64  1, 28|                     Na przykład - Płomieniec.~WIKTOR~śmiejąc się~Szalony!~LUDMIR~
 65  1, 28|                 Ludmira do domu Jowiałskich".~WIKTOR~A Ludmir jak się zwać będzie?
 66  1, 28|                       nazwiska dać nie można.~WIKTOR~Wyszukam stosowne.~LUDMIR~
 67  1, 28|                        to mi da rozdział XVI.~WIKTOR~Godziż to się?~LUDMIR~Dlaczego
 68  1, 28|                    polu, na polu śmieszności.~WIKTOR~Ale to nie śmieszność: różnić
 69  1, 28|                      by je łatwo wykształcić.~WIKTOR~Podaj się za guwernera!~
 70  1, 28|                     Żeby mnie tylko przyjęto.~WIKTOR~Spróbuj, wszakże to dom
 71  1, 28|              kaducznie romansowa, ja także...~WIKTOR~Ty romansowy?...~LUDMIR~
 72  1, 28|                      Nigdy nie dasz skończyć.~WIKTOR~Ależ bo ty i udać romansowego
 73  1, 28|                    byłże twój mistrz zabójcą?~WIKTOR~O, wymowa jest, i dlatego
 74  1, 28|                  Powrót mimowolny Płomieńca".~WIKTOR~gniewnie~Znowu zaczynasz?~
 75  1, 28|                        Hola!" - Cóż ty na to?~WIKTOR~Ludmirze!~LUDMIR~Znowu się
 76  1, 28|                         No, już cicho, cicho.~WIKTOR~Ja ci tego nie daruję!~LUDMIR~
 77  1, 29|                           SCENA PIĄTA~Ludmir, Wiktor, Helena.~LUDMIR~na stronie
 78  1, 29|                      w troje jakoś nie idzie.~WIKTOR~jakby nie słyszał~Pani wracasz
 79  1, 29|                   niewinność, której obrazem.~WIKTOR~Lube zatrudnienie - pielęgnowanie
 80  1, 29|                 Odejdź, proszę cię, Wiktorze.~WIKTOR~jak wprzódy~I tym więcej
 81  1, 29|                      obłudy, niewdzięczności.~WIKTOR~Nie trzeba zanadto...~LUDMIR~
 82  1, 29|                     do diabła, proszę cię!...~WIKTOR~Nie trzeba zanadto oddawać
 83  1, 29|                       przyszłości już nie ma.~WIKTOR~Śmiejże się teraz, Ludmirze.~
 84  1, 29|                       Z czegóż mam się śmiać?~WIKTOR~Wszak zawsze śmiałeś się,
 85  1, 29|                     cicho do Wiktora~Zdrajco!~WIKTOR~Nazywałeś to szaloną romansowością.~
 86  1, 29|                      Co ty robisz? człowieku!~WIKTOR~Nie uwierzysz pani, jakie
 87  1, 29|                     Ale i tak jest w istocie.~WIKTOR~0n teraz dla przypodobania
 88  1, 29|                 stronie~Wiktorze, nadto tego.~WIKTOR~Gotów unosić się po najdalszym
 89  1, 29|                  wątek jego sposobu myślenia.~WIKTOR~Ale nie - autora.~LUDMIR~
 90  1, 29|                oddalenie) gdzieś... gdzieś...~WIKTOR~Scenę pisze, ręczę pani.~
 91  1, 29|                  ręczę pani.~LUDMIR~Wiktorze!~WIKTOR~I nie scenę, ale rozdział. -
 92  1, 29|                      stronie~Czyś ty oszalał!~WIKTOR~Wie pani, co mi ciągle szepce?~
 93  1, 30|                    sposobność z nią mówienia!~WIKTOR~na stronie~Doprawdy? Czemuż
 94  1, 30|                     stronie~Dawnożeś ogłuchł?~WIKTOR~na stronie~Nie gniewaj się,
 95  1, 30|                     podróży?~LUDMIR~Zupełnie.~WIKTOR~na stronie, ironicznie~Zapewne.~
 96  1, 30|                   stron) Pan książki piszesz?~WIKTOR~O, pisze! I teraz nawet...~
 97  1, 30|                     skończyć uściśnieniem~Pan Wiktor...~LUDMIR~Jeden z najsławniejszych
 98  1, 30| Rafael-Tycyjan-Guido-Correggio-Salvator Rosa.~WIKTOR~Sama przesada pochwał dowodzi
 99  1, 30|                  SZAMBELAN~Więc nie malujesz?~WIKTOR~Owszem, maluję: przesadną
100  1, 30|                   potrafisz pomalować klatki?~WIKTOR~do Ludmira obracając się~
101  1, 30|                    robił!~SZAMBELAN~Doprawdy?~WIKTOR~Kto? Co? Ja?~LUDMIR~do Wiktora,
102  1, 30|                     Będzie najszczęśliwszy...~WIKTOR~do Ludmira, na stronie~Milczże,
103  1, 30|                spodziewać tej wielkiej łaski?~WIKTOR~Ale pęzlów nie mam. (na
104  1, 30|            niegrzeczności - tak nam są radzi!~WIKTOR~do Ludmira, na stronie~Przynajmniej
105  1, 30|                       ptaszki namiętnie lubi!~WIKTOR~na stronie~Boże, nie opuszczaj
106  1, 30|                      umie, gdy tam co trzeba.~WIKTOR~na stronie, do Ludmira~Poczekaj!
