Akt, Scena

 1 Osob  |                                  OSOBY~PAN JOWIALSKI~PANI JOWIALSKA,
 2  1, 1 |                 otóż i słowo zagadki - pan głodny, pan złego humoru.
 3  1, 1 |            słowo zagadki - pan głodny, pan złego humoru. Zaraz panu
 4  1, 3 |                Żaba?~JANUSZ~Nie; jakiś pan Sans-façons spi sobie pod
 5  1, 3 |              Janusz Trzeba się bawić - pan Jowialski cieszyć się będzie.~
 6  1, 4 |         wiedziesz mnie łaskawie! Jakiś pan Jowialski - co to za nieoszacowana
 7  1, 4 |               dobra, i jego syn, i ten pan Janusz, co ma rozum i wieś,
 8  1, 6 |                moja rada!~SCENA SIÓDMA~Pan Jowialski, Pani Jowialska,
 9  1, 6 |          Jowialska, Helena, Szambelan.~Pan Jowialski, siwy staruszek,
10  1, 6 |              zwłaszcza Pani Jowialska.~PAN JOWIALSKI~w drzwiach, do
11  1, 7 |                             SCENA ÓSMA~Pan Jowialski, Pani Jowialska,
12  1, 7 |               ważyła szczęścia mojego. Pan Janusz młody - prawda; ależ
13  1, 7 |         Prawdziwie, trzeba wierzyć, że Pan Bóg spuścił jakiś szał na
14  1, 9 |                        SCENA DZIEWIĄTA~Pan Jowialski, Pani Jowialska,
15  1, 9 |                Hm!... Ja, jak ja; nasz pan syn - no, nie ma co mówić,
16  1, 10|                        SCENA DZIESIĄTA~Pan Jowialski, Pani Jowialska,
17  1, 10|           będziemy.~P. JOWIALSKI~Kiedy pan Janusz sam chce i prosi...~
18  1, 11|                         SCENA PIERWSZA~Pan Jowialski, Janusz, Szambelan
19  1, 11|        Najniższe podnóżki, dobrze mówi pan...~P. JOWIALSKI~Pst!...
20  1, 11|                bójcie się Boga, ja nie pan!~JANUSZ~Zapewne sen jakiś
21  1, 11|                Ale bo nie jestem żadny pan, proszę, ta suplikuję jegomościów
22  1, 11|             Mustafa.~LUDMIR~Mustafa, i pan?~MĘŻCZYŹNI~kłaniając się~
23  1, 11|                MĘŻCZYŹNI~kłaniając się~Pan, pan najjaśniejszy, największy
24  1, 11|           MĘŻCZYŹNI~kłaniając się~Pan, pan najjaśniejszy, największy
25  1, 11|               środku i siadając~Jestem pan, sułtan, słuchajcie, co
26  1, 11|           LUDMIR~Co to "nie czas"? Ja, pan, mówię, że czas! Któż z
27  1, 11|           kwartę na ryńskiego - kiedym pan, tom pan.~P. JOWIALSKI~kontent~
28  1, 11|            ryńskiego - kiedym pan, tom pan.~P. JOWIALSKI~kontent~Wypełnij
29  1, 12|              już mówiłem.~HELENA~Czego pan żądasz?~LUDMIR~Nie trwóż
30  1, 13|             śpiącego w ogrodzie, kiedy pan Janusz wpadł na myśl arcyszczęśliwą,
31  1, 13|                   Jakże się dzieje, że pan Janusz, którego otrętwiałość
32  1, 13|             tym świecie?~HELENA~Jednak pan nie w swoim właściwym stroju
33  1, 14|             nieprzyzwoicie!~HELENA~Sam pan tego żądałeś.~JANUSZ~Ale
34  1, 14|            daleko posunięty, gdyby nie pan Jowialski, którego mój kłopot
35  1, 14|             nie mogą!~HELENA~Wszak sam pan chciałeś.~JANUSZ~Chciałem,
36  1, 15|              bardzo bym żałował, gdyby pan Jowialski już położył koniec
37  1, 16|          rozumu! (chodzi) Wszakże "sam pan chciałeś" - prawda, że chciałem,
38  1, 17|          wytrzymania!~SZAMBELANOWA~Sam pan tego chciałeś.~JANUSZ~Wszyscy
39  1, 18|        człowiek...~SZAMBELAN~Wkradł? - Pan Janusz kazał go przynieść;
40  1, 20|                   SCENA DZIESIĄTA~Ciż, Pan Jowialski, Pani Jowialska.~
41  1, 20|            wiesz, że już od godziny ów pan Kurek z panną Heleną sam
42  1, 21|             wypuścić?~JANUSZ~Puść mnie pan!~SZAMBELAN~Co panu do moich
