Akt, Scena

  1  1, 1 |          za sceną~Dokąd! dokąd! - Ja dalej nie idę.~LUDMIR~Jeszcze
  2  1, 1 |          LUDMIR~Słyszałem.~WIKTOR~Ja to do ciebie mówiłem.~LUDMIR~
  3  1, 1 |     paraliż tknął twój rozum, ale ja zaczekam - mam nadzieję,
  4  1, 1 |         WIKTOR~zrywając się siada~Ja rozum straciłem? ja? - A
  5  1, 1 |         siada~Ja rozum straciłem? ja? - A to mi się podoba!~LUDMIR~
  6  1, 1 |          więc sobie, co chcesz, a ja wiem, co zrobię.~LUDMIR~
  7  1, 1 |          WIKTOR~Powiedz mi, po co ja się włóczę za tobą?~LUDMIR~
  8  1, 1 |       dalecy świata..." Ale gdzie ja mogę sobie przypomnieć te
  9  1, 1 |         tańcują, drzewa płaczą, a ja tymczasem jeść będę.~Czas
 10  1, 1 |         mi gruszki na wierzbie. A ja, ja głupi, dałem się uwieść
 11  1, 1 |        gruszki na wierzbie. A ja, ja głupi, dałem się uwieść
 12  1, 1 |           w zachwyceniu!~WIKTOR~A ja nie. - I rób, co chcesz,
 13  1, 1 |          nie. - I rób, co chcesz, ja wracam do domu.~LUDMIR~prosząc~
 14  1, 1 |        rysunki wykończone?~WIKTOR~Ja bazgracz?~LUDMIR~Nie, nie. -
 15  1, 3 |     powoli, ale decydująco zawsze~Ja bardzo dobrze rozumiem;
 16  1, 3 |    przydadzą. Pójdzie za waćpana, ja za to ręczę. - I już dawno
 17  1, 3 |           nie przeciwności, które ja tylko jedna zwalczyć jestem
 18  1, 3 |         lubo mi nie chcą wierzyć, ja im zawsze powtarzam; bo
 19  1, 3 |           im zawsze powtarzam; bo ja każdemu prawdę lubię powiedzieć,
 20  1, 3 |         ma swoję wolą i uporek, a ja tego nie lubię. Przy tym
 21  1, 3 |           JANUSZ~To być nie może! Ja jestem uczciwym dziedzicem
 22  1, 3 |           Wszystko dobrze będzie, ja ręczę. Każę go przenieść,
 23  1, 4 |            Skarby! Ach, skarby! I ja? ja mam zostać celem ich
 24  1, 4 |        Skarby! Ach, skarby! I ja? ja mam zostać celem ich zabawy?
 25  1, 5 |          czystą miłość, ściągając ją ze stref górnych w zmysłowości
 26  1, 5 |          natenczas, całym światem ja mu się~stanę!~po krótkim
 27  1, 6 |       HELENA~Słuchaj mnie, ojcze; ja nie mogę, jak tylko...~SZAMBELAN~
 28  1, 6 |        nie idź za niego, i kwita. Ja, ojciec, ja ci to powiadam;
 29  1, 6 |       niego, i kwita. Ja, ojciec, ja ci to powiadam; rób, co
 30  1, 6 |     słyszę, co ty myślisz.~HELENA~Ja myślę, że mam lat dwadzieścia.~
 31  1, 6 |           ma co gadać; odpraw go, ja ci radzę.~HELENA~Ach, więc
 32  1, 6 |     tydzień zezwoli.~P. JOWIALSKI~Ja nie mam nic przeciwko temu,
 33  1, 6 |           czas traci.~HELENA~Wiem ja to dobrze.~P. JOWIALSKI~
 34  1, 6 |      kanarek na powietrzu.~HELENA~Ja też zupełnie pana Janusza
 35  1, 6 |       bajeczka o osiołku - znacie ją?~WSZYSCY~Znamy.~P. JOWIALSKI~'
 36  1, 7 |      świadkiem...~SZAMBELANOWA~O, ja wiem, co się święci, wiem
 37  1, 7 |       bądź sposobie,~Byleś użyła, ja zawsze zarobię.~P. JOWIALSKI~
 38  1, 7 |    Knapijusz, nie kołkiem.~HELENA~Ja tylko proszę matki, aby
 39  1, 7 |        majątek - nie przeczę. Ale ja nie dbam o złoto; czystą
 40  1, 7 |          Janie.~HELENA~Nareszcie, ja się nie sprzeciwiam - ale
 41  1, 7 |     SZAMBELANOWA~odsuwając rękę~A ja powiem przysłowie: Nie siej...
