Akt, Scena

  1  1, 1 |        dobrze! - Po kiego diabła mnie było wdawać się z poetą!
  2  1, 1 |         napełniona rysunkami, za mnie odpowie.~WIKTOR~z przesadą~"
  3  1, 1 |          więc z Pełtewy, nęciłeś mnie do tej nieszczęsnej podróży. -
  4  1, 1 |          twojego pęzla.~WIKTOR~I mnie było być tak ślepym! Mnie
  5  1, 1 |        mnie było być tak ślepym! Mnie było jemu wierzyć! Mnie
  6  1, 1 |          Mnie było jemu wierzyć! Mnie o głodzie i chłodzie włóczyć
  7  1, 1 |      potem rzuca~Nie, nie, znowu mnie chcesz zbałamucić.~LUDMIR~
  8  1, 2 |    miesca go zażyłem; wielka dla mnie strata, (siadając) Tak,
  9  1, 3 |      Ludmir.~JANUSZ~Helena kocha mnie, me ma wątpienia. I dlaczegóżby
 10  1, 3 |          la chose.~JANUSZ~Bardzo mnie lubi.~SZAMBELANOWA~Co on
 11  1, 3 |         dzień cały.~SZAMBELANOWA~Mnie się to nie podoba. C`est
 12  1, 4 |         jakichże ludzi wiedziesz mnie łaskawie! Jakiś pan Jowialski -
 13  1, 4 |          jeden przepędził. Niech mnie niosą, niech przebiorą -
 14  1, 6 |        jak iskra!~HELENA~Słuchaj mnie, ojcze; ja nie mogę, jak
 15  1, 6 |      mówić - przynajmniej czasem mnie słucha i pojmuje; przyznaje,
 16  1, 6 |        gruby, ciężki rozsądek do mnie przemawia.~SZAMBELAN~Więc
 17  1, 6 |     zamiaru. Dziadunia, ciebie i mnie nieustannie dręczyć będzie.~
 18  1, 6 |           taka moja rada!~HELENA~Mnie się zdaje, że najlepiej
 19  1, 6 |    dziadunio dobrodziej będziesz mnie bronił przeciw niecierpliwej
 20  1, 7 |   pięknie! Rozumiem - kłódkę dla mnie. C`est bien. (do męża) I
 21  1, 7 |         męża) I ty cierpisz, aby mnie znieważano do tego stopnia! -
 22  1, 9 |          mam twoję obietnicę, że mnie naglić nie będą?~P. JOWIALSKI~
 23  1, 10|    będziecie dziś komedyją? Beze mnie?~JANUSZ~I owszem, wszyscy
 24  1, 10|          ta butelka naprowadziła mnie na myśl arcyszczęśliwą -
 25  1, 10|         całując ją~Małgosiu, jak mnie kochasz...~P. JOWIALSKA~
 26  1, 11|          państwo?... Bo... niech mnie siarczyste pioruny... ja
 27  1, 11|          A państwo sy drwicie ze mnie!~JANUSZ~Jesteśmy twoi najuniżeńsi
 28  1, 11|          żadnego trapiącego snu, mnie się śniło tylko, z respektem
 29  1, 11|      stado - a jeden z figlów na mnie wyskoczył, a ja go kijem
 30  1, 11|        co się ze mną dzieje. - A mnie się wszycko widzi, że ja
 31  1, 11|    człowiek tego nie wymówi. - A mnie się widzi, że wy, państwo,
 32  1, 11|           państwo, drwicie sy ze mnie nieboraka.~HELENA~na stronie~
 33  1, 11|         LUDMIR~Stolik tu, przede mnie! No! nie słyszycie? Ty (
 34  1, 11|          stolik.~W samej rzeczy, mnie się śnić musiało, że byłem
 35  1, 12|       Dla ciebie, sługo, nie dla mnie, pana! Czym ty jesteś?~JANUSZ~
 36  1, 12|          tłumoczek. Z daleka ode mnie, bo jeszcze mam parę srebrników
 37  1, 13|     marmurowych kolei, w których mnie towarzyskość ołowianym więziła
 38  1, 13|         prądzie czasu.~LUDMIR~Na mnie teraz kolej nurzać się w
 39  1, 13|          tobą. Heleno, przyjmiej mnie za brata - rady moje zdać
 40  1, 13|        ciemnej nocy przemawia do mnie głos, nie znany, tylko przeczuciem?~
 41  1, 14|       się~Jestem ochmistrzem; do mnie należy przestrzegać wszelkich
 42  1, 14|      odejdziesz?~HELENA~Nie chce mnie puścić.~JANUSZ~Ależ to nieprzyzwoicie!~
 43  1, 15|  dziadunia dobrodzieja.~HELENA~I mnie się zdaje, że nie ma potrzeby.
