Akt, Scena

  1  1, 1 |         dobrze w głowie mieć musi - ale gdzie tam! Co inszego papier,
  2  1, 1 |          flegma!~LUDMIR~Nie flegma, ale cierpliwość. - Spocony,
  3  1, 1 |           paraliż tknął twój rozum, ale ja zaczekam - mam nadzieję,
  4  1, 1 |          coś przecie podoba.~WIKTOR~Ale pewnie nie to, że, ubrany
  5  1, 1 |           włóczę się od wsi do wsi. Ale na rozum nigdy za późno,
  6  1, 1 |       nieznośny i przeklęty poeto - ale jak najwyraźniejszymi: że
  7  1, 1 |              Tam, dalecy świata..." Ale gdzie ja mogę sobie przypomnieć
  8  1, 1 |             służyć będę. (dostając) Ale to jednak zakała dla sztuk
  9  1, 1 |            wyrażone; może za ostro, ale za to i lepiej. Tam wszystko
 10  1, 1 |           jest myśl, dobra czy zła, ale jest. Nie tak jak w naszych
 11  1, 1 |          LUDMIR~Po części prawda... ale i w Karpatach będziemy.~
 12  1, 1 |         porwą, przeklęty bazgraczu! Ale przynajmniej przyrzekasz,
 13  1, 2 |            Moliera koniec wzięła. - Ale jakaś para tu się zbliża...
 14  1, 3 |           SZAMBELANOWA~mówi powoli, ale decydująco zawsze~Ja bardzo
 15  1, 3 |             bardzo dobrze rozumiem; ale te wszystkie wykręty na
 16  1, 3 |           wątpienia, bo robić musi: ale za chwilę zrobi także, co
 17  1, 3 |            z mężem tu bawić będzie. Ale trzeba powiedzieć, ni do
 18  1, 3 |            i honorowym deputatem. - Ale zdaje mi się, że już czas
 19  1, 3 |           nie sobie? Voyons!~JANUSZ~Ale tu, w ogrodzie?~SZAMBELANOWA~
 20  1, 3 |          Nareszcie - rób co chcesz. Ale c`est né rien`!~JANUSZ~Wszystko
 21  1, 5 |         stanę!~po krótkim milczeniu~Ale wszystko to marzenie, zimni
 22  1, 6 |            się odzywał, (do Heleny) Ale cóż to znaczy, że jesteś
 23  1, 6 |              idź za Janusza.~HELENA~Ale z drugiej strony, iść za
 24  1, 6 |              SZAMBELAN~Płaskim? No, ale przez to może być dobrym
 25  1, 6 |           uśmiejemy się do rozpuku. Ale jak tylko ci się nie podoba,
 26  1, 6 |          uczynię mu żadnej nadziei, ale też i wzbraniać jej nie
 27  1, 6 |          Jowialski, siwy staruszek, ale rumiany i żwawy, równie
 28  1, 6 |         JOWIALSKI~Zapewne, zapewne, ale przez to przysłowie dobre.
 29  1, 6 |             mam nic przeciwko temu, ale nadto długo nie przewlekaj,
 30  1, 6 |            śmieje się zawsze mocno, ale cicho.~P. JOWIALSKA~Bodaj
 31  1, 7 |       znieważano do tego stopnia! - Ale daremna praca, ust mi nie
 32  1, 7 |           żony.~P. JOWIALSKI~Stary, ale jary - lepszy czasem od
 33  1, 7 |           Ma majątek - nie przeczę. Ale ja nie dbam o złoto; czystą
 34  1, 7 |            ja się nie sprzeciwiam - ale dlaczego tak spieszyć?~P.
 35  1, 7 |     stanowczy; łatwo słowo wymówić, ale co potem?~P. JOWIALSKI~Dobrze
 36  1, 9 |          syn - no, nie ma co mówić, ale Helusia i jegomość! I jegomość!...
 37  1, 9 |           na kieł i jeźdźca unosił, ale zawsze stępią, zawsze stępią,
 38  1, 9 |            sowie, którą wam powiem; ale ja jej dziś jeszcze powtórzę.
