Akt, Scena

 1  1, 1 |        kapelusz pod drzewo) Dobrze mi tak! Bardzo, bardzo dobrze! -
 2  1, 1 |        rozum straciłem? ja? - A to mi się podoba!~LUDMIR~Chwała
 3  1, 1 |           męstwo...~WIKTOR~Powiedz mi, po co ja się włóczę za
 4  1, 1 |           Żydów, furmanów i każesz mi rysować jakiegoś pijanego
 5  1, 1 |            pokaż no go.~WIKTOR~Daj mi święty pokój! Wolisz ty
 6  1, 1 |           jakiś milczenie.~Powiedz mi, mój kochany Ludmirze...~
 7  1, 1 |           Żart na stronę - powiedz mi, czego ty się dobrego spodziewasz
 8  1, 1 |           Van-Dyki piją! - Oddajże mi szklaneczkę.~WIKTOR~Dopieroś
 9  1, 1 |          do swoich baśni i pokazał mi gruszki na wierzbie. A ja,
10  1, 2 |        podsłuchywać muszę; jeszcze mi kilka rozdziałów trzeba. -
11  1, 3 |         rzeczą dowiedzioną. I lubo mi nie chcą wierzyć, ja im
12  1, 3 |           Hélas!~JANUSZ~Powiedział mi wczoraj, że bardzo będzie
13  1, 3 |   honorowym deputatem. - Ale zdaje mi się, że już czas będzie
14  1, 6 |            ręku~Patrz, Helusiu! to mi samotrzask - po dwa ptaszki
15  1, 6 |       dobrodziej będzie łaskaw, to mi jeszcze na tydzień zezwoli.~
16  1, 6 |             o moje szczęście idzie mi także niemało.~P. JOWIALSKI~
17  1, 7 |             Ale daremna praca, ust mi nie zamkniecie i na dziesięć
18  1, 7 |          swoich przysłowiów, które mi już kołkiem w gardle...~
19  1, 7 |           SZAMBELANOWA~A dajże też mi jegomość święty pokój z
20  1, 10|       chłopek czy wędrownik; zaraz mi na myśl przyszło sztuczkę
21  1, 11|            się~Tom się wyspał, jaż mi w nosie wierci - oczów otworzyć
22  1, 11|           bajkę.~LUDMIR~Powiedzcie mi lepiej prawdę jak bajkę,
23  1, 11|          moi państwo, powiedzcieże mi, gdzie jestem.~JANUSZ~Kiedy
24  1, 11|      zapomnieć! A kto kiedykolwiek mi przypomni, każę mu łeb uciąć.
25  1, 13|         pieścić ucho moje, odkrywa mi, pani, w tobie istotę wyższych
26  1, 13| przeczuciem?~LUDMIR~na stronie~Żal mi jej; widać, że matkę za
27  1, 14|            żadnym sposobem podobać mi się nie mogą!~HELENA~Wszak
28  1, 16|         chodzi) Panna Helena niech mi wybaczy, ale kaducznie nieostrożna...
29  1, 17|           dali sobie słowo - jedno mi powtarzać.~SZAMBELANOWA~
30  1, 20|          jednak do osób, przywodzi mi stosowną jednę bajeczkę
31  1, 20|            raj!~Małpa myśli: "W to mi graj!"~Hajże! - kozły, nurki,
32  1, 22|           Stróżu pieczętarzu, ckni mi się.~P. JOWIALSKI~Cóż rozkażesz?~
33  1, 22|          zatem, pieczętarzu! gadaj mi co uciesznego, ja sy będę
34  1, 22|        dostałem trzy basy.~- Dajże mi pięć, a daj ją zjeść! -~
35  1, 23|          go przebrać?~JANUSZ~Dajże mi pan pokój!~
36  1, 24|      bizunów w pięty.~WIKTOR~Oddaj mi mój paszport, potem szalej
37  1, 24|          pyta.~LUDMIR~Teraz wypada mi przeprosić wszystkich panów
38  1, 26|              Nic z tego! Pójdziesz mi, panie gilu, do osobnej
39  1, 28|            pewnie to zrobił, gdyby mi przyszła była wtenczas myśl
40  1, 28|      Heleny zalecać się trochę, to mi da rozdział XVI.~WIKTOR~
41  1, 28|           zaczynasz?~LUDMIR~Utniej mi język albo mówić pozwól!
