Akt, Scena

  1 Osob  |       SZAMBELAN JOWIALSKI, ICH SYN~SZAMBELANOWA, JEGO ŻONA~HELENA, CÓRKA
  2  1, 3 |                      SCENA TRZECIA~Szambelanowa, Janusz, Ludmir.~JANUSZ~
  3  1, 3 |            i to już po raz trzeci.~SZAMBELANOWA~mówi powoli, ale decydująco
  4  1, 3 |      szambelanowej szczęście moje.~SZAMBELANOWA~W całej rodzinie Jowialskich
  5  1, 3 |           JANUSZ~Bardzo mnie lubi.~SZAMBELANOWA~Co on lubi! Jesteś wesoły,
  6  1, 3 |          Ho, ho! tu są charaktery.~SZAMBELANOWA~Mój mąż - dobre stworzenie:
  7  1, 3 |    słyszałem, mościa dobrodziejko.~SZAMBELANOWA~Mój mąż więc teraźniejszy,
  8  1, 3 |           tak rozumnego człowieka.~SZAMBELANOWA~Trzy razy w godzinie powie
  9  1, 3 |      waćpani dobrodziejka rozkaże.~SZAMBELANOWA~Robi, co każę, nie ma wątpienia,
 10  1, 3 |             JANUSZ~A natenczas?...~SZAMBELANOWA~Ona z mężem tu bawić będzie.
 11  1, 3 |          wieś, mam być romansowym?~SZAMBELANOWA~Zdałoby się,~LUDMIR~na stronie~
 12  1, 3 |     stronie~Romansowa! Co za pole!~SZAMBELANOWA~Helena chciałaby jakiegoś
 13  1, 3 |        JANUSZ~Na to się nie piszę.~SZAMBELANOWA~Jakaś tajemna tęsknota,
 14  1, 3 |          czas będzie na śniadanie.~SZAMBELANOWA~W samej rzeczy, chodźmy.~
 15  1, 3 |        postrzegając Ludmira) A!...~SZAMBELANOWA~przestraszona~A! - Co? Żaba?~
 16  1, 3 | Sans-façons spi sobie pod drzewem.~SZAMBELANOWA~Komuż ma spać, jeżeli nie
 17  1, 3 |         JANUSZ~Ale tu, w ogrodzie?~SZAMBELANOWA~Jakiś wędrownik.~JANUSZ~
 18  1, 3 |            spił się więc obywatel.~SZAMBELANOWA~Niechże się wyśpi.~JANUSZ~
 19  1, 3 |          mu jaką sztuczkę spłatać.~SZAMBELANOWA~Ach, znowu! Allons!~Janusz
 20  1, 3 |      Jowialski cieszyć się będzie.~SZAMBELANOWA~Tym się Helenie nie podobasz.~
 21  1, 3 |             Albo... wodą go obleje~SZAMBELANOWA~Na to nie pozwolę. C`est
 22  1, 3 |        każę go przenieść do pałacu~SZAMBELANOWA~A to po co?~JANUSZ~Widziałem
 23  1, 3 |           się będziemy dzień cały.~SZAMBELANOWA~Mnie się to nie podoba.
 24  1, 3 |           łaskę pana Jowialskiego?~SZAMBELANOWA~Nareszcie - rób co chcesz.
 25  1, 7 |      Jowialska, Szambelan, Helena, Szambelanowa.~SZAMBELANOWA~zastanowiwszy
 26  1, 7 |   Szambelan, Helena, Szambelanowa.~SZAMBELANOWA~zastanowiwszy się w drzwiach~
 27  1, 7 |           głowie dość na słowie...~SZAMBELANOWA~do męża~I ty, ty zamiast
 28  1, 7 |          jegomość był świadkiem...~SZAMBELANOWA~O, ja wiem, co się święci,
 29  1, 7 |          JOWIALSKI~Czy nie mogę...~SZAMBELANOWA~Bylem powiedziała; biało,
 30  1, 7 |         ten jegomość nie wygaduje!~SZAMBELANOWA~Dobrze, pięknie! Rozumiem -
 31  1, 7 |         pieniędzy, wrota do nędzy.~SZAMBELANOWA~Otóż to jegomość dobrze
 32  1, 7 |            Co nagle, to po diable.~SZAMBELANOWA~Nagle, moja panno? Wieleż
 33  1, 7 |       wołem - jak uczy przysłowie.~SZAMBELANOWA~Przy największej cierpliwości
 34  1, 7 |    niemieckim kazaniu, jak mówi...~SZAMBELANOWA~A dajże też mi jegomość
 35  1, 7 |            że ich umiem bez końca?~SZAMBELANOWA~Prawdziwie, trzeba wierzyć,
 36  1, 7 |        JOWIALSKA~Oho! Pani synowo.~SZAMBELANOWA~I ojciec, i matka, i syn,
 37  1, 7 |    JOWIALSKI~Powiem ci bajeczkę...~SZAMBELANOWA~odsuwając rękę~A ja powiem
 38  1, 9 |            P. JOWIALSKI~wołając za Szambelanową~Pewnie, że wiem, adagium
 39  1, 10|           A to co?~JANUSZ~Czy pani Szambelanowa nic nie mówiła?~SZAMBELAN~
 40  1, 10|    przechadzki przez ogród z panią Szambelanową, wtem patrzę, pod drzewem
 41  1, 11|           rzędzie. Pani Jowialska, Szambelanowa po lewej siedzą. Helena
 42  1, 11|          Jejmoscunia nie widzieli?~SZAMBELANOWA~Nie widziałam. Rien` du
 43  1, 11|  Szambelanowy~Dopókiż tego będzie?~SZAMBELANOWA~Dopóki się starszym podoba.