 39  1, 9 |            Miłość własną ma i ptak.~Ale śmielszy stary szpak~Gwiznie,
 40  1, 9 |             wyrzekłam.~P. JOWIALSKI~Ale, moja Helusiu, przysłowie
 41  1, 9 |          ślina na język przyniesie, ale nie: jakoś od śliny. I co
 42  1, 9 |             do budy, ty ze smyczy!" Ale jak się nic lepszego nie
 43  1, 9 |        pościelisz, tak się wyśpisz. Ale Janusz wesoły, ja lubię
 44  1, 10|            wspominasz,~P. JOWIALSKI~Ale jejmość musisz być Turczynką.~
 45  1, 10|            wrony, krakaj jak i ony; ale pani Janowa?~JANUSZ~Przyrzekła
 46  1, 11|           to jest...~Śmiech ciągły, ale tajony mężczyzn, czasem
 47  1, 11|         najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Ale bo nie jestem żadny pan,
 48  1, 11|              wszystko.~P. JOWIALSKI~Ale kto źle rozkazuje, niedługo
 49  1, 11|        ręczę. Jest trochę zuchwały, ale tym śmieszniejszy.~SZAMBELANOWA~
 50  1, 12|           Cóż to wszystko znaczy? - Ale szynki więcej!~Szturkają
 51  1, 12|        Bajka! Kto pije, długo żyje. Ale przybliż no się, staruszku!~
 52  1, 12|         parę srebrników w kieszeni. Ale prawda, on się teraz ze
 53  1, 12|             poddani poparzą.~LUDMIR~Ale kuchnią lubię, siadaj, kucharzu.
 54  1, 12|            LUDMIR~Musisz gotować! - Ale słuchajcie, gdzież jest
 55  1, 12|             nie można!~P. JOWIALSKI~Ale dlaczego, dlaczego?~Rozmawiają
 56  1, 12|            nie możemy.~P. JOWIALSKI~Ale chodźcie!~SZAMBELAN~Zostaniemy,
 57  1, 13|            bardzo zadziwienie pani, ale łatwo koniec mu położę,
 58  1, 13|            otoczona dobrymi ludźmi, ale tylko dobrymi, dobrymi i
 59  1, 13|        Heleno! wybacz tę poufałość, ale szczerze teraz, szczerze
 60  1, 13|            LUDMIR~Nie w zwyczajnym, ale może w najwłaściwszym, bo
 61  1, 13|            Nie śmiem... niewiele... ale chciej!... Daje mu pieniądze.~
 62  1, 13|        Heleno. Jakżeś piękna teraz! Ale pieniędzy nie potrzebuję -
 63  1, 13|        sierocie...~LUDMIR~Nie, nie; ale ta czynność twoja w mojej
 64  1, 14|            pan tego żądałeś.~JANUSZ~Ale teraz już nie żądam i dawno
 65  1, 15|        odświeżymy duszy spiekotę. - Ale mogęż spytać o nazwisko?~
 66  1, 16|            Helena niech mi wybaczy, ale kaducznie nieostrożna...
 67  1, 16|                prawda, że chciałem, ale... (przy oknie) O, o!...
 68  1, 17|             jestem - dam na piśmie; ale już się stało i o to idzie,
 69  1, 18|           nie mówię: podobania się, ale zajęcia Heleny.~SZAMBELAN~
 70  1, 18|           zajęcia Heleny.~SZAMBELAN~Ale wszakże ona pełni tylko
 71  1, 18|        Chciałem, i głupio chciałem, ale teraz nie chcę.~SZAMBELAN~
 72  1, 19|          słyszałem!...~SZAMBELANOWA~Ale pewnie nie z wszystkimi
 73  1, 20|          szambelanowo!~P. JOWIALSKI~Ale wszakże sam chciałeś!~JANUSZ~
 74  1, 20|           Aż się wody pod nią mącą!~Ale ciepła coś za wiele...~Trochę
 75  1, 20|            ratunku, muszę cierpieć. Ale proszę się zastanowić, że
 76  1, 20|     chciałeś, aby nie miał pałasza. Ale co to za dziecinna trwoga!
