Akt, Scena

  1  1, 1 |              Ja rozum straciłem? ja? - A to mi się podoba!~LUDMIR~
  2  1, 1 |             rób więc sobie, co chcesz, a ja wiem, co zrobię.~LUDMIR~
  3  1, 1 |             najmę do pierwszej poczty, a stamtąd pocztą wracam do
  4  1, 1 |          pocztą wracam do domu.~LUDMIR~A potem?~WIKTOR~coraz niecierpliwiej~
  5  1, 1 |            WIKTOR~coraz niecierpliwiej~A potem wielkimi literami
  6  1, 1 |            lepiej, bo piszesz nietęgo, a rysujesz ładnie.~WIKTOR~
  7  1, 1 |                nazwanymi poety.~LUDMIR~A ten łokciowy - wszak łokciowy?~
  8  1, 1 |          materyjalnego pokarmu.~WIKTOR~A wy, kałamarzowi i piórowi,
  9  1, 1 |                tańcują, drzewa płaczą, a ja tymczasem jeść będę.~
 10  1, 1 |               kmotr zowie się kmotrem, a łotr łotrem; tam w każdym
 11  1, 1 |                kwiaty na kwiaty sypią, a dmuchniej, nie ma nic, zupełnie
 12  1, 1 |                mi gruszki na wierzbie. A ja, ja głupi, dałem się
 13  1, 1 |                To światło! to światło! A ten cień! Ach, jestem w
 14  1, 1 |           jestem w zachwyceniu!~WIKTOR~A ja nie. - I rób, co chcesz,
 15  1, 1 |          dobrze.~LUDMIR~wołając za nim~A organiście popraw podbródek.
 16  1, 3 |          czarno, biało i znowu czarno, a nawet nie wie, że zmienił
 17  1, 3 |              Vous figurez-vous?~JANUSZ~A natenczas?...~SZAMBELANOWA~
 18  1, 3 |                ma swoję wolą i uporek, a ja tego nie lubię. Przy
 19  1, 3 |               niesprawiedliwość ludzi, a nawet może i lekka zgryzota
 20  1, 3 |                  postrzegając Ludmira) A!...~SZAMBELANOWA~przestraszona~
 21  1, 3 |             SZAMBELANOWA~przestraszona~A! - Co? Żaba?~JANUSZ~Nie;
 22  1, 3 |       przenieść do pałacu~SZAMBELANOWA~A to po co?~JANUSZ~Widziałem
 23  1, 6 |               świata, w którym żyjemy, a z drugiej strony tam gdzie
 24  1, 6 |              poszła za Janusza.~HELENA~A więc?...~SZAMBELAN~A więc?...~
 25  1, 6 |            HELENA~A więc?...~SZAMBELAN~A więc?...~HELENA~Cóż będzie?~
 26  1, 6 |               wzbraniać jej nie myślę. A tymczasem, kto wie - może
 27  1, 6 |           najlepiej. Będziemy zwlekać, a potem zobaczymy; taka moja
 28  1, 6 |              zdrady.~HELENA~Między mną a ojcem tego lękać się nie
 29  1, 6 |                dni do, namyślenia się; a jeżeli dziadunio dobrodziej
 30  1, 6 |                to dobrze.~P. JOWIALSKI~A Jeżeli się oglądasz na to,
 31  1, 6 |                 I tak stoi aż do rana,~A od rana do wieczora;~Aż
 32  1, 6 |              chciałabym matki obrażać, a i o moję spokojność, o moje
 33  1, 6 |                JOWIALSKI~Między młotem a kowadłem.~HELENA~Może też
 34  1, 7 |           tylko jegomość panny Heleny, a dobrze wyjdziemy. - Rozsądne
 35  1, 7 |            pantofel, (do Jowialskiego) A jegomości o nic w świecie
 36  1, 7 |                 Słówko wyleci wróblem, a wróci się wołem - jak uczy
 37  1, 7 |               jak mówi...~SZAMBELANOWA~A dajże też mi jegomość święty
 38  1, 7 |            SZAMBELANOWA~odsuwając rękę~A ja powiem przysłowie: Nie
 39  1, 9 |  niewstrzemięźliwy język!~P. JOWIALSKI~A zawsze - powoli, a do woli.
