Akt, Scena

  1  1, 1 |           wiersze pisze, myślałem, że i dobrze w głowie mieć musi -
  2  1, 1 |           zaczekam - mam nadzieję, że wróci do zdrowia.~WIKTOR~
  3  1, 1 |        podoba!~LUDMIR~Chwała Bogu, że ci się coś przecie podoba.~
  4  1, 1 |          WIKTOR~Ale pewnie nie to, że, ubrany jak na redutę, włóczę
  5  1, 1 |         ale jak najwyraźniejszymi: że szalony, szalony i jeszcze
  6  1, 1 |         raz szalony, kto się wdaje ze stworzeniami nazwanymi poety.~
  7  1, 1 |           WIKTOR~z przesadą~"Chodź ze mną, Wiktorze! Udamy się
  8  1, 1 |         zakała dla sztuk pięknych, że wy, pęzlikowi i ołówkowi
  9  1, 1 |          LUDMIR~wypiwszy~Myślałem, że nie będziesz - dla złego
 10  1, 1 |             LUDMIR~Przekonasz się, że jest mnóstwo najpiękniejszych
 11  1, 1 |          przynajmniej przyrzekasz, że zastanę rysunki wykończone?~
 12  1, 1 |       LUDMIR~Nie, nie. - Ty wiesz, że jesteś mój Van-Dyk, Salvator
 13  1, 3 |      JANUSZ~Powiedział mi wczoraj, że bardzo będzie szczęśliwy
 14  1, 3 |           czarno, a nawet nie wie, że zmienił zdanie. Mon Dieu!~
 15  1, 3 |         Szczerze waćpanu powiadam, że na wotywę dam, jak się raz
 16  1, 3 |     deputatem. - Ale zdaje mi się, że już czas będzie na śniadanie.~
 17  1, 3 |      zabawy; wszakże sama mówiłaś, że muszę starać się o łaskę
 18  1, 3 |           suknie, wmówimy w niego, że jest... że jest... No, o
 19  1, 3 |        wmówimy w niego, że jest... że jest... No, o tym naradzimy
 20  1, 5 |        czystą miłość, ściągając ją ze stref górnych w zmysłowości
 21  1, 6 |       słucha i pojmuje; przyznaje, że słuszne moje żądania. -
 22  1, 6 |         Heleny) Ale cóż to znaczy, że jesteś sama? Gdzież niewolnik
 23  1, 6 |          myślisz.~HELENA~Ja myślę, że mam lat dwadzieścia.~SZAMBELAN~
 24  1, 6 |          Za to ręczyć mogę.~HELENA~Że stosując się do poziomych
 25  1, 6 |           pozioma, tak plastyczna, że nie może wlać w duszę zdroju
 26  1, 6 |             HELENA~Mnie się zdaje, że najlepiej będzie zwlekać,
 27  1, 6 | wyprostowana drepci chodząc. Oboje ze staroświecka trochę ubrani,
 28  1, 6 |         Jeżeli się oglądasz na to, że jaki może lepszy trafi się
 29  1, 6 |           nareszcie przyszła pora,~Że oślina pośród jadła -~Z
 30  1, 6 |          Mogę zatem mieć nadzieję, że dziadunio dobrodziej będziesz
 31  1, 7 |           dziękować Bogu powinnaś, że on chce ciebie zaślubić!
 32  1, 7 |        JOWIALSKI~uradowany~Prawda, że ich umiem bez końca?~SZAMBELANOWA~
 33  1, 7 |        Prawdziwie, trzeba wierzyć, że Pan Bóg spuścił jakiś szał
 34  1, 9 |            za Szambelanową~Pewnie, że wiem, adagium Knapijusza;
 35  1, 9 |           widzi jak ona. - Szkoda, że nie będzie słyszała bajeczki
 36  1, 9 |         błądzi.~SZAMBELAN~Powiada, że ja i miotła - obojeśmy sprzęty
 37  1, 9 |    dziaduniu, mam twoję obietnicę, że mnie naglić nie będą?~P.