 42  1, 9 |     niewiasta! Wszyscy!... Hm!... Ja, jak ja; nasz pan syn -
 43  1, 9 |        Wszyscy!... Hm!... Ja, jak ja; nasz pan syn - no, nie
 44  1, 9 |          o tym nie wie.~SZAMBELAN~Ja wiem trochę.~P. JOWIALSKI~
 45  1, 9 |      sowie, którą wam powiem; ale ja jej dziś jeszcze powtórzę.
 46  1, 9 |            A któż widzi lepiéj?~- Ja, bo bez słońca pomocy~Widzę
 47  1, 9 |           Figle! figle!~SZAMBELAN~Ja nic u niej nie znaczę -
 48  1, 9 |     błądzi.~SZAMBELAN~Powiada, że ja i miotła - obojeśmy sprzęty
 49  1, 9 |       połowa.~SZAMBELAN~Prawda, i ja tak mówię.~HELENA~Jestże
 50  1, 9 |       wyśpisz. Ale Janusz wesoły, ja lubię Janusza; z nim bawię
 51  1, 10|      tymfa wart.~SZAMBELAN~Czymże ja będę?~JANUSZ~Przebierzmy
 52  1, 10|     godzinę.~P. JOWIALSKI~całując ją~Małgosiu, jak mnie kochasz...~
 53  1, 10|      jegomość dalej nie wymyśli - ja stara!~P. JOWIALSKI~O, Turek
 54  1, 11|        patrząc wkoło i na siebie:~Ja bo taki nie śpię, patrzam
 55  1, 11|          państwo wielmożni... Czy ja... czy wy państwo?... Bo...
 56  1, 11|        mnie siarczyste pioruny... ja bo nic nie wiem, co to jest...~
 57  1, 11|        LUDMIR~Ta bójcie się Boga, ja nie pan!~JANUSZ~Zapewne
 58  1, 11|          LUDMIR~Przepraszam pana, ja nie miałem żadnego trapiącego
 59  1, 11|       figlów na mnie wyskoczył, a ja go kijem sparzyłem - a więcej
 60  1, 11|     jegomościów i jejmościanek. A ja jestem lgnac Kurek, szwiec.