 44  1, 15|        czasu na opowiedzenie dla mnie tylko ważnych zdarzeń. A
 45  1, 15|        pani!~HELENA~Zazdrość! .. Mnie to bawi.~Odchodzą w drzwi
 46  1, 17|     pałasz i już raz dobył go na mnie; ledwie że uciekłem - powoli.~
 47  1, 19|       jenerał-major Tuz, nauczył mnie postępować zawsze roztropnie
 48  1, 20|         na pamięć.~JANUSZ~Jeżeli mnie jutro nie pochowają, wiecznie
 49  1, 20|        stronie) Ach, żeby kto do mnie w ten moment z armaty wypalił,
 50  1, 20|      odezwą.~JANUSZ~Widzę, że do mnie zmierza.~P. JOWIALSKI~Na
 51  1, 20| grzecznie odpowié -~Pierwszy raz mnie wieszają, nie poznam się
 52  1, 20|       drew.~JANUSZ~Porwał się na mnie do pałasza!~P. JOWIALSKI~
 53  1, 20|         z nim dzieje, ale zawsze mnie bawi. (na stronie) A więcej
 54  1, 21|       Może wypuścić?~JANUSZ~Puść mnie pan!~SZAMBELAN~Co panu do
 55  1, 22|        Cóż rozkażesz?~LUDMIR~Baw mnie! (wyciąga się na dwóch krzesłach)
 56  1, 22|          Staraliście się zabawić Mnie wszelkimi sposobami i trzymając
 57  1, 23|        stronie~Wierzę, bo jest u mnie.~LOKAJ~Dlatego wójt pyta
 58  1, 24|   Tambambuktuhan.~WIKTOR~Właśnie mnie żarty w głowie! - Kto jest
 59  1, 24|    spokojnie gra komedyją, kiedy mnie jak łotra ze wsi przyprowadzono. -
 60  1, 24|        że mu się nie powiodło. A mnie się zdaje, że się bardzo
 61  1, 24|             Jeżeli kłamię, niech mnie piorun trzaśnie! -~Tak zaczął
 62  1, 27|          JANUSZ~Nie może być dla mnie rzeczą przyjemną widzieć
 63  1, 27|         jeden z nich ośmiela się mnie, mnie pod nosem, zalecać
 64  1, 27|         z nich ośmiela się mnie, mnie pod nosem, zalecać się do
 65  1, 28|         Wiktorem".~WIKTOR~Proszę mnie nie wymieniać!~LUDMIR~To
 66  1, 28|        za guwernera!~LUDMIR~Żeby mnie tylko przyjęto.~WIKTOR~Spróbuj,
 67  1, 28|        Widać, żeś jeszcze zły na mnie, bo tak nie myślisz. Wesołość
 68  1, 29|       Morderco!~HELENA~Zdziwiasz mnie pan niewymownie. Byłam wcale
 69  1, 29|         LUDMIR~do Wiktora~Gubisz mnie.~HELENA~Pozwól pan, że to
 70  1, 30|      stronie~Boże, nie opuszczaj mnie! Zachowaj przy cierpliwości!~
 71  1, 31|          ile w sympatyją.~LUDMIR~Mnie dziś podobne uczucie wiodło
 72  1, 31|         w ogrodzie.~LUDMIR~Kiedy mnie już nie było; Janusz był
 73  1, 31|        głos tajemny przemówił we mnie: nie, to być nie może -
 74  1, 31|          która upiera się rzucić mnie koniecznie w jego poziome
 75  1, 31|      zranioną.~LUDMIR~Nie chcesz mnie pani rozumieć.~HELENA~Może
 76  1, 32|         LUDMIR~Ach, oby dobrze o mnie poradził!~P. JOWIALSKI~Jest
 77  1, 34|       jest, kto jest.~HELENA~Cóż mnie to obchodzi?~JANUSZ~Ach,
 78  1, 36|      waćpan furmana o konie, nie mnie.~WIKTOR~Można grzeczniej
 79  1, 36|          Czego waćpan chcesz ode mnie?~WIKTOR~Żebyś waćpan był
 80  1, 38|   gorączka!~WIKTOR~do Ludmira~Ty mnie lodem dziś nie okładasz.~
 81  1, 38|        Znacie tę piosneczkę?~Jak mnie kochasz, dolej szczerze,~
 82  1, 38|          bez niej nic. Proszę do mnie, proszę.~SZAMBELANOWA~Bez
 83  1, 39|          podoba mi się.~WIKTOR~A mnie nie.~LUDMIR~Ja bym się z