107  1, 30|                     pod rękę~Służę ci, służę.~WIKTOR~Zmiłuj się pan...~SZAMBELAN~
108  1, 36|                        SCENA DWUNASTA~Janusz, Wiktor.~WIKTOR~z kilką klatkami~
109  1, 36|                      DWUNASTA~Janusz, Wiktor.~WIKTOR~z kilką klatkami~A, już
110  1, 36|                  spojrzawszy, dalej chodzi. - Wiktor głośniej:~Czy tu dostanie
111  1, 36|                     najęcia?~Janusz milczy. - Wiktor w złości:~Panie, ja grzecznie
112  1, 36|                    furmana o konie, nie mnie.~WIKTOR~Można grzeczniej odpowiadać.~
113  1, 36|                    Jak mi się podobać będzie.~WIKTOR~O, niekoniecznie!~JANUSZ~
114  1, 36|               niekoniecznie!~JANUSZ~Doprawdy?~WIKTOR~Niegrzecznych do grzeczności
115  1, 36|                   porywczo) proszę grzecznie.~WIKTOR~Pójdę, jak mi się podoba.~
116  1, 36|                       waćpan chcesz ode mnie?~WIKTOR~Żebyś waćpan był grzeczny.~
117  1, 36|                  samej rzeczy! mam być z kim.~WIKTOR~Z kim? z kim? Co to z kim?
118  1, 36|                     JANUSZ~Oso! daj mi pokój.~WIKTOR~Ja się pytam, co znaczy
119  1, 36|                    mącą pokój uczciwego domu.~WIKTOR~wstrzymując pasje~Awanturnikami!
120  1, 36|                   powiadasz.~JANUSZ~Najmniej.~WIKTOR~Najmniej, najmniej, powiadasz?~
121  1, 36|                   powiadasz?~JANUSZ~Powiadam.~WIKTOR~Ale waćpan sam chciałeś...~
122  1, 36|                       jak ty zrobić igraszkę!~WIKTOR~krzycząc~Nie tak głośno,
123  1, 37|                       SCENA TRZYNASTA~Janusz, Wiktor, Szambelan, za nim Szambelanowa.~
124  1, 37|                   SZAMBELANOWA~C`est vacarme!~WIKTOR~do Janusza~Wilk kąsa, pamiętaj!~
125  1, 37|                  Jegomość! Tatuniu! Jegomość!~WIKTOR~wstrzymując się~Gdybym nie
126  1, 37|                    Kłócą się! Chcą się bić! -~WIKTOR~Nie, do tego stopnia nie
127  1, 38|                       żoną w środku, po lewej Wiktor i Ludmir, po prawej Janusz
128  1, 38|                      do słowa, aż boli głowa.~WIKTOR~Uniosłem się zanadto, to
129  1, 38|                       do Janusza~O co poszło?~WIKTOR~do Ludmira~Wszystko to z
130  1, 38|                 Wiktora~Ale jakiżeś gorączka!~WIKTOR~do Ludmira~Ty mnie lodem
131  1, 38|                    tylko prawdę powiedziałem.~WIKTOR~do Ludmira~Słyszysz?~P.