 38  1, 9 |         pazurkiem - "a do budy, ty ze smyczy!" Ale jak się nic
 39  1, 10|   SZAMBELAN~śmiejąc się~Już widzę, że z czegoś śmiać się trzeba.~
 40  1, 10|         wszyscy i wmówimy w niego, że jest sułtanem albo baszą
 41  1, 10|               HELENA~Widzę, widzę, że muszę.~SZAMBELAN~Dobrze,
 42  1, 11|        LUDMIR~A państwo sy drwicie ze mnie!~JANUSZ~Jesteśmy twoi
 43  1, 11|             bo ja nie wiem, co się ze mną dzieje. - A mnie się
 44  1, 11|            mnie się wszycko widzi, że ja zwaryjował i że (oglądając
 45  1, 11|          widzi, że ja zwaryjował i że (oglądając się) jestem u
 46  1, 11|        wymówi. - A mnie się widzi, że wy, państwo, drwicie sy
 47  1, 11|            wy, państwo, drwicie sy ze mnie nieboraka.~HELENA~na
 48  1, 11|         nie czas"? Ja, pan, mówię, że czas! Któż z poddanych powie:
 49  1, 11|             mnie się śnić musiało, że byłem szewczykiem... że
 50  1, 11|            że byłem szewczykiem... że byłem ubogi. Chcę o tym
 51  1, 11|       JOWIALSKA~Widzisz, jegomość, że to burda.~P. JOWIALSKI~To
 52  1, 11|       Jowialskich. - Żałuję tylko, że tego od razu nie uczyniłam!
 53  1, 11|            niż nigdy!~SZAMBELANOWA~ze drzwi~Dla jegomości już
 54  1, 12|            prawami w piecu palisz, że się stróżem zowiesz?~P.
 55  1, 12|         kaczora. Zresztą pamiętaj, że to szewczyk Kurek!~JANUSZ~
 56  1, 12|         Dlaczego Och, czy dlatego, że ty Mistrzem?~P. JOWIALSKI~
 57  1, 12|           Ale prawda, on się teraz ze mną dzielić będzie, (do
 58  1, 12|       HELENA~Tak jestem zdziwiona, że słów brakuje...~LUDMIR~Słowo -
 59  1, 12|            JOWIALSKI~Powiedziałem, że nie.~LUDMIR~Precz, bo basy!~
 60  1, 13|      koniec mu położę, gdy powiem, że udawałem tylko śpiącego
 61  1, 13|      chroniłam się, uciekałam sama ze siebie przed zimnymi zarysami
 62  1, 13|     udarowaną. - Jakże się dzieje, że pan Janusz, którego otrętwiałość
 63  1, 13|         stronie~Żal mi jej; widać, że matkę za wcześnie straciła.
 64  1, 14|            HELENA~Proszę pamiętać, że wszystko czynię na rozkaz
 65  1, 14|             JANUSZ~Prawem, prawem, że waćpannę kocham, że chcę
 66  1, 14|        prawem, że waćpannę kocham, że chcę żenić się z nią, że
 67  1, 14|           że chcę żenić się z nią, że z kimkolwiek tak długie
 68  1, 15|           Nie raz to już pierwszy, że ledwie nie na klęczkach
 69  1, 15|    nadzieję, iż jeszcze dzień cały ze mną bawić się będą?~HELENA~
 70  1, 15|           HELENA~I mnie się zdaje, że nie ma potrzeby. Przy tym
 71  1, 16|            pan chciałeś" - prawda, że chciałem, ale... (przy oknie)
 72  1, 17|           dobył go na mnie; ledwie że uciekłem - powoli.~SZAMBELANOWA~
 73  1, 18|        przynieść; to ty nie wiesz, ze to on sprawił nam...~SZAMBELANOWA~
 74  1, 20|         będę.~P. JOWIALSKI~Słuchaj że, panie Janusz.~JANUSZ~Słucham,
 75  1, 20|       JOWIALSKI~Powtarzam jeszcze, że nie stosuję do osób; zaczynam:~
 76  1, 20|        osób; zaczynam:~Rada małpa, że się śmieli,~Kiedy mogła
 77  1, 20|          okno... Brzęk! - Uciekła!~że tylko palce popiekła,~Nader
 78  1, 20|          się odezwą.~JANUSZ~Widzę, że do mnie zmierza.~P. JOWIALSKI~
 79  1, 20|           się, nie gniewaj. Wiesz, że lubię pożartować - a potem:
 80  1, 20|         dobrodziej może nie wiesz, że już od godziny ów pan Kurek
 81  1, 20|         Ale proszę się zastanowić, że tu coraz gorzej...~P. JOWIALSKI~
 82  1, 20|           JOWIALSKI~Z żartem - jak ze solą, nie przesadź, bo bolą.