43  1, 22|                         SCENA DWUNASTA~Pan Jowialski, Pani Jowialska,
44  1, 22|          jesteście. - Kucharzu wielki, pan jeść chce - obiad gotów?~
45  1, 22|                SZAMBELAN~Najjaśniejszy pan woła.~LUDMIR~do Janusza~
46  1, 22|       stosujesz?~SZAMBELAN~Do niczego.~Pan Jowialski wzrusza ramionami.~
47  1, 22|              dlaboga! guzy! Co też ten pan Jowialski dalej nie wymyśli.~
48  1, 22|               Tańczyć - śpiewać? co? - Pan zakazuje w swoim państwie
49  1, 22|               szczęście, rozum będzie!~Pan Jowialski zadziwiony, nie
50  1, 23|              Dlatego wójt pyta się, co pan każe z nim zrobić.~LUDMIR~
51  1, 23|              Niech tu przyjdzie.~LOKAJ~Pan każe?~LUDMIR~Ja każę.~SZAMBELAN~
52  1, 23|              przebrać?~JANUSZ~Dajże mi pan pokój!~
53  1, 24|           zbudowane. Człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi.~JANUSZ~Nim
54  1, 26|            HELENA~po krótkim milczeniu~Pan Janusz nie potrafiłby tego.~
55  1, 26|          milczeniu~Czy długo tu zabawi pan Ludmir?~SZAMBELAN~Zapewne
56  1, 27|             Doprawdy?~JANUSZ~Wszak sam pan widziałeś.~SZAMBELAN~Prawda,
57  1, 27|         widziałeś.~JANUSZ~Chciej zatem pan przełożyć córce...~SZAMBELAN~
58  1, 28|               miałeś w głowie... Aż tu pan wójt: "Hola!" - Cóż ty na
59  1, 29|        Morderco!~HELENA~Zdziwiasz mnie pan niewymownie. Byłam wcale
60  1, 29|             Gubisz mnie.~HELENA~Pozwól pan, że to wezmę za żart tylko,
61  1, 30|             dalszą z nimi znajomość. - Pan Ludmir... (całuje go z obu
62  1, 30|                 całuje go z obu stron) Pan książki piszesz?~WIKTOR~
63  1, 30|            dając skończyć uściśnieniem~Pan Wiktor...~LUDMIR~Jeden z
64  1, 30|             wszystkich znawców. Jeżeli pan dobrodziej masz jakie obrazy,
65  1, 30|             zobacz (do Szambelana) Ale pan szambelan niech nie myśli,
66  1, 30|               obu stron Wiktora~Bądźże pan łaskaw nie urażać się zbytnią
67  1, 30|         prosząc~Parę klateczek - raczy pan dobrodziej?~LUDMIR~Parę?
68  1, 30|                woskowano.~LUDMIR~Niech pan będzie tylko łaskaw pokazać
69  1, 30| najzawołańszych ptaszników. Niechże mu pan pokaże swój zbiór ptaków;
70  1, 30|               służę.~WIKTOR~Zmiłuj się pan...~SZAMBELAN~pociągając
71  1, 31|            ukoi zapewne smutek, którym pan zdajesz się mieć duszę zranioną.~
72  1, 32|             SCENA ÓSMA~Helena, Ludmir, Pan Jowialski, Pani Jowialska.~
73  1, 37|                 Wstydź się waćpan! Ten pan pierwszy uznał swój błąd
74  1, 38|             SCENA CZTERNASTA~Ciż sami. Pan Jowialski, Pani Jowialska,
75  1, 38|                Pani Jowialska, Ludmir.~Pan Jowialski z żoną w środku,
76  1, 38|                kto z kim?~SZAMBELANOWA~Pan Janusz, taki grzeczny -
77  1, 40|                            SCENA DRUGA~Pan Jowialski, Pani Jowialska,
78  1, 42|            będę.~SZAMBELAN~cofając się~Pan się zapalasz.~WIKTOR~porywając
79  1, 42|              SZAMBELAN~Jest podobno... pan Lu... Ludmir.~WIKTOR~oglądając
80  1, 44|            bracia namówili. - Bodaj im Pan Bóg tego nie pamiętał!~SZAMBELAN~
81  1, 45|            ludzie.~JANUSZ~Ale co powie pan Jowialski?~SZAMBELANOWA~
82  1, 47|             Tak-że wielkich doznawałeś pan nieszczęść?~LUDMIR~Ja? czy
83  1, 51|              SCENA TRZYNASTA~Ciż sami. Pan Jowialski, Pani Jowialska.~
84  1, 52|              dziadunio pozwoli.~HELENA~Pan... jakże mam nazwać?~LUDMIR~
85  1, 52|                Heleno, matkę, a jeżeli pan Jowialski zezwoli, znajdę