 40  1, 9 |           JOWIALSKI~A zawsze - powoli, a do woli. Zupełnie takiego
 41  1, 9 |               Gniewa się baba na targ, a targ o tym nie wie.~SZAMBELAN~
 42  1, 9 |                Dzięcioł w drzewo kuje, a nos sobie psuje.~SZAMBELAN~
 43  1, 9 |           Boście ślepi. - Bośmy ślepi?~A któż widzi lepiéj?~- Ja,
 44  1, 9 |                twą mądrość kryje cień,~A tymczasem słychać wszędzie:~
 45  1, 9 |              będą?~P. JOWIALSKI~Krótko a węzłowato - nie chcesz Janusza?~
 46  1, 9 |          kuchta do patyny! (do Heleny) A ty ani tak, ani siak. Oj,
 47  1, 9 |            karmione. "Chcę, nie chcę - a ty, kochanku, stój na smyczy!"
 48  1, 9 |               szlufowanym pazurkiem - "a do budy, ty ze smyczy!"
 49  1, 9 |                nim bawię się i śmieję, a śmiać się bardzo zdrowo.
 50  1, 10|            Janusza w kaftanie tureckim~A to co?~JANUSZ~Czy pani Szambelanowa
 51  1, 10|                haec, hoc.~P. JOWIALSKI~A to co?~SZAMBELAN~Po łacinie.~
 52  1, 10|     arcydowcipnej zabawy.~P. JOWIALSKI~A, nie ma gadania - wszystkie! (
 53  1, 10|           panie przebierą się pierwej, a potem tu go przeniosą i
 54  1, 11|                 LUDMIR~Grześku! Jaśku! a co? Wy spicie jeszcze, basałyki!~
 55  1, 11|          basałyki!~Ty spogląda na bok, a postrzegłszy siedzących,
 56  1, 11|            Najjaśniejszy panie!~LUDMIR~A państwo sy drwicie ze mnie!~
 57  1, 11|               dużo osłów, całe stado - a jeden z figlów na mnie wyskoczył,
 58  1, 11|              figlów na mnie wyskoczył, a ja go kijem sparzyłem -
 59  1, 11|                ja go kijem sparzyłem - a więcej nic.~Helena śmieje
 60  1, 11|            jegomościów i jejmościanek. A ja jestem lgnac Kurek, szwiec.
 61  1, 11|            jestem lgnac Kurek, szwiec. A byłem sy we Lwowie w terminie,
 62  1, 11|            najjaśniejszy panie.~LUDMIR~A teraz szedłem na wędrówkę,
 63  1, 11|              dalekie drogie, na Węgry. A mój pas w tłumoczek-em sy
 64  1, 11|                co się ze mną dzieje. - A mnie się wszycko widzi,
 65  1, 11|            panie, między swymi.~LUDMIR~A to ja waryjat?~P. JOWIALSKI~
 66  1, 11|              krzyżach trzaśnie.~LUDMIR~A, moi państwo, powiedzcieże
 67  1, 11|             królestwie.~LUDMIR~W moim? A są w nim ludzie?~SZAMBELAN~
 68  1, 11|       JOWIALSKI~Ciszej, ciszej.~LUDMIR~A jak się zowie to królestwo?~
 69  1, 11|            człowiek tego nie wymówi. - A mnie się widzi, że wy, państwo,
 70  1, 11|              na stronie~Biedny.~LUDMIR~A ja panom nie zawadził w
 71  1, 11|                 Vous comprenez?~LUDMIR~A więc nie jestem lgnac Kurek?~
 72  1, 11|                uczy przysłowie.~LUDMIR~A wy słuchać będziecie?~JANUSZ~
 73  1, 11|              SZAMBELAN~do Jowialskiego~A to...~P. JOWIALSKI~Kiedyś
 74  1, 11|             Słyszycie? Chcę zapomnieć! A kto kiedykolwiek mi przypomni,
 75  1, 11|                klucznico, weź to wino, a przynieś innego!~SZAMBELANOWA~
 76  1, 11|        wystawiać się nie myślę.~LUDMIR~A to co? Czy i tu kobiety
 77  1, 12|               Wyborny szewczyk!~LUDMIR~A pieczęcią co pieczętujesz?~
 78  1, 12|            popieczętował.~P. JOWIALSKI~A to na co?~LUDMIR~Aby wszystkie
 79  1, 12|          ścinać się będą. (do Janusza) A ty, co małpę udajesz, jaką