 44  1, 11|      JOWIALSKI~Tym większa zabawa.~SZAMBELANOWA~Nie wiem, czy te żarty na
 45  1, 11|             ale tym śmieszniejszy.~SZAMBELANOWA~Jak to wino wypije...~JANUSZ~
 46  1, 11|           wino, a przynieś innego!~SZAMBELANOWA~C`est impertinence!~P. JOWIALSKI~
 47  1, 11|             P. JOWIALSKI~Weź, weź!~SZAMBELANOWA~Na takie żarty dłużej wystawiać
 48  1, 11|     kobiety mają swoje widzimisię?~Szambelanowa odbiera butelka i wkrótce
 49  1, 11|         LUDMIR~Zaraz temu poradzę.~SZAMBELANOWA~Cóż poradzisz, szalony chłopcze?
 50  1, 11|            Lepiej późno niż nigdy!~SZAMBELANOWA~ze drzwi~Dla jegomości już
 51  1, 17|               SCENA SIÓDMA~Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~Ach, pani, pani
 52  1, 17|             to nie do wytrzymania!~SZAMBELANOWA~Sam pan tego chciałeś.~JANUSZ~
 53  1, 17|        słowo - jedno mi powtarzać.~SZAMBELANOWA~Mój pierwszy mąż, śp. jenerał-major
 54  1, 17|   dobrodziejko, w takim przypadku?~SZAMBELANOWA~Nie byłby nic zrobił, bo
 55  1, 17|        gdyby nic... jak gdyby nic!~SZAMBELANOWA~Proszę, proszę! Romansowa
 56  1, 17|         szambelanowę za klucznicę.~SZAMBELANOWA~Idź waćpan i zawołaj tu
 57  1, 17|       ledwie że uciekłem - powoli.~SZAMBELANOWA~Mój pierwszy mąż, śp. jenerał-major
 58  1, 17|           pani - w rękę pocałował!~SZAMBELANOWA~Nic nie znaczy, może ją
 59  1, 17|       dobrodziejko, ja stąd widzę.~SZAMBELANOWA~Jednak Helena będzie żoną
 60  1, 18|                         SCENA ÓSMA~Szambelanowa, Janusz, Szambelan~SZAMBELAN~
 61  1, 18|            gdzie jest nasz sułtan?~SZAMBELANOWA~Powiedz, czego się śmiejesz?~
 62  1, 18|            postrzegłem cię, Basiu.~SZAMBELANOWA~Nie wiesz, prawda?~SZAMBELAN~
 63  1, 18|            SZAMBELAN~Tak dalece...~SZAMBELANOWA~Śmiechu tu nie ma, wkradł
 64  1, 18|            ze to on sprawił nam...~SZAMBELANOWA~Słuchać proszę! Człowiek
 65  1, 19|            SCENA DZIEWIĄTA~Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~Szczygły! Oszaleję,
 66  1, 19|         zmiłuj się nade mną, radź!~SZAMBELANOWA~Mój pierwszy mąż, śp. jenerał-major
 67  1, 19|            trzy razy słyszałem!...~SZAMBELANOWA~Ale pewnie nie z wszystkimi
 68  1, 20|        dokuczy, to rychlej nauczy.~SZAMBELANOWA~Aż nadto lubisz jegomość
 69  1, 20|         nie dziecko, wie, co robi.~SZAMBELANOWA~Mój pierwszy mąż, śp. jenerał-major
 70  1, 21|           Jowialski, P. Jowialska, Szambelanowa, Janusz, Szambelan.~JANUSZ~
 71  1, 21|      SZAMBELAN~Cóż złego, mamuniu?~SZAMBELANOWA~Mój pierwszy mąż, śp. jenerał-major
 72  1, 22|        Szambelan, Ludmir.~Helena i Szambelanowa, po kilku słowach w głębi,
 73  1, 27|          na stronie) Dobrze mówiła Szambelanowa!~Odchodzą w lewe drzwi.~
 74  1, 28|            zowią les inséparables; Szambelanowa, niegdy jenerałowa, z przekręconą
 75  1, 34|         Zastanów się pani, że pani Szambelanowa...~HELENA~Wieczny postrach,
 76  1, 35|        nadzieję - dziś żadnej. Ale Szambelanowa przyrzekła - gdybym nie
 77  1, 37|          Wiktor, Szambelan, za nim Szambelanowa.~SZAMBELAN~wbiegając~Co
 78  1, 37|        wbiegając~Co się tu dzieje?~SZAMBELANOWA~C`est vacarme!~WIKTOR~do