 84  1, 39|        Nie cierpię, kiedy kto na mnie oczy wytrzyszczy!~Wiktor
 85  1, 39|          bawisz czas jakiś - jak mnie kochasz, zabawisz; no, przyrzeknij -
 86  1, 40|      dobrodziejowi.~P. JOWIALSKI~Mnie?~LUDMIR~Jeżeli waćpan dobrodziej
 87  1, 40|         pracę moję.~P. JOWIALSKI~Mnie? mnie? chcesz całe dzieło
 88  1, 40|         moję.~P. JOWIALSKI~Mnie? mnie? chcesz całe dzieło przypisać?~
 89  1, 40| JOWIALSKI~ściskając go~Żądaj ode mnie, czego chcesz! Słyszysz,
 90  1, 40|     słuchasz nie tak jak drudzy: Mnie z ust, a jemu mimo uszy -
 91  1, 40|         łowię.~- Ależ, mośpanie, mnie kapie po głowie!~A Paweł
 92  1, 41|      będziesz i ty siedział. Dla mnie jeden rozdział, dla ciebie
 93  1, 41|        ciebie drugi... Papiery u mnie. - Dobrze; pokażę, że i
 94  1, 42|       lepiej mojej żonie?~WIKTOR~Mnie wszystko jedno - dla mnie
 95  1, 42|        Mnie wszystko jedno - dla mnie los nie zmieni się przez
 96  1, 42|     zmieni się przez to - zemsta mnie czeka, ale mówić będę.~SZAMBELAN~
 97  1, 44|   waćpani dobrodziejka wysłuchać mnie cierpliwie! Wierzę, iż jej
 98  1, 44|     tylko miał przeciwności, nim mnie zaślubił? Comment?~SZAMBELAN~
 99  1, 44|         niego zaś żem poszła, to mnie moi bracia namówili. - Bodaj
100  1, 44|          Daremnie proszę, za nic mnie nie mają.~SZAMBELANOWA~Dwie
101  1, 44|     zacietrzewienia -~Słuchajcie mnie, dlaboga! bo to nie są żarty -
102  1, 44|         Proszę więc mówić - może mnie co pomoże.~SZAMBELAN~Diabła
103  1, 44|      stąd odszedł - przestraszył mnie, że aż usiąść musiałem i
104  1, 46|     ukłonił.~Kaducznie z góry na mnie spogląda pani Szambelanowa
105  1, 46|       jak najlepiej, szalenie we mnie zakochany. - Historyją mego
106  1, 47|     Straszne przeczucia porywają mnie w nieprzejrzany zamęt!~LUDMIR~
107  1, 47|      LUDMIR~na stronie~Nie widzi mnie - w idealnym przestworzu
108  1, 47|        na jego głos) Pięknie dla mnie dzisiaj jutrzenka zajaśniała -
109  1, 47|         szczęścia pieszczotliwie mnie owionął, kiedym wstępował
110  1, 47|        życiu gwiazda nadziei dla mnie zaświeci.~HELENA~Ni pogodna
111  1, 47|            Nikomu może tyle, ile mnie, los cierni nie narzucał
112  1, 47|  nagrodzi zdroje goryczy pojącej mnie dotychczas, (z przesadą)
113  1, 47|    odpowiada mojemu. Nie zwiodły mnie wejrzenia twoje. - Ach,
114  1, 47|      Jedno tylko słowo - kochasz mnie?~HELENA~Niestety!~LUDMIR~
115  1, 47|        nie śmiem!~LUDMIR~Słuchaj mnie więc!~HELENA~Nie - każda
116  1, 48|    bazgraczu! poczekaj! Chciałeś mnie kłopotem nabawić, ale ci
117  1, 48|        straciłem. Wiem teraz, że mnie Helena kocha. - Czegóż mam
118  1, 53|          gęstwiny co moment, tak mnie też ujrzał kapral.~P. JOWIALSKI~
119  1, 53|        cały dziedziniec prowadzą mnie między końmi jak ostatniego
120  1, 53|          Ale żebyś wiedział, jak mnie dokuczyłeś!~WIKTOR~Niech
121  1, 53|         w czypku się urodził - a mnie...~P. JOWIALSKI~Tak to zawsze.
122  1, 53|     SZAMBELANOWA~Ach, serce moje mnie nie zwodzi i podobieństwo
123  1, 53|          sposobem mówienia~Dziwi mnie, że waćpan ośmielasz się