 83  1, 20|          bolą. Zatem obiecuję wam, że tylko do obiadu trwać będzie.
 84  1, 20| przyrzekniejcie, zwłaszcza Janusz, że swój plan własny...~JANUSZ~
 85  1, 22|          LUDMIR~Bardzom kontentny, że tu wszyccy jesteście. -
 86  1, 22|            dzieci.~Mąż utrzymywał, że lubo nadobne,~Jednak do
 87  1, 22|      powąchał go przy tym,~Biegnie ze szkoły wygłodniały żaczek:~-
 88  1, 24|     komedyją, kiedy mnie jak łotra ze wsi przyprowadzono. - Za
 89  1, 24|           do drugich) Ma na sercu, że mu się nie powiodło. A mnie
 90  1, 24|        powiodło. A mnie się zdaje, że się bardzo powiodło. - Nareszcie,
 91  1, 25|           rozśmiawszy się) Pewnie, że nikt nie potrafi. (po krótkim
 92  1, 26|      HELENA~Prawda, kochany ojcze, że ja nie pójdę za niego?~SZAMBELAN~
 93  1, 26|       wytrzymać nie mogę. Myślisz, że ze mną można robić, co się
 94  1, 26|    wytrzymać nie mogę. Myślisz, że ze mną można robić, co się
 95  1, 27|             Janusz.~JANUSZ~Dobrze, że pana samego zastaję, właśnie
 96  1, 27|        Proszę!~JANUSZ~A co gorzej, że panna Helena uwłacza swojej
 97  1, 27|            SZAMBELAN~Chcesz, chodź ze mną! Ja czasu tracić nie
 98  1, 28|           nie mogę. Cóż oni myślą, że ja tu rok bawić będę dla
 99  1, 28|           widziałeś jakiej gałązki ze szczepu Jowialskich?~WIKTOR~
100  1, 28|        paszportu.~LUDMIR~Na honor, że przypadkiem; ale wyznam
101  1, 28|  przypadkiem; ale wyznam szczerze, że byłbym pewnie to zrobił,
102  1, 28|            nazwij! Tylko pamiętaj, że to bohater dzieła - śmiesznego
103  1, 28|          XV: "Helena"... Wiesz ty, że Janusz zazdrosny? Muszę
104  1, 28|             a drugi raz, bo myśli, że ma rozum. Helena ładna,
105  1, 28|         otwierał, gdybyś wiedział, że tam ziarko śmieszności znajdziesz.~
106  1, 28|             wymowa jest, i dlatego że jest, ja tu dzisiaj siedzę
107  1, 28|        sążniowy wyrysować - ręczę, że kształt jego cały miałeś
108  1, 29|         zostaw nas samych - wiesz, że w troje jakoś nie idzie.~
109  1, 29|           mnie.~HELENA~Pozwól pan, że to wezmę za żart tylko,
110  1, 29|           tę dziką i ponurą fizis, że to jest jeden z najweselszych,
111  1, 30|       SZAMBELAN~Bardzo się cieszę, że jakiś czas zostaniecie z
112  1, 30|         szambelan niech nie myśli, że to przyjaźń każe chwalić.
113  1, 31|           do głowy.~HELENA~Prawda, że dziwny człowiek.~LUDMIR~
114  1, 31|            tak rzadko się wydarza, że powinnaś przebaczyć, piękna
115  1, 31|            jak tylko przebaczenia, że nie mam władzy wyrwać się
116  1, 32|          Gdyż zapewne miarkowałeś, że między nim a Helusią...