 79  1, 37|       Janusza~Wilk kąsa, pamiętaj!~SZAMBELANOWA~O co idzie? Powoli, grzecznie...~
 80  1, 37|             zobaczysz, wiem z kim.~SZAMBELANOWA~Januszu! ani słowa! Ja chcę,
 81  1, 38|         Ludmir, po prawej Janusz i Szambelanowa. W głębi Szambelan zbiera
 82  1, 38|           do puków. Co? kto z kim?~SZAMBELANOWA~Pan Janusz, taki grzeczny -
 83  1, 38|          do Wiktora~Cóż się stało?~SZAMBELANOWA~do Janusza~O co poszło?~
 84  1, 38|           lodem dziś nie okładasz.~SZAMBELANOWA~do Janusza~Trzeba mieć przecie
 85  1, 38|            Proszę do mnie, proszę.~SZAMBELANOWA~Bez kłótni, bardzo proszę,
 86  1, 39|            złością. - Przy Januszu Szambelanowa z przepiórką, Szambelan
 87  1, 44|          SZÓSTA~Szambelan, Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~Racz tylko waćpani
 88  1, 44|        Niebezpiecznego, właśnie...~SZAMBELANOWA~Nie widzę nic w tym dziwnego,
 89  1, 44|      SZAMBELAN~Bójcie się Boga!...~SZAMBELANOWA~Mój pierwszy mąż, śp. jeneral-major
 90  1, 44|        SZAMBELAN~Rzecz okropna!...~SZAMBELANOWA~wskazując głową~Za niego
 91  1, 44|      proszę, za nic mnie nie mają.~SZAMBELANOWA~Dwie drogi masz waćpan przed
 92  1, 44|         Pamięci jenerał-major Tuz.~SZAMBELANOWA~Tak jest. - A tym ogólnym
 93  1, 44|      rozmowę, uderza kijem w stół.~SZAMBELANOWA~Ach!~SZAMBELAN~Inaczej nie
 94  1, 44|           w prawo i lewo i milczy.~SZAMBELANOWA~Cóż więc?~JANUSZ~Słuchamy.~
 95  1, 44|           poczciwość, zapomniałem.~SZAMBELANOWA~ironicznie~Miły chłopiec.~
 96  1, 44|           Wiecie, kto jest Ludmir?~SZAMBELANOWA~Wiemy tyle, co i ty.~SZAMBELAN~
 97  1, 44|            niebezpieczny. - Biada!~SZAMBELANOWA~Jak to - niebezpieczny?~
 98  1, 44|    powiadam, arcymocno pomieszany.~SZAMBELANOWA~Wiktor to mówił?~JANUSZ~
 99  1, 44|          da pieniędzy, temu wydrą.~SZAMBELANOWA~To jasno! C`est compréhensible.~
100  1, 44|          wspomniał coś o sumieniu.~SZAMBELANOWA~Gdzież jest?~SZAMBELAN~Czyliż
101  1, 44|        stawach trzasło, i zniknął.~SZAMBELANOWA~Nie trzebaże tu prawdziwego
102  1, 45|               SCENA SIÓDMA~Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~Pani dobrodziejko!
103  1, 45|     dobrodziejko! to nie są żarty.~SZAMBELANOWA~Zapewne, że nie żarty.~JANUSZ~
104  1, 45|          żarty.~JANUSZ~Cóż począć?~SZAMBELANOWA~Siadaj waćpan na konia,
105  1, 45|            Jeżeli to żart Wiktora?~SZAMBELANOWA~Je ne plaisante jamais -
106  1, 45|          jeżeli żart? dajmy na to.~SZAMBELANOWA~Żart, nie żart - będą musieli
107  1, 45|            co powie pan Jowialski?~SZAMBELANOWA~Idę go o wszystkim uwiadomić.~
108  1, 45|        JANUSZ~O, Heleno!~Odchodzi.~SZAMBELANOWA~Co z tego będzie - sama
109  1, 46|        który spotkawszy w drzwiach Szambelanową, nisko się ukłonił.~Kaducznie
110  1, 46|         góry na mnie spogląda pani Szambelanowa dobrodziejka. I to jest
111  1, 49|            SCENA JEDENASTA~Ludmir, Szambelanowa.~Szambelanowa, wybiegłszy
112  1, 49|    JEDENASTA~Ludmir, Szambelanowa.~Szambelanowa, wybiegłszy z pokoju Pana
113  1, 49|          chwyta Ludmira za piersi.~SZAMBELANOWA~Masz myszkę na łopatce?