132  1, 39|                        SCENA PIERWSZA~Ludmir, Wiktor.~Wiktor rysuje, Ludmir chodzi
133  1, 39|                      PIERWSZA~Ludmir, Wiktor.~Wiktor rysuje, Ludmir chodzi zamyślony
134  1, 39|                       zamyślony wzdłuż sceny.~WIKTOR~Przyznajże, eks-sułtanie,
135  1, 39|                        że ze śmiechu powstał.~WIKTOR~zawsze rysując~Ale pozwólże,
136  1, 39|              Jowialska nie dość wyprostowana.~WIKTOR~Jeszcze włos, a w tył się
137  1, 39|                    LUDMIR~Zróbże jej okulary.~WIKTOR~Idźże do kaduka! proszę
138  1, 39|                 milczeniu~Wiesz co, Wiktorze?~WIKTOR~I niejedno.~LUDMIR~Helena
139  1, 39|                  LUDMIR~Helena podoba mi się.~WIKTOR~A mnie nie.~LUDMIR~Ja bym
140  1, 39|                      Ja bym się z nią ożenił.~Wiktor kładzie ołówek, obraca się
141  1, 39|                     na mnie oczy wytrzyszczy!~Wiktor śmieje się coraz mocniej
142  1, 39|                      do rozpuku - ha, ha, ha!~WIKTOR~Jakże? chciałbyś się ożenić?
143  1, 39|                       nie miałbym się ożenić?~WIKTOR~Czy ty żartujesz?~LUDMIR~
144  1, 39|              żartujesz?~LUDMIR~Na honor, nie!~WIKTOR~Daj tu rękę.~LUDMIR~Cóż
145  1, 39|                   rękę.~LUDMIR~Cóż to będzie?~WIKTOR~Puls wolny - gorączki nie
146  1, 39|                     rękę~Rysuj!~Chodzi znowu.~WIKTOR~Nie dziwiłbym się, gdybym
147  1, 39|                Dlaczegóż nie, mości Van-Dyku?~WIKTOR~Kto? Ta górnolotnym stylem
148  1, 39|                       wszystko łatwo zmienić.~WIKTOR~Jakież wielkie przymioty
149  1, 39|                krótkim czasie?~LUDMIR~Piękna.~WIKTOR~To do gustu.~LUDMIR~Dobra.~
150  1, 39|                       do gustu.~LUDMIR~Dobra.~WIKTOR~Jak wiesz?~LUDMIR~Wiem -
151  1, 39|                       wszystko da się zrobić.~WIKTOR~Ale choćby była aniołem
152  1, 39|                  LUDMIR~Jeżeli się podobam...~WIKTOR~Ma rodziców.~LUDMIR~Starego
153  1, 39|                zawojować: parę bajek - i mój!~WIKTOR~Ojciec...~LUDMIR~Mniej niż
154  1, 39|                         LUDMIR~Mniej niż nic.~WIKTOR~Macocha...~LUDMIR~To jeden
155  1, 39|                   jeden orzech do zgryzienia.~WIKTOR~Trzeba by tęgich zębów.~
156  1, 39|                trafiają się jednak przypadki.~WIKTOR~W romansach.~LUDMIR~Najgorzej...~
157  1, 39|                romansach.~LUDMIR~Najgorzej...~WIKTOR~po krótkim milczeniu~Najgorzej?~
158  1, 39|                      wiem, kto i skąd jestem.~WIKTOR~I to nie fraszka u takich
159  1, 39|                    miał tylko imię i majątek!~WIKTOR~Tak! żeby tylko... "żeby" -
160  1, 39|                        parę miesięcy - słowo?~WIKTOR~Za kogóż twoję córkę wydajesz?