117  1, 34|          JANUSZ~Zastanów się pani, że pani Szambelanowa...~HELENA~
118  1, 34|             JANUSZ~Zdawało mi się, że godnie miesce matki zastępowała.~
119  1, 34|      rozmowę.~JANUSZ~Zastanów się, że ten awanturnik...~HELENA~
120  1, 35|          się, gryzłbym sobie palce ze złości... żeby nie tak bolało!~
121  1, 36|            kim"?~JANUSZ~To znaczy, że nie potrzebuję być grzecznym
122  1, 36|         będę - ale nie wiedziałem, że wilka puszczam do owczarni.~
123  1, 39|        zmarszczek u niego powiada, że ze śmiechu powstał.~WIKTOR~
124  1, 39|     zmarszczek u niego powiada, że ze śmiechu powstał.~WIKTOR~
125  1, 39|           przypuścić podobieństwo, że ci się podobała.~LUDMIR~
126  1, 39|        milczeniu~Najgorzej?~LUDMIR~Że nie wiem, kto i skąd jestem.~
127  1, 39|            to było na rękę. Pewny, że jedynie miłości winien jestem
128  1, 39|      portret Heleny?~WIKTOR~Wiesz, że portretów nie umiem robić,
129  1, 39|          nim JENIJUSZ, młodzieniec ze skrzydłami, płomieniem na
130  1, 39|          nie mylę.~WIKTOR~Podobno, że tak.~Śmieją się obadwa.~
131  1, 40|            mogę, bo nic nie mam tu ze sobą. Ale pierwsze dzieło,
132  1, 40|            nagadał i nałajał tyle,~Że o poprawie myśleć zaczęły
133  1, 40|           wyznać z drugiej strony,~Że i to motyl...~ciszej do
134  1, 41|           do Jowialskiego~Myślisz, że nie będzie zimował? Będzie,
135  1, 41|        poproś! Ale jeżeli myślisz, że cię do komedyji nie wsadzi
136  1, 41|            mnie. - Dobrze; pokażę, że i ja umiem zawiązać i rozplątać
137  1, 41|            intryżkę. Szkoda tylko, że świadkiem mego dzieła być
138  1, 42|         SZAMBELAN~Ludmir powiadał, że to jedynie z upodobania.~
139  1, 43|             I co wiem pewnie, to - że się boję potężnie.~
140  1, 44|        odmówiła i nie mogę wątpić, że ten Ludmir...~SZAMBELAN~
141  1, 44|        JANUSZ~Głowę jej zawrócił i że ja z całą cierpliwością
142  1, 44|        Ludmir nie kryje się z tym, że mu się Helena podobała.
143  1, 44|          widzę nic w tym dziwnego, że młody człowiek stara się
144  1, 44|    jeneral-major Tuz, czy myślisz, że tyle tylko miał przeciwności,
145  1, 44|       odszedł - przestraszył mnie, że aż usiąść musiałem i dotychczas
146  1, 44|    spokojny... Aha! Jeszcze mówił, że kto nie da pieniędzy, temu
147  1, 44|            aby koniecznie adai się ze swoim odkryciem do tego
148  1, 44|            idę przestrzec Helusię, że Ludmir człowiek niebezpieczny;
149  1, 45|       żarty.~SZAMBELANOWA~Zapewne, że nie żarty.~JANUSZ~Cóż począć?~
150  1, 47|          Wiktor powiedział?~HELENA~Że Ludmir "człowiek niebezpieczny -
151  1, 47|             Ach, powtórz, powtórz, że kochasz, że wierzysz, iż
152  1, 47|      powtórz, powtórz, że kochasz, że wierzysz, iż jesteś kochaną -
153  1, 48|         niż straciłem. Wiem teraz, że mnie Helena kocha. - Czegóż
154  1, 49|      LUDMIR~Tak jest.~SZAMBELANOWA~Że z Wisły?~LUDMIR~Tak jest.~
155  1, 49|      LUDMIR~Nie dziwuj się, matko, że skąpo wyrażam uczucia moje -
156  1, 51|        SZAMBELANOWA~Wszystko teraz ze mną zrobicie.~SZAMBELAN~
157  1, 51|            synek! I ja się cieszę, że się znalazł.~P. JOWIALSKI~
158  1, 51|       JOWIALSKI~Bardzo się cieszę, że z nami zostaniesz.~SZAMBELAN~
159  1, 52|            Wyszło szydło z worka - ze smyczy kochanek do budy.
160  1, 53|      sposobem mówienia~Dziwi mnie, że waćpan ośmielasz się żądać,
161  1, 53|       potem Dobkowi.~JANUSZ~Widzę, że wszyscy bawili się i bawią
162  1, 53|        czyżyk siadł przy ziębie;~A że zawsze myśl w nim płocha,~
163  1, 53|           już baczny, lubo młody -~Że ptaszyna ma w udzielę~W