114  1, 49|      cofając się~Za pozwoleniem...~SZAMBELANOWA~Człowieku, odpowiadaj -
115  1, 49|        surdut - ja nie rozumiem...~SZAMBELANOWA~Czy masz na prawej łopatce
116  1, 49|      jeszcze.~LUDMIR~Rzecz dziwna!~SZAMBELANOWA~Odpowiadaj, na Boga jedynego,
117  1, 49|            idzie koniecznie - mam.~SZAMBELANOWA~I wszystko prawda, coś Jowialskiemu
118  1, 49|      powiadał?~LUDMIR~Co do słowa.~SZAMBELANOWA~Przysięgniesz?~LUDMIR~Ależ,
119  1, 49|            Ależ, za pozwoleniem...~SZAMBELANOWA~Mów, bo oszaleję!~LUDMIR~
120  1, 49|            na stronie) Co to jest!~SZAMBELANOWA~Płynącego w kolebce Cygani
121  1, 49|          złapali?~LUDMIR~Tak jest.~SZAMBELANOWA~Potem zostawili chorego?...~
122  1, 49|       LUDMIR~U pana Żaby w Litwie.~SZAMBELANOWA~I ten później okupił u nich
123  1, 49|           wzięli?~LUDMIR~Tak jest.~SZAMBELANOWA~Że z Wisły?~LUDMIR~Tak jest.~
124  1, 49|            Wisły?~LUDMIR~Tak jest.~SZAMBELANOWA~I razem przedali krzyżyk,
125  1, 49|           na szyi?~LUDMIR~Krzyżyk?~SZAMBELANOWA~Srebrny?~LUDMIR~Tak jest.~
126  1, 49|          Srebrny?~LUDMIR~Tak jest.~SZAMBELANOWA~Z literami B. B.?~LUDMIR~
127  1, 49|        dziwna! tak jest w istocie.~SZAMBELANOWA~Pokaż, pokaż prędko, prędko. -
128  1, 49|           dając krzyżyk) Oto jest.~SZAMBELANOWA~rzucając się na szyję~Syn!
129  1, 49|          mój!~LUDMIR~Ja jestem?...~SZAMBELANOWA~Młody Tuz, syn jenerała-majora
130  1, 49|           w tym domu może żart?...~SZAMBELANOWA~ściskając~Ach, żartem serce
131  1, 49|        klękając) pobłogosław syna.~SZAMBELANOWA~ściskając go~Gdzież miałam
132  1, 49|            nadto ich wiele na raz!~SZAMBELANOWA~Wszak Helena ci się podobała?~
133  1, 49|        podobała?~LUDMIR~Kocham ją.~SZAMBELANOWA~Ona nie będzie przeciwną?~
134  1, 49|             LUDMIR~Spodziewam się.~SZAMBELANOWA~Niechże cię jeszcze uściskam,
135  1, 50|                     SCENA DWUNASTA~Szambelanowa, Ludmir, Szambelan.~Szambelan,
136  1, 50|      SZAMBELAN~na stronie~A to co?~SZAMBELANOWA~Kochany Karolu!~SZAMBELAN~
137  1, 50|           poskarżyć się jegomości.~SZAMBELANOWA~Powiedzże mi, powtarzaj
138  1, 51|       weselą.~SZAMBELAN~Smucą się.~SZAMBELANOWA~Weselą się! Oto jest Charles,
139  1, 51|       wesołości brać nie będziesz.~SZAMBELANOWA~Wszystko teraz ze mną zrobicie.~
140  1, 52|        HELENA~Nieba! czy go biorą?~SZAMBELANOWA~Nie, nie! On ciebie weźmie,
141  1, 52|       zupełną wolą w wyborze męża.~SZAMBELANOWA~Od ciebie więc, Heleno,
142  1, 53|            LUDMIR~Znalazłem matkę.~SZAMBELANOWA~A ja syna.~JANUSZ~Tam do
143  1, 53|           pokuka, kto babę oszuka.~SZAMBELANOWA~Ach, serce moje mnie nie
144  1, 53|        cacanka, a głupiemu radość.~SZAMBELANOWA~dawnym sposobem mówienia~