161  1, 39|                 wszystko szaleństwo - prawda?~WIKTOR~Być może - i nigdy więcej,
162  1, 39|                   szczerze, aby mi się udało?~WIKTOR~Dlaczegóżbym miał nie chcieć?~
163  1, 39|                 podadzą cię nieśmiertelności.~WIKTOR~Jeżeli tylko ręce dość długie
164  1, 39|                 wyrysujesz mi portret Heleny?~WIKTOR~Wiesz, że portretów nie
165  1, 39|               karykaturze.~LUDMIR~Co za myśl!~WIKTOR~Mogę ją umieścić w alegorycznym
166  1, 39|                      SZYDERSTWO wystawiono? -~WIKTOR~Wiem, wiem.~LUDMIR~Jako
167  1, 39|                   zębami, jeśli się nie mylę.~WIKTOR~Podobno, że tak.~Śmieją
168  1, 39|                wgłąbsz, popraw niektóre rysy!~Wiktor prędko zbiera rysunki, cofa
169  1, 40|                       Pani Jowialska, Ludmir, Wiktor.~P. JOWIALSKI~Szukam cię,
170  1, 41|                                 SCENA TRZECIA~WIKTOR~sam; jakby mówił do Jowialskiego~
171  1, 42|                                 SCENA CZWARTA~Wiktor, Szambelan.~SZAMBELAN~Powiedzże
172  1, 42|                    klatki zostały uszkodzone?~WIKTOR~Bo upadły.~SZAMBELAN~Aha,
173  1, 42|                       A długo tu zostaniecie?~WIKTOR~Wątpię.~SZAMBELAN~Jakież
174  1, 42|                dziwnym sposobie podróżowania?~WIKTOR~Upodobanie?~SZAMBELAN~Ludmir
175  1, 42|                      to jedynie z upodobania.~WIKTOR~Ludmir?... Zapewne tak mówić
176  1, 42|                   SZAMBELAN~Czy tak nie jest?~WIKTOR~Inaczej mają się rzeczy.~
177  1, 42|              SZAMBELAN~Proszę pana - inaczej?~WIKTOR~Wiele zagadek na tym świecie.~
178  1, 42|                       nigdy zgadnąć nie mogę.~WIKTOR~Czasem los zgadnąć przymusi.~
179  1, 42|                 przymusi.~SZAMBELAN~Przymusi?~WIKTOR~I krwawo, okropnie.~SZAMBELAN~
180  1, 42|                      zaraz mi się słabo robi!~WIKTOR~I ja jestem zagadką. Igrzyskiem
181  1, 42|                  spyta - nikt nie chce kupić.~WIKTOR~Ale wydrzeć, wydrze.~SZAMBELAN~
182  1, 42|                SZAMBELAN~cofając się~Oho, ho!~WIKTOR~Panie szambelanie! Dłużej
183  1, 42|                   Może... lepiej mojej żonie?~WIKTOR~Mnie wszystko jedno - dla
184  1, 42|                 cofając się~Pan się zapalasz.~WIKTOR~porywając go za rękę~Ludmir -
185  1, 42|                  podobno... pan Lu... Ludmir.~WIKTOR~oglądając się~Jest - (wstrząsając
186  1, 44|                     SZAMBELAN~Jego przyjaciel Wiktor dopiero stąd odszedł - przestraszył
187  1, 44|                      pomieszany.~SZAMBELANOWA~Wiktor to mówił?~JANUSZ~Przecie
188  1, 47|                 LUDMIR~Jaki towarzysz?~HELENA~Wiktor.~LUDMIR~Wiktor? zdradził?~
189  1, 47|              towarzysz?~HELENA~Wiktor.~LUDMIR~Wiktor? zdradził?~HELENA~Zdradził
190  1, 47|                   twojej wolności.~LUDMIR~Cóż Wiktor powiedział?~HELENA~Że Ludmir "
191  1, 53|                   PIĘTNASTA~Ciż sami, Janusz, Wiktor, dwóch żołnierzy.~WIKTOR~
192  1, 53|                      Wiktor, dwóch żołnierzy.~WIKTOR~papiery w ręku, kulejąc~
193  1, 53|                Wiktora~Cóż się z tobą działo?~WIKTOR~Zabrałem twoje papiery,
194  1, 53|                      jak czajkę na gnieździe.~WIKTOR~Osądził za postępowanie
195  1, 53|                       kopie, sam w nie wpada.~WIKTOR~I proszę się, przekładam
196  1, 53|                wiedział, jak mnie dokuczyłeś!~WIKTOR~Niech się przynajmniej tym
197  1, 53|                       z nią robić, co chcieć.~WIKTOR~Ten człowiek w czypku się
198  1, 53|                      a tyś skrzypka zapłacił.~WIKTOR~O, i mój grosz wpadł do