 80  1, 12|                będzie, (do Szambelana) A ty, co się śmiejesz, a nic
 81  1, 12|                 A ty, co się śmiejesz, a nic nie gadasz, masz także
 82  1, 12|                i effendi wojny.~LUDMIR~A! do kuchni i do wojny! -
 83  1, 12|               lubię, siadaj, kucharzu. A dobrze ty gotujesz?~SZAMBELAN~
 84  1, 12|                Mój majster miał jednę, a Boże zmiłuj się... (surowo,
 85  1, 12|               Nalejże wina! (wypiwszy) A teraz idźcie sy het - zostanę
 86  1, 12|            Słowa nie mówiliśmy z sobą, a dusze nasze już się rozumieją.~
 87  1, 12|          Zostaniemy, podobno...~Ludmir~A, do sto piorunów! Precz!
 88  1, 12|                cofa się za Szambelana, a Szambelan za Janusza i tak
 89  1, 12|          JOWIALSKI~Chodźmy i my teraz, a miejmy oko przy szparze. -
 90  1, 13|           żądania ku twojej wysokości? A jeszcze więcej, jak mógł
 91  1, 13|                więc - między krewnymi, a całkiem obcymi?...~HELENA~
 92  1, 14|            czynię na rozkaz dziadunia, a na prośbę pana Janusza.~
 93  1, 14|              do tej pani.~LUDMIR~Mów - a prędko!~Odchodzi w głąb
 94  1, 14|            JANUSZ~Zaraz, zaraz.~LUDMIR~A, do stu piorunów siarczystych!~
 95  1, 15| nieprzyjemności doznane z jego powodu, a które gorzko zatruwają jasne
 96  1, 15|            mnie tylko ważnych zdarzeń. A wkrótce nadejdzie Janusz,
 97  1, 16|              ma... (patrzy przez okno) A, otóż są w ogrodzie! Rękę
 98  1, 16|               I chodzą sobie, chodzą - a ja głupi tu stoję! Głupi
 99  1, 18|              teraz nie chcę.~SZAMBELAN~A więc dobrze, jak się podoba.~
100  1, 20|                Złapał Kozak Tatarzyna, a Tatarzyn za łeb trzyma.~
101  1, 20|           wszakże sam chciałeś!~JANUSZ~A! już zginę, umrę, skonam,
102  1, 20|           Wiesz, że lubię pożartować - a potem: Co bardziej dokuczy,
103  1, 20|               poświęcasz przyzwoitość, a może i co więcej, cierpiąc,
104  1, 20|               Ja kazałem.~P. JOWIALSKI~A więc sam chcia... nie, nie,
105  1, 20|                mnie bawi. (na stronie) A więcej Janusz, (głośno)
106  1, 21|        ptaszkach, które pewnie złowił, a wielki ochmistrz pyta się
107  1, 22|                stronie) hultaj!~LUDMIR~A zatem, pieczętarzu! gadaj
108  1, 22|         zadziwili~Bo żona prawdę mówi, a mąż się nie myli.~P. JOWIALSKA~
109  1, 22|            trzy basy.~- Dajże mi pięć, a daj ją zjeść! -~Targ w targ -
110  1, 24|                że mu się nie powiodło. A mnie się zdaje, że się bardzo
111  1, 24|               Wtem zagrzmiało właśnie,~A on, czym prędzej dokończając
112  1, 26|                jak słupki - rozumiesz? A tu dwa - rozumiesz? A tu
113  1, 26|       rozumiesz? A tu dwa - rozumiesz? A tu pręciki - rozumiesz?~
114  1, 26|              już ci raz powiedziałem - a co powiem, tom powiedział.~
115  1, 26|             będzie - hm, hm!...~HELENA~A to dlaczego?~SZAMBELAN~W
116  1, 27|              Pod nosem! Proszę!~JANUSZ~A co gorzej, że panna Helena
117  1, 28|                 później trochę.~LUDMIR~A to co? Włóczę się od kąta
118  1, 28|               Ty gniewasz się jeszcze, a wcale niesłusznie.~WIKTOR~
119  1, 28|              domu Jowiałskich".~WIKTOR~A Ludmir jak się zwać będzie?