42  1, 29|       oszalał!~WIKTOR~Wie pani, co mi ciągle szepce?~LUDMIR~To
43  1, 30|    zostaniecie z nami, bardzo miło mi będzie zabrać dalszą z nimi
44  1, 31|           Pewnie! Jego miłość jest mi nieznośną.~LUDMIR~Na pierwszy
45  1, 31|  wykradzione z paszczy przeciwnego mi zawsze losu.~HELENA~Wesołe
46  1, 31|       całując ją w rękę~Ach, gdyby mi wolno było wykryć głębią
47  1, 32|           w dóm, Bóg w dóm. Lepiej mi kawałek chleba smakuje,
48  1, 33|          twoje młode życie? Czemuż mi ich nie zwierzysz? Ja ciebie
49  1, 33|        połowę twoich trosek, byłeś mi wdzięcznym nagrodził uśmiechem. -
50  1, 34|       zaczynać.~JANUSZ~Ten ton nic mi dobrego nie wróży.~HELENA~
51  1, 34|        Widziałam.~JANUSZ~Przyrzekł mi twoją rękę.~HELENA~Przyrzekł?~
52  1, 34|            macochą.~JANUSZ~Zdawało mi się, że godnie miesce matki
53  1, 36|  grzeczniej odpowiadać.~JANUSZ~Jak mi się podobać będzie.~WIKTOR~
54  1, 36|       grzecznie.~WIKTOR~Pójdę, jak mi się podoba.~JANUSZ~Czego
55  1, 36|            z kim"?~JANUSZ~Oso! daj mi pokój.~WIKTOR~Ja się pytam,
56  1, 36|           głośniejsza~Co! I ty, ty mi będziesz dokuczał tym: "
57  1, 39|     niejedno.~LUDMIR~Helena podoba mi się.~WIKTOR~A mnie nie.~
58  1, 39|            dziea?~LUDMIR~Powiedzże mi, dlaczego nie miałbym się
59  1, 39|           jednak będę. - Bardzo by mi to było na rękę. Pewny,
60  1, 39|            Chciałbyś szczerze, aby mi się udało?~WIKTOR~Dlaczegóżbym
61  1, 39|               Wiktorku! wyrysujesz mi portret Heleny?~WIKTOR~Wiesz,
62  1, 40|           jak swój swego. - Musisz mi przecie przeczytać co z
63  1, 40|             poluj ciszej nieco,~Bo mi na górze szyby z okien lecą. -~
64  1, 42|     Szambelan.~SZAMBELAN~Powiedzże mi, panie Wiktorze, jakim sposobem
65  1, 42|            nie wspominać, bo zaraz mi się słabo robi!~WIKTOR~I
66  1, 42|            Dłużej milczeć sumienie mi nie każe. Zwierzę ci straszną
67  1, 43|               Ale jak, co? - jakże mi łydki latają! - I on sam
68  1, 43|           barbarzyńskiego. - Jakże mi się nogi trzęsą! (siada) "
69  1, 44|            Helena dzisiaj wyraźnie mi rękę odmówiła i nie mogę
70  1, 44|        SZAMBELAN~Nic ważnego - ile mi się zdaje, bo także nie
71  1, 44|             gdzie jest? - Wstrząsł mi rękę, aż w stawach trzasło,
72  1, 48|         mam się lękać? Każą stawić mi się przed władzą miescową -
73  1, 48|           znowu żart za gruby! Łba mi nie utną, ale zawsze niemiło
74  1, 50|             SZAMBELANOWA~Powiedzże mi, powtarzaj każdy szczegół
75  1, 53|            pókim sama w domu,~Póki mi trzeba podobać się komu. -~