 61  1, 11|           stary jegomościuniu, bo ja nie wiem, co się ze mną
 62  1, 11|        mnie się wszycko widzi, że ja zwaryjował i że (oglądając
 63  1, 11|         między swymi.~LUDMIR~A to ja waryjat?~P. JOWIALSKI~na
 64  1, 11|      SZAMBELAN~urażony~Jegomość i ja - przecie nie jakowe zwierzęta...~
 65  1, 11|          stronie~Biedny.~LUDMIR~A ja panom nie zawadził w drodze.~
 66  1, 11|          LUDMIR~Co to "nie czas"? Ja, pan, mówię, że czas! Któż
 67  1, 11|        dobrym się skończą.~JANUSZ~Ja za to ręczę. Jest trochę
 68  1, 12|     dobrze ty gotujesz?~SZAMBELAN~Ja nie gotuję, to jest tylko
 69  1, 13|           wesołość zawsze; zawsze ją ktoś opłacić musi. Nieszczęściem,
 70  1, 13|           zgaśnie - nigdy!~Całuje ją w rękę.~
 71  1, 14|      Heleno, co to znaczy?~LUDMIR~Ja się pytam, co to znaczy
 72  1, 14|     przeciw przyzwoitości.~LUDMIR~Ja ci radzę, nakryj głowę i
 73  1, 14|      głowę i idź za drzwi.~JANUSZ~Ja - za drzwi?~LUDMIR~I okno
 74  1, 14|           się wcale winna!~HELENA~Ja tego nie widzę.~JANUSZ~Tym
 75  1, 14|      będzie?~JANUSZ~Panno Heleno, ja od siebie odchodzę - ja
 76  1, 14|           ja od siebie odchodzę - ja się stałem celem pośmiewiska.~
 77  1, 14|           pośmiewiska.~HELENA~Cóż ja mogę poradzić?~JANUSZ~Nie
 78  1, 14|            JANUSZ~Coraz lepiej; i ja jeszcze grać muszę komedyją!~
 79  1, 15|     wiosny mojego życia.~LUDMIR~I ja bardzo bym żałował, gdyby
 80  1, 16|          chodzą sobie, chodzą - a ja głupi tu stoję! Głupi mimo
 81  1, 17|      łaskawa mościa dobrodziejko, ja źle zrobiłem, bardzo źle,
 82  1, 17|         źle zrobiłem, bardzo źle, ja głupi jestem - dam na piśmie;
 83  1, 17| SZAMBELANOWA~Nic nie znaczy, może ją o co prosi.~JANUSZ~Diabła
 84  1, 17|    dziękuje, mościa dobrodziejko, ja stąd widzę.~SZAMBELANOWA~
 85  1, 19|     biegnie, morbleu, skąd krzyk. Ja mdleję! - Przyszłam do siebie
 86  1, 20|     JOWIALSKI~Skądże chcecie, aby ją miał? To tylko u Francuzów
 87  1, 20|     rozmawia.~P. JOWIALSKI~Pewnie ją to bawi, albo raczej stosuje
 88  1, 20|           Któż dał pałasz?~JANUSZ~Ja kazałem.~P. JOWIALSKI~A
 89  1, 20|           i pomagaj do zabawy, bo ja bawić się lubię. Każde zaś
 90  1, 22|           gadaj mi co uciesznego, ja sy będę drzymał.~P. JOWIALSKI~
 91  1, 22|              Dajże mi pięć, a daj ją zjeść! -~Targ w targ - wyrzepił
 92  1, 22|          tego przymuszony.~JANUSZ~Ja nic nie umiem.~LUDMIR~Jesteś
 93  1, 23|            LOKAJ~Pan każe?~LUDMIR~Ja każę.~SZAMBELAN~do Janusza~
 94  1, 24|        się swoimi dziećmi.~LUDMIR~Ja jestem amator poezyji, on -
 95  1, 24|          poezyji, on - malarstwa; ja zowie się Ludmir, on - Wiktor;
 96  1, 24|         wąsem potrząsa.~SZAMBELAN~Ja się cieszę.~P. JOWIALSKI~
 97  1, 26|         Prawda, kochany ojcze, że ja nie pójdę za niego?~SZAMBELAN~
 98  1, 26|     HELENA~Tak jest.~SZAMBELAN~Bo ja mówiłem o kijku, (po krótkim
 99  1, 27|   SZAMBELAN~Chcesz, chodź ze mną! Ja czasu tracić nie lubię -
100  1, 28|           mogę. Cóż oni myślą, że ja tu rok bawić będę dla ich
101  1, 28|            WIKTOR~Mów, co chcesz, ja nadto znam ciebie, abym
102  1, 28|       Ludmir jak się zwać będzie? Ja go nazwę albo rysunków nie
103  1, 28|         się?~LUDMIR~Dlaczego nie? Ja zbieram kłosy na moim polu,
104  1, 28|      Helena Janusza nienawidzi, a ja ją za to więcej szanuje,
105  1, 28|          Janusza nienawidzi, a ja ją za to więcej szanuje, bo