120  1, 28|             Helena Janusza nienawidzi, a ja ją za to więcej szanuje,
121  1, 28|              głupia, bo nie ma rozumu, a drugi raz, bo myśli, że
122  1, 28|                chłostałby go kto inny. A ty, kiedy naśladowałeś obraz
123  1, 29|             był tylko złem napełniony, a pani do tego zdajesz się
124  1, 29|           duszy za krańce dotykalnego, a przynajmniej zocznego świata.~
125  1, 29|        ogarniającej całą istotę naszę, a której przyczyny odgadnąć
126  1, 29|            znanymi nie mamy zaszczytu, a której dobre mniemanie zawsze
127  1, 30|            Zostanie zaszczytem narodu, a nawet i wieku, w którym
128  1, 30|               do Ludmira obracając się~A to co? Czy to obelga?...~
129  1, 30|               Nie chciałbym go urazić, a znowu...~LUDMIR~do Wiktora,
130  1, 30|                cierpliwości!~SZAMBELAN~A, tym mogę cię zabawić! I
131  1, 30|            lubisz, to lubisz i klatki, a kiedy lubisz klatki, to
132  1, 31|           zawiedziony zostałem.~HELENA~A to w czym?~LUDMIR~Spodziewałem
133  1, 31|                poziome objęcie.~LUDMIR~A gdy cię lepiej trochę poznałem,
134  1, 32|               Głaszcz ty kotowi skórę, a on ogon w górę! Ale jeszcze
135  1, 32|             miarkowałeś, że między nim a Helusią... Rozumiesz?~LUDMIR~
136  1, 32|           Helusią... Rozumiesz?~LUDMIR~A, tak, rozumiem.~P. JOWIALSKI~
137  1, 34|                JANUSZ~Solennie.~HELENA~A ja - solennie odmawiam.~
138  1, 35|             strać zdrowie w rozpuście, a majątek w karty, staniesz
139  1, 36|                WIKTOR~z kilką klatkami~A, już dłużej i anioł nie
140  1, 38|           kwoczką uszedł rywal trzeci.~A wtem indor dmuchnął: - Hola! -~
141  1, 38|              co się prawdziwym wydaje. A choćby też i tak było -
142  1, 38|         ostatni:~Ja wzbudzam zazdrość, a ten mało guza nie dostał.
143  1, 39|              Przyznajże, eks-sułtanie, a rzeczywisty tajny radzco
144  1, 39|            gniew, ogromnie zasłużyłeś, a ja dla ciebie pracuję. - (
145  1, 39|           przecie trzeba głowę zrobić, a potem włosy; pierwej nos,
146  1, 39|              potem włosy; pierwej nos, a potem krostę na nosie, jeżeli
147  1, 39|     wyprostowana.~WIKTOR~Jeszcze włos, a w tył się wywróci.~LUDMIR~
148  1, 39|           Helena podoba mi się.~WIKTOR~A mnie nie.~LUDMIR~Ja bym
149  1, 39|                Ludmir wykrzywiając się~A!! (chodzi znowu) Nie cierpię,
150  1, 39|             wiele pojęcia i nieuparta; a gdzie jest pojęcie, a uporu
151  1, 39|       nieuparta; a gdzie jest pojęcie, a uporu nie ma, wszystko da
152  1, 39|                fraszka u takich ludzi; a potem - majątek!~LUDMIR~
153  1, 39|               został Janusz z macochą, a po wszystkich stosunkowych
154  1, 39|                GŁUPSTWA oznaka.~LUDMIR~A w kącie SZYDERSTWO rysuje...