 77  1, 20|         teraz, co się z nim dzieje, ale zawsze mnie bawi. (na stronie)
 78  1, 20|             do obiadu trwać będzie. Ale za to wy przyrzekniejcie,
 79  1, 20|            tak będzie! (na stronie) Ale potem każę przeciągnąć hultaja
 80  1, 22|            Przysłowie.~P. JOWIALSKI~Ale do czego stosujesz?~SZAMBELAN~
 81  1, 22|         dogrzeje, i kapłon zapieje! Ale też i przeciwnie, mój kanclerzu:
 82  1, 24|             Bliżej!~WIKTOR~I ty tu! Ale cóż to jest?~LUDMIR~Tambambuktuhan.~
 83  1, 24|  przyjacielu?~WIKTOR~Jestem niczym. Ale zowie się Wiktor. Podróżowałem,
 84  1, 24|             towarzysz.~P. JOWIALSKI~Ale kto waćpan jesteś? Bo, nie
 85  1, 24|       LUDMIR~Nie spałem w ogrodzie, ale dałem się przenieść, aby
 86  1, 24|              bo pieszo podróżujemy; ale musu nie potrzeba - chętnie
 87  1, 24|           Nic jeszcze nie rozumiem, ale bylem dalej nie szedł, wszystko
 88  1, 25|              Gruby można zestrugać, ale cienki, zje kaduka, kto
 89  1, 26|           Prawda, nie wiemy.~HELENA~Ale możemy się dowiedzieć.~SZAMBELAN~
 90  1, 28|           Na honor, że przypadkiem; ale wyznam szczerze, że byłbym
 91  1, 28|            polu śmieszności.~WIKTOR~Ale to nie śmieszność: różnić
 92  1, 28|          głowie trochę przekręcono, ale zasoby są wielkie, można
 93  1, 28|             bolącymi nogami.~LUDMIR~Ale rozdział XVII będzie koroną
 94  1, 28|         przekręconą francuszczyzną, ale najrozsądniejsza, Szambelan,
 95  1, 29|          wróżyłam charakter.~LUDMIR~Ale i tak jest w istocie.~WIKTOR~
 96  1, 29|            sposobu myślenia.~WIKTOR~Ale nie - autora.~LUDMIR~śmiejąc
 97  1, 29|       Wiktorze!~WIKTOR~I nie scenę, ale rozdział. - Który to - XVIII
 98  1, 30|              zobacz (do Szambelana) Ale pan szambelan niech nie
 99  1, 30|            uszczęśliwia moje życie. Ale daleki od wzorów, których
100  1, 30| zaczynającym uczniem.~SZAMBELAN~No, ale przecie potrafisz pomalować
101  1, 30|          tej wielkiej łaski?~WIKTOR~Ale pęzlów nie mam. (na stronie)
102  1, 31|           uczucie wiodło do ogrodu. Ale tą razą zawiedziony zostałem.~
103  1, 31|           się twojej godną stała. - Ale i jemu za złe mieć nie można;
104  1, 31|          sobą, ujść szalonej myśli. Ale nie mam już władzy. Klika
105  1, 32|            skórę, a on ogon w górę! Ale jeszcze nie widziałeś mojego
106  1, 32|       JOWIALSKI~I zazdrośny trochę; ale to, mój panie, chcieć dziewczynę
107  1, 32|         taką żonkę, panie Ludmirze. Ale to wszystko los. Niech Bóg
108  1, 32|            Dobra żona, męża korona, ale zła - krzyż to wielki, mój
109  1, 34|       HELENA~Cóż się dzieje?~JANUSZ~Ale, panno Heleno, ja kocham!~
110  1, 35|            przeglądają, przenicują. Ale strać zdrowie w rozpuście,
111  1, 35|             nadzieję - dziś żadnej. Ale Szambelanowa przyrzekła -
112  1, 36|             JANUSZ~Powiadam.~WIKTOR~Ale waćpan sam chciałeś...~JANUSZ~
113  1, 36|        żartowałem i żartować będę - ale nie wiedziałem, że wilka
114  1, 38|        chciałeś".~LUDMIR~do Wiktora~Ale jakiżeś gorączka!~WIKTOR~
115  1, 38|         dzwoni, ten na guza goni. - Ale inaczej trzeba tę rzecz
116  1, 39|             pracuję. - (na stronic) Ale ci odpłacę, (po krótkim
117  1, 39|      powstał.~WIKTOR~zawsze rysując~Ale pozwólże, mój kochany -
118  1, 39|            tonu rozstrzygającego. - Ale dlaczegóż ty nie piszesz?