106  1, 28|        nawet kaducznie romansowa, ja także...~WIKTOR~Ty romansowy?...~
107  1, 28|          jest, i dlatego że jest, ja tu dzisiaj siedzę z bolącymi
108  1, 28|          już cicho, cicho.~WIKTOR~Ja ci tego nie daruję!~LUDMIR~
109  1, 29|         zawsze śmiałeś się, kiedy ja podobnie zachwycałem się
110  1, 29|     szaloną romansowością.~LUDMIR~Ja? Ja? (do Wiktora, na stronie)
111  1, 29|         romansowością.~LUDMIR~Ja? Ja? (do Wiktora, na stronie)
112  1, 30|         Doprawdy?~WIKTOR~Kto? Co? Ja?~LUDMIR~do Wiktora, na stronie~
113  1, 31|     LUDMIR~Cóż pani na to?~HELENA~Ja się pytam.~LUDMIR~To jest
114  1, 31|          nie mogą.~LUDMIR~całując ją w rękę~Ach, gdyby mi wolno
115  1, 31|          moich przyjaznych uczuć. Ja odejdę.~LUDMIR~Zasłużyłżem
116  1, 32|        pole wyprowadziłeś! Co też ja się nie naśmiałem z kłopotów
117  1, 32|     Małgosiu; ty jesteś feniksem, ja to zawsze mówię. - Życzę
118  1, 32|   krzyknął sąsiad przestraszony -~Ja tam mam trzy żony.~P. JOWIALSKA~
119  1, 33|      Czemuż mi ich nie zwierzysz? Ja ciebie zrozumiem. Ja wezmę
120  1, 33|   zwierzysz? Ja ciebie zrozumiem. Ja wezmę chętnie połowę, większą
121  1, 34|         JANUSZ~Solennie.~HELENA~A ja - solennie odmawiam.~JANUSZ~
122  1, 34|           HELENA~Być może.~JANUSZ~Ja wszystko widzę.~HELENA~Nie
123  1, 34|         JANUSZ~Ale, panno Heleno, ja kocham!~HELENA~Dziękuję.~
124  1, 34|           HELENA~Dziękuję.~JANUSZ~Ja bardzo kocham!~HELENA~Jestem
125  1, 35|        losu i łatwo się podobasz. Ja mam rozum i wieś - ona nie
126  1, 36|           Wiktor w złości:~Panie, ja grzecznie pytam się po raz
127  1, 36|         Oso! daj mi pokój.~WIKTOR~Ja się pytam, co znaczy to: "
128  1, 37|  SZAMBELANOWA~Januszu! ani słowa! Ja chcę, ja każę! - cóż to
129  1, 37|      Januszu! ani słowa! Ja chcę, ja każę! - cóż to za karczemne
130  1, 38|            zgoda, panowie!~JANUSZ~Ja tylko prawdę powiedziałem.~
131  1, 38|       wyrywa. - Zostając ostatni:~Ja wzbudzam zazdrość, a ten
132  1, 38|         mało guza nie dostał. Cóż ja winien? Dzień feralny dla
133  1, 39|            ogromnie zasłużyłeś, a ja dla ciebie pracuję. - (na
134  1, 39|         WIKTOR~A mnie nie.~LUDMIR~Ja bym się z nią ożenił.~Wiktor
135  1, 39|          najrozsądniejszy pragnął ją na żonę, jeszcze przez to
136  1, 39|        trudni się gospodarstwem - ja piszę. Ty z nami bawisz
137  1, 39|           Co za myśl!~WIKTOR~Mogę ją umieścić w alegorycznym
138  1, 40|     przeczytać co z dzieł swoich. Ja się znam trochę.~LUDMIR~
139  1, 40|          długo z nią będziesz jak ja, to jeszcze lepiej ją poznasz.~
140  1, 40|         jak ja, to jeszcze lepiej ją poznasz.~LUDMIR~Jakże to
141  1, 40|          wierzajcie, co on prawi;~Ja powiem, czemu latać go nie
142  1, 40|        moją przepióreczką.~Całuje ją w czoło.~P. JOWIALSKA~Oj,
143  1, 40|            łaskotki.~P. JOWIALSKI~Ja na to jak na lato - prawda,
144  1, 40|         przecie kontenans.~LUDMIR~Ja odejdę, jeżeli przypadkiem...~
145  1, 40|        razem do mojego pokoju, bo ja w moim krześle najlepiej
146  1, 40|         innym myśli.~P. JOWIALSKI~Ja mu gadam o słońcu, a on
147  1, 40|      słońcu, a on myśli o słoniu; ja swoje, on swoje. Mów wilku
148  1, 40| wszystkiego; zimować tu będziesz, ja ci przepowiadam!~
149  1, 41|     milczeniu) Szalona głowa! Ale ja ci mego nie daruję - zemścić
150  1, 41|     zemścić się muszę. Siedziałem ja w kozie, będziesz i ty siedział.