155  1, 40|             nazywają ludzie.~Nadszedł, a wkoło ostrym tnąc żelazem,~
156  1, 40|           krześle najlepiej deklamuję. A tobie miło co powiedzieć,
157  1, 40|                jak drudzy: Mnie z ust, a jemu mimo uszy - szust!~
158  1, 40|        JOWIALSKI~Ja mu gadam o słońcu, a on myśli o słoniu; ja swoje,
159  1, 40|              swoje. Mów wilku pacierz, a on woli kozią macierz. Ale
160  1, 40|               ty komu, tak on tobie. - A propos tego przysłowia,
161  1, 40|            stali domu,~Paweł na górze, a Gaweł na dole;~Paweł, spokojny,
162  1, 40|            górze szyby z okien lecą. -~A na to Gaweł: - Wolnoć, Tomku,~
163  1, 40|              jeszcze smacznie chrapie,~A tu z powały coś mu na nos
164  1, 40|              tam? cały pokój w wodzie,~A Paweł z wędką siedzi na
165  1, 40|        mośpanie, mnie kapie po głowie!~A Paweł na to: - WoInoć, Tomku,~
166  1, 42|                 SZAMBELAN~Aha, upadły! A długo tu zostaniecie?~WIKTOR~
167  1, 44|               SZAMBELANOWA~Tak jest. - A tym ogólnym lekarstwem jest:
168  1, 44|               Miły chłopiec.~SZAMBELAN~A, otóż wiem. - Wiecie, kto
169  1, 45|              za różnica jenerał-major, a ten szambelan!... We wszystkim,
170  1, 46|          urodzenia. Kilka dni jeszcze, a śmiało o rękę Heleny będę
171  1, 47|              którego kochać nie wolno, a wiecznie kochać będę.~LUDMIR~
172  1, 47|          pomoże! Teraz ująć ją trzeba, a po ślubie poprawa, (do Heleny,
173  1, 50|             żony.~SZAMBELAN~na stronie~A to co?~SZAMBELANOWA~Kochany
174  1, 52|        Znalazłem, droga Heleno, matkę, a jeżeli pan Jowialski zezwoli,
175  1, 53|          Znalazłem matkę.~SZAMBELANOWA~A ja syna.~JANUSZ~Tam do kata!~
176  1, 53|        człowiek w czypku się urodził - a mnie...~P. JOWIALSKI~Tak
177  1, 53|             stronie~Obiecanka cacanka, a głupiemu radość.~SZAMBELANOWA~
178  1, 53|             JOWIALSKI~Pierwej Sobkowi, a potem Dobkowi.~JANUSZ~Widzę,
179  1, 53|           JOWIALSKI~Wszyscy tańcowali, a tyś skrzypka zapłacił.~WIKTOR~
180  1, 53|              czyżyk siadł przy ziębie;~A że zawsze myśl w nim płocha,~
181  1, 53|              Uważał czyżyk dość długo, a potem,~Lekkim zbliżywszy
182  1, 53|               prawi,~Wzajemności żąda,~A na proso wciąż pogląda;~
183  1, 53|             Zięba nadobnej była urody,~A czyżyk młody.~Pokarm był
184  1, 53|               piękny, liczny, dorodny,~A czyżyk głodny.~Nie myśląc
185  1, 53|           Dumała gdzieś w swoim kątku,~A gdy czyżyk grzecznie, ładnie~
186  1, 53|        nadziejo marna!~Dużo tam łupek, a niewiele ziarna.~Westchnął