119  1, 39|          wyraża często dobre myśli, ale to wszystko łatwo zmienić.~
120  1, 39|      wszystko da się zrobić.~WIKTOR~Ale choćby była aniołem dobroci
121  1, 39|             by tęgich zębów.~LUDMIR~Ale trafiają się jednak przypadki.~
122  1, 39|          kącie SZYDERSTWO rysuje... Ale ty, co tak biegły jesteś
123  1, 40|             nic nie mam tu ze sobą. Ale pierwsze dzieło, które wydam
124  1, 40|           zasłużyłem na taki honor! Ale prawda, nie zasłużony, ale
125  1, 40|          Ale prawda, nie zasłużony, ale szczęśliwy bierze. - I wydrukujesz
126  1, 40|            LUDMIR~Oho!~P. JOWIALSKI~Ale to półżartem. - Nie uwierzysz,
127  1, 40|          LUDMIR~Tylko!~P. JOWIALSKI~Ale wracając do bajki - słuchajcie:~
128  1, 40|           płoche pochwalać latanie,~Ale słuchając niejednej matrony,~
129  1, 40|          motyl...~ciszej do Ludmira~ale motyl obarczony.~LUDMIR~
130  1, 40|     Małgosiu - ty jesteś motylkiem, ale moim motylkiem, moją przepióreczką.~
131  1, 40|            a on woli kozią macierz. Ale chodźmy. Ułożymy sobie cały
132  1, 41|            będzie, tylko go poproś! Ale jeżeli myślisz, że cię do
133  1, 41|           milczeniu) Szalona głowa! Ale ja ci mego nie daruję -
134  1, 42|         nikt nie chce kupić.~WIKTOR~Ale wydrzeć, wydrze.~SZAMBELAN~
135  1, 42|             to - zemsta mnie czeka, ale mówić będę.~SZAMBELAN~cofając
136  1, 43|         mowy~Masz teraz! "Biada!" - Ale jak, co? - jakże mi łydki
137  1, 43|         siada) "Tajemnica" - rzekł, ale ja tej tajemnicy zachować
138  1, 43|               to jest, nie mówiłem, ale myślałem, myślałem... No,
139  1, 43|          prawda - nic nie myślałem, ale to jest jednak zdarzenie
140  1, 44|           postępowania najlepszy... ale...~SZAMBELAN~Słuchajcie...~
141  1, 44|            do Szambelanowej.~JANUSZ~Ale panna Helena dzisiaj wyraźnie
142  1, 44|            Dziękuję ci, moja Basiu, ale słuchaj...~JANUSZ~Ludmir
143  1, 44|            ja mogę powód zgadnąć? - Ale wspomniał coś o sumieniu.~
144  1, 45|             mąż, jenerał-major Tuz. Ale jeżeli żart? dajmy na to.~
145  1, 45|             to są za ludzie.~JANUSZ~Ale co powie pan Jowialski?~
146  1, 45|             będzie - sama nie wiem; ale odetchnę, jak mundur przy
147  1, 47|             nie jest trwałą.~HELENA~Ale burza często niszczy.~LUDMIR~
148  1, 48|     Chciałeś mnie kłopotem nabawić, ale ci się nie udało; więcej
149  1, 48|             gruby! Łba mi nie utną, ale zawsze niemiło i parę godzin
150  1, 48|          Nie, to by zanadto było... Ale kto wie... Janusz mścić
151  1, 53|           schowałem się w ogrodzie, ale przez ciekawość nie mogłem
152  1, 53|          ostatniego urwisza.~LUDMIR~Ale żebyś wiedział, jak mnie
153  1, 53|              śp. jenerała...~JANUSZ~Ale obietnica, mościa dobrodziejko.~
154  1, 53|             skrzypców.~P. JOWIALSKI~Ale to oddane rzeczy, mój panie.
155  1, 53|       Westchnął jeszcze i wzdychał, ale nic nie zmienił. -~Niejeden