151  1, 41|              Dobrze; pokażę, że i ja umiem zawiązać i rozplątać
152  1, 42|         na tym świecie.~SZAMBELAN~Ja żadnej nigdy zgadnąć nie
153  1, 42|          się słabo robi!~WIKTOR~I ja jestem zagadką. Igrzyskiem
154  1, 43|           Tajemnica" - rzekł, ale ja tej tajemnicy zachować nie
155  1, 43|      tajemnicy zachować nie mogę. Ja dawno mówiłem, mówiłem wyraźnie...
156  1, 44|           Głowę jej zawrócił i że ja z całą cierpliwością na
157  1, 44|            jeżeli Ludmir ma wieś, ja mam rywala niebezpiecznego.~
158  1, 44|    cierpliwość.~JANUSZ~No, jeżeli ja nie jestem cierpliwy, to
159  1, 44|           mówił?~SZAMBELAN~Czyliż ja mogę powód zgadnąć? - Ale
160  1, 44|     Gdzież jest?~SZAMBELAN~Czyliż ja mogę zgadnąć, gdzie jest? -
161  1, 44|         radzić i zaradzić należy; ja idę przestrzec Helusię,
162  1, 45|      dziesięciu, musi być kapral (ja to wiem doskonale od mojego
163  1, 46|        prosić. - Helena zaś, albo ja źle widzę, źle czuję, źle
164  1, 47|            nie pomoże! Teraz ująć ją trzeba, a po ślubie poprawa, (
165  1, 47| doznawałeś pan nieszczęść?~LUDMIR~Ja? czy wielkich nieszczęść
166  1, 47|         Co?~HELENA~Zbójco!~LUDMIR~Ja?~HELENA~Ty!~Ludmir parscha
167  1, 49|        pozwoleniem - mój surdut - ja nie rozumiem...~SZAMBELANOWA~
168  1, 49|        szyję~Syn! syn mój!~LUDMIR~Ja jestem?...~SZAMBELANOWA~
169  1, 49|        Tuza. O, Charles, Charles! Ja od siebie odchodzę, ty stoisz
170  1, 49|           podobała?~LUDMIR~Kocham ją.~SZAMBELANOWA~Ona nie będzie
171  1, 50|     twojego życia. - Ach, ileż to ja szczęścia straciłam!~
172  1, 51|      Wszystko? - Kochany synek! I ja się cieszę, że się znalazł.~
173  1, 52|        Jeżeli dziadunio każe - to ja już zwłoki nie będę prosiła.~
174  1, 53|   Znalazłem matkę.~SZAMBELANOWA~A ja syna.~JANUSZ~Tam do kata!~
175  1, 53|     grzecznie, ładnie~O śpiewanie ją zagadnie,~Huknie,~Puknie:~-
176  1, 53|       zagadnie,~Huknie,~Puknie:~- Ja póty wabię, pókim sama w